Let Dunk! begin. Heel veel zin in. Aftrappen met Aufhebung
Verzameltopic overige Belgische festivals 2026
- Onderwerp starter johanra
- Startdatum
Heel veel plezier op Dunk! Lichtelijk jaloers wel, al zijn de weersvoorspellingen inderdaad niet gunstig. Hopelijk valt het op dat gebied toch wat mee!
Het eerste buitenoptreden bleef toch droog als de buien de timetable respecteren komt het goed
Aufhebung, Russian Circles, Skloss en Pothamus waren het voor mij. Waar ik bij Skloss de regen en kou nog kon hebben bedierf dat mijn Circus Trees en Warrington Runcorn feestje behoorlijk. Op naar dag twee. Kijken of Capitan, L.O.E., We lost the sea en Her name is Calla hun favorietenstatus waar kunnen maken
reviews dunk dag 3
niets dan zeer positief nieuws over de 3 dagen, moet zoals verwacht toch redelijk geweldig geweest zijn
niets dan zeer positief nieuws over de 3 dagen, moet zoals verwacht toch redelijk geweldig geweest zijn
Laatst bewerkt:
En dan noemen ze nog niet eens Kokomo die ook een geweldige set speelden.
Dunk! was heerlijk. Qua muziek dan. Het weer was donderdag en vrijdag uitermate kak wat het plezier aan de muziek enigszins beperkte en het plezier aan kamperen, wat er bij mij hoe dan ook niet overmatig veel is, geheel deed verdwijnen. Dunk! is een gemoedelijk festival (omdat vanaf de parking de bandjesuitgave niet stond aangegeven en de camping wel stond ik binnen no time aan de camping en werd mij, zonder dat er naar een bandje werd omgekeken, verteld waar nog wat veldjes waren). Superlief personeel overal trouwens. De tent was beter dan verwacht, want dicht, heel tof. De forest stage vond ik dan weer wat tegenvallen aangezien die niet echt in het bos bleek te zijn. Grote pluspunten waren de gratis koffie 's ochtends en JochieJochie.
Highlights voor mij waren:
Donderdag: Aufhebung, Russian Circles en Skloss
Vrijdag: Capitan, L.O.E. en Her Name is Calla (ondanks de technische issues, supertof om A Moment of Clarity live te horen)
Zaterdag: Glacier, The Evpatoria Report (wat bizar mooi was dat), Kokomo, Overhead, The Albatross en We Lost the Sea.
Meer verwacht had ik van Las 3 Marias, op plaat echt heel goed maar live kwam het toch een pak minder uit de verf en van Summer Fades Away, die hadden de pech direct na The Evpatoria Report te spelen, dat paste bij mij even niet meer blijkbaar.
Dunk! was heerlijk. Qua muziek dan. Het weer was donderdag en vrijdag uitermate kak wat het plezier aan de muziek enigszins beperkte en het plezier aan kamperen, wat er bij mij hoe dan ook niet overmatig veel is, geheel deed verdwijnen. Dunk! is een gemoedelijk festival (omdat vanaf de parking de bandjesuitgave niet stond aangegeven en de camping wel stond ik binnen no time aan de camping en werd mij, zonder dat er naar een bandje werd omgekeken, verteld waar nog wat veldjes waren). Superlief personeel overal trouwens. De tent was beter dan verwacht, want dicht, heel tof. De forest stage vond ik dan weer wat tegenvallen aangezien die niet echt in het bos bleek te zijn. Grote pluspunten waren de gratis koffie 's ochtends en JochieJochie.
Highlights voor mij waren:
Donderdag: Aufhebung, Russian Circles en Skloss
Vrijdag: Capitan, L.O.E. en Her Name is Calla (ondanks de technische issues, supertof om A Moment of Clarity live te horen)
Zaterdag: Glacier, The Evpatoria Report (wat bizar mooi was dat), Kokomo, Overhead, The Albatross en We Lost the Sea.
Meer verwacht had ik van Las 3 Marias, op plaat echt heel goed maar live kwam het toch een pak minder uit de verf en van Summer Fades Away, die hadden de pech direct na The Evpatoria Report te spelen, dat paste bij mij even niet meer blijkbaar.
Dit weekend dus ook 3 dagen naar Dunk geweest terug naar het bos in Velzeke/Zottegem waar het festival ooit startte Zelf vind ik deze terugkeer een groot succes want deze setting zorgt voor oneindig veel meer sfeer , zelfs in vergelijking met een mooi zalencomplex als de Vooruit.
Natuurlijk is het weer een bepalende factor bij een outdoor setting en zeker op dag 1 waren er toch redelijk wat buien en was het ook redelijk fris. Gelukkig waren de optredens afwisselend in de tent (main stage) en buiten (bos stage) waardoor je toch om het uur wat op temperatuur kon komen. Dag 2 was de regen al een stuk minder en de organisatie had ook stro aangevoerd om de natste plekken te fixen. Dag 3 was het eigenlijk perfect festivalweer.
Ik heb niet gekampeerd dus daar kan ik niet veel over zeggen maar over het eten en drinken was er niets te klagen met voldoende aanbod van het traditionele festivaleten (burger, pizza, pasta, etc..) maar dan betere kwaliteit dan wat je elders voorgeschoteld krijgt. Op het terrein is door het jaar een restaurant (JochieJochie) waar je terecht kon voor wat atypische festivalkost.
Doordat er in deze nieuwe setting maar 2 podia zijn was het aantal groepen iets minder dan voorheen in Gent maar eigenlijk is dat geen nadeel want het betekent dat je nu in theorie gewoon alle bands kan zien want geen clashes en ook nog 10 minuten pauze tussen de optredens dus alles is perfect te belopen op die manier.
De lineup was ook dit jaar weer uitstekend. Als je houdt van post-rock/metal hoef je voor dit festival eigenlijk niet in te luisteren want je kan er van op aan dat naast de bands die je al kent gewoon kwaliteit geprogrammeerd wordt. De recensies van Dansende Beren die @B0G5 eerder postte zijn redelijk spot-on dus ga niet in detail elke van de 27 bands die ik gezien heb bespreken. Ik zal mij beperken tot de highlights.
Donderdag
Russian Circles beste optreden van de dag, beukende riff na beukende riff zoals alleen zij dat kunnen.
We.Own.The.Sky was al fan van hun plaat In Your Absense van vorig jaar en ook live dus heel goed.
Pothamus Goede show zoals altijd maar heb nu de Abur show als 5 of 6 keer gezien dus dat is nu wel genoeg
Verder heel goede shows gezien van SKLOSS, Circus Trees, Baulta & Pelican , Las 3 Marias & Immanu El vond ik zelf wat minder
Vrijdag
We Lost The Sea - integrale uitvoering van het laatste album A Single Flower heeft het iets meer dan 24u volgehouden op #1 in mijn jaarlijst
The Color of Cyan - Brengen instrumentale / orchestrale cinnematische post rock en hadden voor de gelegenheid van hun eerste Belgische/Europese optreden een quintet strijkers meegenomen. Hadden een uitlopende soundcheck maar eens ze begonnen was het wel erg mooi.
Sotabosc Deze was mij helemaal ontgaan op de line-up maar bleek dus atmosferische black metal met een post-rock kantje kon deze wel goed smaken. Binnenkort hun recent gereleased album eens checken
Her Name Is Calla Had de potentie een magische bosshow te worden maar ik raakte eerst moeilijk in het optreden na de show van We Lost The Sea en op het moment dat ik er wat inkwam begaf de versterker van de frontman het waardoor we terug naar af waren.
Verder ook heel goede shows gezien van Celestial Wolves, Onrust, L.O.E., Turpentine Valley & Caspian
Zondag
We Lost The Sea - integrale uitvoering met kamerorkest van hun album Departure Songs wat ook mijn favoriet album is. Ook hier zag het er eerst niet goed door de hoeveelheid muzikanten want de soundcheck liep serieus uit met feedback langs alle kanten maar toen het concert begon viel alles in de plooi en was het geluid heel goed gebalanceerd zodat je alle instrumenten perfect kon horen. Denk dat dit de beste album set was waar ik ooit bij was.
The Evpatoria Report Hebben de laatste maanden een handvol concerten gedaan nadat ze bijna 20 jaar inactief waren, kende hen voorheen enkel van reputatie maar die bleek dus meer dan terecht. Deze wil ik ook wel eens meepakken op een los concert als de kans zich voordoet.
时过夏末 - makkelijker terug te vinden als Summer Fades Away toch wel dé ontdekking van het festival. Zij speelden hun eerste optreden buiten China en dit was er dus eentje die in het rijtje magische outdoor shows op Dunk kan. Als de bassist zijn Engels dankwoordje in het Engels moet aflezen van een briefje weet je dat de communicatie moeilijk wordt maar heb er aan de merch toch een signed vinyl weten uit te slepen en de bevestiging dat zij binnenkort/volgend jaar een tour in Europa gaan doen waar ik zeker bij ben.
Overhead, The Albatross Hun laatste album I leave You This had eigenlijk altijd in mijn jaarlijst van 2024 moeten staan maar heb hen pas vorig jaar ontdekt. Vorig jaar hadden ze al een succesvolle passage als opener op de main stage maar nu sloten ze dus de bos stage af dat betekende wel iets minder belichting en visuals maar de show blijft toch overeind en met Paul Lynch hebben ze de perfecte song om hun shows af te sluiten (als het publiek meewerkt) wat dus op Dunk het geval was.
Verder ook heel goede shows gezien van Bloed , Glacier & Kokomo . The Sea Shall Not Have Them / Toundra waren prima tijdverdrijf tussen de andere optredens door.
Het festival is er volgend jaar terug van 6 tot 8 Mei, zoals altijd in het Hemelvaart weekend deze datums zijn alvast geblokkeerd in de agenda en eens de early birds er zijn sla ik toe.
Natuurlijk is het weer een bepalende factor bij een outdoor setting en zeker op dag 1 waren er toch redelijk wat buien en was het ook redelijk fris. Gelukkig waren de optredens afwisselend in de tent (main stage) en buiten (bos stage) waardoor je toch om het uur wat op temperatuur kon komen. Dag 2 was de regen al een stuk minder en de organisatie had ook stro aangevoerd om de natste plekken te fixen. Dag 3 was het eigenlijk perfect festivalweer.
Ik heb niet gekampeerd dus daar kan ik niet veel over zeggen maar over het eten en drinken was er niets te klagen met voldoende aanbod van het traditionele festivaleten (burger, pizza, pasta, etc..) maar dan betere kwaliteit dan wat je elders voorgeschoteld krijgt. Op het terrein is door het jaar een restaurant (JochieJochie) waar je terecht kon voor wat atypische festivalkost.
Doordat er in deze nieuwe setting maar 2 podia zijn was het aantal groepen iets minder dan voorheen in Gent maar eigenlijk is dat geen nadeel want het betekent dat je nu in theorie gewoon alle bands kan zien want geen clashes en ook nog 10 minuten pauze tussen de optredens dus alles is perfect te belopen op die manier.
De lineup was ook dit jaar weer uitstekend. Als je houdt van post-rock/metal hoef je voor dit festival eigenlijk niet in te luisteren want je kan er van op aan dat naast de bands die je al kent gewoon kwaliteit geprogrammeerd wordt. De recensies van Dansende Beren die @B0G5 eerder postte zijn redelijk spot-on dus ga niet in detail elke van de 27 bands die ik gezien heb bespreken. Ik zal mij beperken tot de highlights.
Donderdag
Russian Circles beste optreden van de dag, beukende riff na beukende riff zoals alleen zij dat kunnen.
We.Own.The.Sky was al fan van hun plaat In Your Absense van vorig jaar en ook live dus heel goed.
Pothamus Goede show zoals altijd maar heb nu de Abur show als 5 of 6 keer gezien dus dat is nu wel genoeg
Verder heel goede shows gezien van SKLOSS, Circus Trees, Baulta & Pelican , Las 3 Marias & Immanu El vond ik zelf wat minder
Vrijdag
We Lost The Sea - integrale uitvoering van het laatste album A Single Flower heeft het iets meer dan 24u volgehouden op #1 in mijn jaarlijst
The Color of Cyan - Brengen instrumentale / orchestrale cinnematische post rock en hadden voor de gelegenheid van hun eerste Belgische/Europese optreden een quintet strijkers meegenomen. Hadden een uitlopende soundcheck maar eens ze begonnen was het wel erg mooi.
Sotabosc Deze was mij helemaal ontgaan op de line-up maar bleek dus atmosferische black metal met een post-rock kantje kon deze wel goed smaken. Binnenkort hun recent gereleased album eens checken
Her Name Is Calla Had de potentie een magische bosshow te worden maar ik raakte eerst moeilijk in het optreden na de show van We Lost The Sea en op het moment dat ik er wat inkwam begaf de versterker van de frontman het waardoor we terug naar af waren.
Verder ook heel goede shows gezien van Celestial Wolves, Onrust, L.O.E., Turpentine Valley & Caspian
Zondag
We Lost The Sea - integrale uitvoering met kamerorkest van hun album Departure Songs wat ook mijn favoriet album is. Ook hier zag het er eerst niet goed door de hoeveelheid muzikanten want de soundcheck liep serieus uit met feedback langs alle kanten maar toen het concert begon viel alles in de plooi en was het geluid heel goed gebalanceerd zodat je alle instrumenten perfect kon horen. Denk dat dit de beste album set was waar ik ooit bij was.
The Evpatoria Report Hebben de laatste maanden een handvol concerten gedaan nadat ze bijna 20 jaar inactief waren, kende hen voorheen enkel van reputatie maar die bleek dus meer dan terecht. Deze wil ik ook wel eens meepakken op een los concert als de kans zich voordoet.
时过夏末 - makkelijker terug te vinden als Summer Fades Away toch wel dé ontdekking van het festival. Zij speelden hun eerste optreden buiten China en dit was er dus eentje die in het rijtje magische outdoor shows op Dunk kan. Als de bassist zijn Engels dankwoordje in het Engels moet aflezen van een briefje weet je dat de communicatie moeilijk wordt maar heb er aan de merch toch een signed vinyl weten uit te slepen en de bevestiging dat zij binnenkort/volgend jaar een tour in Europa gaan doen waar ik zeker bij ben.
Overhead, The Albatross Hun laatste album I leave You This had eigenlijk altijd in mijn jaarlijst van 2024 moeten staan maar heb hen pas vorig jaar ontdekt. Vorig jaar hadden ze al een succesvolle passage als opener op de main stage maar nu sloten ze dus de bos stage af dat betekende wel iets minder belichting en visuals maar de show blijft toch overeind en met Paul Lynch hebben ze de perfecte song om hun shows af te sluiten (als het publiek meewerkt) wat dus op Dunk het geval was.
Verder ook heel goede shows gezien van Bloed , Glacier & Kokomo . The Sea Shall Not Have Them / Toundra waren prima tijdverdrijf tussen de andere optredens door.
Het festival is er volgend jaar terug van 6 tot 8 Mei, zoals altijd in het Hemelvaart weekend deze datums zijn alvast geblokkeerd in de agenda en eens de early birds er zijn sla ik toe.
Een aantal van de zaterdag namen van Samhain Maastricht komen op zondag ook naar Brugge.
Oranssi Pazuzu
Múr
Primitive Warfare
Oranssi Pazuzu
Múr
Primitive Warfare
Heeft België te veel festivals? "Mei is oververzadigd" | VRT NWS Nieuws
De festivalsector in België is volledig verzadigd door een overaanbod en de meeste festivals zijn verlieslatend. Dat zegt Oscar Combes De Leon, manager van nachtclub Ampere in Antwerpen. Volgens hem woedt een felle strijd om headliners, waar vooral kleine festivals onder lijden. Extrema Outdoor...
www.vrt.be
Het hoofdstuk over de verzadigde markt leest wel alsof het komt van een gefrustreerde nachtclub uitbater die zijn volk ziet wegtrekken naar festivals en DJs die voor hem te duur zijn geworden. En dan maar compleet uit het niets zegt dat er te veel festivals zijn.
Het stuk dat wel klopt is natuurlijk de hoeveelheid aan grote concerten en steeds hoger wordende prijzen voor artiesten, maar ook voor podia of tenten.
Het stuk dat wel klopt is natuurlijk de hoeveelheid aan grote concerten en steeds hoger wordende prijzen voor artiesten, maar ook voor podia of tenten.
Ja, die bedenking had ik ook. Het artikel in z'n geheel is prima, maar die analyse van die dude van Ampere is wel lachwekkend. Geeft een hele hoop cijfers die op zich interessant zijn maar trekt daar dan plots een conclusie uit die totaal niet volgt uit die cijfers. Het klopt dat wel dat er steeds meer elektronische festivals/open airs zijn en mei echt propvol zit, maar dat lijkt me dan eerder een teken van een grote vraag dan van verzadiging.
Kortom: de koek is juist groter dan ooit, maar daar merkt Ampere niet veel van omdat de samenstelling van de koek ook is veranderd (meer buiten, minder clubgangers). Jammer voor hun natuurlijk, maar dat beklag op Instagram is toch wel vooral voor de eigen winkel spreken.
Het is niet dat ik erop neerkijk, maar veel dancefestivals hebben toch in veel grotere mate een event-status (de focus ligt cru gezegd minder op muziek). Waarbij ook het weer nog eens een grote factor is. Kijk maar naar Extreme Outdoor vorig jaar, toen bij slecht weer tickets massaal in de herverkoop gingen.
Klassieke festivals (rock, pop, nichegenres…) hebben het tegelijk steeds moeilijker. Pas op, ik wil niet per se beweren dat muziek vroeger veel intenser beleefd werd, maar dat is wel mijn aanvoelen. Vroeger keek je uit naar een plaat, naar dat welbepaalde concert, dat ene zomerfestival, enz. Maar in deze social media-tijd moet alles bijzonder snel gaan, en worden jongeren minder getriggerd om echt goed naar muziek te luisteren en erin te verdwalen. Ze hollen massaal naar de K3-reünies, en dat mag allemaal, maar dat heeft niets met muziek te maken, al denken zijzelf misschien wel. Alleszins: uw publiek van échte muziekliefhebbers wordt kleiner. Dus ook de vijver met potentiële bezoekers om als organisator uit te putten. Ik heb ook het gevoel dat er deze zomer minder (ik zeg niet: geen) spannende zomerfestival-line-ups zijn. Om enigszins laagdrempelig over te komen, mag je als organisator zeker teruggrijpen naar classics als The Scabs of Channel Zero, om voldoende bereik te creëren. Moet misschien zelfs om levensvatbaar te zijn. Maar mijn persoonlijke ding is het niet.
Om nog even terug te komen op de dancefestivals: zij worstelen mogelijk met hetzelfde probleem. Techno of house waren vroeger ook meer een stukje échte muziekcultuur (al riepen onder meer de metallurgisten in de nineties luidkeels ‘nononono!
), en door de huidige vervlakking op het vlak van muziekbeleving is het vermoedelijk ook in die niche minder ‘levensnoodzakelijk’ om naar gigs/festivals te gaan.
Klassieke festivals (rock, pop, nichegenres…) hebben het tegelijk steeds moeilijker. Pas op, ik wil niet per se beweren dat muziek vroeger veel intenser beleefd werd, maar dat is wel mijn aanvoelen. Vroeger keek je uit naar een plaat, naar dat welbepaalde concert, dat ene zomerfestival, enz. Maar in deze social media-tijd moet alles bijzonder snel gaan, en worden jongeren minder getriggerd om echt goed naar muziek te luisteren en erin te verdwalen. Ze hollen massaal naar de K3-reünies, en dat mag allemaal, maar dat heeft niets met muziek te maken, al denken zijzelf misschien wel. Alleszins: uw publiek van échte muziekliefhebbers wordt kleiner. Dus ook de vijver met potentiële bezoekers om als organisator uit te putten. Ik heb ook het gevoel dat er deze zomer minder (ik zeg niet: geen) spannende zomerfestival-line-ups zijn. Om enigszins laagdrempelig over te komen, mag je als organisator zeker teruggrijpen naar classics als The Scabs of Channel Zero, om voldoende bereik te creëren. Moet misschien zelfs om levensvatbaar te zijn. Maar mijn persoonlijke ding is het niet.
Om nog even terug te komen op de dancefestivals: zij worstelen mogelijk met hetzelfde probleem. Techno of house waren vroeger ook meer een stukje échte muziekcultuur (al riepen onder meer de metallurgisten in de nineties luidkeels ‘nononono!
), en door de huidige vervlakking op het vlak van muziekbeleving is het vermoedelijk ook in die niche minder ‘levensnoodzakelijk’ om naar gigs/festivals te gaan.
