Kans lijkt me een stuk groter dat die de juni festivals gaan doen ipv het augustus festivalseizoen
Best Kept Secret 2026
- Onderwerp starter Brian
- Startdatum
- Featured
Jep, eentje daarvan van mij. Laatste keer was inmiddels 17 jaar geleden. Daarvoor nog 2 keer geweest. Met afstand de meest bizarre ervaringen ooit op festivals. En ik was wel wat gewend. Toch had 't ook wel iets (en was ik midden 20).
BKS in 2013, 4 jaar later was genieten, maar voelde wel aan als een braaf Scoutingkamp.
Laatst bewerkt:
Dit was mijn 8e keer achtereenvolgend BKS en hoewel ik vooral op de zaterdag op bepaalde aspecten wat teleurgesteld was in dit mooie festival en hoe deze veranderd is, was dit toch ook ineens een editie die sterk deed denken aan voorgaande edities nog uit het pre-covid tijdperk.
Omdat ik in al deze jaren eigenlijk nog geen dag met echt slecht weer heb gehad op BKS voelde de vrijdag wat onwennig. Regen? Op BKS?? Nooit! Dit gaf de dag in het begin een wat raar smaakje. Ook was dit qua lineup gewoon een iets mindere dag. Croìthe degelijk, maar eerlijk gezegd wel wat tegenvallend (Ik zag een gast op het terrein lopen, ik zei tegen mijn vriendin "Dat lijkt wel de huismerk Grian Chatten", en dat was dus de zanger van Croìthe die richting de Casbah liep met de band), NewDad leuk en enthousiast maar zoals eerder al genoemd hebben die gewoon niet echt het materiaal om het langer dan 2 nummers boeiend te houden. MAVI leuk maar kwam niet echt van de grond. En ook Model/Actriz was leuk, maar wel slordig, vooral qua geluid. Ook was de modder voor de nieuwe Secret vervelend. Helaas stonden mijn twee must-sees van deze dag tegelijk, dus ik moest kiezen.Militarie Gun delfde het onderspit ten faveure van Blood Incantation. Laatsgenoemde was erg sterk, en ook het publiek vrat het op. Goede keuze, denk ik, al spijt het missen van Militarie Gun me wel, en om beide te kunnen zien had deze dag net iets minder magertjes gemaakt. Daarna Jack White. Strak, goed, leuk, en echt tof om hem ook eens live te zien, maar de mensen om me heen hadden er niet zoveel zin in. Gelukkig was het verder achteraan rustiger en heb ik de rest van de show relaxt kunnen meekijken. Waarom een headliner maar 1,5 uur speelt is mij een raadsel, maar op zich vond ik het het na anderhalf uur blues- en garagerock in daverend tempo ook wel mooi geweest. Toch nog een wat stugge dag.
De zaterdag heb ik een aantal pagina's geleden een verhaaltje over getypt. Tijdens en na de Aldous Harding show was ik enorm gefrustreerd door de asociale praters in de hele tent, en ook de drukte die ik op dit terrein nog niet eerder zo vroeg op de dag al zo meemaakte schoot even in het verkeerde keelgat. Wellicht doordat het in de voorgaande jaren zo rustig was, want eigenlijk viel het op zich op de zaterdag nog wel mee, en kon het terrein het nog net aan. Het was gewoon even schakelen t.o.v. voorgaande edities.
De zondag begon ook wat later op de dag voor ons. Mijn vriendin keek onwijs uit naar Gorillaz, en ik wilde ons de kans geven om daar zo fit mogelijk nog te staan. Een cidertje gehaald, en de dag begonnen met Sylvie Kreusch vanaf een bankje daar naast het bos. Het klonk best prima, maar Sylvie Kreusch heb ik tot nu toe al twee keer eerder last minute nog laten schieten, en eerlijk gezegd deed het me dit keer ook gewoon niet zoveel. Wel leuk dat Roméo Elvis nog even langskwam. Even wat wezen eten, en daarna een leuk plekje gezocht voor Ethel Cain. Ik was huiverig voor hoe het publiek om zou gaan met zulke langzame muziek, en of het niet totaal zou misstaan op de ONE vol in de zon, maar niets was eigenlijk minder waar. Ik vond het simpele maar effectieve decor met wat duinen en die zeist-microfoon, het samenspel van donkere wolken met steeds de zon die er tussendoor gluurde, en de broeiende, folky doom-popmuziek eigenlijk een perfecte match. Alsof het rechtstreeks uit een Flannery O'Connor boek kwam. De Southern Gothic Horror van Ethel Cain werkt perfect op klaarlichte dag.
Yard Act stond ook op het lijstje, maar omdat we al snel weer door zouden moeten naar de volgende zijn we hier toch maar even kort wezen kijken. Gekut met de microfoons, en veelal nieuw werk. Het zal hebben gewerkt, maar net iets minder van buiten de tent. We moesten snel door naar Genesis Owusu, die we niet wilden missen. Met Gorillaz in het achterhoofd hier gekozen voor een plekje op een bankje op het heuveltje, met perfect uitzicht op de Secret. In 2022 overtuigde hij me niet helemaal, maar met dit nieuwe album en deze show zit er net iets meer pit in, al is het jammer dat het een redelijk uitgeklede show is geworden. Vet om te zien dat het publiek in de tent het ook enorm naar z'n zin had. Direct maar even tickets gekocht voor zijn show in Tolhuistuin later dit jaar.
Even buiten de tent gekeken bij Joey Valence & Brae, die we ook graag hadden willen zien, maar de zenuwen voor een plekje bij Gorillaz (tering wat een mensen in Gorillaz shirts) overwonnen het na een paar nummers al van de drang om in die kolkende TWO te duiken. Toch wel aardige FOMO hiervoor, al weet ik niet of mijn slechte knie die dit weekend eigenlijk voor het eerst ooit op BKS begon op te spelen dit nog aan had gekund. Tja, op het randje tussen 29 en 30 met een knie die ooit gebroken is geweest, het einde is nabij.
Daarna was het zover. Gorillaz. Er leken op de zondag enorm veel jongeren op de been te zijn voor Gorillaz. Op zichzelf was het al grappig om het enorme verschil in daggasten tussen zaterdag en zondag te zien (Boomers v.s. Zoomers). Het was ook goed druk voor de ONE. Ik wist eigenlijk niet zo goed wat ik moest verwachten van een Gorillaz set, met alle features en de focus op de cartoons, maar ik heb me rijkelijk vermaakt. Enige minpuntje was dat Damon Albarn zich vooral voor de show al even goed vermaakt leek te hebben, en ook zelfs wat ongeïnteresseerd leek. Dat mocht de pret niet drukken, want mijn vriendin en ik hebben de volledige anderhalf uur (Pardon? Anderhalf uur maar?) echt enorm genoten.
Met de drukte voelde het ergens alsof het geheim nu wel al ontdekt en 100 keer doorverteld was, en begon ik ergens heimwee te krijgen naar de 22-25 edities. Tegelijk is het gewoon enorm tof dat de hele dag de ONE lekker vol staat, en ook voor de toekomst van het festival is het fijn. En dat op de zondag het veld voor de headliner nog zo vol staat heb ik niet meer meegemaakt sinds volgens mij die Radiohead zondag. De WC's mogen wat mij betreft nog wel wat opgeschaald worden op zo'n dag als zaterdag, al is het alleen maar zodat je niet die rijen dwars door het hele sanitaire blok hebt bij de WC's tegenover de ONE.
Wat me eigenlijk achteraf nog het meest in negatieve zin tegenstond was het soms sfeerloze gevoel op delen van het terrein, wat dit jaar voor mij een first is. Er is in het opschalen wel iets van de charme verloren gegaan. De nieuwe Secret is echt nice op zichzelf, maar de area er omheen is gewoon lelijk Dat het zo open is snap ik, maar het zou wel iets opgefraaid mogen worden. Ook het bos is iets te leeg geworden, en de Niet Niks is gewoon echt kut. Die staat bijna hele dag alles op de One te verpesten voor de 30 man die er steeds staan.
Er is ook eigenlijk geen enkele plek over waar het even lekker rustig is op het terrein. Met het weghalen van de Niet Niks zou je een iets rustigere plek voor de One hebben als daar even niks speelt. Ik kreeg op een gegeven moment er gewoon steeds hoofdpijn van dat hardere muziek van de One het enige is wat het eeuwige gebonk van ofwel Niet Niks ofwel The Floor tegenhoudt als je in dat gebied van het terrein bent. Goed dat die zooi van Alpro en Lidl buitenspel zijn gezet met een verder nutteloos straatje bij de TWO, maar het lijkt me niet dat die daar nou zo enorm blij mee zullen zijn. Al in al verwacht ik voor volgend jaar wel echt weer wat meer oog voor hoe het er allemaal uitziet en hoe het terrein op zich al een groot deel van de ervaring zou moeten zijn voor BKS. Al geloof ik volledig dat de directie dit snapt en hier ook aandacht voor heeft.
Hopen dat ze wel iets van een Early Bird doen voor mensen met tickets afgelopen jaar, want ik wil er zeker weer bij zijn volgend jaar. Ik kan niet wachten op de eerste namen. To zo in het 2027 topic!
Omdat ik in al deze jaren eigenlijk nog geen dag met echt slecht weer heb gehad op BKS voelde de vrijdag wat onwennig. Regen? Op BKS?? Nooit! Dit gaf de dag in het begin een wat raar smaakje. Ook was dit qua lineup gewoon een iets mindere dag. Croìthe degelijk, maar eerlijk gezegd wel wat tegenvallend (Ik zag een gast op het terrein lopen, ik zei tegen mijn vriendin "Dat lijkt wel de huismerk Grian Chatten", en dat was dus de zanger van Croìthe die richting de Casbah liep met de band), NewDad leuk en enthousiast maar zoals eerder al genoemd hebben die gewoon niet echt het materiaal om het langer dan 2 nummers boeiend te houden. MAVI leuk maar kwam niet echt van de grond. En ook Model/Actriz was leuk, maar wel slordig, vooral qua geluid. Ook was de modder voor de nieuwe Secret vervelend. Helaas stonden mijn twee must-sees van deze dag tegelijk, dus ik moest kiezen.
De zaterdag heb ik een aantal pagina's geleden een verhaaltje over getypt. Tijdens en na de Aldous Harding show was ik enorm gefrustreerd door de asociale praters in de hele tent, en ook de drukte die ik op dit terrein nog niet eerder zo vroeg op de dag al zo meemaakte schoot even in het verkeerde keelgat. Wellicht doordat het in de voorgaande jaren zo rustig was, want eigenlijk viel het op zich op de zaterdag nog wel mee, en kon het terrein het nog net aan. Het was gewoon even schakelen t.o.v. voorgaande edities.
De zondag begon ook wat later op de dag voor ons. Mijn vriendin keek onwijs uit naar Gorillaz, en ik wilde ons de kans geven om daar zo fit mogelijk nog te staan. Een cidertje gehaald, en de dag begonnen met Sylvie Kreusch vanaf een bankje daar naast het bos. Het klonk best prima, maar Sylvie Kreusch heb ik tot nu toe al twee keer eerder last minute nog laten schieten, en eerlijk gezegd deed het me dit keer ook gewoon niet zoveel. Wel leuk dat Roméo Elvis nog even langskwam. Even wat wezen eten, en daarna een leuk plekje gezocht voor Ethel Cain. Ik was huiverig voor hoe het publiek om zou gaan met zulke langzame muziek, en of het niet totaal zou misstaan op de ONE vol in de zon, maar niets was eigenlijk minder waar. Ik vond het simpele maar effectieve decor met wat duinen en die zeist-microfoon, het samenspel van donkere wolken met steeds de zon die er tussendoor gluurde, en de broeiende, folky doom-popmuziek eigenlijk een perfecte match. Alsof het rechtstreeks uit een Flannery O'Connor boek kwam. De Southern Gothic Horror van Ethel Cain werkt perfect op klaarlichte dag.
Yard Act stond ook op het lijstje, maar omdat we al snel weer door zouden moeten naar de volgende zijn we hier toch maar even kort wezen kijken. Gekut met de microfoons, en veelal nieuw werk. Het zal hebben gewerkt, maar net iets minder van buiten de tent. We moesten snel door naar Genesis Owusu, die we niet wilden missen. Met Gorillaz in het achterhoofd hier gekozen voor een plekje op een bankje op het heuveltje, met perfect uitzicht op de Secret. In 2022 overtuigde hij me niet helemaal, maar met dit nieuwe album en deze show zit er net iets meer pit in, al is het jammer dat het een redelijk uitgeklede show is geworden. Vet om te zien dat het publiek in de tent het ook enorm naar z'n zin had. Direct maar even tickets gekocht voor zijn show in Tolhuistuin later dit jaar.
Even buiten de tent gekeken bij Joey Valence & Brae, die we ook graag hadden willen zien, maar de zenuwen voor een plekje bij Gorillaz (tering wat een mensen in Gorillaz shirts) overwonnen het na een paar nummers al van de drang om in die kolkende TWO te duiken. Toch wel aardige FOMO hiervoor, al weet ik niet of mijn slechte knie die dit weekend eigenlijk voor het eerst ooit op BKS begon op te spelen dit nog aan had gekund. Tja, op het randje tussen 29 en 30 met een knie die ooit gebroken is geweest, het einde is nabij.
Daarna was het zover. Gorillaz. Er leken op de zondag enorm veel jongeren op de been te zijn voor Gorillaz. Op zichzelf was het al grappig om het enorme verschil in daggasten tussen zaterdag en zondag te zien (Boomers v.s. Zoomers). Het was ook goed druk voor de ONE. Ik wist eigenlijk niet zo goed wat ik moest verwachten van een Gorillaz set, met alle features en de focus op de cartoons, maar ik heb me rijkelijk vermaakt. Enige minpuntje was dat Damon Albarn zich vooral voor de show al even goed vermaakt leek te hebben, en ook zelfs wat ongeïnteresseerd leek. Dat mocht de pret niet drukken, want mijn vriendin en ik hebben de volledige anderhalf uur (Pardon? Anderhalf uur maar?) echt enorm genoten.
Met de drukte voelde het ergens alsof het geheim nu wel al ontdekt en 100 keer doorverteld was, en begon ik ergens heimwee te krijgen naar de 22-25 edities. Tegelijk is het gewoon enorm tof dat de hele dag de ONE lekker vol staat, en ook voor de toekomst van het festival is het fijn. En dat op de zondag het veld voor de headliner nog zo vol staat heb ik niet meer meegemaakt sinds volgens mij die Radiohead zondag. De WC's mogen wat mij betreft nog wel wat opgeschaald worden op zo'n dag als zaterdag, al is het alleen maar zodat je niet die rijen dwars door het hele sanitaire blok hebt bij de WC's tegenover de ONE.
Wat me eigenlijk achteraf nog het meest in negatieve zin tegenstond was het soms sfeerloze gevoel op delen van het terrein, wat dit jaar voor mij een first is. Er is in het opschalen wel iets van de charme verloren gegaan. De nieuwe Secret is echt nice op zichzelf, maar de area er omheen is gewoon lelijk Dat het zo open is snap ik, maar het zou wel iets opgefraaid mogen worden. Ook het bos is iets te leeg geworden, en de Niet Niks is gewoon echt kut. Die staat bijna hele dag alles op de One te verpesten voor de 30 man die er steeds staan.
Er is ook eigenlijk geen enkele plek over waar het even lekker rustig is op het terrein. Met het weghalen van de Niet Niks zou je een iets rustigere plek voor de One hebben als daar even niks speelt. Ik kreeg op een gegeven moment er gewoon steeds hoofdpijn van dat hardere muziek van de One het enige is wat het eeuwige gebonk van ofwel Niet Niks ofwel The Floor tegenhoudt als je in dat gebied van het terrein bent. Goed dat die zooi van Alpro en Lidl buitenspel zijn gezet met een verder nutteloos straatje bij de TWO, maar het lijkt me niet dat die daar nou zo enorm blij mee zullen zijn. Al in al verwacht ik voor volgend jaar wel echt weer wat meer oog voor hoe het er allemaal uitziet en hoe het terrein op zich al een groot deel van de ervaring zou moeten zijn voor BKS. Al geloof ik volledig dat de directie dit snapt en hier ook aandacht voor heeft.
Hopen dat ze wel iets van een Early Bird doen voor mensen met tickets afgelopen jaar, want ik wil er zeker weer bij zijn volgend jaar. Ik kan niet wachten op de eerste namen. To zo in het 2027 topic!
Bks 2026:
Erg genoten wederom dit jaar, het was drukker dan ooit maar het was nog net te doen, de barbezetting was er beter op ingericht als vorige jaren waar de rijen soms wel langer waren.
Op vrijdag wel erg lang bij de polsbandjes gestaan. Gooi dat terrein eerder open net als andere jaren!
Opzet Secret en Casbah vond ik toch wel een verbetering, het verdwijnen van de muziek gieterij blijft erg jammer.
Op naar 2027 en hopelijk blijven ze wel trouw aan hun oorspronkelijke roots van indie festival, en drijven ze niet naar meer "paaspop acts"
Top 5
1.Madra Salach
2.Nick Cave
3.Gorrilaz
4 Jack White
5 Mark William lewis
Erg genoten wederom dit jaar, het was drukker dan ooit maar het was nog net te doen, de barbezetting was er beter op ingericht als vorige jaren waar de rijen soms wel langer waren.
Op vrijdag wel erg lang bij de polsbandjes gestaan. Gooi dat terrein eerder open net als andere jaren!
Opzet Secret en Casbah vond ik toch wel een verbetering, het verdwijnen van de muziek gieterij blijft erg jammer.
Op naar 2027 en hopelijk blijven ze wel trouw aan hun oorspronkelijke roots van indie festival, en drijven ze niet naar meer "paaspop acts"
Top 5
1.Madra Salach
2.Nick Cave
3.Gorrilaz
4 Jack White
5 Mark William lewis
Mijn eerste keer bks was een succes. Tof terrein, goede gemoedelijke sfeer, veel nieuwe acts ontdekt, meestal niet té druk. Echt een verademing na mijn eerste keer Dauwpop een paar geleden wat me echt tegenviel.
Pluspunten:
- Er werd niet lomp gedouwd om mij heen om toch nog last minute naar voren te komen
- Mensen waren super lief voor elkaar, beetje vergelijkbaar met de metal festivals waar ik heen ga. Had ik niet verwacht.
- Er waren hele fijne chill plekken op het terrein
- De mooie lichtkunst in het donker
- De gevarieerde line-up, van hard tot zacht was er voor ieder wat wils
- De aandacht waarmee er tijdens de meeste optredens geluisterd werd
- Het was heel tof dat ik aan de barrier heb kunnen staan bij Jack White zonder te veel aangeraakt te worden (te veel aanraking trek ik niet vanwege mijn autisme)
Minpunten:
- Het binnen komen zonder camping ticket en met enkel een A4 rugzakje duurde elke dag erg lang. Ik snap niet waarom mijn rugzak elke dag 2x gecheckt moet worden. Zowel bij de ingang van het terrein als bij de fastlane. Beetje overbodig want het is dezelfde tas als 5 minuten eerder gecontroleerd is.
- De casbah was toch wel erg regelmatig moeilijk binnen te komen en aan de randen of op zo’n blok krijg je toch niet echt lekker de sfeer mee vond ik. Was jammer want stonden wel veel goede bands.
- De looproute van the secret naar the one en two stropte erg op door dat smalle pad bij de casbah
- Persoonlijk issue: 3 dagen om bij te komen voor het volgende festival begint is echt te kort. Zal waarschijnlijk altijd zo zijn dat bks en graspop zo kort op elkaar zitten en dan zou ik in het vervolg eerder 1 dagje bks doen dan een volledig weekend. Alleen jammer dat je dan naar verhouding zoveel duurder uit bent.
Top 5 shows van het weekend:
1. Jack White en Nick Cave & the bad seeds
2. Aldus Harding
3. Curtis Harding
4. Ethel Cain
5. Weval (took me by surprise)
Eervolle vermelding: DYGL en Pacifica
Pluspunten:
- Er werd niet lomp gedouwd om mij heen om toch nog last minute naar voren te komen
- Mensen waren super lief voor elkaar, beetje vergelijkbaar met de metal festivals waar ik heen ga. Had ik niet verwacht.
- Er waren hele fijne chill plekken op het terrein
- De mooie lichtkunst in het donker
- De gevarieerde line-up, van hard tot zacht was er voor ieder wat wils
- De aandacht waarmee er tijdens de meeste optredens geluisterd werd
- Het was heel tof dat ik aan de barrier heb kunnen staan bij Jack White zonder te veel aangeraakt te worden (te veel aanraking trek ik niet vanwege mijn autisme)
Minpunten:
- Het binnen komen zonder camping ticket en met enkel een A4 rugzakje duurde elke dag erg lang. Ik snap niet waarom mijn rugzak elke dag 2x gecheckt moet worden. Zowel bij de ingang van het terrein als bij de fastlane. Beetje overbodig want het is dezelfde tas als 5 minuten eerder gecontroleerd is.
- De casbah was toch wel erg regelmatig moeilijk binnen te komen en aan de randen of op zo’n blok krijg je toch niet echt lekker de sfeer mee vond ik. Was jammer want stonden wel veel goede bands.
- De looproute van the secret naar the one en two stropte erg op door dat smalle pad bij de casbah
- Persoonlijk issue: 3 dagen om bij te komen voor het volgende festival begint is echt te kort. Zal waarschijnlijk altijd zo zijn dat bks en graspop zo kort op elkaar zitten en dan zou ik in het vervolg eerder 1 dagje bks doen dan een volledig weekend. Alleen jammer dat je dan naar verhouding zoveel duurder uit bent.
Top 5 shows van het weekend:
1. Jack White en Nick Cave & the bad seeds
2. Aldus Harding
3. Curtis Harding
4. Ethel Cain
5. Weval (took me by surprise)
Eervolle vermelding: DYGL en Pacifica
