Even mijn verslag van Pinkpop 2026.
Na vorig jaar mijn ticket te hebben moeten doorverkopen vanwege hielspoor, was ik dit jaar weer gegaan. Ik had al wat meegekregen over de veranderingen die vorig jaar doorgevoerd waren, dus ik was niet zo heel erg verrast met de indeling van dit jaar. Ik had het altijd al een beetje gek gevonden dat mensen voor kleine acts richting uitgang moesten om deze kleine bandjes mee te krijgen. Ik vind dan ook dat Pinkpop er goed aan gedaan heeft om deze artiesten op het grote veld te krijgen en mee te nemen in het festival gevoel. En wat is het fijn dat Stage 4 vlakbij de Tent stage en North stage was. Ik was daar immers vrij vaak te vinden en weinig bij het echte hoofdpodium.
De shuttlebus was goed te doen. Hoewel ze niet snel vertrekken en je afhankelijk bent wanneer de chauffeur besluit eindelijk eens te vertrekken, was het wel fijn dat je zo niet volledig je hoefde te verplaatsen door de hitte. Genoeg shuttlebussen gezien, dus hoewel de bus niet meteen vertrekt, is er altijd wel eentje die klaarstaat.
Vrijdag: Ik had nog geen waterzakje, dus die wilde ik halen, echter ik vond de kraam ervan niet. Een barcrew gevraagd, maar die zei doodleuk dat ik het aan de crew moest vragen… Met veel moeite uiteindelijk wel de kraam gevonden, maar gezien het precies daarna steeds meer afkoelde, niet meer de moeite genomen om de waterzak te vullen. Overigens wel een grote pluspunt: beveiligers die mensen bij de hekwerken met water besprenkelden de gehele dag vanwege de warmte. Dat hielp nogal om de hitte door te komen.
Ik begon na binnenkomst bij Herfshane Band. Ik vind het leuk om de opener te zien van Pinkpop. Ondanks de negatieve reacties hier op het forum over deze band die ik heb gelezen, is er niets mis mee. Ik heb genoten van de band en ze hebben enorm veel energie.
Hierna wat te drinken gehaald en weer teruggekeerd naar de tent om te wachten op Sleepy Theory. En ook zij hadden bakken aan energie. Ik heb genoten van deze band. Dan door naar de North Stage voor The Pretty Reckless. Direct ingesmeerd tegen de zon, en hoewel iemand mij zo nodig aan de kant duwde om een hand te kunnen krijgen van de zangeres die het podium af was gekomen aan de achterzijde en iedereen langs ging voor een low five, heeft ze het hoekje waar ik stond compleet overgeslagen door de commotie die de persoon veroorzaakt had. Ondanks dat er wat ergernissen waren en de persoon in kwestie normaal had moeten doen, werd de sfeer niet verpest daardoor.
Gezien de warmte had ik me de schaduw opgezocht. Ondanks plaatsgebrek was er toch iemand die netjes plaats maakte zodat ik erbij kon. Ondertussen nog naar Buffalow Traffic Jam geluisterd. Hoewel ik niet van de Country-muziek houd, heb ik toch genoten na de drie rockbands eerder op de dag. Hierna wat gegeten, om daarna onder de overkapping te blijven omdat het lichtjes begon te regenen wat niks bleek voor te stellen. Gezien mijn shirt nog nat was van de vele besproeiingen, hield ik toch maar de regencape aan.
Daarna ben ik naar Ecca Vandal gegaan. Hoewel ik deze band iets minder vond, was ik gebleven. Ik genoot net genoeg om bij Stage 4 te blijven. Na deze band wilde ik nog The Beaches zien. De tent stond al vol, en een klein stukje geluisterd voordat ik naar het hoofdpodium trok voor Teddy Swims. Ik wist dat Teddy een goede zanger was, maar toch werd ik verrast door zijn prachtige zangstem. Mijn bedoeling was om op Stage 4 nog Voíla mee te pakken (21 Pilots had ik al eens gezien, en had ik niet nog eens zin in), maar gezien voorspelde noodweer, wilde ik thuis zijn (bleef gewoon thuis overnachten) voordat het noodweer zou losbarsten.
Zaterdag: Mijn bedoeling was eigenlijk om 12.00h weer op het terrein te zijn voor Hang Youth, maar gezien de warmte moest ik echt moeite doen om naar het terrein te gaan. Ik was dus ook iets later daar, en ben direct naar Stage 4 gegaan voor Jerub. In de schaduw blijven zitten vanwege de warmte, want ik wilde toch echt rustig aan doen deze dag, en ik wilde ook nog Wodan Boys zien. Ik dacht dat ik dat wel vanaf de zitbank kon zien, maar werd een beetje verrast hoeveel mensen bij het podium kwamen staan, waardoor ik genoodzaakt was om net zoals de andere mensen om me heen op de picknickbank te gaan staan om iets te zien.
Eigenlijk had ik nogal een lang gaatje, maar ik vond dat het wel welletjes geweest was met de schaduw bij Stage 4 toen Wodan Boys klaar was. Ik moest echt even moeite doen om daar weg te komen, en toen ik bij het hoofdveld kwam, begonnen Suzan & Freek al. Van een afstand het hele concert gekeken. Wat een energie komt er van hen af. Daarna wat gaan eten en meteen in de schaduw weer gebleven na een uur in de volle zon te hebben gestaan.
Aardig lang in de schaduw weer gezeten tot het tijd was om een plekje te zoeken voor Franz Ferdinand. Ik had deze artiest nog niet eerder gezien, en niet alles geluisterd, maar vond het ook echt heel lekker klinken. Daarna nog bij South stage gebleven voor Editors, om daarna het helemaal gehad te hebben en ben ik dan ook naar huis gegaan. Ik wist van tevoren al na inluisteren van The Cure dat mij de lange intro’s niet trekken, dus een goed besluit om eerder naar huis te gaan.
Zondag: De hitte had er toch goed ingehakt, dus besloot ik dit keer om pas tegen 15.00h op het terrein te zijn voor White Lies. Waar ik de andere dagen met de shuttlebus ging, ging ik dit keer met de fiets. Heel langzaam fietsen, zodat ik niet al te bezweet aankwam (althans, dat was mijn bedoeling). Mijn waterzakje direct leeggedronken om daarna weer op terrein te vullen. De warmte was zo erg, dat ik dit keer mij niet alleen meerdere keren liet besproeien met water, maar ook de waaier van iemand geleend had die het zelf had aangeboden.
De eerste band was dus White Lies. Ik heb ondanks de hitte zeker wel genoten van de band. Daarna ben ik de schaduw gaan opzoeken. Ik wilde eigenlijk vlak bij de tent een schaduwplek, omdat ik Tom Morello wilde zien, maar alles was vol van de schaduwplekken. Dus richting Stage 4 gelopen en uiteindelijk ergens mezelf tussen gepropt om met mijn hoofd in de schaduw te kunnen zitten. Uiteindelijk toch naar de tent gelopen voor Tom Morello. Helaas geen goed zicht, maar het klonk goed.
Daarna snel iets gegeten en in de schaduw gaan zitten opnieuw. Het was dit keer wat drukker bij de kramen omdat het tegen 18.00h was, dus wat langer erover gedaan om aan eten te komen.
Daarna direct een plekje gaan zoeken voor Yungblud. Hoewel wat vroeg, wilde ik een goed plekje bemachtigen voor Yungblud (en Foo Fighters). Yungblood was nogal energiek en het geschreeuw had misschien wel minder gemogen.
Ik had ook graag Di-rect willen zien, maar gezien de goede plek die ik bij Yungblud had, en daarna nog beter bij Foo Fighters, besloot ik Di-rect maar over te slaan en voor een volgende keer te bewaren wanneer ze weer op Pinkpop zijn.
Dan de finale met Foo Fighters. Ik had ze graag in 2015 willen zien, maar toen kwamen ze alsnog niet. De keren dat ze daarna wel kwamen, kwam ik niet omdat de rest van de line-up mij niet zo beviel. Elf jaar dan ook moeten wachten voor ik ze kon zien. Veel mensen zeiden vaak dat Dave Grohl nogal veel meer praat dan speelt, waardoor ik er een beetje tegen opzag omdat het dan een stuk langer zou aanvoelen. Maar Dave en consorten speelden aan een stuk door. Ik genoot en de tijd vloog voorbij.