Hap-slik-weg dansen bij de schaamteloze Daft Punk slash Parcels-ripoff Midnight Generation is een prima dagstart. Had in helft van de tijd gekund, het trucje is snel duidelijk.
Meer originaliteit te vinden bij Genesis Owusu. De beschrijving verkondigde trots “een volledige liveband” terwijl slechts een drummer opkwam en akelig veel van tape klonk. Het haalde diepgang eruit maar dat is de enige kanttekening. Precies wat je in een festivalshow wilt, combinatie van hard gaan en soulful bewegen. Heerlijke praat/rap stem. Die heeft veel zieltjes gewonnen.
Derde keer TLDP en elke keer zijn ze beter. Abigail is gezegend met een fantastische stem en dito verleidingskunst en weet het publiek steeds meer te entertainen (op letterlijke voetstukken!); ook die achtergrondzang viel me voor het eerst heel positief op. Nothing Matters is een hit, tuurlijk, maar het werd zo vreugdevol ontvangen, dat was pure euforie.
Die oklou plaat heb ik veel te vaak gedraaid en toch elke keer weer wachten tot het écht begint. Live ook bang voor maar dit was heel stuk voller, meer bas, dan haar Coachella set. Zal het niet snel meer aanzetten, fijn om op festival mee te pikken.
Baxter Dury en z’n huidige sound voelen als een uit de hand gelopen mid-life crisis en dat is helemaal oké. Eerste veertig minuten waren al goed, laatste kwartet klapt er overheen. Wat een uitvoering van Cocaine Man, en Albarone mogelijk tofste track van het weekend.
Verkeerde plek gekozen bij David Byrne - probeerden rechts langszij nog enigszins vooraan te komen maar geluid waait weg, zichtlijn is scheef en publiek praat veel. Later bleek de onderop heuvel perfecte plek, gemiste kans. Had er graag meer van willen genieten, maar alsnog een grote glimlach voor wat hij op deze leeftijd aan creativiteit en plezier brengt.
Na Byrne voorin gaan wachten voor The XX, vijf kwartier van te voren.. om net pech te hebben met een groep onder invloed die door de prachtige, kale versies van het eerste half uur schreeuwen. Mede daardoor dubbel gevoel, ook omdat de setlist opbouw mij niet echt overtuigde, zelfs met I’ll Take Care of U als cadeautje. Minder coherent en gestroomlijnd dan in 2017. Geluid was, wanneer te horen, ongekend helder en zuiver. Esthetiek tof. En intro = outro ook verrassend goed.
1. Baxter Dury, 2. TLDP, 3. The xx / genesis Owusu