Nagel op de kop! Je hebt die subgenres nu eenmaal nodig, wil je nog jaren 4 dagen een dubbele main stage vullen, lijkt me. En een Architects of Parkway Drive van vandaag maakt totaal andere muziek dan 10-15-20 jaar geleden.Toch altijd mooi om te zien hoe de smaken hier verschillen.
Waar de een bij een bepaald podium nog niet dood gevonden wil worden, voelt de ander zich er als een vis in het water.
Dat doet GMM dan ook al jaren goed, een zo breed mogelijk publiek aanspreken.
Ook dit jaar worden de punk en core liefhebbers weer uitstekend bediend, met zelfs 4 van de 8 headliners op de main stages.
En dat is ook logisch, het zijn gewoon ontzettend populaire genres, zeker bij een jonger publiek.
Zelf heb ik over het algemeen niet heel veel met core en punk, maar zeker ook niet ertegen.
Sterker nog, sommige bands behoren tot mijn favorieten en must-sees (o.a. Parkway Drive, Lorna Shore, Electric Callboy, The Offspring, Bad Religion).
Toch zie ik dat soort bands niet vaak op GMM, simpelweg omdat andere (metal) bands het meestal winnen.
Als ik echter puur alleen naar deze Jupiler Stage zou kijken, dan zou ik me daar best een dagje aardig kunnen vermaken.
Bij het inluisteren gisteren kwam ik toch wel leuke dingen tegen.
Met name de wat lompere hardcore kan ik aardig waarderen, merk ik.
Ik snap echt wel de aantrekkingskracht van hardcore: de energie, de sfeer, de publieksinteractie, de kameraadschap, etc.
Bij bands als Lionheart en Drain had je mij enkele tientallen jaren (en kilo's) geleden dan ook zeker wel in de moshpits kunnen vinden.
Kublai Khan TX en Guilt Trip klinken ook best lekker.
We Came As Romans en Thornhill zijn mij wat te gelikt, letlive. is ook niet zo mijn ding.
Zonder hard- en metalcore zou GMM me wat te veel van hetzelfde zijn (ben geen fan van klassiekere metalgenres). Vooral de metalcoregroepen zijn voor mij de reden om te gaan, maar ik pik toch altijd dingen op die ik links laat liggen bij het inluisteren. En dat vind ik zo fantastisch aan een festival als Graspop!
Groezrock en Jera On Air zijn meer 'mijn festivals', maar matige punk, hardcore of metalcore op plaat is ook vaak maar matig live. Op Graspop vind je altijd (licht overdreven) het neusje van de zalm binnen een genre. Mij laten overtuigen door een topper in een genre dat niet 100% mijn ding is, is zoveel leuker dan een dertien-in-een-dozijnband binnen een genre waarin je al jaren thuiskomt.
