Hier ook maar even m'n bevindingen van afgelopen editie neerpennen. Voor mij sinds 2022 opnieuw een volledig weekend en voor het eerst op Metal Town. Ik ga omgekeerde psychologie toepassen en maar zeggen dat Metal Town absoluut stront is en zeker niet zou mogen aangeprezen worden om verdere populariteit te winnen, zodat ik zeker niet wat zekerder ben van een spot de komende jaren...
Organisatorisch kan je moeilijk tippen aan Graspop. OK, die warmte in de tenten zou iets beter onder controle moeten geweest zijn. Extra waterpunten waren in een mum van tijd aanwezig op het terrein. Knap werk vind ik het.
De vriendengroep en mezelf waren in ieder geval voorbereid op een hete editie: een frigo vol ijskoud bier op de camping om elke dag perfect te starten.
DONDERDAG:
Na gearriveerd en geïnstalleerd op de camping dan toch maar de fiets richting terrein genomen. We kwamen tijdens
Danko Jones aan en dus helaas ook de meeting gemist. Danko Jones met de eerste festivalpint in de aanslag... Je kan je festival veel slechter aanvatten lijkt me.
Door het verplaatsen van Wind Rose - En Bulls On Parade me minder zegt - dan maar mee met de rest van de groep de Marquee in voor
Gatecreeper. Zegt me niet zo heel veel en naeen kwartiertje toch maar richting de Main Stage voor
Accept en
Wind Rose. Op zich zat ik er nog niet lekker in (door de hitte) en die bands dus maar vanop afstand bekeken. Wind Rose zelfs verlaten om een mooie plek (2e rij) te claimen bij
Lakeview. Kijk, nu kwam ik er lekker in door die heerlijke Countrymetal. Een eerste hoogtepuntje van de dag. Daarna tijd om te eten en opnieuw de Metal Dome in, opnieuw redelijk vooraan, voor
Bloodywood. Wauw. Een kolkende Metal Dome met heel veel sfeer in de voorste regionen (hoe het midden/achteraan de tent overkwam, geen idee). Hoogtepunt nummer 2 is een feit. Hierna toch maar uitblazen en "afkoelen" aan de Jupiler Stage met
Pennywise op de achtergrond.
Dan richting de Main Stage voor wat nineties nostalgie met
Limp Bizkit. De eerste keer dat ik hen zag en vond het wel een geinige gimmick. De intermezzo's waren inderdaad wel iets te lang, maar ze hadden tenminste nog wat leuke opvulling met wat andere nineties bangers terwijl. De meesten laten het tijdens die intermezzo's gewoon stil.
Het plan was om
The Offspring nog mee te pakken, maar door de hevige regenval toch maar de Marquee bezocht om te schuilen. Die was in eerste instantie al afgezet, maar de organisatie besliste toch om die opnieuw voor een groter deel open te maken om meer mensen te laten schuilen. Als de meeste buien achter de rug waren toch maar beslist om de camping op te gaan zoeken. Tijdens de wandeling nog de laatste nummers van The Offspring meegekregen. Hier baalde ik wel even van.
VRIJDAG:
Door de immense hitte de vrijdag wat later gestart dan voorzien. Ik heb
Asomvel laten vliegen en pas in het midden van
Mammoth kwam ik het terrein op. Nog even WVH vanop een afstandje bekeken en dat klonk gewoon weer goed, solide. Daarna nog
Cavalera "Chaos A.D." zittend vanop het gras meegekregen om met nieuwe energie klaar te staan voor
Trivium. Dat was gewoon weer een sollicitatie naar toekomstige headliner. Hoogtepunt nummer één was opnieuw aangebroken. Tijdens
Sex Pistols toch maar even de schaduw opgezocht en aan de praat geraakt met een groepje Australiërs. Ik sta er altijd van versteld wat voor nationaliteiten naar ons kleine Belgenlandje komen om festivals als Graspop te bezoeken.
Daarna richting de Metal Dome voor
Kadavar. Een must see op m'n lijstje en opnieuw een spot dicht bij de barrier kon ik me helemaal laten meeslepen door dit quartet. Het komt volgens mij niet vaak voor dat de zanger zich links positioneert, een beetje '"out of the picture" en de bassist in het midden de show steelt als een echte frontman. Ik liep met een voldaan gevoel de hete tent opnieuw buiten nadien. Daarna vanop een afstand gekeken naar
Alter Bridge. Achteraf gezien had ik misschien liever wat meer in de mensenmassa gestaan, maar ik wou m'n kruid nog niet verschieten voor
Volbeat.
Na AB opnieuw samengekomen met de vriendengroep en
Cradle Of Filth een kans gegeven... Na 4 nummers er toch maar de brui aan gegeven. De hoge uithalen van Mr. Filth lijken echt letterlijk op kattengejank. Wel een pluspuntje voor de zangeres. De Marquee dus maar uitgelopen en een goed plekje gezocht voor Volbeat. Ik ben enorm biased maar ik vond het optreden echt goed. Hij was best goed bij stem en de setlist zat ook echt nice in elkaar.
Opnieuw kroop ik moe maar enorm voldaan in m'n tent. Klaar voor een bloedhete 3e dag.
ZATERDAG:
Op papier was de Metalcore-zaterdag de minste voor mij. Ik had dus een trage opstart voorzien, maar stond tegen het einde van
The Pretty Wild (die erg goed klonken trouwens) al op de weide.
Fleddy Melculy vanop een afstand meegekeken en, hoewel ik die normaal niet vaak opzet, wel onder de indruk van het optreden en staat sinds toen dan ook in m'n vaste playlist. We bleven nog even aan de mainstage hangen voor
P.O.D. en ook daar weinig slechte punten op aan te merken. Hierna me laten verrassen en met de groep meegegaan naar
Rivers Of Nihil. Opnieuw redelijk vooraan de Metal Dome en me laten meeslepen door deze band. Zang-technisch is het niet meteen de band die ik thuis zou opzetten, maar de extra dimensie door de saxofoon vond ik erg geslaagd. Ook deze staat sinds dit weekend wat vaker op. Daarna
Primal Fear op een afstandje bekeken maar tijdens de set beslist om een rondje Metal Market te doen. Bij terugkomst aan de praat geraakt in de schaduw van het reuzenrad en zodoende
Sonata Arctica en
Uncle Acid laten varen. Ook
Queensrÿche kon me niet genoeg boeien. Dan maar op de tribunes aan de Jupiler Stage zitten wachten en een half uurtje voor
Avatar een mooie plek gaan zoeken vooraan. Wauw, wauw, wauw. De laatste tijd Avatar meer gaan luisteren en waarderen. Hun laatste album luister ik ook best vaak dus toen Captain Goat werd ingezet, was ik al verkocht. Strakke set met banger after banger. Dit was voor mij hét optreden van Graspop 2026. Het plan was om in de verte nog wat mee te krijgen van BMTH, maar door de aankomende onweersbuien toch maar beslist om de tocht naar de tent in te zetten. Daar pas aangekomen kwamen de eerste druppels al uit de lucht. Tentje in en helemaal klaar voor de laatste dag.
ZONDAG:
De dag waar ik misschien wel het meest naar uitkeek was aangebroken. Door de hitte wel een iets latere start van de dag dan ik vooraf had gepland. Tijdens
Life Of Agony de weide op en vanop een afstand klonk dat niet verkeerd. Toch niet de hele set gekeken en maar eens een rondje op het terrein gedaan. Heel even piepen bij de Karaokemannen en -vrouwen van
Amaezing Snake in het Classic Rock Café. Geinig.
Opnieuw richting de Main Stage dan om
Europe te zien. Klonk zeker niet verkeerd en als je als frontman een paar keer "godverdomme" de weide instuurt, dan heb je me mee. Wel jammer van Carrie, die had ik eigenlijk wel verwacht.
Extreme al zittend meegekregen. Tja. Als je moet eindigen met een tribute aan / cover van Ozzy, dan geef je toch toe dat je eigen repertoire niet het van je is? Daarna was het tijd voor
Foreigner. Een band waar ik een enorm zwak voor heb. Met een nieuwe frontman aan het roer was ik best nieuwsgierig. Hoewel ik de vorige (Kelly) wat charmanter vond, vond ik 'm zeker niet slecht. Opnieuw erg genoten van de vele hits die Foreigner op hun naam hebben staan. Tijdens Foreigner opnieuw een goed plekje gezocht voor
Black Label Society. 5e rij, recht in het midden, recht voor the almighty Zakk Wylde. Wat een gitaarvirtuoos is hij toch. Heerlijk genoten. Jammer van de korte onderbreking tijdens Suicide Messiah. Even bijtanken met
Alice Cooper op de achtergrond. Hoewel ik Alice al 2 keer vanop een afstandje heb gekeken, vond ik 'm deze keer het minst goed van allemaal. De beste man wordt er natuurlijk niet jonger op. Toch ook weer een aantal fijne meezingmomenten tijdens de set. Tijdens
Electric Callboy toch maar rechtgesprongen en - net zoals het hele veld voor mijn gevoel - een stevig feestje gebouwd aan de Main Stage. Eerste keer dat ik hen zag en heb me meer dan prima vermaakt! Volgende keer misschien toch nog wat dichter in het feestgedruis me begeven.
Def Leppard liet ik voor wat het is. Ik ging nog wat verder dansen in de Metal Dome bij
Carpenter Brut. Heer-lijk. De ontlading die je meemaakt als de eerste noten van Maniac worden ingezet zijn magisch. Dit zijn momenten waar je aan terugdenkt.
Na CB hadden we het idee om met de hele groep samen naar
Sabaton te kijken. Enkelen waren tijdens Def Leppard al aardig naar voor gegaan. Het leek een mission impossible om ze terug te vinden, maar 2 minuten voor aanvang hadden we elkaar gevonden. Tijd voor een perfecte afsluiter van deze hete vierdaagse! Omringd door een aantal gezellige Noorderburen hebben we gefeest, gezongen en crowdsurfers vakkundig naar hun eindbestemming gebracht. Helemaal bezweet, moe en voldaan was het tijd om naar ons tentje te gaan. GMM26 was weer fantastisch.
Als de line-up het toelaat ben ik volgend jaar gewoon opnieuw bij.