na mijn top 5 en mijn beleving, volgt nu de artiesten
Pinkpop 2026, tropisch en de Limburgse viering van de 55e editie
De vrijdag begon voor ons rond 13:30, om weer het heilige gras te betreden. Uiteraard eerst waterzakje halen en vullen, waarna zoals traditie is, de Amnesty Roze hoedjes afhalen.
Voor de eerste act naar de tent waar Sleep Theory al bezig was. De band geeft me een soort Linkin Park vibe en was prima om Pinkpop mee af te trappen. Hierna naar North stage voor The Pretty Reckless, geweldige gig. Taylor in haar jurkje fladderde in de volle zon over het podium, heerlijke band. Hierna wat schaduw gezocht voor Stage 4, de eerste helft van de set van Buffalo Traffic Jam gepakt. Lekker rauwe countryfolk. Omdat we een hapje gingen eten, Kingfishr van een afstand gezien. Maar ook voor dochter voorvak mainstage in voor Roxy Dekker.
Daardoor eigenlijk zeer weinig van Kingfishr meegekregen, dat maak ik nog wel een keer goed. Roxy Dekker was inmiddels niet meer te onderschatten door Pinkpop uiteraard, maar dat maakte ze ook wel waar en ik had zelf niet in de gaten dat ze toch zo veel hits heeft.
Hierna de zon weer verlaten en een plek in de tent voor The Beaches die al begonnen waren, in de schaduw buiten de tent kregen we nog genoeg mee. Maar wel tijdig weer aangelopen naar de andere kant van het terrein voor Teddy Swims op South stage. Fantastisch, wat uiteindelijk mijn hoogtepunt voor de vrijdag zal worden! Teddy zwemt mijn top 5 van het weekend in, op spot 4.
Van Twenty One Pilots een uurtje gepakt, toen vonden we het wel welletjes voor de vrijdag. Opvallend met weglopen hoe vol de 3 podia waren op SUN Square, was een goede keuze van Pinkpop om zo'n alternatieven aan te bieden. Met het fietsje net optijd thuis om nog voor de plensbui overdekt te staan…
De zaterdag ook niet al te vroeg de tropische omstandigheden opgezocht, maar wel de tent tijdig in om Haevn mee te pakken. Prachtige setting met koor en orkest, heerlijk vibe en raakte me absoluut. Maar omdat dochter ver vooraan wilde bij North stage voor Lauren Spencer Smith, wel iets eerder Haevn verlaten. 2e keer Spencer Smith op Pinkpop en de eerste van de 3 met Smith in de achternaam vandaag. Haar hitjes trillen nog door, of komt dat door de meezingende meiden om me heen… Het is ook fijn om de rauwe rock op Pinkpop af en toe af te wisselen met deze zwijmel pop. Zo ook met Suzan en Freek, de verwachting van de Nederlandse meezingers werd waargemaakt. Maar daarna wel de Pinkpop Classic in mezelf tevreden gesteld bij Franz Ferdinand, die net als de eerste keer dat ik ze zag op Pinkpop nog altijd dezelfde gedrevenheid tonen en overbrengen. Om vervolgens helemaal de krochten van de stevige gitaren in te stappen aan de andere kant van het veld bij North stage voor Idles. Heerlijk genieten, vorige keer gemist op Pinkpop omdat we dat jaar dat moment in de tent stonden bij, jawel, Lauren Spencer Smith… Maar dik ingehaald. Vandaar ook zeker in mijn weekend top 5 op de hekkensluiter.
Hierna naar de 2e Smith van de dag, Tom Smith brengt Editors voor nr 7 op Pinkpop met de bravoure die ik nu voor de 8e keer bij ze zie, 1 keer in 2018 vielen ze wat tegen maar verder is Editors nooit teleurstellend! In 2014 vond ik de band al headliner waardig en ook nu voelde ze achteraf als mijn headliner van de Pinkpop zaterdag. De nr 2 van mijn top 5 van het weekend. Dan de 3e Smith van de dag, Robert Smith van The Cure. Ik hoopte op een pakkende set en dat ik er in mee kon gaan. Maar helaas, het pakte me niet en de langslepende eerste half uur was taai om door te komen. Een half uur kans gegeven en een half uur er over gedaan om bij de fiets te komen. Al rond 23:00 vertrokken is ook wel een tijd geleden…
De zondag wel een vroege start gemaakt. Omwille tijdig vooraan plaats te nemen voor My Baby. De 3e keer Cato en haar mannen bezig zien. Om de dag te openen absoluut geen straf. Een heel klein stukje van het begin van Dogstar gepakt om acteur Keanu Reeves op bas te zien. Maar wel een leuk bandje dat me deed denken aan de Palm Desert stonerock sound van Queens of the Stone Age. Om wel tijdig vooraan te staan bij North stage voor Hoogmis van het Zuiden, voor 5x11 Limburgse Popmuziek en Pinkpop te vieren. Zonder twijfel het grootste feest van het hele weekend. Een lach en een traan. Genieten van Beppie Kraft op Pinkpop, wie had dat gedacht. Maar ook Rowwen Heze dat me meteen bij de keel grijpt met Blieve Loepe, slik… Blackbird, John Tana en zelfs Lex Uiting die de menigte aan het sjoenkele krijgt. Om te spreken met de woorden van pastoor Jeroen, in de naam van de vader, de zoon, de Heilige Geest en PINKPOP!!!
Na deze rollercoaster van feestgedruis weer terug in de schoot van de Pinkpop bubbel door de inmiddels Pinkpop Classic White Lies te zien. Wederom stellen deze gasten weer niet teleur. Hierna de schaduw opgezocht en poging gedaan de tent te bezoeken voor Tom Morello, maar dat mocht niet lukken, door de mega drukte in en om de tent helaas. Na een flinke moment schaduw te pakken was het nu wel mogelijk om de tent in te komen voor Max McNown, zanger die lichtelijk doet denken aan Springsteen qua sound en beleving in de nummers. Het contrast qua bezetting in de tent tov Morello was wel enorm. Wel weer tijdig richting South stage vertrokken. Wilde Yungblud goed mee pakken. Vorige keer in de stromende regen en nu in de ondergaande tropische avond zon. De energie was er niet minder om. Krachtige nieuwe generatie rebelse punk energie. Een soort Iggy Pop meets My Chemical Romance. Wat een rockartiest voor de toekomst. Vond ik vorig keer al dat hij aanstormend is als headliner, damn, daar kan je niet onderuit, volgende keer staat hij absoluut als headliner op Pinkpop, voor nu mijn nr 3 van mijn top 5. Van een afstand gaan genieten van Di-rect. Behoeft geen uitleg, behoeft geen verklaring. Gewoonweg de nr 1 Rockband van Nederland momenteel. Als ze 1 internationale hit weten te pakken mogen ze denken wel tippen aan Golden Earring, maar voor nu mogen ze nog enkel in de schaduw staan van Barry Hay, wat Spike allicht al doet bij zijn schoonvader…
Last but not least… FOO FIGHTERS! Eindelijk Dave Grohl terug op Pinkpop. Het voelt toch als een band die er hoort en denk dat ze dat ook zo voelen. De gretigheid waarmee Grohl de boel opgezweept is aanstekelijk en overtreft alle verwachtingen. Dit is Pinkpop afsluiten, dit is rockmuziek in optima forma! Nr 1 van mij Pinkpop top 5. Foo Fighters wat waren jullie goed en Pinkpop wat was je mooi…
see you 2027
Pinkpop 2026, tropisch en de Limburgse viering van de 55e editie
De vrijdag begon voor ons rond 13:30, om weer het heilige gras te betreden. Uiteraard eerst waterzakje halen en vullen, waarna zoals traditie is, de Amnesty Roze hoedjes afhalen.
Voor de eerste act naar de tent waar Sleep Theory al bezig was. De band geeft me een soort Linkin Park vibe en was prima om Pinkpop mee af te trappen. Hierna naar North stage voor The Pretty Reckless, geweldige gig. Taylor in haar jurkje fladderde in de volle zon over het podium, heerlijke band. Hierna wat schaduw gezocht voor Stage 4, de eerste helft van de set van Buffalo Traffic Jam gepakt. Lekker rauwe countryfolk. Omdat we een hapje gingen eten, Kingfishr van een afstand gezien. Maar ook voor dochter voorvak mainstage in voor Roxy Dekker.
Daardoor eigenlijk zeer weinig van Kingfishr meegekregen, dat maak ik nog wel een keer goed. Roxy Dekker was inmiddels niet meer te onderschatten door Pinkpop uiteraard, maar dat maakte ze ook wel waar en ik had zelf niet in de gaten dat ze toch zo veel hits heeft.
Hierna de zon weer verlaten en een plek in de tent voor The Beaches die al begonnen waren, in de schaduw buiten de tent kregen we nog genoeg mee. Maar wel tijdig weer aangelopen naar de andere kant van het terrein voor Teddy Swims op South stage. Fantastisch, wat uiteindelijk mijn hoogtepunt voor de vrijdag zal worden! Teddy zwemt mijn top 5 van het weekend in, op spot 4.
Van Twenty One Pilots een uurtje gepakt, toen vonden we het wel welletjes voor de vrijdag. Opvallend met weglopen hoe vol de 3 podia waren op SUN Square, was een goede keuze van Pinkpop om zo'n alternatieven aan te bieden. Met het fietsje net optijd thuis om nog voor de plensbui overdekt te staan…
De zaterdag ook niet al te vroeg de tropische omstandigheden opgezocht, maar wel de tent tijdig in om Haevn mee te pakken. Prachtige setting met koor en orkest, heerlijk vibe en raakte me absoluut. Maar omdat dochter ver vooraan wilde bij North stage voor Lauren Spencer Smith, wel iets eerder Haevn verlaten. 2e keer Spencer Smith op Pinkpop en de eerste van de 3 met Smith in de achternaam vandaag. Haar hitjes trillen nog door, of komt dat door de meezingende meiden om me heen… Het is ook fijn om de rauwe rock op Pinkpop af en toe af te wisselen met deze zwijmel pop. Zo ook met Suzan en Freek, de verwachting van de Nederlandse meezingers werd waargemaakt. Maar daarna wel de Pinkpop Classic in mezelf tevreden gesteld bij Franz Ferdinand, die net als de eerste keer dat ik ze zag op Pinkpop nog altijd dezelfde gedrevenheid tonen en overbrengen. Om vervolgens helemaal de krochten van de stevige gitaren in te stappen aan de andere kant van het veld bij North stage voor Idles. Heerlijk genieten, vorige keer gemist op Pinkpop omdat we dat jaar dat moment in de tent stonden bij, jawel, Lauren Spencer Smith… Maar dik ingehaald. Vandaar ook zeker in mijn weekend top 5 op de hekkensluiter.
Hierna naar de 2e Smith van de dag, Tom Smith brengt Editors voor nr 7 op Pinkpop met de bravoure die ik nu voor de 8e keer bij ze zie, 1 keer in 2018 vielen ze wat tegen maar verder is Editors nooit teleurstellend! In 2014 vond ik de band al headliner waardig en ook nu voelde ze achteraf als mijn headliner van de Pinkpop zaterdag. De nr 2 van mijn top 5 van het weekend. Dan de 3e Smith van de dag, Robert Smith van The Cure. Ik hoopte op een pakkende set en dat ik er in mee kon gaan. Maar helaas, het pakte me niet en de langslepende eerste half uur was taai om door te komen. Een half uur kans gegeven en een half uur er over gedaan om bij de fiets te komen. Al rond 23:00 vertrokken is ook wel een tijd geleden…
De zondag wel een vroege start gemaakt. Omwille tijdig vooraan plaats te nemen voor My Baby. De 3e keer Cato en haar mannen bezig zien. Om de dag te openen absoluut geen straf. Een heel klein stukje van het begin van Dogstar gepakt om acteur Keanu Reeves op bas te zien. Maar wel een leuk bandje dat me deed denken aan de Palm Desert stonerock sound van Queens of the Stone Age. Om wel tijdig vooraan te staan bij North stage voor Hoogmis van het Zuiden, voor 5x11 Limburgse Popmuziek en Pinkpop te vieren. Zonder twijfel het grootste feest van het hele weekend. Een lach en een traan. Genieten van Beppie Kraft op Pinkpop, wie had dat gedacht. Maar ook Rowwen Heze dat me meteen bij de keel grijpt met Blieve Loepe, slik… Blackbird, John Tana en zelfs Lex Uiting die de menigte aan het sjoenkele krijgt. Om te spreken met de woorden van pastoor Jeroen, in de naam van de vader, de zoon, de Heilige Geest en PINKPOP!!!
Na deze rollercoaster van feestgedruis weer terug in de schoot van de Pinkpop bubbel door de inmiddels Pinkpop Classic White Lies te zien. Wederom stellen deze gasten weer niet teleur. Hierna de schaduw opgezocht en poging gedaan de tent te bezoeken voor Tom Morello, maar dat mocht niet lukken, door de mega drukte in en om de tent helaas. Na een flinke moment schaduw te pakken was het nu wel mogelijk om de tent in te komen voor Max McNown, zanger die lichtelijk doet denken aan Springsteen qua sound en beleving in de nummers. Het contrast qua bezetting in de tent tov Morello was wel enorm. Wel weer tijdig richting South stage vertrokken. Wilde Yungblud goed mee pakken. Vorige keer in de stromende regen en nu in de ondergaande tropische avond zon. De energie was er niet minder om. Krachtige nieuwe generatie rebelse punk energie. Een soort Iggy Pop meets My Chemical Romance. Wat een rockartiest voor de toekomst. Vond ik vorig keer al dat hij aanstormend is als headliner, damn, daar kan je niet onderuit, volgende keer staat hij absoluut als headliner op Pinkpop, voor nu mijn nr 3 van mijn top 5. Van een afstand gaan genieten van Di-rect. Behoeft geen uitleg, behoeft geen verklaring. Gewoonweg de nr 1 Rockband van Nederland momenteel. Als ze 1 internationale hit weten te pakken mogen ze denken wel tippen aan Golden Earring, maar voor nu mogen ze nog enkel in de schaduw staan van Barry Hay, wat Spike allicht al doet bij zijn schoonvader…
Last but not least… FOO FIGHTERS! Eindelijk Dave Grohl terug op Pinkpop. Het voelt toch als een band die er hoort en denk dat ze dat ook zo voelen. De gretigheid waarmee Grohl de boel opgezweept is aanstekelijk en overtreft alle verwachtingen. Dit is Pinkpop afsluiten, dit is rockmuziek in optima forma! Nr 1 van mij Pinkpop top 5. Foo Fighters wat waren jullie goed en Pinkpop wat was je mooi…
see you 2027
= paar dagen nagenieten, even wachten nog
= open die shit!
= ...enne... alleen al om een Blink 182 discussie te starten, zijn de kleine dingen die het doen
