Ik ben inmiddels weer fris thuis (gisteren na Owusu naar huis was onvoorzien en jammer, maar een nacht lekker slapen en plots een vrije ochtend thuis zijn in 'de tropenjaren' ook niet mis).
Ik vond BKS26 op een hoop vlakken een sterke editie. Toch ben ik iets minder lyrisch dan vorige jaren, maar dat komt meer door mezelf dan door het festival, publiek of acts.
Eerst maar even die persoonlijke beleving: het was natuurlijk balen dat ik zaterdagnacht plots ziek werd (en het viel tegelijkertijd enorm mee dat ik zondag alsnog best oké was en nog wat acts heb kunnen zien). Maar ook zaterdagmiddag zat ik er al iets minder in dan vorig jaar.
Belangrijkste reden was denk ik: vorig jaar was mijn vrouw mee en waren we telkens samen of met nog wat andere vrienden. De edities 22-24 had ik solo gedaan met telkens wel een of twee dagen wat vrienden die er ook waren en toen vond ik dat prima. Dit jaar was het weer zoals 22-24, maar nu miste ik toch de helft van het weekend wat mensen om alles mee samen te beleven, zowel tijdens de acts als tussendoor. Hoewel ik het ook fijn vindt om lekker mijn eigen route te bepalen, ga ik volgend jaar toch weer eens wat actiever rondvragen of er niet toch wat mensen zijn die ook weer eens een heel weekend willen gaan (van mijn 17e t/m ongeveer 30e was het altijd heel makkelijk om mensen mee te krijgen; op Lowlands wel eens met een groep van meer dan 20 man geweest met nog allerlei andere bekenden. Nu, in de 40, is dat toch een ander verhaal en dat vond ik dit jaar toch jammer).
Andere mogelijke reden: zal ook met de leeftijd te maken hebben, maar ik zie steeds meer op tegen die korte, gebroken nachten op een festivalcamping en vooral de zondag heb ik dan ook weinig energie over om nog veel acts te zien waar ik vooraf nog veel zin in had. Ik vond het altijd overdreven om ook nog veel geld voor wat beter slapen uit te geven, maar als ik volgend jaar weer een weekend ga, dan misschien toch maar eens hotel+fietsen proberen.
Derde mogelijke reden: vorig jaar had ik vooraf een heel duidelijk programma gemaakt waar ik amper van afweek. Dit jaar wilde ik het wat meer aan de spontaniteit overlaten, maar hierdoor heb ik best vaak 'gezapt' tussen acts, wat toch een beetje voelde als 'achter de feiten aan lopen'. Ik heb, mogelijk hierdoor, dit jaar ook in de breedte wat minder echt goede optredens gezien voor mijn gevoel.
BKS26 als festival vond ik 'objectief' wel sterk. Een paar plusjes en minnetjes:
+ De Secret: ik vond hem al prima hoe hij was, maar tent en area waren dit jaar nog wel wat beter vond ik. Bij Ao was ik vrijdag nog even bang dat het open karakter voor nog meer aanwaaiend publiek dat erdoor komt praten zou zorgen, maar zaterdag en zondag was hier geen sprake van. Het geluid bij de Secret was ook top trouwens.
+ Het publiek: tuurlijk, de vrijdag is altijd wat ingewikkelder. Zou dat minder zijn als BKS ook al op donderdag de campings zou kunnen/willen openen zodat groepen al zijn bijgepraat? Maar verder vond ik het publiek top dit jaar! Beleefd, enthousiast, fijn! (Ik was niet bij Aldous Harding zaterdag)
+ Uitverkocht en de drukte: natuurlijk is het voor de bezoeker op de korte termijn wat chiller als er net wat minder mensen zijn dan zaterdag het geval was. Maar ik vond het allemaal echt nog heel prima te doen, zeker als je (zoals altijd) rekening houdt met de piektijden van alle faciliteiten. En voor de lange termijn lijkt het me alleen maar goed dat de verkoop goed is gegaan! De nieuwe looproutes in het bos waren ook fijn trouwens! Sowieso was het goed vertoeven in het bos
+ Plek van de Casbah: stond een stuk beter zo en dat pleintje is nu veel leuker geworden. Voor veel acts is de Casbah nog steeds klein, maar als je er 5 minuten voor aanvang bent, kun je er volgens mij bijna altijd nog wel in.
- Cul de sac. Op zich niet storend ofzo, maar ik vond dit nu wel een vreemd en nogal gesloten stukje terrein. Een open terras lijkt me daar veel leuker.
- Not Nothing. Stond minder storend in het bos dan vorig jaar en ik snap helemaal dat het na de headliner op de ONE voor een deel van het publiek genoeg toegevoegde waarde heeft. Maar iedere keer als ik er tussen 16:00 en 24:00 langsliep, stond er hooguit een man of 30. Is het dan echt nodig dat daar muziek staat te loeien die je die op de rustige momenten zelfs op armlengte afstand van Ethel Cain nog kan horen? Ik zou het veel fijner vinden als dit tot middernacht gewoon iets rustigs kan zijn, wellicht gewoon weer een Muziekgieterij-achtige plek, of desnoods nog wat meer podcasts.
- Allemaal weer vergeten als je eenmaal binnen bent, maar ik ben erg benieuwd waarom de tassencontrole bij de ingang van de camping vrijdag in hemelsnaam zó grondig moest zijn.
- Zet alsjeblieft de indiedarlings die net geen headliner zijn weer in de TWO.
Dan de acts waarvan ik genoeg heb gezien om te zo op te nemen in de sterren:
*****
Madra Salach - wauw, wat een stem, wat een presentatie vol bravoure én sympathie, wat een band!
Nick Cave - zoals verwacht voor mij persoonlijk wat minder indrukwekkend dan de vorige keer; Nick Cave is een beetje als een heel dik boek dat ik helemaal geweldig vond en iedereen zou aanraden, maar niet zo nodig nog eens hoef te lezen. Maar (van achter op het veld en met een Kumo 99-pauze van een halfuur) zag ik dat het objectief weer waanzinnig goed was. Ik snap helemaal dat 3voor12 hem weer op 1 zet.
****1/2
Dressed Like Boys - had nóg wat meer full-Jacob Along kunnen gaan in kwetsbaarheid, maar o.a. door de mooie bindteksten kwam dit optreden wel binnen!
****
Genesis Owusu - heerlijke bak energie, sterke songs
Blood Incantation - fantastische trip
Jack White - heel sterk én toch fijn, die hits van White Strips en Raconteurs
Wolf Alice - strakke, afwisselende show. Ik vond juist wél de eerste helft, met Just Two Girls en The Sofa, echt genieten. Ik stond hier ook tussen enorm leuk en enthousiast publiek.
***1/2
Mula - meer dan genoeg hits en energie voor een heel leuk uur.
Radio Free Alice - fijn indiebandje, leuk pitje
Naïka - leuk dat ze er met band stond. Warm, vrolijk, zuiver, fijn!
***
Ethel Cain - ondanks de prachtige muziek en de enorm enthousiaste mensen op de eerste rijen, werkte deze setting voor mij niet. Ik vond het vaker saai dan mooi.
Sudan Archives - best goed en opzwepend, maar net wat te kaal, zo alleen in de TWO (die meid uit het publiek die mocht dansen pakte het wel lekker op!)
Sheyma - leuk dat zoiets ook kan voor (een handvol) mensen bij de The Floor!
Curtis Harding - eigenlijk vooral niet genoeg mijn muziek om hier echt van te genieten, maar ik had het idee dat (ook door de regen) iedereen het allemaal wat gelaten onderging.
NewDad - de sound is er, het enthousiasme is er, de liedjes zijn wat mij betreft alleen niet sterk genoeg.
**
Sorry - Sorry, maar vinden zij het eigenlijk wel leuk om op te treden?