Hé hé, wat een 3-daagse was me dat in London.
Toen mijn zoon vroeg om mee te gaan naar Oasis in London, was ik eerst niet echt overtuigd. Een goede band, dat zeker. En een karrenvracht aan sterke songs. Maar goed, toch maar tickets gekocht. En dat heb ik me geen seconde beklaagd. Van zodra we de metro namen, zat de sfeer er al zeer goed in. Er werd al volop gezongen. En de aankomst op de laan naar Wembley is al indrukwekkend op zich.
Voorafgaand eerst gaan opwarmen in Box Park Wembley, waar The Replicators de ene na de andere Britpopmeezinger brachten. Op het moment dat we naar de ingang wandelden, kregen we nog een Britse stortvloed over ons heen. Maar gelukkig verliep alles vlot om binnen te geraken.
Richard Ashcroft was veel beter dan ik had durven hopen. Je zag hem zowaar even lachten op een bepaald moment.
En dat was het aftellen naar Oasis. En zoals al door anderen beschreven, dat was machtig. Wat wel meespeelt in de sfeer, is de de Britten woord voor woord meezingen. Als artiest moet dat toch indrukwekkend zijn.
Kwa organisatie was alles echt top. Ook na het concert verliep alles ontzetten vlot. We bleven eerst wat zitten op de tribune, maar eenmaal op de laan naar de metro stond de organisatie echt op hun best. Omstreeks middernacht waren we aan ons hotel.