Ik heb verschillende optredens enorm hoog staan, dus ik wil ze niet op volgorde zetten. En het zijn er toch 12 geworden... Sorry!
The Smashing Pumpkins @ Glastonbury 2013.
Ik heb hier mijn vrouw ten huwelijk gevraagd, dus ja, deze moet er wel in (hoewel ik SP wel beter heb gezien). Ik kan me ook vrij weinig meer van het optreden herinneren als ik eerlijk ben, maar ik mag deze niet achterwege laten.
Arcade Fire @ Pinkpop 2004.
Voor mij echt een le-gen-da-rische show. Het einde van de wereld leek recht in je ogen te kijken, dit was het dan… de mensheid. Er zat nog maar één ding op en dat was feestend het einde ingaan. Dat gevoel kwam echt bijna als een soort overlevingsinstinct naar boven ofzo. En ik geloof best dat ze ooit beter hebben opgetreden, maar deze show was voor mij pure perfectie.
Foo Fighters @ Pinkpop 2011.
Ik keek destijds meer uit naar Coldplay en Kings of Leon, die ik allebei ook sterk vond. Maar Foo Fighters hadden net Wasting Light uit, wat ook gewoon een topalbum was. Die show was echt hit na hit, en Dave Grohl zat toen in zijn prime. Later vond ik het een beetje een oude man geworden, zo’n typische awkward rock-dad. Maar dit was nog de tijd dat het echt flink rockte. Heerlijke setlist.
System Of A Down @ ZiggoDome 2015.
SOAD staat niet altijd bekend om hun goede live optredens, maar dit was onderdeel van de Wake Up the Souls Tour, oftewel de tour die de Armeense genocide van 100 jaar geleden herdacht. Geen fijne combi zou je denken, maar je zag echt het vuur in de ogen van de band en wat het voor ze betekende. Het optreden was ook erg lang, maar het was echt continu vlammen en hit na hit. Met een zeer goede Serj Tankian en band op het podium. De ZiggoDome heb ik eigenlijk nooit meer zo los zien gaan als toen.
The National @ Cross-Linx Festival (Eindhoven) 2011. Mijn eerste kennismaking met deze band was in 2010 op Lowlands, en daar hadden ze al enorme indruk op mij gemaakt. Ik ben toen fan geworden van deze band. Maar die show een jaar later tijdens Cross-Linx… man man, wat een genot. Dit optreden was in het Muziekcentrum Frits Philips in Eindhoven, een mooie concertzaal met zowel staand als zittend publiek. Geweldig uitzicht en toch dichtbij zo’n geweldige band. De tracks van High Violet kwamen zo puur en echt binnen, introvert maar toch zo mooi uitgesproken. Maar soms ook snoeihard en ruw, met o.a. Abel en Mr. November. En hoe hij het publiek inklom bij dat laatste nummer. Het was zoveel puurder dan op Lowlands. Het optreden is nog steeds online terug te vinden.
The Killers @ Ziggo Dome 2022.
Tsja, Brandon Flowers en band, hate it or love it. Voor mij is het een van de bands waar het allemaal mee begonnen is. Ik kwam echt uit de dancescene, maar The Killers was voor mij een gateway band naar pop/rock/indie, hoe je het ook wilt noemen. Ik heb ze daarna een paar keer live gezien en het was altijd top. Maar deze avond was toch wel anders. Ik had een ticket gekocht, maar van hun laatste albums was ik niet echt fan meer. Het was hartje zomer en op een zaterdag. Ik weet nog dat ik dagen ervoor zelfs heb overwogen om mijn ticket te verkopen. Je kan ook gewoon lekker op het terras zitten en Amsterdam is toch een eind weg vanuit het zuiden. Maar soms heb je dat, dat je vlak voor zo’n optreden weer een klik hebt met een band. Dat gebeurde dus net voor dit optreden. Alleen mijn concertpartner zegde op het allerlaatste moment af. Lang verhaal kort: ik sprak erover met iemand met wie ik veel sportte en die had wel zin om mee te gaan. In het muziekspectrum niet echt een vriend, maar in het dagelijks leven hebben we veel meegemaakt. Die avond hebben we alles luidkeels meegezongen. Brandon Flowers vond het duidelijk niet erg dat de ZiggoDome niet uitverkocht was en zelfs die nieuwere nummers van de mindere albums werkten live gewoon goed. Maar vooral die oude platen waren voor mij pure nostalgie en ik heb denk ik de hele show met een grote glimlach staan meezingen. Twee maanden later overleed diezelfde jongen door een fietsongeluk. Dus dit optreden heeft een verdrietig randje, maar ik kijk er nog steeds op terug met een grote glimlach, want wat hebben wij daar samen staan genieten.
Tiësto in Concert, Gelredome Arnhem 2003.
Ja jongens, wat doe je als 14-jarige bij een nachtoptreden in de Gelredome, kilometers van huis. Moeilijke jeugd, vechtpartijen met je eigen vader die extreem uit de hand zijn gelopen, uithuisplaatsing, weglopen en veel rondhangen, dat was het wel een beetje. Gelukkig was ik vrij lang voor mijn leeftijd en waren controles toen niet zo scherp als nu. Ik ging om met mensen die ouder waren dan ik, maar man man man, wat heb ik die avond genoten van hoe hij al die platen achter elkaar draaide. De ene klassieker nog mooier dan de ander. Gehuild, gelachen, geknuffeld, alles erop en eraan. Er werd echt een verhaal neergezet zonder woorden. Nog nooit zo’n mooi optreden meegemaakt als toen.
Eminem, Amsterdam Arena 2003.
Ook datzelfde jaar, maar echt mijn eerste “concert” (Tiësto was meer een dance optreden) was toch echt Eminem, ten tijde van de Eminem Show. Naast dance was hiphop mijn tweede vibe geworden en alles wat uit de Eminem-stal kwam vond ik destijds vet. Daardoor ook veel geleerd over klassieke hiphop. Alles wat ook maar iets met Eminem te maken had vond ik geweldig. Die dag stonden Cypress Hill, Xzibit (die toen echt hot was door Pimp My Ride), 50 Cent feat. G-Unit en D12 ook nog op het podium. En Eminem die opkwam in dat reuzenrad, wat ik toen alleen van TV kende. Voor mij als puber was dit echt geweldig, dit wilde ik meer en meer.
Snow Patrol @ Lowlands 2010.
Ja, dit is ook zo’n gateway band voor mij geweest en nog steeds heb ik een zwak voor de zoetsappige songs van Gary Lightbody. Dit was mijn eerste Lowlands en het gevoel dat in die set zat kwam echt hard binnen. Met een prachtige Chasing Cars en Run, heerlijk ingetogen, echt even wegzwijmelen. Sindsdien wist ik eigenlijk wel dat ik dit festival wilde blijven doen.
Rammstein @ Fortarock 2013. Excuus, ik weet dat sommigen dit misschien controversieel vinden. Maar ik praat hierboven over gateway bands en dat was Rammstein voor mij ook wel een beetje, maar dan richting de hardere kant. Vroeger had ik niks met metal en vond ik het eerlijk gezegd gewoon pokkeherrie. Daarnaast waren alle metalheads racisten en stonken ze naar zweet (sorry jongens, ik was echt bevooroordeeld). Maar toch leerde ik mensen kennen die gewoon chille metalheads waren en zij gingen al een paar jaar naar Fortarock. Ze wisten dat ik veel naar concerten ging en daar zag ik Rammstein op het affiche staan, dus ik werd wel nieuwsgierig. Rammstein stond bekend om hun liveshows, dus ik wilde dat wel eens zien. Dus die dag vanuit Breda vertrokken met de “metalbus”. En om eerlijk te zijn, ze stonken toch allemaal niet zo erg als ik dacht

. Ik heb die hele dag genoten van alle bands en de deur naar metal is toen ook wel opengetrapt. Maar die show van Rammstein was echt fantastisch. Dat vuurwerk, die industriële sound, dat rauwe randje en dat Oost-Duitse gevoel, het was gewoon iets totaal anders dan wat ik normaal luisterde.
Muse @ Goffertpark 2012.
Ja, dit is weer zo’n band, samen met The Killers, Bloc Party, Franz Ferdinand, Coldplay, Kings of Leon, Editors, Snow Patrol etc. En op dat moment was Muse voor mij misschien wel de beste band op aarde. Resistance was net uit en volgens mij was dit mijn eerste keer in het Goffertpark. De dag begon nog met een wedstrijd van het Nederlands elftal tegen Japan, die hebben we in het centrum van Nijmegen gekeken en daarna door naar Goffert. We waren lekker vroeg en kregen daardoor golden circle bandjes, wat echt top was. De band was live in topvorm en ik heb het hele optreden staan springen en meezingen. Soms mis ik mijn enthousiasme van toen en wat muziek toen met me deed.
Editors @ Goffertpark 2012.
Maar als ik eerlijk ben, maakte Editors die dag misschien nog wel meer indruk op mij. Ze stonden in het voorprogramma en op cd vond ik ze “best wel leuk”. Maar live was het echt next level. Ik weet nog dat ik aan de lippen van Tom Smith hing. Het was zo goed. Volgens mij heb ik na die dag meer naar Editors geluisterd dan naar Muse. Zo goed vond ik het.
Ik zal vast nog wat missen. Bruce Springsteen op Pinkpop had er eigenlijk ook in gemoeten, of Morrissey in 013. Of Justice op I Love Techno. En als ik andere reacties lees zitten daar vast nog wat “oja’s” tussen. Muziek kan zo fucking geweldig zijn als het je raakt.