Beetje laat maar toch een iets langer dan gepland verslag!
Dit jaar gingen we met een kleinere groep dan normaal. Dat mocht de pret niet drukken, want we hebben een knotsgek weekend beleefd.
Donderdag
...was het veel te warm om al die spullen naar camping 6 te sleuren, toch zijn we daar beland. Een aantal biertjes later toch de moed verzameld om naar het terrein te lopen. Dit jaar lukte het eindelijk om een koptelefoon te bemachtigen. Wat klassiekertjes zoals Walking on a Dream gehoord, door de bravo stuiteren op A-Punk en massaal boegeroep toen Anxiety werd ingezet. Leuk begin van het weekend en wat randactiviteiten gedaan.
Vrijdag
Bandjesdag! Mijn route wat aangepast aan het groepje, wat toch overwegend van gitaarmuziek houdt.
We begonnen de dag met een paar nummers bij
Marathon, wat niet verkeerd klonk. Toch waren we wat benieuwder naar L'Eclair en liepen naar de Lima, toen bleek dat ze hadden afgezegd. Dompertje, want dit had ik werkelijk waar nergens gezien.
Wodan Boys zorgden voor een flinke oppepper. Veel energie zo aan de start van het festival en ze kregen het publiek goed mee! Genoten van dit optreden en het is ze gegund, ze hadden er duidelijk veel plezier in.
Solo ben ik nog even bij
Boko Yout gaan kijken. Ik heb ze in mei in het voorprogramma van Viagra Boys gezien en moet zeggen dat ik ze toen beter vond. Kan aan de X-ray liggen, want ook hier was aan energie geen gebrek. Wel een band met potentieel, denk ik.
Deadletter was een vroeg hoogtepunt. Ik was nog steeds op solo-avontuur dus stond vrij ver vooraan en het publiek ging goed los. "We need more heat" terwijl ik al volledig door het zweet doorweekt was, pfoe. Deze band zit muzikaal precies in mijn straatje en ik vind het fijn om te zien dat het optreden goed ontvangen werd, met Binge als uitblinker. Geweldige plaat.
Het volgende stukje blokkenschema was niet mals. Om niet te oververhitten ben ik de Bravo ingelopen om
Amaarae te zien. Ik was niet bekend met haar muziek en ben ook geen fan geworden. Klonk gewoon niet goed, hielp ook niet dat ze totaal alleen op het podium stond denk ik. Daarom nog heel even naar de India waar Spencer Sutherland speelde gelopen. Dit was vooral irritant, behalve dat was het nog snikheet in de India. Biertje drinken in de schaduw dan maar.
Vervolgens het groepje meegesleurd naar
Unpeople. Niet helemaal mijn ding, maar het doet me een beetje denken aan mijn tienerjaren. De hardere stukken waren erg gaaf, ben benieuwd waar deze band heen gaat. Het lijkt nu een beetje een gimmick te zijn, dat genre benden. Hopelijk hebben ze nog meer in hun mars!
Na het avondeten was het tijd voor de persoonlijk headliner van het weekend,
Queens of the Stone Age! Ik ben al een hele tijd fan en had ze nog nooit live gezien, Wat een sterk optreden en een heerlijke setlist! Vampyre of Time and Memory heel mooi en Song for the Dead is een briljante afsluiter. Het maakte even niet uit dat ik helemaal tegen het hek stond geperst in het voorvak. Bij dit optreden had ik helaas wel last van praters.. Groepje van 6 boomlange gasten die geen seconde stopten met kletsen terwijl ze vooraan stonden tussen de liefhebbers. Iemand naast me sprak ze aan, werd glazig aangekeken en vervolgens kletsten ze vrolijk door.
Hierna was het een hele uitdaging om ons door de mensenmassa die naar Job en Kiki trok te wurmen, maar het is gelukt redelijk op tijd aan te schuiven bij
Warmduscher. Dit doet me op plaat telkens nét niets, live vond ik het enorm vet, Briljante mix van punk, disco en een flinke bak gekkigheid. Onverwachts één van de beste optredens van het weekend.
Met het laatste beetje energie op het heerlijke late tijdstip
Tramhaus meegepakt. Gaaf om ze nog eens te zien nu ze hun debuutalbum uit hebben. Ondanks de technische problemen pakten ze onvermoeid de draad weer op, sterk optreden! Een band waar we in Nederland trots op mogen zijn.
Als afsluiter heb ik mijn vrienden nog even opgezocht in de Bravo. Dit trok ik voornamelijk vanwege de drukte erg slecht, dus werd het hoog tijd om naar de tent te lopen.
Zaterdag
De dag van verkeerde keuzes, rondzwerven en afzeggingen.
Op een bodem van warme Desperados en wodka met een smaakje (viel goed) naar het terrein gelopen. De aftrap was voor
Been Stellar, een band met een heerlijk geluid. Hele jonge mensen die klinken alsof ze rechtstreeks uit de jaren 90 zijn gewandeld. Muzikaal erg tof, maar het geluid in de X-ray liet helaas wat te wensen over.
Hierna een paar uur over het terrein gestruind en wat randzaken gedaan (kreeg helaas niemand ergens mee naartoe) en daardoor vooral een hoop niet gezien. Hoe doen jullie dat als jullie groepje helemaal nergens heen wil?

Gelukkig was daar
Squid om de dag te redden. Wat was dit extreem gaaf! Ik was erg benieuwd of ze de kunstjes op hun albums live konden evenaren. Dat deden ze, maar dan met nog een schepje er bovenop. Undergrowth vind ik een geweldig nummer, maar mijn grootste wauw-moment was toen Ollie opsprong achter zijn drumstel voor een keiharde versie van Broadcaster. Beste optreden van het weekend, volgende keer Pamphlets op de setlist?
Daarna zetten we een machtig sprintje in om
Vampire Weekend te zien. Heerlijke muziek, heerlijke setting op zo'n zonnig moment in de Alpha. Veel van hun nummers had ik al lang niet meer gehoord, dus een beetje nostalgisch werd het wel. Kortom, zeer van genoten!
Hierna was eigenlijk de planning om naar Royel Otis te gaan, gevolgd door Maruja. Als dat niet lukte, had ik Anthony Szmierek als backup. Laat die drie nu allemaal afgezegd hebben.. Hier viel het spoorboekje uit elkaar en had ik eigenlijk gewoon naar Raye moeten gaan.
Dat is niet gebeurd en ik ben voor de derde keer naar
The Murder Capital gegaan. Jeetje, wat was dit een zwaarmoedig optreden zeg. Ik snap het wel hoor, de boodschap die ze uitdragen is ook erg belangrijk, maar met het nieuwe album is elk beetje pit er wel uit. Weet ook niet wat ze met de basgitarist gedaan hebben. Die gast ging de vorige twee keer dat ik ze zag compleet uit z'n plaat, nu leek het alsof ze hem met zijn voeten aan het podium hadden gelijmd.
De groep nog even opgezocht bij Papa Roach in een Heineken die totaal uitpuilde. Besloten dat ik het de moeite niet waard vond om me naar binnen te duwen of in de kou te gaan staan, blijkbaar weer een grote fout gemaakt haha.
Ik ben uitendelijk maar een rondje gaan lopen en gestrand bij
Chappell Roan, wilde toch wel iets van de hype meekrijgen. Tof decor op het podium en ze heeft een erg goede stem en zeker, de liedjes zitten goed in elkaar. Echter heb je soms bij muziek dat je merkt dat je totaaaal niet de doelgroep bent. Mij zie je niet zo snel een dansje wagen op Hot to Go

Uiteindelijk een uurtje blijven plakken om me vervolgens weer bij de rest te voegen.
We hebben afgesloten bij het Alternatief, waar we ons eigen feestje moesten bouwen. Klonk alsof ik naar mijn eigen playlist aan het luisteren was, maar los ging het niet bepaald. Leuk idee, volgend jaar de uitvoering misschien wat beter?
Zondag
Had ik wat goed te maken met mezelf na de magere zaterdag.
Knakworst-fuelled start van de dag bij
Ploegendienst. Ik snap niet waarom Lowlands deze band nu al voor de tweede keer zo vroeg op de dag plaatst, nu ook op zo'n groot podium. Het heeft potentie om te knallen, maar het komt net niet van de grond. Ik was het wel eens met de speech van Ray, met de boodschap dat we met z'n allen wat liever voor elkaar mogen zijn.
We zijn doorgelopen naar het
Noord-Nederlands Orkest. Voor mij de eerste keer dat ik op Lowlands de moeite nam om ze te zien. Na de eerste paar stukken zat ik volledig in de muziek, kwam op dat moment goed over. Helaas was het veld inmiddels volgestroomd met mensen die o zo dringend op zoek waren naar een viral momentje en per se moesten moshen, roeien en uit de maat "HEUJ" roepen. Volgend jaar een keertje geen NNO zou niet erg zijn.
Daarna nogmaals een uitstapje naar de X-ray voor
Soapbox. Dit is punk, recht voor je raap, in een Schots jasje. Deze gasten zijn boos op de staat van de wereld en laten dat blijken ook. Altijd leuk, een wall of death in zo'n kleine container.
Toen ik weer even alleen was ben ik naar
Sofia Isella gegaan. Erg eigenzinnige muziek die volop mijn aandacht pakte. Ik denk dat zij nog best wel groot kan worden, maar zou het een gave toevoeging vinden als er een band achter haar staat. Eentje om in de gaten te houden!
Onder het genot van een nachoschotel heb ik gehangen bij
Khruangbin. Op één of andere manier nog nooit live gezien, maar het blijft gewoon achtergrondmuziek. Al neemt dat weg van hoe goed ze alledrie zijn als muzikanten. Een optreden van Khruangbin gaat nooit vlammen, heel degelijk was het wel.
Molchat Doma viel daarna heerlijk. Nooit gedacht dat ze populair genoeg zouden worden om op een festival in Nederland te staan, maar hier zijn we dan. Heerlijke donkere sfeer in al hun liedjes. Helaas heb ik het niet helemaal afgekeken en daardoor denk ik de bekendere nummertjes gemist. Hopelijk verschijnt dit optreden nog op 3voor12..
..want ja, je kunt niet tot het einde blijven als
Fontaines D.C. al staat te wachten. Romance is niet mijn favoriete album, maar ik ben en blijf enorm fan van deze band. We stonden best ver achteraan, waar ik met zo'n 2 anderen alles woord voor woord mee kon zingen. Jammer dat er dan een gozer met een NS-petje met zijn rug naar het podium chagrijnig staat te doen

Was leuker geweest in het voorvak, maar wat blijft dit toch gaaf.
Helaas Mk.gee niet meer gezien, grote inluisterfail om die te missen. Met de groep hebben we nog het tweeluik
Trolska Polska/Bacchanaal meegekregen. Dit was één grote koortsdroom. Denk niet dat Trolska Polska ooit zoiets heeft gezien. Dat je vervolgens Kees van Hondt een metal remix van de Kabouterdans ziet spelen voor een hip publiek wat uit z'n plaat gaat is te bizar voor woorden. Slaat natuurlijk nergens op, maar het weekend wel afgesloten met buikpijn van het lachen.
Oei, dit waren veel woorden, sorry vergeef me! Volgend jaar weer van de partij? Waarschijnlijk wel!