Ik zit vooral te denken dat ik een heel andere definitie van indierock hanteer. Maar Pavement op één is, om in jouw woorden te spreken, ook een keuze...
Pop-/rockchat of indie/alternative trouwens?
Slowchat
- Onderwerp starter Joszwa
- Startdatum
Pop-/rockchat of indie/alternative trouwens?
Vind gewoon wat raar dat er geen Pixies in staat, geen The Velvet Underground, geen The Fall of The Smiths.. Gewoon een beetje een vreemd samenraapsel, grosso modo staan er wel veel dingen in waarvan ik denk sure, ik begrijp het. Maar wat zo'n Cindy Lee bv hier in staat te doen, of St Vincent.. Idk. Zonder Pixies voor mij alleszins zou de term indie rock nooit bestaan hebben.
edit 1: En voor dat Win Butler werd canceld had Arcade Fire hier sowieso een top tien plek gekregen, denk ik..
edit 2: En hoezo staat BC, NR met From The Ants Up There hier niét in? Kom op zeg.
Pop/rock, misschien?
edit 1: En voor dat Win Butler werd canceld had Arcade Fire hier sowieso een top tien plek gekregen, denk ik..
edit 2: En hoezo staat BC, NR met From The Ants Up There hier niét in? Kom op zeg.
Pop/rock, misschien?
Laatst bewerkt:
De definitie van indie is sowieso voor iedereen anders, omdat het eigenlijk gewoon niet te definiëren valt (tenzij je de strikte definitie van 'independent label' wil hanteren natuurlijk). Het is me ook al vaak opgevallen dat bands die hier op het forum als 'indie' omschreven worden, vaak voor mij niet in die categorie vallen. Ik begrijp op die manier wel dat de bands die jij noemt er niet in staan, omdat ik ze zelf ook niet als indie zou omschrijven. Maar ik weet natuurlijk niet of Pitchfork dat ook niet doet, of dat ze die albums niet goed genoeg vinden voor een top 100 (wat inderdaad absurd zou zijn).
Dat gezegd zijnde, even de top 10 overlopen:
1. Pavement: Crooked Rain, Crooked Rain - Voor mij één van mijn favoriete platen ooit, dus ik kan me er wel in vinden
2. Liz Phair: Exile in Guyville - Ik moet toegeven dat ik haar enkel van naam ken, dus zou het album eens moeten luisteren
3. Sonic Youth: Daydream Nation - Hoewel ik zelf meer met Schizophrenia heb, vind ik de keuze wel verdedigbaar (al valt SY niet onder mijn persoonlijke noemer 'indie')
4. Elliott Smith: Either/Or - Topalbum en wat mij betreft een verdedigbare keuze
5. Neutral Milk Hotel: In the Aeroplane Over the Sea - Voor mij simpelweg het beste album ooit gemaakt
6. Silver Jews: American Water - Fantastische openingstrack, leuk album, maar voor mij geen top 10-waardig album om eerlijk te zijn
7. Destroyer: Kaputt - Ken ik enkel van naam, maar denk wel dat het in m'n straatje moet passen, dus meteen even luisteren
8. Yo La Tengo: Painful - Nooit echt de grootste fan geweest, hoewel ik het zeker niet slecht vind. Voor mij zeker geen top 10, maar op zich wel verdedigbaar, denk ik. Al had ik eerder een ander album gekozen, misschien?
9. Sleater-Kinney: Dig Me Out - Ken ik enkel van naam
10. Cindy Lee: Diamond Jubilee - Nog nooit van gehoord, om eerlijk te zijn.
Wat ik wel opvallend vind, is dat ik 4 albums niet ken uit de top 10. Drie artiesten ken ik van naam, eentje zelfs nog nooit van gehoord. Ik denk dat er in de lijst nergens een reeks van 10 albums te vinden is waar ik 4 bands niet van ken, dus toch bijzonder dat net de top 10 dat wel is. Maar dat lijkt me ook eigen aan Pitchfork, ze kiezen nooit de usual suspects, maar willen er altijd wel wat verrassingen in hebben, toch? Komt verder ook door het feit dat ik een introverte ipv extraverte muziekluisteraar ben, dus ligt zeker niet aan de lijst ofzo, maar gewoon een vaststelling.
Dat gezegd zijnde, even de top 10 overlopen:
1. Pavement: Crooked Rain, Crooked Rain - Voor mij één van mijn favoriete platen ooit, dus ik kan me er wel in vinden
2. Liz Phair: Exile in Guyville - Ik moet toegeven dat ik haar enkel van naam ken, dus zou het album eens moeten luisteren
3. Sonic Youth: Daydream Nation - Hoewel ik zelf meer met Schizophrenia heb, vind ik de keuze wel verdedigbaar (al valt SY niet onder mijn persoonlijke noemer 'indie')
4. Elliott Smith: Either/Or - Topalbum en wat mij betreft een verdedigbare keuze
5. Neutral Milk Hotel: In the Aeroplane Over the Sea - Voor mij simpelweg het beste album ooit gemaakt
6. Silver Jews: American Water - Fantastische openingstrack, leuk album, maar voor mij geen top 10-waardig album om eerlijk te zijn
7. Destroyer: Kaputt - Ken ik enkel van naam, maar denk wel dat het in m'n straatje moet passen, dus meteen even luisteren
8. Yo La Tengo: Painful - Nooit echt de grootste fan geweest, hoewel ik het zeker niet slecht vind. Voor mij zeker geen top 10, maar op zich wel verdedigbaar, denk ik. Al had ik eerder een ander album gekozen, misschien?
9. Sleater-Kinney: Dig Me Out - Ken ik enkel van naam
10. Cindy Lee: Diamond Jubilee - Nog nooit van gehoord, om eerlijk te zijn.
Wat ik wel opvallend vind, is dat ik 4 albums niet ken uit de top 10. Drie artiesten ken ik van naam, eentje zelfs nog nooit van gehoord. Ik denk dat er in de lijst nergens een reeks van 10 albums te vinden is waar ik 4 bands niet van ken, dus toch bijzonder dat net de top 10 dat wel is. Maar dat lijkt me ook eigen aan Pitchfork, ze kiezen nooit de usual suspects, maar willen er altijd wel wat verrassingen in hebben, toch? Komt verder ook door het feit dat ik een introverte ipv extraverte muziekluisteraar ben, dus ligt zeker niet aan de lijst ofzo, maar gewoon een vaststelling.
Ik neem Pitchfork al een hele tijd niet meer serieus. Hun beste tijd is simpelweg voorbij, ze zijn eigenlijk nog amper relevant en teren nu puur om hun legacy.
Je merkt gewoon dat men bij het maken van dit soort lijsten, ook eindejaarslijsten bijvoorbeeld, expres hele bold of gekke keuzes maken om de aandacht te trekken. Soms is dat heel erg tof (bijvoorbeeld: Los Thuthanaka als album van het jaar is een leuk statement) maar soms voelt het gewoon ontzettend pretentieus aan. Dus ook een dergelijke indie rock lijst.
Als ik moest kiezen voor mij persoonlijk qua beste indie rock album, zou ik kiezen tussen Shields of Veckatimest van Grizzly Bear trouwens.
Je merkt gewoon dat men bij het maken van dit soort lijsten, ook eindejaarslijsten bijvoorbeeld, expres hele bold of gekke keuzes maken om de aandacht te trekken. Soms is dat heel erg tof (bijvoorbeeld: Los Thuthanaka als album van het jaar is een leuk statement) maar soms voelt het gewoon ontzettend pretentieus aan. Dus ook een dergelijke indie rock lijst.
Als ik moest kiezen voor mij persoonlijk qua beste indie rock album, zou ik kiezen tussen Shields of Veckatimest van Grizzly Bear trouwens.
Cindy Lee, een album nota bene uit 2025, is niet het tiende beste indierock album ooit gemaakt. Enfin. Niet dat ik afbreuk wil doen aan het album an sich, maar inderdaad bold choice en waarom.. Vind het imo nauwelijks een indie rock plaat, eerder lo-fi / indie / hypnagogic pop.
