Qua sound kan ik nog wel volgen dat je Romance iets meer poppy of in ieder geval standaard Indierock vindt, maar daar zijn het de liedjes zelf die wat minder poppy zijn, in mijn ogen. Starbuster (de kleine variaties in zijn stem daar ook), Death Kink, Romance zelf zijn qua vorm meer ontwrichtend. Daar voel ik nog wel dat er iets staat te gebeuren.
Zelfs een nummer als Favourite heeft dat meer dan Where is Gone? wat in alles - melodie, violen, zang - een (uitgekauwd) klassiek popliedje is. In the Modern World is toch ook vele malen beter dan dat duet? De opbouw naar de bridge, de call and response in het refrein; ik vind het zo goed. Die vonk, die originaliteit mis ik volkomen op DC.