Hardrock & Metal Chat

[HaaEll]

Deze is hier nog niet gepasseerd denk ik? Falling In Reverse met 2 gasten op e vocals, niet van het minste kaliber. Ik spoil nog even niets voor de mensen die het nog niet hadden opgevangen.

Vind het soort Fast and the Furious muziek. Elke keer een stapje gekker, sneller, harder. Binnen een nummer van 4min

 

[Projunk]

Vind het soort Fast and the Furious muziek. Elke keer een stapje gekker, sneller, harder. Binnen een nummer van 4min

Vast door de vele auto's, vliegtuigen, motoren en de bijkomstigheid van vuurwapens

 

[HaaEll]

Vast door de vele auto's, vliegtuigen, motoren en de bijkomstigheid van vuurwapens

Mis alleen het woord 'family'

 

[jbj]

In de reacties veel liefde te vinden. Voor mij toch serieus ondermaats na de vorige EP. Had ergens toch gehoopt dat die de leidraad zou worden voor volgend album. Hopelijk de rest beter!

 

[jbj]

Ook Architects probeert inspiratie op te doen om een vervolg te maken op Seeing Red

 

[MetalLimbo]

Ik kan me best wel voorstellen dat dit 30 jaar geleden anders voelde, maar als ik als leek dat liedje opzet dan klinkt het voor mij anno nu toch echt niet veel anders dan als een simpel punkbandje...

(Ik ga hier maar even verder, we dwaalden wat te ver af.. )

Op basis van dat nummer zou je dat zeker denken inderdaad, en in principe zijn ze dat natuurlijk ook gewoon.

Ze zijn echter punk in de breedste zin van het woord, ook op de eerste albums al: standaard punk- en feestnummers, maar ook nummers vol politiek, maatschappijkritiek, melancholie, emotie die vaak over zware en complexe thema's gaan als xenofobie/vooroordelen (Willkommen in Deutschland, Ülüsü), dood/rouw/verlies (Letzte Wache, Nur zu Besuch), probleemjongeren (Willi muß ins Heim), maar soms ook heel vrolijk maar ironisch/cynisch over bv. nationalisme (1000 gute Gründe) of neo-nazi's (Sascha...ein aufrechter Deutscher).

Een van hun bekendste nummers (en het meest live gespeeld) is Hier kommt Alex, gebaseerd op A Clockwork Orange (ook niet bepaald de meest lichtzinnige film op z'n zachtst gezegd.. ):

Daartegenover staan echter ook veel positieve, optimistische, hoopvolle nummers over vriendschap, liefde, vrijheid, levenslust, etc.
Een mooi voorbeeld is Wort zum Sonntag, over ouder worden, maar doorgaan, van het leven genieten en niet in het verleden blijven hangen:

En dan staan ze natuurlijk ook nog bekend om hun regelrechte punk anthems en meezingklassiekers, zoals Bis zum Bitteren Ende, dat niet onderdoet voor een Bro Hymn van Pennywise of For My Family van Agnostic Front.

 

[Jamel]

(Ik ga hier maar even verder, we dwaalden wat te ver af.. )

Op basis van dat nummer zou je dat zeker denken inderdaad, en in principe zijn ze dat natuurlijk ook gewoon.

Ze zijn echter punk in de breedste zin van het woord, ook op de eerste albums al: standaard punk- en feestnummers, maar ook nummers vol politiek, maatschappijkritiek, melancholie, emotie die vaak over zware en complexe thema's gaan als xenofobie/vooroordelen (Willkommen in Deutschland, Ülüsü), dood/rouw/verlies (Letzte Wache, Nur zu Besuch), probleemjongeren (Willi muß ins Heim), maar soms ook heel vrolijk maar ironisch/cynisch over bv. nationalisme (1000 gute Gründe) of neo-nazi's (Sascha...ein aufrechter Deutscher).

Een van hun bekendste nummers (en het meest live gespeeld) is Hier kommt Alex, gebaseerd op A Clockwork Orange (ook niet bepaald de meest lichtzinnige film op z'n zachtst gezegd.. ):

Daartegenover staan echter ook veel positieve, optimistische, hoopvolle nummers over vriendschap, liefde, vrijheid, levenslust, etc.
Een mooi voorbeeld is Wort Zum Sonntag, over ouder worden, maar doorgaan, van het leven genieten en niet in het verleden blijven hangen:

En dan staan ze natuurlijk ook nog bekend om hun regelrechte punk anthems en meezingklassiekers, zoals Bis zum Bitteren Ende, dat niet onderdoe voor een Bro Hymn van Pennywise of For My Family van Agnostic Front.

Mooi! Dit geeft inderdaad wel een goed beeld van dat dit een stuk meer is dan enkel een simpel punkbandje. Dank voor het delen!

 

[Loek123]

Sam dacht aangezien mijn screams live toch niet meer lukken tegenwoordig brengen we maar gewoon muziek uit waar ik niet moet screamen

 

[Pommer]

Meh, dit valt wel erg tegen. Hoop(te) dat ze de lijn van het laatste album door zouden trekken...

 

[BlackwaterPark]

Is zeker niet het beste wat architects al heeft uitgebracht, maakt me wel benieuwd of het volledige album in deze lijn verder gaat

 

[HaaEll]

Helemaal mee in de trennd. Eigenlijk een rustig liedje, maar wel met een harde break.
Bad Omens en Sleep Token zijn er groot mee geworden
Architects vond ik wel een vette band, maar dat is al een tijdje geleden.

 

[Black Hammer]

Blijft toch een rare band, Architects. Hebben jarenlang zelf de standaarden van metalcore mee bepaald, waarbij iedereen het achterna liep. En zijn nu al jarenlang bezig met het bespringen van de bandwagon van elke metalcore-evolutie die op dat moment hip is. Van trendsetter naar trendvolger.

 

[wess]

Blijft toch een rare band, Architects. Hebben jarenlang zelf de standaarden van metalcore mee bepaald, waarbij iedereen het achterna liep. En zijn nu al jarenlang bezig met het bespringen van de bandwagon van elke metalcore-evolutie die op dat moment hip is. Van trendsetter naar trendvolger.

Idd maar natuurlijk als ze BMTH nemen als voorbeeld die nu headliner zijn overal....

 

[Pommer]

Idd maar natuurlijk als ze BMTH nemen als voorbeeld die nu headliner zijn overal....

Alleen klinkt het bij BMTH en Bad Omens heel natuurlijk en als een stijl die ze eigen hebben gemaakt. Bij Architects klopt het gewoon niet.

 

[wess]

Voor mij is Sam hier op zijn best...dit blijft mijn favorietje...

 

[Joslittel]

Blijft toch een rare band, Architects. Hebben jarenlang zelf de standaarden van metalcore mee bepaald, waarbij iedereen het achterna liep. En zijn nu al jarenlang bezig met het bespringen van de bandwagon van elke metalcore-evolutie die op dat moment hip is. Van trendsetter naar trendvolger.

Ik gun die band een break van 2 a 3 jaar. Bijkomen. Herbronnen en zichzelf opnieuw uitvinden. Wat voor band zijn we? Wat hebben we te vertellen? Architects is allomvertegenwoordigd momenteel, speelt 3 keer per jaar in het land en slaat qua nieuwe muziek de plank vaker mis dan raak. Even uit de schijnwerpers en met een knalplaat terugkomen en ik verwacht dat ze dan bij de laatste 2 op Graspop mogen staan.

 

[dvdh666]

Ik gun die band een break van 2 a 3 jaar. Bijkomen. Herbronnen en zichzelf opnieuw uitvinden. Wat voor band zijn we? Wat hebben we te vertellen? Architects is allomvertegenwoordigd momenteel, speelt 3 keer per jaar in het land en slaat qua nieuwe muziek de plank vaker mis dan raak. Even uit de schijnwerpers en met een knalplaat terugkomen en ik verwacht dat ze dan bij de laatste 2 op Graspop mogen staan.

Jammer alleen dat ze het advies niet opvolgen en nu als headliner langs de augustus festivals, of iig dynamo zullen gaan.

 

[jbj]

Laatste Architects album was een uitmuntende plaat in mijn ogen. Zeer leuke nummers met een goeie variatie in rustigere en ruigere nummers. Mogelijks ook wel de verklaring van de promotie naar headliner op de augustusfestivals. De eerste shows van die tour waren kwalitatief dik oké. Zeker headlinewaardig.

Helaas brengen ze nu een kwal van een nummer uit, en is de stem van Sam Carter zo vermoeid dat het klinkt alsof diezelfde kwal over de micro hangt. O Architecs, O Architects, why do you do this to me :/

 

[B0G5]

THE OCEAN (feat. TANGERINE DREAM) - Milk Of My Dreams

Hoog tijd dat het volledige album in zijn geheel op repeat kan.

“Milk Of My Dreams” is the third and final chapter of the 21-minute closing piece on The Ocean’s trailblazing new album, “Solaris”. The track highlights the creative collaboration with Thorsten Quaeschning of TANGERINE DREAM—a partnership that became one of the album’s defining creative pillars.

The musical core of “Milk Of My Dreams” is built around electronic variations of themes first introduced through the band’s signature heavy riffing in the track’s opening two chapters, “Ultima Esperanza” Pt. I and II. Entirely electronic, dark and danceable, “Milk Of My Dreams” reveals a striking new side of the Berlin-based heavy music collective.

The collaboration with Thorsten Quaeschning took shape when the band invited the synth visionary to join them at Berlin’s legendary Hansa Studios during the drum recording sessions. A few months later, vocalist Enrico Tiberi and guitarist and main songwriter Robin Staps spent a week at Quaeschning’s studio in Berlin-Rudow, developing the electronic dimension of the record—an essential component that would come to define the sound and character of “Solaris”.

Quaeschning appears on every track of the album, but nowhere are his contributions as prominent and fundamental to the music as they are on “Milk Of My Dreams”.

"Solaris“ is The Ocean’s 12th studio album - one that honours the progress of the band to date and imbues it with a fresh sense of intensity. Featuring members from six different countries in the core line up, The Ocean returns to its collective formation and is able to draw on the experiences and talents of a pool of extraordinary musicians.

 

[Jamel]

Deze is al een maandje uit, kwam 'm deze week pas tegen.
Hele fijne band, eerste twee albums luister ik regelmatig, met name tijdens (geconcentreerd) werk.

Benieuwd naar de rest van het album, Atropa, dat 6 november uitkomt!

En vandaag de nieuwe single!

Heerlijk! Gaat wel een album worden zo zeg...