Opmerkelijk. Ik heb het tegenovergestelde bij Falling in Reverse. Live ergerde ik me er zowaar niet heel erg aan, maar ik vind de muziek bijzonder matig, op plaat dus.
Ronnie heeft zeker een goede zangstem, maar is verder wel een bespottelijk slechte rapper, niveau Vanilla Ice. Maar goed, de muziek zelf vind ik een verzameling bij elkaar gepikte en geleende ideeën, ongeïnspireerde slappe riffs, rommelige maar ook repetitieve songstructuren, wat men allemaal probeert te verbergen door er een overgeproduceerd, voorspelbaar en klinisch geheel van te maken, die de inhoudsloze middelmatigheid van de muziek moet bedekken. Ik hoor daar nergens een band in terug die samen een song met een begin, midden en einde hebben gemaakt, ik hoor een producer die een hoop dingen aan elkaar heeft geplakt in de hoop er een zo flashy mogelijk product van te maken.