Hier ben ik er weer mee, dag 2 was er eentje om van te smullen. Vandaag op het menu:
DONDERDAG - VRIJDAG : TRASH METAL
Anthrax: een band die waarschijnlijk geen introductie meer nodig heeft op dit forum, toch heb ik er nooit echt veel naar geluisterd. Deze band is naar mijn mening zeer sterk, de nummers zijn uiteenlopend en er is creatief omgesprongen met de stem van de zanger. Ik werd ook even helemaal teruggenomen naar mijn periode als Tony Hawk Pro Skater verslaafde en zag mezelf terug skaten in legendarische maps in dit spel. Wat opviel aan deze band is de heerlijke grooves van de drummer.
Megadeth: Ja Megadeth... Wat moet hier nog over gezegd worden wat niet gezegd is? Jammer van hun afscheid want toch wel echt een band die altijd graag gezien is, Uiteindelijk mag Dave Mustaine en met uitbreiding wij als publiek heel blij zijn dat hij uit Metallica geflikkerd is zodat wij Megadeth konden krijgen.
Cavalera: Het begon hier al meteen met een enorm snelle en groovy song. Het tempo lag hoog maar ook de kwaliteit van deze band ligt in een stabiele rechte lijn op een hoog niveau. Heerlijke gitaar riffs, vette screams. Enige minpuntje is dat het soms wel wat te veel op elkaar lijkt. Ik dacht op een bepaald moment dat ik 1 nummer van 10 minuten aan het luisteren was maar het bleken 3 nummers te zijn die gewoon ja... Identiek waren? Jammer maar ik kijk er toch naar uit ze te zien!
Trivium: Deze band was in mijn kindertijd al 1 van mijn favorieten, hun oudere albums zijn echt een throwback naar de dagen dat ik met zweetbandjes van bands rond liep op de speelplaats op school terwijl alle andere kinderen door hun ouders gekozen polo's aan hadden om 'deftig' over te komen. Prachtige tijd. Trivium is sowieso 1 van mijn must sees komende editie. WAAR ZIJN MIJN ZWEETBANDJES?!
BARK: Wat meteen op valt is dat deze band enorm klein is terwijl de kwaliteit toch echt wel goed is, catchy songs van begin tot einde. Lekkere vocals, en vooral de mix van de nummers is opmerkelijk goed voor trash metal. Deze band verdiend veel meer dan de 5000 luisteraars per maand op spotify. Ik stel een festileaks meeting voor front row bij hun optreden!
Forbidden: Soms is snel te snel, deze band viel me toch vaak tegen met hun hoge tempo's die zelfs niet helemaal natuurlijk voelde. Leuke vocals wel, lijkt een beetje op Bruce Dickinson. Instrumentaal zit het goed in elkaar maar toch had het BPM wat lager mogen liggen bij sommige songs. Een feest zal het ongetwijfeld wel worden. Wel zonder mij.
Dit was dag 2 van mijn totaal overbodige reviews.