Beetje flauw om te doen alsof NL hier erger in zijn. Volgens mij is het een probleem van alle nationaliteiten.
Rock Werchter 2026
- Onderwerp starter WesleyNoH
- Startdatum
Beetje flauw om te doen alsof NL hier erger in zijn. Volgens mij is het een probleem van alle nationaliteiten.
Als Nederlander moet ik toch erkennen dat 'wij' het vaker zijn dan de Belgen. Desalniettemin is het natuurlijk iets wat bij alle nationaliteiten voor komt.
Doet me goed dat na de aanvankelijke scepsis de headlineshow van The xx hier door velen erg positief is ontvangen.
Moby hier gisteravond in het donker op Bospop was wel heel vet hoor. Blij voor mijn keuze om Byrne + Cain te doen. Dit was op Werchter van een verre afstand in daglicht nog niet half zo binnen gekomen.
Ik herken dat persoonlijk niet. Ik heb dit weekend vrijwel alleen maar Vlamingen horen praten (logisch in BE). Andere jaren zaten daar ook regelmatig Nederlanders tussen, en ook Fransen/Walen heb ik vaker gehoord. Verder genoeg andere festivals die hier ook last van hebben.
Het blijft natuurlijk anekdotes uitwisselen, maar ik herken me persoonlijk niet in dat beeld.
Rock Werchter 2026 volgens het Festileaks forum
Het is tijd om de balans op te maken over Rock Werchter 2026, met de meest en minst indrukwekkende optredens volgens dit forum.
Er zijn dit jaar 59 lijstjes ingediend, waarvan er 50 minstens 10 namen bevatten (en 9 dus minder dan 10).
Populairste dag
Welke dag heeft de meeste punten behaald?
Populairste podium
Het is logisch dat op de grootste podia de populairste artiesten staan en dat daar het meeste publiek op af komt, waardoor ze de meeste stemmen krijgen. Dat blijkt dit jaar aardig te kloppen:
De nullen
Er zijn dit jaar 27 optredens op de hoofdpodia die door geen enkel forumlid memorabel genoeg werden bevonden om er een punt voor te geven. Dat wil niet per se zeggen dat het slechte optredens waren, het kan ook zijn dat er een onmogelijke clash was met een populair alternatief. Dat gezegd hebbende, er waren natuurlijk ook optredens bij die niet goed waren.
Dit jaar zitten de volgende namen in de bezemwagen:
Donderdag (7x)
Triggerfinger, the Lumineers (Mainstage), Jade (Barn), Bente (Klub C), Ben Ellis, Karen Dió, Pup (Nest)
Vrijdag (5x)
Good Neighbours, Social Distortion (Barn), Ise, Lauren Spencer Smith (Klub C), Cardinals (Nest)
Zaterdag (7x)
Reneé Rapp (Mainstage), Harry Mack, Dogstar (Barn), Adrian Quesada’s Trio Asesino, Kokoroko, Linka Moja, Voilà (Klub C)
Zondag (8x)
Kaat van Stralen, Bad Nerves (Mainstage), Darren Kiely, Paul Kalkbrenner (Barn), Jessie Murph, Joy Crookes, Haevn (Klub C), Chezile (Nest)
Opvallende naam in deze lijst is Paul Kalkbrenner (Barn headliner). Verder viel de zaterdag in het Nest behoorlijk in de smaak, met geen enkel optreden dat op nul is geëindigd.
Dan blijven er dus 73 namen op de hoofdpodia over die wel punten hebben behaald.
Het is tijd om de balans op te maken over Rock Werchter 2026, met de meest en minst indrukwekkende optredens volgens dit forum.
Er zijn dit jaar 59 lijstjes ingediend, waarvan er 50 minstens 10 namen bevatten (en 9 dus minder dan 10).
Populairste dag
Welke dag heeft de meeste punten behaald?
- Zondag 1.058 punten
- Vrijdag 864 punten
- Zaterdag 664 punten
- Donderdag 520 punten
Populairste podium
Het is logisch dat op de grootste podia de populairste artiesten staan en dat daar het meeste publiek op af komt, waardoor ze de meeste stemmen krijgen. Dat blijkt dit jaar aardig te kloppen:
- Mainstage 1.253 punten
- Barn 1.188 punten
- Klub C 364 punten
- Nest 297 punten
- Het Magazijn 4 punten
De nullen
Er zijn dit jaar 27 optredens op de hoofdpodia die door geen enkel forumlid memorabel genoeg werden bevonden om er een punt voor te geven. Dat wil niet per se zeggen dat het slechte optredens waren, het kan ook zijn dat er een onmogelijke clash was met een populair alternatief. Dat gezegd hebbende, er waren natuurlijk ook optredens bij die niet goed waren.
Dit jaar zitten de volgende namen in de bezemwagen:
Donderdag (7x)
Triggerfinger, the Lumineers (Mainstage), Jade (Barn), Bente (Klub C), Ben Ellis, Karen Dió, Pup (Nest)
Vrijdag (5x)
Good Neighbours, Social Distortion (Barn), Ise, Lauren Spencer Smith (Klub C), Cardinals (Nest)
Zaterdag (7x)
Reneé Rapp (Mainstage), Harry Mack, Dogstar (Barn), Adrian Quesada’s Trio Asesino, Kokoroko, Linka Moja, Voilà (Klub C)
Zondag (8x)
Kaat van Stralen, Bad Nerves (Mainstage), Darren Kiely, Paul Kalkbrenner (Barn), Jessie Murph, Joy Crookes, Haevn (Klub C), Chezile (Nest)
Opvallende naam in deze lijst is Paul Kalkbrenner (Barn headliner). Verder viel de zaterdag in het Nest behoorlijk in de smaak, met geen enkel optreden dat op nul is geëindigd.
Dan blijven er dus 73 namen op de hoofdpodia over die wel punten hebben behaald.
Rock Werchter 2026, nummer 74 t/m 41
In deze post de nummers 74 t/m 41 van de lijst. De volgorde wordt uiteraard bepaald door het aantal punten. Als dit gelijk is bepaalt het aantal keren dat de artiest genomineerd is (hoe meer nominaties, hoe hoger) en vervolgens het podium (kleiner podium eerst) de volgorde.
Dat levert de volgende lijst op:
72. Yong Yello (1 punt, 1 nominatie, Mainstage donderdag)
72. Zwangere Guy (1 punt, 1 nominatie, Mainstage donderdag)
72. Palaye Royale (1 punt, 1 nominatie, Mainstage zaterdag)
71. Dylan Gossett (1 punt, 1 nominatie, Klub C donderdag)
70. Ecca Vandal (2 punten, 2 nominaties, Nest zaterrdag)
69. Paris Paloma (3 punten, 1 nominatie, Klub C vrijdag)
68. LA LOM (3 punten, 1 nominatie, Nest donderdag)
66. Teddy Swims (4 punten, 1 nominatie, Mainstage vrijdag)
66. Halsey (4 punten, 1 nominatie, Mainstage zaterdag)
65. Don West (4 punten, 1 nominatie, Klub C zaterdag)
64. Alycia Bezgo (4 punten, 1 nominatie, Het Magazijn zaterdag)
63. Monza (5 punten, 1 nominatie, Klub C donderdag)
62. Balu Brigada (5 punten, 2 nominaties, Barn donderdag)
61. High Hi (6 punten, 1 nominatie, Klub C vrijdag)
60. The New Eves (6 punten, 1 nominatie, Nest zaterdag)
59. Kasabian (7 punten, 2 nominaties, Mainstage donderdag)
58. overpass (7 punten, 4 nominaties, Nest vrijdag)
57. Scene Queen (8 punten, 1 nominatie, Nest vrijdag)
56. Sierra Ferrell (8 punten, 2 nominaties, Barn zondag)
55. Royel Otis (8 punten, 3 nominaties, Mainstage vrijdag)
54. Loyle Carner (9 punten, 2 nominaties, Barn donderdag)
52. Radio Free Alice (9 punten, 2 nominaties, Nest vrijdag)
52. Florence Road (9 punten, 2 nominaties, Nest zaterdag)
51. Man/Woman/Chainsaw (9 punten, 3 nominaties, Nest zaterdag)
49. Basht. (10 punten, 2 nominaties, Nest donderdag)
49. Alice Mae (10 punten, 2 nominaties, Nest vrijdag)
48. SONS (11 punten, 2 nominaties, Mainstage zondag)
47. Tsar B (11 punten, 2 nominaties, Klub C zondag)
45. Lewis Capaldi (13 punten, 2 nominaties, Mainstage vrijdag)
45. Rise Against (13 punten, 2 nominaties, Mainstage zondag)
44. Westside Cowboy (13 punten, 3 nominaties, Nest zondag)
43. Yard Act (13 punten, 4 nominaties, Klub C donderdag)
42. NewDad (13 punten, 4 nominaties, Nest zondag)
41. Midnight Generation (16 punten, 3 nominaties, Nest donderdag)
In deze post de nummers 74 t/m 41 van de lijst. De volgorde wordt uiteraard bepaald door het aantal punten. Als dit gelijk is bepaalt het aantal keren dat de artiest genomineerd is (hoe meer nominaties, hoe hoger) en vervolgens het podium (kleiner podium eerst) de volgorde.
Dat levert de volgende lijst op:
72. Yong Yello (1 punt, 1 nominatie, Mainstage donderdag)
72. Zwangere Guy (1 punt, 1 nominatie, Mainstage donderdag)
72. Palaye Royale (1 punt, 1 nominatie, Mainstage zaterdag)
71. Dylan Gossett (1 punt, 1 nominatie, Klub C donderdag)
70. Ecca Vandal (2 punten, 2 nominaties, Nest zaterrdag)
69. Paris Paloma (3 punten, 1 nominatie, Klub C vrijdag)
68. LA LOM (3 punten, 1 nominatie, Nest donderdag)
66. Teddy Swims (4 punten, 1 nominatie, Mainstage vrijdag)
66. Halsey (4 punten, 1 nominatie, Mainstage zaterdag)
65. Don West (4 punten, 1 nominatie, Klub C zaterdag)
64. Alycia Bezgo (4 punten, 1 nominatie, Het Magazijn zaterdag)
63. Monza (5 punten, 1 nominatie, Klub C donderdag)
62. Balu Brigada (5 punten, 2 nominaties, Barn donderdag)
61. High Hi (6 punten, 1 nominatie, Klub C vrijdag)
60. The New Eves (6 punten, 1 nominatie, Nest zaterdag)
59. Kasabian (7 punten, 2 nominaties, Mainstage donderdag)
58. overpass (7 punten, 4 nominaties, Nest vrijdag)
57. Scene Queen (8 punten, 1 nominatie, Nest vrijdag)
56. Sierra Ferrell (8 punten, 2 nominaties, Barn zondag)
55. Royel Otis (8 punten, 3 nominaties, Mainstage vrijdag)
54. Loyle Carner (9 punten, 2 nominaties, Barn donderdag)
52. Radio Free Alice (9 punten, 2 nominaties, Nest vrijdag)
52. Florence Road (9 punten, 2 nominaties, Nest zaterdag)
51. Man/Woman/Chainsaw (9 punten, 3 nominaties, Nest zaterdag)
49. Basht. (10 punten, 2 nominaties, Nest donderdag)
49. Alice Mae (10 punten, 2 nominaties, Nest vrijdag)
48. SONS (11 punten, 2 nominaties, Mainstage zondag)
47. Tsar B (11 punten, 2 nominaties, Klub C zondag)
45. Lewis Capaldi (13 punten, 2 nominaties, Mainstage vrijdag)
45. Rise Against (13 punten, 2 nominaties, Mainstage zondag)
44. Westside Cowboy (13 punten, 3 nominaties, Nest zondag)
43. Yard Act (13 punten, 4 nominaties, Klub C donderdag)
42. NewDad (13 punten, 4 nominaties, Nest zondag)
41. Midnight Generation (16 punten, 3 nominaties, Nest donderdag)
Rock Werchter 2026, nummer 40 t/m 21
In deze post de nummers 40 t/m 21 van de lijst.
40. Beirut (17 punten, 3 nominaties, Barn zaterdag)
39. Charlotte de Witte (20 punten, 6 nominaties, Barn vrijdag)
38. Kae Tempest (21 punten, 4 nominaties, Klub C vrijdag)
37. Psychonaut (21 punten, 5 nominaties, Nest zondag)
36. Mogwai (22 punten, 7 nominaties, Barn zondag)
35. Bleech 9:3 (24 punten, 4 nominaties, Nest zaterdag)
34. Pixies (24 punten, 5 nominaties, Barn zaterdag)
33. Mumford & Sons (24 punten, 6 nominaties, Mainstage donderdag)
32. The Vaccines (25 punten, 6 nominaties, Mainstage donderdag)
31. All Them Witches (26 punten, 8 nominaties, Barn donderdag)
30. :Last Train (27 punten, 4 nominaties, Nest zondag)
29. House of Protection (28 punten, 5 nominaties, Nest zondag)
28. Landmvrks (29 punten, 6 nominaties, Mainstage zaterdag)
27. Twenty One Pilots (30 punten, 7 nominaties, Mainstage zaterdag)
26. Keo (30 punten, 7 nominaties, Nest vrijdag)
25. Blood Incantation (36 punten, 6 nominaties, Klub C donderdag)
24. The Last Dinner Party (39 punten, 9 nominaties, Mainstage vrijdag)
23. CMAT (42 punten, 6 nominaties, Klub C zaterdag)
22. A Perfect Circle (42 punten, 7 nominaties, Mainstage zondag)
21. Kingfishr (44 punten, 11 nominaties, Mainstage vrijdag)
Mumford & Sons is de headliner die het laagst is geëindigd, op plek 33. Iets daarboven staan Twenty One Pilots op de 27e plaats.
De top 20 wordt gedomineerd door artiesten van Mainstage (7) en the Barn (8). Ook zijn er nog 4 namen van Klub C en het best gewaardeerde optreden van Nest vertegenwoordigd.
In deze post de nummers 40 t/m 21 van de lijst.
40. Beirut (17 punten, 3 nominaties, Barn zaterdag)
39. Charlotte de Witte (20 punten, 6 nominaties, Barn vrijdag)
38. Kae Tempest (21 punten, 4 nominaties, Klub C vrijdag)
37. Psychonaut (21 punten, 5 nominaties, Nest zondag)
36. Mogwai (22 punten, 7 nominaties, Barn zondag)
35. Bleech 9:3 (24 punten, 4 nominaties, Nest zaterdag)
34. Pixies (24 punten, 5 nominaties, Barn zaterdag)
33. Mumford & Sons (24 punten, 6 nominaties, Mainstage donderdag)
32. The Vaccines (25 punten, 6 nominaties, Mainstage donderdag)
31. All Them Witches (26 punten, 8 nominaties, Barn donderdag)
30. :Last Train (27 punten, 4 nominaties, Nest zondag)
29. House of Protection (28 punten, 5 nominaties, Nest zondag)
28. Landmvrks (29 punten, 6 nominaties, Mainstage zaterdag)
27. Twenty One Pilots (30 punten, 7 nominaties, Mainstage zaterdag)
26. Keo (30 punten, 7 nominaties, Nest vrijdag)
25. Blood Incantation (36 punten, 6 nominaties, Klub C donderdag)
24. The Last Dinner Party (39 punten, 9 nominaties, Mainstage vrijdag)
23. CMAT (42 punten, 6 nominaties, Klub C zaterdag)
22. A Perfect Circle (42 punten, 7 nominaties, Mainstage zondag)
21. Kingfishr (44 punten, 11 nominaties, Mainstage vrijdag)
Mumford & Sons is de headliner die het laagst is geëindigd, op plek 33. Iets daarboven staan Twenty One Pilots op de 27e plaats.
De top 20 wordt gedomineerd door artiesten van Mainstage (7) en the Barn (8). Ook zijn er nog 4 namen van Klub C en het best gewaardeerde optreden van Nest vertegenwoordigd.
Nu Werchter, en ook SOAD in Düsseldorf (geweldig optreden, vreselijke organisatie), wat verteerd is, laat ik hier graag ook nog mijn ervaringen achter over de bands die ik heb gezien. 
In totaal een kleine 30 artiesten (deels) gezien, en eigenlijk waren die allemaal goed tot zeer goed. Ook klonk het geluid steeds goed. Wat een prestatie toch voor Werchter. De laatste jaren heb ik het festival minder gevolgd, maar was die undercardsteeds zo sterk?
Ik start met de drie artiesten die ik heb ontdekt tijdens het inluisteren en ook erg naar uitkeek: Tsar B, Jade en Newdad. Verder zit er geen logica in de rangschikking.
Tsar B, het pseudoniem van Justine Bourgeus. Vreemd dat ze al die jaren bij mij onder de radar is gebleven, want ze maakt al 10 jaar muziek.
Ze wordt vaak vergeleken met Rosalía. Een eer natuurlijk, maar ze is dus al langer bezig met het creëren van elektronische soundscapes, aangevuld met symfonische elementen en bloedmooie zang. Muzikaal vinkt ze daarmee meerdere vakjes bij mij af.
Haar optreden was dan ook indrukwekkend, naar mijn mening. Wil je haar beter leren kennen, dan raad ik van haar nieuwe plaat de nummers Symphony, Song by the sea en Mrs. Impatience aan, die ze ook heeft gespeeld. Liggen deze songs je niet, dan is dit waarschijnlijk niet voor jou. Op woensdag 11 november komt ze naar de Roma (20 euro). Een aanrader!
Volgens De Morgen/Humo werd het optreden nooit minder dan prima. Toch werden er maar 3 sterren toegekend, omdat ze maar 30 minuten speeltijd kreeg (ik weet het: geen aandacht schenken aan dat blad, maar storend hoe random het aantal sterren wordt gegeven).
Jade heeft, naar mijn mening, met "That's showbiz baby!" een van de betere popplaten van de laatste jaren uitgebracht. Maar dit gaat niet voor iedereen geweest zijn. De opkomst was zeer laag in het begin, mede door de drukte bij The Lumineers. Gelukkig liep de Barn in de loop van het uur voller. Is ze eigenlijk bekend in België? Want ik moet zeggen dat ik nog niet van haar had gehoord tot een zestal maanden geleden.
Muzikaal was het voor mij een feest, met pompende versies van Wassabi, IT Girl, If my heart was a house, Gossip... Er liepen zanglijnen mee op tape, vooral ter ondersteuning van de achtergrondstemmen. Maar ze toonde wel dat ze kan zingen.
Verder kwam ze ook oprecht over wanneer ze met het publiek praatte. Vooral wanneer ze zei dat ze wel schrik had bij de lage opkomst in het begin van het optreden en erg opgelucht was toen de barn na een halfuur toch voller was.
Newdad: toegegeven, ik heb wel wat naar deze band moeten luisteren voordat het volledig klikte. Dus ik weet niet of zebij iedereen de aandacht hebben kunnen vasthouden. Voor mij was dit gewoon een sterk optreden met een strakke gitaarsound en de speciale, dromerige stem van Julie Dawson. Blij dat ze het krachtige Roboosh hebben gespeeld en zijn gestart met het mooie Other Side.
Man/Woman/Chainsaw: stond op de eerste rij en wat een plezier om deze groep te zien spelen. Ze zijn nog erg jong, maar hun nummers kwamen goed over, en ik kon alle instrumenten goed horen. Het spelplezier spatte er ook van af.
Alle nummers van de komende plaat klonken goed, in die mate dat het mij niet stoorde dat ze geen ouder materiaal speelden. Het opkomen tijdens "In the Club" was erg grappig, toen ze rustig hun instrumenten klaar namen. En dan nog het laatste schitterende nummer Nosedive! Traantje weggepinkt dan. Ik denk dat we nog veel gaan horen van deze band, en heb meteen hun plaat gepreorderdna het optreden.
Bleech 9:3: geweldige sfeer op de nest. Denk dat er een dertigtal crowdsurfers gepasseerd zijn op de plek waar ik stond. Hulde ook aan de security, die met de glimlach de crowssurfers opvingen. De mannen van Bleech 9:3 brachten een prima optreden. Ze gingen ervoor en meenden wat ze zongen. Respect
Franz Ferdinand: wat valt daar nog aan toe te voegen? Klein momentje van ontroering toen Walk Away me een twintigtal jaren naar het verleden catapulteerde. Verder een potente, gebalde set, meteen verschroeiend This Fire op het einde. Ik had nooit verwacht om tussen twee moshpits te belanden bij deze band.
The Cure: we stonden voor A Perfect Circle en Moby al net voor het voorvak en waren erg moe. Ons idee was om een uurtje vooraan te volgen en dan af te zakken naar achter. Dat laatste is nooit gelukt, want wat een performance!
Moet hier niet veel meer over schrijven denk ik. Live klinken de songs nóg beter en we werden weggeblazen. Blij dat ze From The Edge Of The Deep Green Sea hebben gespeeld. En wat een lieve mens is Robert Smith toch!
A Perfect Circle: inderdaad vreemd dat ze niet in de Barn geprogrammeerd stonden. Ik kende de band niet goed een aantal maanden geleden .De release van Starless (een sterke single toch) heeft mij echter over de streep getrokken om me hiervoor goed in te luisteren. De band speelde met bezieling en de vaart zat in de set. De excentrieke Maynard James Keenan zorgde voor een mysterieuze sfeer, maar praatte en bedankte bij momenten zelfs het publiek. Een pletwals van een sound!
Moby deed toch zijn best om er een feest van te maken. De zwaardere elektronische versies werden niet door iedereen gesmaakt. Toch werd er wel wat gedanst rondom mij, net voor het voorvak. Niet evident met de vele Cure fans die inmiddels klaar stonden.
Ik vond het toch mooi dat zijn optreden op Werchter geen kopie was van de passage in het Sportpaleis twee jaar geleden. Niet alle herwerkingen waren evengeslaagd. Sneu voor de mensen die bijvoorbeeld aan het wachten waren op Extreme Ways. Voor mij waren de herwerkingen toch vaker hit dan miss. Het nostalgische effect heeft natuurlijk ook gewerkt, want ik ben als zestienjarige opgegroeid met zijn muziek. De verwijzing naar de beef met Eminem (nobody listens to techno) getuigde van humor.
De clash tussen David Byrne en Moby/A Perfect Circle was jammerlijk. Goede zet dat ik uiteindelijk nog een ticket via Ticketswap had gekocht voor Byrne in februari. Dat maakte het nu veel makkelijker om de knoop door te hakken.
The XX: meer dan tien jaar geleden heb ik deze band moeten missen (te dronken, te dwaas, en de band sprak me toen niet echt aan). Heeft een zure nasmaak opgeleverd bij mij. Waarom was ik zo idioot om ze te skippen? Maar dit optreden heeft alles goed gemaakt.
Jammer van de praatbarak waarin we ons bevonden aan de rechtse geluidspaal vooraan. Gelukkig werd ik gewoon meegezogen in het optreden.
Voor veel mensen waren ze niet de gedroomde afsluiter. Maar ik hoop dat Werchter zo'n atypische headliners blijft programmeren.
Halsey: hiermee begeef ik me op glad ijs, want erg veel bijval kreeg ze hier niet, maar ik heb mij toch goed geamuseerd. Oké, het 'berispen' van het publiek tijdens Castle hoefde voor mij niet, net zoals de vraag om tijdens dat nummer mee te springen. Om een of andere reden lukte mij dat niet op die song. Moeilijk ritme om op en neer te springen.
Maar ze heeft wel gewerkt tijdens haaroptreden. Theatraal misschien, maar dat paste voor mij in de hele setting. Ze had niet zo'n makkelijke opdracht, want er stonden al veel 21 Pilots fans te wachten. In het gehele voorvak kreeg ze het publiek toch wel goed mee.
En ik denk toch ook dat ze de hele set gewoon live zong, mogelijk wel versterkt door een aantal effecten. Muzikaal zullen er vermoedelijk wel een aantal tapes meegelopen hebben.
De rockversies van Closer en Without You klonken verfrissender dan de originelen, en kwamen goed binnen in het voorvak. En het deed deugd om de nummers van If I Can't Have Love, I Have Power te horen. Al miste ik wel the Lighthouse en Easier Than Lying die door de kortere set uit de setlist gebonjourd werden.
Kasabian: iemand omschreef het hier heel treffend, in de zin dat we hier een band hebben in een midlifecrisisdie eigenlijk nog wel komisch uitpakt. Zelf zou ik de band ook nog niet afschrijven. Ja, Tom Meighan heeft de band verlaten (alle ja, is buitengesmeten), maar eigenlijk miste ik zijn afwezigheid niet. Want Sergio Pizzornois wel een opzwepende frontman en de creatieve motor van de band. En ze brengen ook nog overtuigende singles uit, zo nu en dan. Wat een feest is het vrij recente nummer Call toch bijvoorbeeld.
Soms werd de trukendooswel iets te veel benut, en ik zag bij momenten een band met twee gezichten. Want het ene moment luister je naar bangers zoals Club Foot en L.S.F. en het andere moment werden de toeters en bellen bovengehaald en hoorden we snippets van o.a. Faithless. Dat laatste hoefde voor mij niet per se, maar ach ja, het bracht sfeer op de weide. Opdracht volbracht!
Gorillaz: verdeelde reacties op het forum. En ik snap het wel. Toch heb ik nu meer genoten dan hun passage in 2018 (en dat was al goed). Ik vond het fijn dat nu quasi alle songs werden ondersteunddoor visuals. En die zijn toch een streling voor het oog. En verder een echt wel een straffe band natuurlijk, zoals al veel geschreven hier.
Er werd wel wat gepraat in het publiek (stonden weer aan de rechter geluidstoren). Maar er werd ook gedanst, ook bij minder evidente nummers zoals Damascus of Delirium. En hoe ontroerend was het Shadowy Light te horen. De nieuwe nummers waren voor mij dus een meerwaarde. Gorillaz is ook een collectief waarbij je vergeet hoeveel hits ze eigenlijk hebben. Toch weer indrukwekkend om ze grotendeels achter elkaar te horen.
En Damon, tja, hij was de zatte nonkel van het festival. Soms zaten zijn zangpartijen ernaast. Om een of andere reden stoorde mij dit minder (op plaat klinkt zijn stem ook niet loepzuiver). Hij zorgde in zijn toestand ook wel voor wat fijne, spontane momenten, zoals wanneer hij tussen het publiek liep en tegen iemand met een Oasis T-shirt zei: "Oh, you're a real one!". En op een gegeven moment sloeg zijn stem toch erg over en zei hij: "Oh, that was high! Let's do that again!" Maar ik kan wel snappen dat dit niet bij iedereen goed overkwam.
Pixies: wat jammer dat ik hun passage op de Lokerse Feesten in 2017 heb gezien. De songs werden afgehaspeld, het geluid was niet goed, Black Francis leek er tegen zijn zin te staan en kon niet snel genoeg van het podium na het optreden. Het had de geweldige ervaring van het reünieconcert in 2004 wat weggevaagd. Tot in die mate dat het moeilijk was voor mij om nog een volledig album te beluisteren van hen.
Maar wat ze hebben het goed gemaakt dit jaar! Ze hadden er zin in, speelden strakke versies van de nummers, maar zeker niet te snel, en een genereuze setlist.
Spijtig dat we het eerste deel hebben gemist door de Gorillaz (net Bone Machine niet gehaald). Maar het was zalig om de lach op Black Francis zijn gezicht te zien. En heb de band nog nooit zo uitgebreid het publiek zien groeten.
Agnes Obel: veel nummers van de komende plaat, maar dat deerde niet, want ze kwamen goed tot hun recht. Doet er mij oprecht naar uitkijken. Had de indruk dat de nieuwe nummers ook wat meer elektronische (minimale) effecten bevatten. Verder ook gewoon een ontroerend optreden voor mij op de derde rij vooraan in de Club C.
Wolf Alice: strakke band, coole frontvrouw. Ze kwamen tot hun recht op de grote main stage. De nieuwe nummers klonken goed, al heb ik wel Smile, Giant Peach (en Moaning Lisa Smile) gemist. Dat wordt sowieso een ticket kopen voor een zaaloptreden wanneer ze België nog eens aandoen.
The Last Dinner Party: kan er niets aan toevoegen. Woorden doen dit optreden oneer aan. Stijlvol en toch met pit. Rijk en warm geluid, goede samenzang, duidelijk zeer getalenteerde muzikanten.
De bovenstaande artiesten hebben voor mij een 4 of 5-sterren optreden afgeleverd. Natuurlijk volgens mijn persoonlijke concertbeleving, want ik begrijp wel dat een aantal artiesten objectief misschien een lagere score zouden krijgen.
Verder heb ik ook volgende bands gezien, die ik zeker nog degelijk tot goed vond:
The Prodigy: een uitputtingsslag, in de positieve zin van het woord! Ik heb moeten grijnzen wanneer ik het opzwepende publiek bezig zag.
Muzikaal verviel het voor mij wel geregeld in een brij van bassen, waarbij de subtielere geluiden werden weggeduwd. Vreemd misschien om het woord subtiel te gebruiken bij The Prodigy, maar bepaalde melodieën kon ik minder goed horen hierdoor. Heb ook erg gevloekt op mijzelf dat ik oordoppen was vergeten mee te nemen.
Het was sowieso een belevenis, en ik ben blij dat ik ze nog eens heb kunnen zien, na meer dan tien jaar. Maar stel dat volgend jaar weer dezelfde megaclash zou gebeuren, dan zou ik wel TWOD eens proberen.
The New Eves: leuk om te zien dat deze dames gewoon hun ding doen. Voor sommigen misschien wel moeilijk te verteren in de volle zon in de Nest. Muziek die ik thuis zelf niet direct zou opzetten, maar ik vond het boeiend om te zien.
Beirut: het kwam beter over dan hun optreden in de AB een aantal jaren geleden. Muzikaal klonk het geluid erg goed, en wat een mooie reeks liedjes toch. Jammer genoeg moesten we al na 30 minuten vertrekken om een goede plaats bij Halsey te bekomen.
Basht.: goed begin van mijn festival. Gewoon degelijke rock. Jammer om Gone Girl te missen, doordat we naar de Vaccines afzakten. Ook spijtig dat ze Perfume niet hebben gespeeld.
The Vaccines: deze band had duidelijk beter op de Main Stage gestaan (en Triggerfinger / Elvis Costello in de Barn). We stonden helemaal links vooraan (vrij dicht tegen de uitgang naar de WC’s) en daar was het geluid net iets minder. Maar eigenlijk niets af te dingen op de band. Heb ze nooit echt gevolgd, maar ben weer verschoten hoeveel nummers ik ervan ken. Sympathieke frontman, strak gespeeld.
Matt Berninger: voor een deel moeten missen (overlap Halsey en Gorillaz), maar toch buiten de Barn nog een deel kunnen meepikken. Geef ik later toch graag een betere kans, want wat een mooi album is Get Sunk toch.
Yard Act: maar een deel kunnen zien door de clash met Kasabian, maar zo blij dat ik The Trench Coat Museum en Dark Days heb kunnen meemaken.
Viagra Boys: na TLDP moeten haasten uit het voorvak van de Main om Research Chemicals nog te zien, en om de sensatie mee te maken die dat nummer naar boven brengt. Wat een performance!!
Kingfishr: perfect om de middag te starten in het zonnetje met deze Ierse indie-folkband. Ik denk dat deze band nog wel wat aan populariteit zal winnen. Het nummer waarin de zanger vol hartzeeraan het zingen was omdat hij geen whiskey meer kon vinden, geeft Ierland weer in al zijn glorie.
Adrian Quesada: nog een deel kunnen meepikken na Man/Woman/Chainsaw. Erg goed in het genre. Moet ik wat meer naar luisteren.
Westside Cowboy: in hun bio wordt verwezen naar de band Pavement, en slacker rock zegt mij wat minder. Toch konden ze mij 30 minuten boeien, en was de akoestische afsluiter waar ze samen rond demicro stonden leuk om te zien.
Moeten missen door de vele clashes: Karen Dió, Ecca Vandal, David Byrne, Radio Free Alice (clash met de Aperol-pauze), Florence Road, Mogwai (rustpauze, en nog deels gehoord buiten).
In totaal een kleine 30 artiesten (deels) gezien, en eigenlijk waren die allemaal goed tot zeer goed. Ook klonk het geluid steeds goed. Wat een prestatie toch voor Werchter. De laatste jaren heb ik het festival minder gevolgd, maar was die undercardsteeds zo sterk?
Ik start met de drie artiesten die ik heb ontdekt tijdens het inluisteren en ook erg naar uitkeek: Tsar B, Jade en Newdad. Verder zit er geen logica in de rangschikking.
Tsar B, het pseudoniem van Justine Bourgeus. Vreemd dat ze al die jaren bij mij onder de radar is gebleven, want ze maakt al 10 jaar muziek.
Ze wordt vaak vergeleken met Rosalía. Een eer natuurlijk, maar ze is dus al langer bezig met het creëren van elektronische soundscapes, aangevuld met symfonische elementen en bloedmooie zang. Muzikaal vinkt ze daarmee meerdere vakjes bij mij af.
Haar optreden was dan ook indrukwekkend, naar mijn mening. Wil je haar beter leren kennen, dan raad ik van haar nieuwe plaat de nummers Symphony, Song by the sea en Mrs. Impatience aan, die ze ook heeft gespeeld. Liggen deze songs je niet, dan is dit waarschijnlijk niet voor jou. Op woensdag 11 november komt ze naar de Roma (20 euro). Een aanrader!
Volgens De Morgen/Humo werd het optreden nooit minder dan prima. Toch werden er maar 3 sterren toegekend, omdat ze maar 30 minuten speeltijd kreeg (ik weet het: geen aandacht schenken aan dat blad, maar storend hoe random het aantal sterren wordt gegeven).
Jade heeft, naar mijn mening, met "That's showbiz baby!" een van de betere popplaten van de laatste jaren uitgebracht. Maar dit gaat niet voor iedereen geweest zijn. De opkomst was zeer laag in het begin, mede door de drukte bij The Lumineers. Gelukkig liep de Barn in de loop van het uur voller. Is ze eigenlijk bekend in België? Want ik moet zeggen dat ik nog niet van haar had gehoord tot een zestal maanden geleden.
Muzikaal was het voor mij een feest, met pompende versies van Wassabi, IT Girl, If my heart was a house, Gossip... Er liepen zanglijnen mee op tape, vooral ter ondersteuning van de achtergrondstemmen. Maar ze toonde wel dat ze kan zingen.
Verder kwam ze ook oprecht over wanneer ze met het publiek praatte. Vooral wanneer ze zei dat ze wel schrik had bij de lage opkomst in het begin van het optreden en erg opgelucht was toen de barn na een halfuur toch voller was.
Newdad: toegegeven, ik heb wel wat naar deze band moeten luisteren voordat het volledig klikte. Dus ik weet niet of zebij iedereen de aandacht hebben kunnen vasthouden. Voor mij was dit gewoon een sterk optreden met een strakke gitaarsound en de speciale, dromerige stem van Julie Dawson. Blij dat ze het krachtige Roboosh hebben gespeeld en zijn gestart met het mooie Other Side.
Man/Woman/Chainsaw: stond op de eerste rij en wat een plezier om deze groep te zien spelen. Ze zijn nog erg jong, maar hun nummers kwamen goed over, en ik kon alle instrumenten goed horen. Het spelplezier spatte er ook van af.
Alle nummers van de komende plaat klonken goed, in die mate dat het mij niet stoorde dat ze geen ouder materiaal speelden. Het opkomen tijdens "In the Club" was erg grappig, toen ze rustig hun instrumenten klaar namen. En dan nog het laatste schitterende nummer Nosedive! Traantje weggepinkt dan. Ik denk dat we nog veel gaan horen van deze band, en heb meteen hun plaat gepreorderdna het optreden.
Bleech 9:3: geweldige sfeer op de nest. Denk dat er een dertigtal crowdsurfers gepasseerd zijn op de plek waar ik stond. Hulde ook aan de security, die met de glimlach de crowssurfers opvingen. De mannen van Bleech 9:3 brachten een prima optreden. Ze gingen ervoor en meenden wat ze zongen. Respect
Franz Ferdinand: wat valt daar nog aan toe te voegen? Klein momentje van ontroering toen Walk Away me een twintigtal jaren naar het verleden catapulteerde. Verder een potente, gebalde set, meteen verschroeiend This Fire op het einde. Ik had nooit verwacht om tussen twee moshpits te belanden bij deze band.
The Cure: we stonden voor A Perfect Circle en Moby al net voor het voorvak en waren erg moe. Ons idee was om een uurtje vooraan te volgen en dan af te zakken naar achter. Dat laatste is nooit gelukt, want wat een performance!
Moet hier niet veel meer over schrijven denk ik. Live klinken de songs nóg beter en we werden weggeblazen. Blij dat ze From The Edge Of The Deep Green Sea hebben gespeeld. En wat een lieve mens is Robert Smith toch!
A Perfect Circle: inderdaad vreemd dat ze niet in de Barn geprogrammeerd stonden. Ik kende de band niet goed een aantal maanden geleden .De release van Starless (een sterke single toch) heeft mij echter over de streep getrokken om me hiervoor goed in te luisteren. De band speelde met bezieling en de vaart zat in de set. De excentrieke Maynard James Keenan zorgde voor een mysterieuze sfeer, maar praatte en bedankte bij momenten zelfs het publiek. Een pletwals van een sound!
Moby deed toch zijn best om er een feest van te maken. De zwaardere elektronische versies werden niet door iedereen gesmaakt. Toch werd er wel wat gedanst rondom mij, net voor het voorvak. Niet evident met de vele Cure fans die inmiddels klaar stonden.
Ik vond het toch mooi dat zijn optreden op Werchter geen kopie was van de passage in het Sportpaleis twee jaar geleden. Niet alle herwerkingen waren evengeslaagd. Sneu voor de mensen die bijvoorbeeld aan het wachten waren op Extreme Ways. Voor mij waren de herwerkingen toch vaker hit dan miss. Het nostalgische effect heeft natuurlijk ook gewerkt, want ik ben als zestienjarige opgegroeid met zijn muziek. De verwijzing naar de beef met Eminem (nobody listens to techno) getuigde van humor.
De clash tussen David Byrne en Moby/A Perfect Circle was jammerlijk. Goede zet dat ik uiteindelijk nog een ticket via Ticketswap had gekocht voor Byrne in februari. Dat maakte het nu veel makkelijker om de knoop door te hakken.
The XX: meer dan tien jaar geleden heb ik deze band moeten missen (te dronken, te dwaas, en de band sprak me toen niet echt aan). Heeft een zure nasmaak opgeleverd bij mij. Waarom was ik zo idioot om ze te skippen? Maar dit optreden heeft alles goed gemaakt.
Jammer van de praatbarak waarin we ons bevonden aan de rechtse geluidspaal vooraan. Gelukkig werd ik gewoon meegezogen in het optreden.
Voor veel mensen waren ze niet de gedroomde afsluiter. Maar ik hoop dat Werchter zo'n atypische headliners blijft programmeren.
Halsey: hiermee begeef ik me op glad ijs, want erg veel bijval kreeg ze hier niet, maar ik heb mij toch goed geamuseerd. Oké, het 'berispen' van het publiek tijdens Castle hoefde voor mij niet, net zoals de vraag om tijdens dat nummer mee te springen. Om een of andere reden lukte mij dat niet op die song. Moeilijk ritme om op en neer te springen.
Maar ze heeft wel gewerkt tijdens haaroptreden. Theatraal misschien, maar dat paste voor mij in de hele setting. Ze had niet zo'n makkelijke opdracht, want er stonden al veel 21 Pilots fans te wachten. In het gehele voorvak kreeg ze het publiek toch wel goed mee.
En ik denk toch ook dat ze de hele set gewoon live zong, mogelijk wel versterkt door een aantal effecten. Muzikaal zullen er vermoedelijk wel een aantal tapes meegelopen hebben.
De rockversies van Closer en Without You klonken verfrissender dan de originelen, en kwamen goed binnen in het voorvak. En het deed deugd om de nummers van If I Can't Have Love, I Have Power te horen. Al miste ik wel the Lighthouse en Easier Than Lying die door de kortere set uit de setlist gebonjourd werden.
Kasabian: iemand omschreef het hier heel treffend, in de zin dat we hier een band hebben in een midlifecrisisdie eigenlijk nog wel komisch uitpakt. Zelf zou ik de band ook nog niet afschrijven. Ja, Tom Meighan heeft de band verlaten (alle ja, is buitengesmeten), maar eigenlijk miste ik zijn afwezigheid niet. Want Sergio Pizzornois wel een opzwepende frontman en de creatieve motor van de band. En ze brengen ook nog overtuigende singles uit, zo nu en dan. Wat een feest is het vrij recente nummer Call toch bijvoorbeeld.
Soms werd de trukendooswel iets te veel benut, en ik zag bij momenten een band met twee gezichten. Want het ene moment luister je naar bangers zoals Club Foot en L.S.F. en het andere moment werden de toeters en bellen bovengehaald en hoorden we snippets van o.a. Faithless. Dat laatste hoefde voor mij niet per se, maar ach ja, het bracht sfeer op de weide. Opdracht volbracht!
Gorillaz: verdeelde reacties op het forum. En ik snap het wel. Toch heb ik nu meer genoten dan hun passage in 2018 (en dat was al goed). Ik vond het fijn dat nu quasi alle songs werden ondersteunddoor visuals. En die zijn toch een streling voor het oog. En verder een echt wel een straffe band natuurlijk, zoals al veel geschreven hier.
Er werd wel wat gepraat in het publiek (stonden weer aan de rechter geluidstoren). Maar er werd ook gedanst, ook bij minder evidente nummers zoals Damascus of Delirium. En hoe ontroerend was het Shadowy Light te horen. De nieuwe nummers waren voor mij dus een meerwaarde. Gorillaz is ook een collectief waarbij je vergeet hoeveel hits ze eigenlijk hebben. Toch weer indrukwekkend om ze grotendeels achter elkaar te horen.
En Damon, tja, hij was de zatte nonkel van het festival. Soms zaten zijn zangpartijen ernaast. Om een of andere reden stoorde mij dit minder (op plaat klinkt zijn stem ook niet loepzuiver). Hij zorgde in zijn toestand ook wel voor wat fijne, spontane momenten, zoals wanneer hij tussen het publiek liep en tegen iemand met een Oasis T-shirt zei: "Oh, you're a real one!". En op een gegeven moment sloeg zijn stem toch erg over en zei hij: "Oh, that was high! Let's do that again!" Maar ik kan wel snappen dat dit niet bij iedereen goed overkwam.
Pixies: wat jammer dat ik hun passage op de Lokerse Feesten in 2017 heb gezien. De songs werden afgehaspeld, het geluid was niet goed, Black Francis leek er tegen zijn zin te staan en kon niet snel genoeg van het podium na het optreden. Het had de geweldige ervaring van het reünieconcert in 2004 wat weggevaagd. Tot in die mate dat het moeilijk was voor mij om nog een volledig album te beluisteren van hen.
Maar wat ze hebben het goed gemaakt dit jaar! Ze hadden er zin in, speelden strakke versies van de nummers, maar zeker niet te snel, en een genereuze setlist.
Spijtig dat we het eerste deel hebben gemist door de Gorillaz (net Bone Machine niet gehaald). Maar het was zalig om de lach op Black Francis zijn gezicht te zien. En heb de band nog nooit zo uitgebreid het publiek zien groeten.
Agnes Obel: veel nummers van de komende plaat, maar dat deerde niet, want ze kwamen goed tot hun recht. Doet er mij oprecht naar uitkijken. Had de indruk dat de nieuwe nummers ook wat meer elektronische (minimale) effecten bevatten. Verder ook gewoon een ontroerend optreden voor mij op de derde rij vooraan in de Club C.
Wolf Alice: strakke band, coole frontvrouw. Ze kwamen tot hun recht op de grote main stage. De nieuwe nummers klonken goed, al heb ik wel Smile, Giant Peach (en Moaning Lisa Smile) gemist. Dat wordt sowieso een ticket kopen voor een zaaloptreden wanneer ze België nog eens aandoen.
The Last Dinner Party: kan er niets aan toevoegen. Woorden doen dit optreden oneer aan. Stijlvol en toch met pit. Rijk en warm geluid, goede samenzang, duidelijk zeer getalenteerde muzikanten.
De bovenstaande artiesten hebben voor mij een 4 of 5-sterren optreden afgeleverd. Natuurlijk volgens mijn persoonlijke concertbeleving, want ik begrijp wel dat een aantal artiesten objectief misschien een lagere score zouden krijgen.
Verder heb ik ook volgende bands gezien, die ik zeker nog degelijk tot goed vond:
The Prodigy: een uitputtingsslag, in de positieve zin van het woord! Ik heb moeten grijnzen wanneer ik het opzwepende publiek bezig zag.
Muzikaal verviel het voor mij wel geregeld in een brij van bassen, waarbij de subtielere geluiden werden weggeduwd. Vreemd misschien om het woord subtiel te gebruiken bij The Prodigy, maar bepaalde melodieën kon ik minder goed horen hierdoor. Heb ook erg gevloekt op mijzelf dat ik oordoppen was vergeten mee te nemen.
Het was sowieso een belevenis, en ik ben blij dat ik ze nog eens heb kunnen zien, na meer dan tien jaar. Maar stel dat volgend jaar weer dezelfde megaclash zou gebeuren, dan zou ik wel TWOD eens proberen.
The New Eves: leuk om te zien dat deze dames gewoon hun ding doen. Voor sommigen misschien wel moeilijk te verteren in de volle zon in de Nest. Muziek die ik thuis zelf niet direct zou opzetten, maar ik vond het boeiend om te zien.
Beirut: het kwam beter over dan hun optreden in de AB een aantal jaren geleden. Muzikaal klonk het geluid erg goed, en wat een mooie reeks liedjes toch. Jammer genoeg moesten we al na 30 minuten vertrekken om een goede plaats bij Halsey te bekomen.
Basht.: goed begin van mijn festival. Gewoon degelijke rock. Jammer om Gone Girl te missen, doordat we naar de Vaccines afzakten. Ook spijtig dat ze Perfume niet hebben gespeeld.
The Vaccines: deze band had duidelijk beter op de Main Stage gestaan (en Triggerfinger / Elvis Costello in de Barn). We stonden helemaal links vooraan (vrij dicht tegen de uitgang naar de WC’s) en daar was het geluid net iets minder. Maar eigenlijk niets af te dingen op de band. Heb ze nooit echt gevolgd, maar ben weer verschoten hoeveel nummers ik ervan ken. Sympathieke frontman, strak gespeeld.
Matt Berninger: voor een deel moeten missen (overlap Halsey en Gorillaz), maar toch buiten de Barn nog een deel kunnen meepikken. Geef ik later toch graag een betere kans, want wat een mooi album is Get Sunk toch.
Yard Act: maar een deel kunnen zien door de clash met Kasabian, maar zo blij dat ik The Trench Coat Museum en Dark Days heb kunnen meemaken.
Viagra Boys: na TLDP moeten haasten uit het voorvak van de Main om Research Chemicals nog te zien, en om de sensatie mee te maken die dat nummer naar boven brengt. Wat een performance!!
Kingfishr: perfect om de middag te starten in het zonnetje met deze Ierse indie-folkband. Ik denk dat deze band nog wel wat aan populariteit zal winnen. Het nummer waarin de zanger vol hartzeeraan het zingen was omdat hij geen whiskey meer kon vinden, geeft Ierland weer in al zijn glorie.
Adrian Quesada: nog een deel kunnen meepikken na Man/Woman/Chainsaw. Erg goed in het genre. Moet ik wat meer naar luisteren.
Westside Cowboy: in hun bio wordt verwezen naar de band Pavement, en slacker rock zegt mij wat minder. Toch konden ze mij 30 minuten boeien, en was de akoestische afsluiter waar ze samen rond demicro stonden leuk om te zien.
Moeten missen door de vele clashes: Karen Dió, Ecca Vandal, David Byrne, Radio Free Alice (clash met de Aperol-pauze), Florence Road, Mogwai (rustpauze, en nog deels gehoord buiten).
En nog even de meest opvallende zaken van het festival voor mij. Iets beknopter geschreven, want het is hier uit de hand gelopen in mijn vorige bericht.
Het sluiten van de doorverkoopkanalen om 8u op woensdag heeft gemaakt dat ik met een wrang gevoel ben gestart aan het festival. Mijn vriendin was ziek geworden en kon niet mee naar het festivalwaar we al maanden naar uitkeken. Dat heeft gezorgd voor de nodige drama, maar dan de stress die er bijkwam wanneer we merkten dat we het ticket niet meer konden doorverkopen.
Gelukkig heb ik aan de ingang, viaFestileaks, erg vlot dat ticket en coins kunnen doorverkopen. Toch een opluchting. Maar als je solo gaat naar Werchter en ziek wordt, is dat een onbegonnen zaak.
En verder zijn er eigenlijk alleen maar positieve punten die ik kan bedenken. Ik heb het gevoel dat het festival nooit beter op punt heeft gestaan qua sfeer, muziek en organisatie. In die mate dat ik al uitkijk naar volgend jaar, daar waar ik vroeger eerder occasioneel naar Werchter ging.
Volgendezaken sprongen er voor mij uit en waren het meest opvallend:
- De bands/artiesten: ik heb een achttiental (zeer) goede optredens meegemaakt, en dan nog een tiental degelijke/goede. Hebhet hier al gevraagd, maar was die undercard van Werchter altijd zo stevig?
- De plaats, ruimte, gezellige hoekjes op het festival: dat was vroeger toch het grootste probleemvan Rock Werchter. Nu is het natuurlijk ook vaak nog druk. Maar we hebben geregeld een zitplaats gevonden aan de vele eetstandjes, wat vroeger een onbegonnen zaak leek.
- De vrijwilligers/crew: vooral vriendelijke mensen tegengekomen. Ik hoop dat die goed ondersteund worden voor hun inzet.
- Fietsenparking (richting Rotselaar): efficiënt georganiseerd, nooit lang moeten wachten.
- De festivalgangers: toch wel veel sympathieke mensen tegengekomen. Leuk om met een aantal Britten te praten over de bands in de Nest. Er werd wel geregeld gepraat rond de voorste geluidstorens (zowelBelgen als Nederlanders), maar ik kon daar in zekere mate nog begrip voor opbrengen (zal hier zelf vroeger soms ook tegen gezondigd hebben wanneer ik een pint te veel ophad). Wel wat onbeleefde mensen zien langskomen tijdenshet wachten op The Cure. De drukte en vermoeidheid zal misschien meegespeeld hebben?
- WC’s in de Barn/KlubC die eigenlijk goed bereikbaar waren tijdens de optredens dankzij de vele zijuitgangen richting de gang onder de tribune.
- De mogelijkheid om nog een goede plaats te bemachtigen vooraan... Bij Halsey op 25 minuten voor de start vanuit de Barn nog redelijk vlot in het voorvak geraakt. Ook bij Wolf Alice en The Last Dinner Party 10 minuten opvoorhand vlot in het voorvak geraakt. Extra voordeel: schaduw van de Main Stage tijdens de volle zon!
Je hoefde geen optreden op voorhand in de Barn te wachten om een band te zien (zelfs niet bij The Prodigy ofFranz Ferdinand...). Is vroeger toch anders geweest.
- Aperol en Jupiler Apple
- De Aperol-bar, waar het bij momenten leek op een uit de kluiten gewassen Chirofuif, was toch wel komisch om te zien.
- Podia: zowel Nest, Barn als Klub C, gewoon top! Met een goede geluidskwaliteit.
- Festileaksforum: leuk om al jullie ervaringen en tips hier te lezen. Hoorde enorm bij de voorpret.
Het sluiten van de doorverkoopkanalen om 8u op woensdag heeft gemaakt dat ik met een wrang gevoel ben gestart aan het festival. Mijn vriendin was ziek geworden en kon niet mee naar het festivalwaar we al maanden naar uitkeken. Dat heeft gezorgd voor de nodige drama, maar dan de stress die er bijkwam wanneer we merkten dat we het ticket niet meer konden doorverkopen.
Gelukkig heb ik aan de ingang, viaFestileaks, erg vlot dat ticket en coins kunnen doorverkopen. Toch een opluchting. Maar als je solo gaat naar Werchter en ziek wordt, is dat een onbegonnen zaak.
En verder zijn er eigenlijk alleen maar positieve punten die ik kan bedenken. Ik heb het gevoel dat het festival nooit beter op punt heeft gestaan qua sfeer, muziek en organisatie. In die mate dat ik al uitkijk naar volgend jaar, daar waar ik vroeger eerder occasioneel naar Werchter ging.
Volgendezaken sprongen er voor mij uit en waren het meest opvallend:
- De bands/artiesten: ik heb een achttiental (zeer) goede optredens meegemaakt, en dan nog een tiental degelijke/goede. Hebhet hier al gevraagd, maar was die undercard van Werchter altijd zo stevig?
- De plaats, ruimte, gezellige hoekjes op het festival: dat was vroeger toch het grootste probleemvan Rock Werchter. Nu is het natuurlijk ook vaak nog druk. Maar we hebben geregeld een zitplaats gevonden aan de vele eetstandjes, wat vroeger een onbegonnen zaak leek.
- De vrijwilligers/crew: vooral vriendelijke mensen tegengekomen. Ik hoop dat die goed ondersteund worden voor hun inzet.
- Fietsenparking (richting Rotselaar): efficiënt georganiseerd, nooit lang moeten wachten.
- De festivalgangers: toch wel veel sympathieke mensen tegengekomen. Leuk om met een aantal Britten te praten over de bands in de Nest. Er werd wel geregeld gepraat rond de voorste geluidstorens (zowelBelgen als Nederlanders), maar ik kon daar in zekere mate nog begrip voor opbrengen (zal hier zelf vroeger soms ook tegen gezondigd hebben wanneer ik een pint te veel ophad). Wel wat onbeleefde mensen zien langskomen tijdenshet wachten op The Cure. De drukte en vermoeidheid zal misschien meegespeeld hebben?
- WC’s in de Barn/KlubC die eigenlijk goed bereikbaar waren tijdens de optredens dankzij de vele zijuitgangen richting de gang onder de tribune.
- De mogelijkheid om nog een goede plaats te bemachtigen vooraan... Bij Halsey op 25 minuten voor de start vanuit de Barn nog redelijk vlot in het voorvak geraakt. Ook bij Wolf Alice en The Last Dinner Party 10 minuten opvoorhand vlot in het voorvak geraakt. Extra voordeel: schaduw van de Main Stage tijdens de volle zon!
Je hoefde geen optreden op voorhand in de Barn te wachten om een band te zien (zelfs niet bij The Prodigy ofFranz Ferdinand...). Is vroeger toch anders geweest.
- Aperol en Jupiler Apple
- De Aperol-bar, waar het bij momenten leek op een uit de kluiten gewassen Chirofuif, was toch wel komisch om te zien.
- Podia: zowel Nest, Barn als Klub C, gewoon top! Met een goede geluidskwaliteit.
- Festileaksforum: leuk om al jullie ervaringen en tips hier te lezen. Hoorde enorm bij de voorpret.
Mooi, dank hiervoor. Enorme stapel topoptredens gezien.Nu Werchter, en ook SOAD in Düsseldorf (geweldig optreden, vreselijke organisatie), wat verteerd is, laat ik hier graag ook nog mijn ervaringen achter over de bands die ik heb gezien.
In totaal een kleine 30 artiesten (deels) gezien, en eigenlijk waren die allemaal goed tot zeer goed. Ook klonk het geluid steeds goed. Wat een prestatie toch voor Werchter. De laatste jaren heb ik het festival minder gevolgd, maar was die undercardsteeds zo sterk?
Ik start met de drie artiesten die ik heb ontdekt tijdens het inluisteren en ook erg naar uitkeek: Tsar B, Jade en Newdad. Verder zit er geen logica in de rangschikking.
Tsar B, het pseudoniem van Justine Bourgeus. Vreemd dat ze al die jaren bij mij onder de radar is gebleven, want ze maakt al 10 jaar muziek.
Ze wordt vaak vergeleken met Rosalía. Een eer natuurlijk, maar ze is dus al langer bezig met het creëren van elektronische soundscapes, aangevuld met symfonische elementen en bloedmooie zang. Muzikaal vinkt ze daarmee meerdere vakjes bij mij af.
Haar optreden was dan ook indrukwekkend, naar mijn mening. Wil je haar beter leren kennen, dan raad ik van haar nieuwe plaat de nummers Symphony, Song by the sea en Mrs. Impatience aan, die ze ook heeft gespeeld. Liggen deze songs je niet, dan is dit waarschijnlijk niet voor jou. Op woensdag 11 november komt ze naar de Roma (20 euro). Een aanrader!
Volgens De Morgen/Humo werd het optreden nooit minder dan prima. Toch werden er maar 3 sterren toegekend, omdat ze maar 30 minuten speeltijd kreeg (ik weet het: geen aandacht schenken aan dat blad, maar storend hoe random het aantal sterren wordt gegeven).
Jade heeft, naar mijn mening, met "That's showbiz baby!" een van de betere popplaten van de laatste jaren uitgebracht. Maar dit gaat niet voor iedereen geweest zijn. De opkomst was zeer laag in het begin, mede door de drukte bij The Lumineers. Gelukkig liep de Barn in de loop van het uur voller. Is ze eigenlijk bekend in België? Want ik moet zeggen dat ik nog niet van haar had gehoord tot een zestal maanden geleden.
Muzikaal was het voor mij een feest, met pompende versies van Wassabi, IT Girl, If my heart was a house, Gossip... Er liepen zanglijnen mee op tape, vooral ter ondersteuning van de achtergrondstemmen. Maar ze toonde wel dat ze kan zingen.
Verder kwam ze ook oprecht over wanneer ze met het publiek praatte. Vooral wanneer ze zei dat ze wel schrik had bij de lage opkomst in het begin van het optreden en erg opgelucht was toen de barn na een halfuur toch voller was.
Newdad: toegegeven, ik heb wel wat naar deze band moeten luisteren voordat het volledig klikte. Dus ik weet niet of zebij iedereen de aandacht hebben kunnen vasthouden. Voor mij was dit gewoon een sterk optreden met een strakke gitaarsound en de speciale, dromerige stem van Julie Dawson. Blij dat ze het krachtige Roboosh hebben gespeeld en zijn gestart met het mooie Other Side.
Man/Woman/Chainsaw: stond op de eerste rij en wat een plezier om deze groep te zien spelen. Ze zijn nog erg jong, maar hun nummers kwamen goed over, en ik kon alle instrumenten goed horen. Het spelplezier spatte er ook van af.
Alle nummers van de komende plaat klonken goed, in die mate dat het mij niet stoorde dat ze geen ouder materiaal speelden. Het opkomen tijdens "In the Club" was erg grappig, toen ze rustig hun instrumenten klaar namen. En dan nog het laatste schitterende nummer Nosedive! Traantje weggepinkt dan. Ik denk dat we nog veel gaan horen van deze band, en heb meteen hun plaat gepreorderdna het optreden.
Bleech 9:3: geweldige sfeer op de nest. Denk dat er een dertigtal crowdsurfers gepasseerd zijn op de plek waar ik stond. Hulde ook aan de security, die met de glimlach de crowssurfers opvingen. De mannen van Bleech 9:3 brachten een prima optreden. Ze gingen ervoor en meenden wat ze zongen. Respect
Franz Ferdinand: wat valt daar nog aan toe te voegen? Klein momentje van ontroering toen Walk Away me een twintigtal jaren naar het verleden catapulteerde. Verder een potente, gebalde set, meteen verschroeiend This Fire op het einde. Ik had nooit verwacht om tussen twee moshpits te belanden bij deze band.
The Cure: we stonden voor A Perfect Circle en Moby al net voor het voorvak en waren erg moe. Ons idee was om een uurtje vooraan te volgen en dan af te zakken naar achter. Dat laatste is nooit gelukt, want wat een performance!
Moet hier niet veel meer over schrijven denk ik. Live klinken de songs nóg beter en we werden weggeblazen. Blij dat ze From The Edge Of The Deep Green Sea hebben gespeeld. En wat een lieve mens is Robert Smith toch!
A Perfect Circle: inderdaad vreemd dat ze niet in de Barn geprogrammeerd stonden. Ik kende de band niet goed een aantal maanden geleden .De release van Starless (een sterke single toch) heeft mij echter over de streep getrokken om me hiervoor goed in te luisteren. De band speelde met bezieling en de vaart zat in de set. De excentrieke Maynard James Keenan zorgde voor een mysterieuze sfeer, maar praatte en bedankte bij momenten zelfs het publiek. Een pletwals van een sound!
Moby deed toch zijn best om er een feest van te maken. De zwaardere elektronische versies werden niet door iedereen gesmaakt. Toch werd er wel wat gedanst rondom mij, net voor het voorvak. Niet evident met de vele Cure fans die inmiddels klaar stonden.
Ik vond het toch mooi dat zijn optreden op Werchter geen kopie was van de passage in het Sportpaleis twee jaar geleden. Niet alle herwerkingen waren evengeslaagd. Sneu voor de mensen die bijvoorbeeld aan het wachten waren op Extreme Ways. Voor mij waren de herwerkingen toch vaker hit dan miss. Het nostalgische effect heeft natuurlijk ook gewerkt, want ik ben als zestienjarige opgegroeid met zijn muziek. De verwijzing naar de beef met Eminem (nobody listens to techno) getuigde van humor.
De clash tussen David Byrne en Moby/A Perfect Circle was jammerlijk. Goede zet dat ik uiteindelijk nog een ticket via Ticketswap had gekocht voor Byrne in februari. Dat maakte het nu veel makkelijker om de knoop door te hakken.
The XX: meer dan tien jaar geleden heb ik deze band moeten missen (te dronken, te dwaas, en de band sprak me toen niet echt aan). Heeft een zure nasmaak opgeleverd bij mij. Waarom was ik zo idioot om ze te skippen? Maar dit optreden heeft alles goed gemaakt.
Jammer van de praatbarak waarin we ons bevonden aan de rechtse geluidspaal vooraan. Gelukkig werd ik gewoon meegezogen in het optreden.
Voor veel mensen waren ze niet de gedroomde afsluiter. Maar ik hoop dat Werchter zo'n atypische headliners blijft programmeren.
Halsey: hiermee begeef ik me op glad ijs, want erg veel bijval kreeg ze hier niet, maar ik heb mij toch goed geamuseerd. Oké, het 'berispen' van het publiek tijdens Castle hoefde voor mij niet, net zoals de vraag om tijdens dat nummer mee te springen. Om een of andere reden lukte mij dat niet op die song. Moeilijk ritme om op en neer te springen.
Maar ze heeft wel gewerkt tijdens haaroptreden. Theatraal misschien, maar dat paste voor mij in de hele setting. Ze had niet zo'n makkelijke opdracht, want er stonden al veel 21 Pilots fans te wachten. In het gehele voorvak kreeg ze het publiek toch wel goed mee.
En ik denk toch ook dat ze de hele set gewoon live zong, mogelijk wel versterkt door een aantal effecten. Muzikaal zullen er vermoedelijk wel een aantal tapes meegelopen hebben.
De rockversies van Closer en Without You klonken verfrissender dan de originelen, en kwamen goed binnen in het voorvak. En het deed deugd om de nummers van If I Can't Have Love, I Have Power te horen. Al miste ik wel the Lighthouse en Easier Than Lying die door de kortere set uit de setlist gebonjourd werden.
Kasabian: iemand omschreef het hier heel treffend, in de zin dat we hier een band hebben in een midlifecrisisdie eigenlijk nog wel komisch uitpakt. Zelf zou ik de band ook nog niet afschrijven. Ja, Tom Meighan heeft de band verlaten (alle ja, is buitengesmeten), maar eigenlijk miste ik zijn afwezigheid niet. Want Sergio Pizzornois wel een opzwepende frontman en de creatieve motor van de band. En ze brengen ook nog overtuigende singles uit, zo nu en dan. Wat een feest is het vrij recente nummer Call toch bijvoorbeeld.
Soms werd de trukendooswel iets te veel benut, en ik zag bij momenten een band met twee gezichten. Want het ene moment luister je naar bangers zoals Club Foot en L.S.F. en het andere moment werden de toeters en bellen bovengehaald en hoorden we snippets van o.a. Faithless. Dat laatste hoefde voor mij niet per se, maar ach ja, het bracht sfeer op de weide. Opdracht volbracht!
Gorillaz: verdeelde reacties op het forum. En ik snap het wel. Toch heb ik nu meer genoten dan hun passage in 2018 (en dat was al goed). Ik vond het fijn dat nu quasi alle songs werden ondersteunddoor visuals. En die zijn toch een streling voor het oog. En verder een echt wel een straffe band natuurlijk, zoals al veel geschreven hier.
Er werd wel wat gepraat in het publiek (stonden weer aan de rechter geluidstoren). Maar er werd ook gedanst, ook bij minder evidente nummers zoals Damascus of Delirium. En hoe ontroerend was het Shadowy Light te horen. De nieuwe nummers waren voor mij dus een meerwaarde. Gorillaz is ook een collectief waarbij je vergeet hoeveel hits ze eigenlijk hebben. Toch weer indrukwekkend om ze grotendeels achter elkaar te horen.
En Damon, tja, hij was de zatte nonkel van het festival. Soms zaten zijn zangpartijen ernaast. Om een of andere reden stoorde mij dit minder (op plaat klinkt zijn stem ook niet loepzuiver). Hij zorgde in zijn toestand ook wel voor wat fijne, spontane momenten, zoals wanneer hij tussen het publiek liep en tegen iemand met een Oasis T-shirt zei: "Oh, you're a real one!". En op een gegeven moment sloeg zijn stem toch erg over en zei hij: "Oh, that was high! Let's do that again!" Maar ik kan wel snappen dat dit niet bij iedereen goed overkwam.
Pixies: wat jammer dat ik hun passage op de Lokerse Feesten in 2017 heb gezien. De songs werden afgehaspeld, het geluid was niet goed, Black Francis leek er tegen zijn zin te staan en kon niet snel genoeg van het podium na het optreden. Het had de geweldige ervaring van het reünieconcert in 2004 wat weggevaagd. Tot in die mate dat het moeilijk was voor mij om nog een volledig album te beluisteren van hen.
Maar wat ze hebben het goed gemaakt dit jaar! Ze hadden er zin in, speelden strakke versies van de nummers, maar zeker niet te snel, en een genereuze setlist.
Spijtig dat we het eerste deel hebben gemist door de Gorillaz (net Bone Machine niet gehaald). Maar het was zalig om de lach op Black Francis zijn gezicht te zien. En heb de band nog nooit zo uitgebreid het publiek zien groeten.
Agnes Obel: veel nummers van de komende plaat, maar dat deerde niet, want ze kwamen goed tot hun recht. Doet er mij oprecht naar uitkijken. Had de indruk dat de nieuwe nummers ook wat meer elektronische (minimale) effecten bevatten. Verder ook gewoon een ontroerend optreden voor mij op de derde rij vooraan in de Club C.
Wolf Alice: strakke band, coole frontvrouw. Ze kwamen tot hun recht op de grote main stage. De nieuwe nummers klonken goed, al heb ik wel Smile, Giant Peach (en Moaning Lisa Smile) gemist. Dat wordt sowieso een ticket kopen voor een zaaloptreden wanneer ze België nog eens aandoen.
The Last Dinner Party: kan er niets aan toevoegen. Woorden doen dit optreden oneer aan. Stijlvol en toch met pit. Rijk en warm geluid, goede samenzang, duidelijk zeer getalenteerde muzikanten.
De bovenstaande artiesten hebben voor mij een 4 of 5-sterren optreden afgeleverd. Natuurlijk volgens mijn persoonlijke concertbeleving, want ik begrijp wel dat een aantal artiesten objectief misschien een lagere score zouden krijgen.
Verder heb ik ook volgende bands gezien, die ik zeker nog degelijk tot goed vond:
The Prodigy: een uitputtingsslag, in de positieve zin van het woord! Ik heb moeten grijnzen wanneer ik het opzwepende publiek bezig zag.
Muzikaal verviel het voor mij wel geregeld in een brij van bassen, waarbij de subtielere geluiden werden weggeduwd. Vreemd misschien om het woord subtiel te gebruiken bij The Prodigy, maar bepaalde melodieën kon ik minder goed horen hierdoor. Heb ook erg gevloekt op mijzelf dat ik oordoppen was vergeten mee te nemen.
Het was sowieso een belevenis, en ik ben blij dat ik ze nog eens heb kunnen zien, na meer dan tien jaar. Maar stel dat volgend jaar weer dezelfde megaclash zou gebeuren, dan zou ik wel TWOD eens proberen.
The New Eves: leuk om te zien dat deze dames gewoon hun ding doen. Voor sommigen misschien wel moeilijk te verteren in de volle zon in de Nest. Muziek die ik thuis zelf niet direct zou opzetten, maar ik vond het boeiend om te zien.
Beirut: het kwam beter over dan hun optreden in de AB een aantal jaren geleden. Muzikaal klonk het geluid erg goed, en wat een mooie reeks liedjes toch. Jammer genoeg moesten we al na 30 minuten vertrekken om een goede plaats bij Halsey te bekomen.
Basht.: goed begin van mijn festival. Gewoon degelijke rock. Jammer om Gone Girl te missen, doordat we naar de Vaccines afzakten. Ook spijtig dat ze Perfume niet hebben gespeeld.
The Vaccines: deze band had duidelijk beter op de Main Stage gestaan (en Triggerfinger / Elvis Costello in de Barn). We stonden helemaal links vooraan (vrij dicht tegen de uitgang naar de WC’s) en daar was het geluid net iets minder. Maar eigenlijk niets af te dingen op de band. Heb ze nooit echt gevolgd, maar ben weer verschoten hoeveel nummers ik ervan ken. Sympathieke frontman, strak gespeeld.
Matt Berninger: voor een deel moeten missen (overlap Halsey en Gorillaz), maar toch buiten de Barn nog een deel kunnen meepikken. Geef ik later toch graag een betere kans, want wat een mooi album is Get Sunk toch.
Yard Act: maar een deel kunnen zien door de clash met Kasabian, maar zo blij dat ik The Trench Coat Museum en Dark Days heb kunnen meemaken.
Viagra Boys: na TLDP moeten haasten uit het voorvak van de Main om Research Chemicals nog te zien, en om de sensatie mee te maken die dat nummer naar boven brengt. Wat een performance!!
Kingfishr: perfect om de middag te starten in het zonnetje met deze Ierse indie-folkband. Ik denk dat deze band nog wel wat aan populariteit zal winnen. Het nummer waarin de zanger vol hartzeeraan het zingen was omdat hij geen whiskey meer kon vinden, geeft Ierland weer in al zijn glorie.
Adrian Quesada: nog een deel kunnen meepikken na Man/Woman/Chainsaw. Erg goed in het genre. Moet ik wat meer naar luisteren.
Westside Cowboy: in hun bio wordt verwezen naar de band Pavement, en slacker rock zegt mij wat minder. Toch konden ze mij 30 minuten boeien, en was de akoestische afsluiter waar ze samen rond demicro stonden leuk om te zien.
Moeten missen door de vele clashes: Karen Dió, Ecca Vandal, David Byrne, Radio Free Alice (clash met de Aperol-pauze), Florence Road, Mogwai (rustpauze, en nog deels gehoord buiten).
Volgend jaar een vervolg? Edit: ja dus
Laatst bewerkt:
Rock Werchter 2026, nummer 20 t/m 16
20. Tom Smith
(46 punten, 7 nominaties, Klub C donderdag)
@Nxs_ zette Tom Smith op de 2e plaats: "prachtig, wie hield het droog bij NSBtW?"
19. Agnes Obel
(46 punten, 8 nominaties, Klub C vrijdag)
@visdave34 zette Agnes Obel op de 2e plaats: "Geweldig dat muziek dat met je doet. Zelf kan ik het niet droog houden bij Riverside van Agnes Obel, met name live dan. Ook dit keer weer bloedstollend mooi, net zoals de rest van het optreden eigenlijk. Hoogtepunt van het weekend."
18. Cory Wong
(51 punten, 10 nominaties, Barn zondag)
@Tinus101 zette Cory Wong op de 1e plaats; "Holy tieten wat is Cory Wong vet"
17. The Reytons
(52 punten, 10 nominaties, Nest zaterdag - het best gewaardeerde optreden in Nest)
@jarne zette The Reytons op de 2e plaats: "wat een ongelofelijk feest"
16. Kneecap
(54 punten, 11 nominaties, Mainstage zaterdag)
@NooT zette Kneecap op de 4e plaats: "Heerlijk optreden. Hoewel ik het thuis amper luister vond ik het live wederom fantastisch."
20. Tom Smith
(46 punten, 7 nominaties, Klub C donderdag)
@Nxs_ zette Tom Smith op de 2e plaats: "prachtig, wie hield het droog bij NSBtW?"
19. Agnes Obel
(46 punten, 8 nominaties, Klub C vrijdag)
@visdave34 zette Agnes Obel op de 2e plaats: "Geweldig dat muziek dat met je doet. Zelf kan ik het niet droog houden bij Riverside van Agnes Obel, met name live dan. Ook dit keer weer bloedstollend mooi, net zoals de rest van het optreden eigenlijk. Hoogtepunt van het weekend."
18. Cory Wong
(51 punten, 10 nominaties, Barn zondag)
@Tinus101 zette Cory Wong op de 1e plaats; "Holy tieten wat is Cory Wong vet"
17. The Reytons
(52 punten, 10 nominaties, Nest zaterdag - het best gewaardeerde optreden in Nest)
@jarne zette The Reytons op de 2e plaats: "wat een ongelofelijk feest"
16. Kneecap
(54 punten, 11 nominaties, Mainstage zaterdag)
@NooT zette Kneecap op de 4e plaats: "Heerlijk optreden. Hoewel ik het thuis amper luister vond ik het live wederom fantastisch."
Rock Werchter 2026, nummer 15 t/m 11
15. Wolf Alice
(58 punten, 14 nominaties, Mainstage vrijdag)
@maartens zette Wolf Alice op de 4e plaats: "45min was véél te weinig"
14. Ethel Cain
(65 punten, 10 nominaties, Klub C zondag)
@warriorandweirdo zette Ethel Cain op de 2e plaats: "Ethel Cain
"
(Niets van Werchter kunnen vinden, dit is het optreden op Open'er 2 dagen eerder met dezelfde setlist)
13. Dressed Like Boys
(65 punten, 13 nominaties, Klub C zondag - met minimaal verschil t.o.v. Ethel Cain het best gewaardeerde optreden in Klub C)
@Matjes zette Dressed Like Boys op de 5e plaats: "WOW WOW WOW. Wat een prachtig nummer is Stonewall Riots forever zeg. Tranen"
12. Moby
(82 punten, 17 nominaties, Mainstage zondag)
@Mark's Kal zette Moby op de 4e plaats: "Moby blijft mijn held. Show met pieken en een paar kleine dalen, maar zeer amusant."
11. FKA Twigs
(96 punten, 15 nominaties, Barn vrijdag)
@mattman zette FKA Twigs op de 1e plaats: "FKA fucking Twigs. Wat een ongelofelijk vette boeking was dit. Ja, Barn op z’n hoogtepunt misschien 3/4 vol, maar vind dit soort namen echt zo belangrijk voor dit festival. En wat voor een was dit. Die dag was er naast m’n vriendin ook een collega bij en beiden hadden hun onderkaak tegen de grond. In goede zin. Wat een stem. Wat een danstalent. Zwaardvechten, paaldansen, ontroeren. Wat kan ze niet. Op basis van hoe goed dit was had dit een proppesvolle Barn mogen zijn."
15. Wolf Alice
(58 punten, 14 nominaties, Mainstage vrijdag)
@maartens zette Wolf Alice op de 4e plaats: "45min was véél te weinig"
14. Ethel Cain
(65 punten, 10 nominaties, Klub C zondag)
@warriorandweirdo zette Ethel Cain op de 2e plaats: "Ethel Cain
"13. Dressed Like Boys
(65 punten, 13 nominaties, Klub C zondag - met minimaal verschil t.o.v. Ethel Cain het best gewaardeerde optreden in Klub C)
@Matjes zette Dressed Like Boys op de 5e plaats: "WOW WOW WOW. Wat een prachtig nummer is Stonewall Riots forever zeg. Tranen"
12. Moby
(82 punten, 17 nominaties, Mainstage zondag)
@Mark's Kal zette Moby op de 4e plaats: "Moby blijft mijn held. Show met pieken en een paar kleine dalen, maar zeer amusant."
11. FKA Twigs
(96 punten, 15 nominaties, Barn vrijdag)
@mattman zette FKA Twigs op de 1e plaats: "FKA fucking Twigs. Wat een ongelofelijk vette boeking was dit. Ja, Barn op z’n hoogtepunt misschien 3/4 vol, maar vind dit soort namen echt zo belangrijk voor dit festival. En wat voor een was dit. Die dag was er naast m’n vriendin ook een collega bij en beiden hadden hun onderkaak tegen de grond. In goede zin. Wat een stem. Wat een danstalent. Zwaardvechten, paaldansen, ontroeren. Wat kan ze niet. Op basis van hoe goed dit was had dit een proppesvolle Barn mogen zijn."
Ja, een top festival!Mooi, dank hiervoor. Enorme stapel topoptredens gezien.
Volgend jaar een vervolg? Edit: ja dus
Heb er eens over nagedacht en dit was mijn beste festivalervaring, naast mijn eerste keer Pukkelpop als 17-jarige, in 2003 (eerste festival is sowieso speciaal).
Dus, ik ga de affiche en geruchten goed in het oog houden. Als er een paar grote namen tussen zitten die mij interesseren, en weer zo'n stevige undercard, dan is de kans erg groot dat ik er bij ben in 2027.
Ik hoop dan wel dat de indeling van het terrein hetzelfde kan blijven (dus Klub C op dezelfde plek). Want dat heeft toch een enorm positieve impact gehad op de doorstroming en gezelligheid op het terrein. Al kan ik de mensen die klagen wel deels begrijpen.
Ik zeg ook dat het zeker niet alleen NL zijn. Dat die groep nog liever op mijn gezicht wou slaan dan ophouden met roepen heeft hier misschien niet in geholpen.
Rock Werchter 2026, nummer 10 t/m 6
10. The Prodigy
(101 punten, 17 nominaties, Barn donderdag)
@BeWario zette The Prodigy op de 3e plaats: "Prodigy was gekkenhuis. Heerlijk!"
9. Gorillaz
(107 punten, 18 nominaties, Mainstage zaterdag)
@heylekoe zette Gorillaz op de 3e plaats: "Ik weet niet waar jullie stonden maar het was 1 groot feest rondom ons bij Gorrillaz...zatte nonkel en de beste band ever...de perfecte combi...ik geef 5*****"
8. Matt Berninger
(108 punten, 18 nominaties, Barn zaterdag)
@phil zette Matt Berninger op de 2e plaats: "Zelfs deze boomer hield het niet droog met terrible love van Matt deze editie."
7. Viagra Boys
(117 punten, 20 nominaties, Barn vrijdag)
@Joslittel zette Viagra Boys op de 1e plaats: "De perfecte festivalset op het perfecte moment. Helemaal kapot gegaan vooraan en van elke seconde genoten. Stiekem maken die mannen ook echt wel goede nummers."
6. The Haunted Youth
(138 punten, 20 nominaties, Barn zaterdag)
@Matjes zette The Haunted Youth op de 1e plaats: "helemaal omvergeblazen en meerdere keren de tranen over mijn wangen gehad. Met Falling to Pieces hebben ze echt iets speciaals geschreven."
10. The Prodigy
(101 punten, 17 nominaties, Barn donderdag)
@BeWario zette The Prodigy op de 3e plaats: "Prodigy was gekkenhuis. Heerlijk!"
9. Gorillaz
(107 punten, 18 nominaties, Mainstage zaterdag)
@heylekoe zette Gorillaz op de 3e plaats: "Ik weet niet waar jullie stonden maar het was 1 groot feest rondom ons bij Gorrillaz...zatte nonkel en de beste band ever...de perfecte combi...ik geef 5*****"
8. Matt Berninger
(108 punten, 18 nominaties, Barn zaterdag)
@phil zette Matt Berninger op de 2e plaats: "Zelfs deze boomer hield het niet droog met terrible love van Matt deze editie."
7. Viagra Boys
(117 punten, 20 nominaties, Barn vrijdag)
@Joslittel zette Viagra Boys op de 1e plaats: "De perfecte festivalset op het perfecte moment. Helemaal kapot gegaan vooraan en van elke seconde genoten. Stiekem maken die mannen ook echt wel goede nummers."
6. The Haunted Youth
(138 punten, 20 nominaties, Barn zaterdag)
@Matjes zette The Haunted Youth op de 1e plaats: "helemaal omvergeblazen en meerdere keren de tranen over mijn wangen gehad. Met Falling to Pieces hebben ze echt iets speciaals geschreven."
