Jammer om te zien dat er van het Dour waar ik ooit zo van hield, weinig meer overblijft.
Een legendarisch festival waar allerhande nichegenres zij aan zij konden floreren.
Waar ik van een deathmetal-optreden naar een postrockshow kon gaan, om daarna even een indieband mee te pikken, en de dag af te sluiten met een legendarische hiphopartiest op de mainstage. En dan, tot diep in de nacht, te kunnen feesten op zowat elk genre dat je je maar kon inbeelden.
De voorbije jaren lijkt het vooral te draaien om mainstream techno en Franse rap, waardoor ik er al even niet meer was geweest. En nu lijkt men definitief voor dat pad te kiezen, waardoor ik mezelf ook niet meer zie terugkomen. En natuurlijk veranderen de tijden, en ik begrijp dat de line-ups van vroeger financieel niet meer haalbaar zijn. Maar toch vind ik het jammer dat er van de oude geest van Dour weinig is overgebleven.
Desondanks blijf ik vooral dankbaar dat ik er tien jaar na elkaar bij mocht zijn, en de hoogdagen van Dour heb mogen meemaken.
Een legendarisch festival waar allerhande nichegenres zij aan zij konden floreren.
Waar ik van een deathmetal-optreden naar een postrockshow kon gaan, om daarna even een indieband mee te pikken, en de dag af te sluiten met een legendarische hiphopartiest op de mainstage. En dan, tot diep in de nacht, te kunnen feesten op zowat elk genre dat je je maar kon inbeelden.
De voorbije jaren lijkt het vooral te draaien om mainstream techno en Franse rap, waardoor ik er al even niet meer was geweest. En nu lijkt men definitief voor dat pad te kiezen, waardoor ik mezelf ook niet meer zie terugkomen. En natuurlijk veranderen de tijden, en ik begrijp dat de line-ups van vroeger financieel niet meer haalbaar zijn. Maar toch vind ik het jammer dat er van de oude geest van Dour weinig is overgebleven.
Desondanks blijf ik vooral dankbaar dat ik er tien jaar na elkaar bij mocht zijn, en de hoogdagen van Dour heb mogen meemaken.
