Gisteren ook dagje LF meegepikt. Het eens met velen die zeggen dat het wel erg druk was bij momenten, voornamelijk dan bij Electric Callboy. We stonden ter hoogte van de PA, dus toch aardig van het podium af en ook daar was het publiek samengeperst. Een beetje minder volk toelaten zou eigenlijk wel mogen, hoewel ik dat niet zie gebeuren. Desondanks de drukte waren de wachtrijen aan food en drinks minimaal en ging alles heel vlot. De togen zijn talrijk en goed verspreid over het terrein, de food stands heb je maar op een enklele plek op de wei, maar ook dat vormde geen probleem.
Het geluid was wel fenomenaal vonden wij, perfect afgesteld. Zowel als je vanachter, vooraan of in het midden stond. Een dikke pluim aan de organisatie wat dit betreft. Een minpuntje is die drankkaart voor de digitale munt, want dat is toch stuk lastiger dan op je toegangsbandje. Qua sfeer hebben wij geen onaangename zaken meegemaakt of gezien en leek het redelijk vergelijkbaar met een dagje Graspop vonden we.
Review van de acts:
Bizkit Park: Hoewel deze act van eigen bodem is en toch vaak op de affiche staat van vele lokale festivals, had ik ze nog niet eerder gezien. Meestal staat er tegelijk wel iets anders geprogrammeerd dat meer de interesse wekt of is het een uitgelezen moment om iets te gaan eten, maar dat probleem (of die luxe) heb je niet op de Lokerse Feesten. We hebben iets meer dan de helft van de set nog kunnen bijwonen en waren toch aangenaam verrast. Uiteraard een coverband, maar wel een hele goeie.
Psychonaut: Ook een eerste keer voor mij en niet teleurgesteld. Toegegeven, het is een act die gewoon beter past in een tent of wanneer de duisternis al is gevallen. Dat zag je wel aan de wei, die er gezapig naar stond te kijken. Deze jongens verdienen beter, maar ze lieten het niet aan hun hart komen en speelden gewoon een sterke set.
Enter Shikari: Echt een dag van veel eerste ervaringen, want ook Enter Shikari was er eentje. Op plaat altijd wel graag beluisterd, het ene album wat meer dan het ander, maar toch wel een collectie van nummers die me kunnen bekoren. Er is jammer genoeg ook soms wat tijd nodig om een keer naar toilet te gaan of om iets te eten en met maar een half uur tussen de optredens overlapt dit al snel met een act. Dit was het geval voor ons met Enter Shikari en dus hebben we het van achteraan de wei meegevolgd. Niet veel op aan te merken, veel energie van de band en met momenten ook het publiek. Wel wat teveel politiek/ecologisch gemotiveerd gebrabbel tussen de nummers door en dat hoeft voor mij gewoon niet, want daarvoor kom ik niet naar muziekoptreden. "Sorry You're Not a Winner" veranderde halverwege het liedje naar de Pendulum remix van het nummer, maar ik had toch echt liever Rou op het podium zien komen hiervoor tijdens de set van Pendulum zoals ze eerder deden op Reading festival 2022.
Brutus: 3e Keer in minder dan een jaar tijd (AB, Graspop en LF) en misschien de beste van de 3? De regen en de valavond maakten het plaatje echt wel compleet voor mij. Ik denk dat ik hier verder niet veel woorden aan vuil moet maken, want dat iedereen intussen wel weet wat ze van dit power trio kan verwachten.
Electric Callboy: Opnieuw een eerste kenismaking live. Met uitzondering van een enkel nummer komen deze mannen m'n playlists niet in. Ik vind het nogal goedkoop en kitsch, maar live werkt het wel gewoon. Het is even een 'fout' uurtje en dat moet gewoon kunnen op een festival naar mijn mening. Als je dan daaraan een ijzersterke show qua visuals, pyro en entertainment gehalte toevoegt, valt er weinig te klagen. Iemand in ons gezelschap was al een echte fan voor gisteren en had geprobeerd me te overtuigen tickets te kopen voor hun show in de Lotte Arena later dit jaar. Het compromis werd dan om voor dezelfde prijs een dagje Lokerse Feesten te doen, waar toch meer acts naar mijn eigen smaak stonden. Een fan ben ik nog steeds niet, maar ik ben ondetussen mogelijks wel te vinden voor dat avondje Lotto Arena...
Pendulum: Voor alle acts die ik nooit eerder zag was dit wel de perfecte tegenhanger, want Pendulum zijn waarschijnlijk wel de artiesten dat ik mijn leven het vaakst bijgewoond heb. De "DJ-set" uitvoering dan vooral van de band, want de "Live" act heb ik nog maar 1 of 2 maal eerder meegemaakt. In de drum n bass scene rond Antwerpen een 15-20tal jaar geleden waren ze graag geziene gast. Toen was ik daar elk weekend wel op zo'n feestje te vinden, maar ben het ondertussen helemaal ontgroeid. Het was dan ook jaren geleden dat ik ze laatst zag en daarom voelde het wel enorm nostalgisch. Even helemaal losgaan vooraan aan het podium en je terug 16 voelen, zalig. De show zakte na het nieuwe nummer "Cannibal" een beetje in had ik het gevoel, maar misschien was iedereen tegen dan een beetje toe aan wat rust, na de bom dat de eerste helft van de show was. Met "Witchcraft" pikte het terug op en op 't eind kwam er met de oerklassieker "Tarantula" nog een encore om U tegen te zeggen (het nummer waarvan de band in 2024 nog liet optekenen dat ze het nooit meer live zouden spelen). Met kapotte beentjes was het nadien tijd om naar de pendelbus en de auto te trekken, maar wél voldaan en met een grote grijns op het gezicht.