Ja, alle bands die ik opsomde hebben een heel gelaagd, rijk geluid. Paradise Lost is heel sferisch, met de diepe zangstem van Nick Holmes en de zware gitaren. Imminence natuurlijk met de viool, dat zorgt voor een extra dimensie bovenop de toch al uitstekende muzikanten en zanger. Amorphis voegt dan weer wat keyboard toe, waardoor het ook sferisch wordt. Minder doom/gothic dan PL, iets symfonischer en schurend tegen 'death'. En Currents maakt op het eerste gehoor recht toe - recht aan metalcore, maar vergis je niet: zanger Bryan beheerst cleans, screams Ʃn grunts meesterlijk. Ook het gitaarwerk is heel goed, dat heeft echt wel iets extra's. Met ƩƩn gitarist weet Currents een enorme gitaarmuur te bouwen, knap!