Kan me ergens in al deze opvattingen wel vinden eigenlijk, het idee om mainstage bands eruit te stemmen komt ook gewoon verrassend vaak overeen met mijn eigen smaak dus dat is dan een mooi argument om erin te gooien

voel er ook wel oprecht iets voor dat juist in dit spel de niche af en toe verkozen dient te worden boven de meer mainstream namen, maar als Jamel bijvoorbeeld over Amon Amarth zegt: "die hebben 20 jaar terug een Marquee set gespeeld die me nog steeds bijstaat", dan kan ik mij ook best voorstellen dat dat zwaarder weegt dan het feit dat ze intussen voor een vol mainstage veld spelen. En daar kijk ik ook weer anders naar dan een Behemoth of een Emperor, die ook hoge mainstage spots gespeeld hebben maar daar toch ook vooral voor select publiek speelden, en meer "thuis" voelen in de Marquee. Want ja, elke band moet daar inderdaad weleens hebben gestaan om überhaupt in de pot te zitten, het hangt er natuurlijk ook vanaf of je "verleden, heden, en toekomst" inclusief of exclusief interpreteert. Moet een band aan alledrie de tijdvakken voldoen of is slechts één, bijvoorbeeld alleen verleden, genoeg? Zoveel mensen, zoveel opvattingen...