Na de voorpret en het festival zelf komt het nagenieten. Dat heerlijke lome gevoel, zonder haast om terug te keren naar de dagelijkse sleur. Alle recensies nalezen en terugluisteren naar bands die ik heb moeten missen.
Even een persoonlijke ontboezeming. Sinds mei ben ik gevangen in het universum van Aldous Harding en haar band. Intrigerend, griezelig en begeerlijk.
Train on the Island is een verslavende plaat die onder je huid gaat zitten. Haar optreden zaterdag was, als je vooraan stond, onvergetelijk.
Mijn dagelijkse menu bestaat nu uit filmpjes van 3voor12, kexp, jools, tiny desk, en zo.
Op 11 juli is zij weer terug in de Benelux. Ik kan niet wachten.