Eerste Lowlands achter de rug. Ben op best wel wat festivals geweest, maar wel alles maar 1 of 2 keer max. Dit jaar ook eerste DtRH en 2e BKS. In het buitenland Primavera, Graspop en Rock in Japan o.a. bezocht. Ben echt een muzieknerd, ga vooral wel aan op het alternatieve programma. Had op basis van de line-up twijfels, maar ik dacht we gaan er gewoon voor, dus wel een ticket gekocht.
Donderdagochtend aangekomen, uurtje in de rij en toen binnen. Mooie plek op camping 5, echt niks te klagen. Was heel erg warm, maar verknalde de ervaring niet. Silent Disco was erg leuk, sfeertje was goed, merkte wel al meteen dat het een iets ander publiek is dan bij DtRH en BKS, toch wat minder gitaarmuziekliefhebbers. Wat niet erg is, maar wel goed voor mij om te weten.
Wil altijd mijn festival ervaring maximaliseren, dus ik wil zo weinig mogelijk op de camping zijn en zoveel mogelijk op het terrein, dus heel veel gezien en zal even alles benoemen, kijk uit, flinke essay!:
Vrijdag:
Gepoogd om iets van Marathon mee te krijgen, maar de X-Ray stond te vol ervoor. Vond het geluid ook matig, dus had eigenlijk al voor mezelf meteen de X-Ray afgeschreven, hier kom ik later heel hard op terug! CMAT was een heel vroeg hoogtepunt, man wat een goede show! Had een paar nummers van haar van te voren beluisterd, dus ging er relatief blanco in, maar wat een energie. Leuke nummers, lekker trashy look, schijt aan alles, de hele zaal aan het linedancen krijgen, echt een top show.
Daarna door naar Deadletter. Ook een band die ik nog niet zo goed kende, maar heel erg in mijn straatje ligt. Was interessant, lekker ritmisch. Op 'Binge' ging het echt toch goed los. Al vond ik wel op momenten het tempo in de set een beetje wegvallen. Ga deze band wel met veel interesse volgen, veel potentie!
Ik heb daarna een paar nummers van Luvcat bekeken. Vond het geluid ook niet zo heel sterk, beetje badkuip idee. Wat jammer was, want vond wat ik zag zeker de moeite waard. Desondanks moest ik redelijk snel door, want ik wilde graag Amaarae zien. Veel goeds over gehoord, maar dat viel me een partij tegen. Ontzettend minimalistische set. Partijtje boos kijken, geen dansers, geen instrumentatie. Nog even benoemen dat we in Amsterdam zijn. Zag veel mensen weglopen na 20 minuten. Ben zelf ook gevolgd 10 minuten later, ontzettende tegenvaller. Ondanks dat het vooraf niet mijn plan was heb ik daarna London Grammar meegepikt. Heb nooit heel veel met hun muziek gehad, maar wilde het optreden wel een kans geven. Het was zeker niet slecht, maar de klopte iets niet. Er was echt totaal geen klik met het publiek ook. Dat bevestigde mijn kameraad die zeker wel dol op ze is.
Ik ging in volle warming-up mode voor Queens of the Stone Age, door eerst de recording te kijken van 'Alive in the Catacombs'. Leuke akoestische versies van nummers die ze niet zo heel vaak spelen. 'I Never Came' vind ik echt geweldig en deze versie was ook echt genieten. Lekker ook om even te zitten tussendoor. Daarna meteen door naar voren, want ik moest en zou in de Golden Circle komen. Dit was vrij makkelijk ook gelukt. Vooraf nog even ergeren aan een stel gasten die vol zelfvertrouwen onwaarheden aan het verkondigen waren: 'Ken je die Zweedse band? Kakkmaddafakka' en 'Ja Fontaines en Queens of the Stone Age is wel ongeveer hetzelfde genre'.
In elk geval, het optreden zelf was om de vingers bij af te likken. Laatste keer dat ik ze zag was in de Ziggo Dome 10 jaar terug en dat is toch minder leuk, als je moet zitten. Was echt een all-star setlist, waar ik misschien alleen 'Feel Good Hit of the Summer' echt een belangrijke afwezige vond. 'I Appear Missing' en 'Lost Art of Keeping a Secret' had ik ook graag gezien, maar daarvan snap ik dat ze niet gespeeld werden. 'Straight Jacket Fitting' was bijzonder, helemaal omdat dat een vrij lang nummer is en ook nog langer gespeeld werd. Desondanks was de hele publieksinteractie op dat moment echt geniaal. Itt 3voor12 vond ik Josh Homme wel scherp spelen, al oogde hij wel zichtbaar vermoeid op momenten. 'Vampyre' was ijzersterk en leuk dat ze die speelden. Band was weer zo strak als altijd. Jon Theodore en Troy van Leeuwen zijn natuurlijk virtuoos. Waar ik het meest naar uitkeek was 'Song for the Dead', een van mijn all-time favorieten. Voelde gewoon een soort adrenaline toen 'Go With the Flow' richting het einde liep, want ik wist wat zou komen. Ken dat nummer echt van begin tot eind, inclusief alle drumritmes. Geweldige moshpit rechtsvoor. Nog mensen in de armen gevlogen. Geniaal altijd dat men de false stops niet aan ziet komen, dus weer gepoogd de pit open te maken, wat de laatste keer echt niet meer lukte, maakt niet uit! Had zoveel adrenaline dat ik vol door tweemetermannen heen kon beuken. Echt genieten.
Daarna echt complete opstopping in het midden van het terrein, omdat de Job en Kiki exodus was begonnen. Was eigenlijk wel van plan erheen te gaan, maar had echt geen zin in zo'n enorme drukte. Dus ik ben ontsnapt naar Warmduscher en man dat was genieten. X-Ray was vrij rustig bezet, dus kon in 1 keer naar het hek lopen om oog in oog met de zanger te staan. Ik voelde echt Viagra Boys vibes, met van die vunzige Dance Punk ritmes. Man wat zat daar een flow in. Merkte niet eens echt dat ze een kwartier eerder kapten, totdat ze nog terugkwamen voor een toegift. Fles drank van de frontman werd nog gedeeld met wat mensen op de eerste rij.
Ipv Job en Kiki daarna maar Sonido Gallo Negro meegepikt. Ik ben helemaal weg van Latin genres, helemaal na Zuid-Amerika vorig jaar bezocht te hebben, dus dit soort bands liggen me altijd heel goed. Wat een show, wat een enthousiasme! Werd heerlijk gedanst ook, Lima stond op z'n kop. Tramhaus was ook leuk. Sympathieke gasten. Wat technische problemen helaas, maar ze gingen daar uitstekend mee om. De muziek was iets té no-nonsense voor mij, maar de performance was sterk. Publiek ging er ook goed in mee.
Wederom terug naar de inmiddels door mij geliefde X-Ray voor Danny L Harle, die had ik al eens voor een veel groter publiek op Primavera gezien, toen die zijn eigen muziek draaide. Stonden we wederom aan het hek en dit was zeker een leuke set. Niet zo bizar als ik van hem gewend ben, maar ik vond het een stuk leuker dan vrijwel elke andere DJ die ik dat weekend gehoord heb.
Daarna gingen we in de Heineken nog wat (Future) Festival Classics meepikken, want dat vind ik toch altijd leuker dan electro. Mijn kameraad was er slechts 1 dag met een backstage ticket, dus die haakte daarna af, rond 4 uur om terug naar huis te gaan, vond ik ook een mooi moment om de tent op te zoeken.
Zaterdag:
Was wat eerder op het terrein dan gepland, dus kon nog een stukje Bartees Strange en pochen met het feit dat ik recentelijk The Wire heb afgekeken, toen hij aan het publiek dat vroeg. Relatief weinig handen gingen omhoog, dus mensen, ga The Wire kijken! Anyways, het was zeker niet verkeerd. Kreeg er lichtelijk een TV on the Radio vibe bij, maar kon niet altijd de muziek even goed doorgronden. Leek toch echt dat Latino en rustigere muziek beter uit de verf kwam dan echt hardere gitaarmuziek in de Lima.
Sylvie Kreusch viel voor mij persoonlijk tegen. Men is online heel positief, dus misschien ligt het aan mij, maar ik vond het ietwat rommelig. Heb het niet tot het einde volgehouden. Heb daarna even kort bij Raúl Monsalve y Los Forajidos gestaan. Dat was leuk, maar wel wat gimmicky. Dat zorgde ervoor dat ik het na 20-30 minuten ook wel weer gezien had. Kwam goed uit, want ik had Suki Waterhouse aangestipt. Start was echt fenomenaal. Was pas mijn tweede optreden in de Bravo, dus na Amaarae was dit erg welkom. Zo kan je die Bravo dus erg goed benutten. Volle sound, slimme visuals. Suki heeft stijl, charisma en beweegt sierlijk rond. De Oasis cover sloeg imo wel een beetje de plank mis, maar dat kan er mee te maken hebben met dat ik geen Oasis fan ben. Vond daarna wel een beetje het tempo uit de set. Desondanks wel een goede show. Kwam haar later na Chappell Roan nog tegen. Ging ze op de foto met wat mensen. Wilde haar verder niet storen, maar toch kort aangegeven dat ik het een sterke show vond, want hoe vaak heb je die kans nou? Reageerde ze super sympathiek op: 'OH that's so sweet!'
La Lom was ook een hele aangename verrassing. Wat een geniale en energieke muzikanten. Was verbaasd toen ik ze opzocht en zag dat het Amerikanen waren zonder Latino-achtergrond. Echt geweldig!
Squid vind ik een geweldige band, maar heb ik wel al twee keer gezien, dus was niet extreem essentieel. India was halfleeg, dat was echt jammer. Squid verdient veel meer dan dat. Tivoli 2 jaar terug was echt een feestje, dus dit stelde me teleur. Helemaal omdat ze super strak speelden. Ik ben bang dat Lowlands gewoon niet het festival voor ze is. Op DtRH had de Fuzzy volgestaan denk ik. Wilde heel graag 'The Cleaner' zien, want de eerste keer dat ik ze zag kende ik het nummer nog niet en 2 jaar terug stond die niet op de set. Viel zeker niet tegen, wat een heerlijk nummer.
Daarna wel weggegaan, want ik wilde heel graag Vampire Weekend zien. Vorig jaar moeten missen, omdat ik nog niet in Nederland was. Vond hun nieuwe album echt sterk. Ook hier was het wederom niet heel erg druk, plekje gevonden aan de rand van de Alpha tent en dat was eigenlijk echt perfect. Kon je nog de avondzon meepakken. Echt alles kwam hier voor mij bij elkaar. Soms heb je optredens dat alles klikt en je een uur lang in complete euforie zit. Dit was het optreden voor mij. Ik heb Vampire Weekend altijd heel leuk gevonden, maar zou die nooit in een top 20 favoriete bands oid zetten. Deze show verandert dat misschien wel! Begon al met het doek dat naar beneden ging en een enorme band onthulde. Dijk van een setlist, ontzettend strak, bijna perfect gespeeld. 'Cape Cod Kwassa Kwassa' wat mijn favoriete nummer van ze is en zeker niet een gegarandeerde setlistzekerheid bracht me ook in een euforische stemming. Echt alles klopte hieraan en na lang nadenken moet ik concluderen dat dit mijn favoriete show van LL was en zeker top 3 dit festival seizoen.
Daarna een stukje Raye meegepikt en gemerkt dat ik gewoon niet de doelgroep daarvoor ben. Vond het vergelijkbaar met Jorja Smith op Primavera. Vocaal is het sterk, band speelt strak, maar het raakt me gewoon niet. Veel mensen vonden ook dat ze teveel praatte, maar dat vond ik nog niet zo heel erg. Hielp ook niet mee dat ik haar album ook vond tegenvallen. Heb daarna een paar nummers The Murder Capital bekeken en besloten dat ik toch maar weer voor de 2e ronde FKA Twigs ging deze zomer. Wilde graag bij de groep blijven en het is geen straf om die show nog een tweede keer te zien. Man wat zit dat goed in elkaar. Die danser sloeg wel volledig de plank mis met die valse zwangerschapsaankondiging. Dat was echt pijnlijk, viel totaal niet bij het publiek.
Chappell Roan was de volgende. Was ik heel erg benieuwd naar. 'Good Luck, Babe!' vind ik echt een generationele hit. Eentje die ook over 40 jaar nog iedereen zal kennen. Alles klopt aan dat nummer. Heb die vorig jaar ook op allerlei plekken op de wereld gehoord in de vroege zomer. Het decor was subliem en dat zorgde wel echt voor een wauwfactor aan het begin. Performance ook zeer sterk, maar je merkt dat ze nog een beetje het oeuvre mist om zo'n grote show te kunnen dragen. De hoogtepunten waren absolute hoogtepunten, maar het zakte op een paar momenten een beetje in. Maar goed, mocht het oeuvre nog iets sterker zijn geweest heb je meteen een top 3 show van het festival te pakken imo.
The Dare daarna een stuk bekeken. Echt wat een hype is dat, daar begrijp ik niks van. Tapeje aanzetten, beetje schreeuwen en springen en weer door. Vind dat echt helemaal niks. Me daarna laten overhalen om bij Job Jobse in de Bravo te gaan staan. De Sardientjes in Blik Simulator kan je het noemen. Was het goed? Ik denk het wel? Ik heb echt totaal geen verstand van dit soort muziek en in alle eerlijkheid kan ik het niet echt onderscheiden van elkaar. Het was ook zo druk dat je amper kon bewegen. Daarna nog op meerdere plekken gestaan die me allemaal wat minder deden, ik ben gewoon niet zo van de electro. Om 5 uur toch maar afgehaakt, want ik wilde om 12 uur weer fris op het terrein staan.
Zondag:
Horace Andy wilde ik graag zien, maar vond het een beetje lauwtjes. Laatst heb ik Steel Pulse gezien, en vergeleken met die spectaculaire show was dit niet zo heel spannend. Wilde nog even snel kijken wat Ploegendienst nou precies is, maar dat trekte me totaal niet. Dan kijk ik meer uit naar het aankomende Refused concert in een soortgelijk genre. Het laatste kwartier van Kasper van der Laan gekeken en spijt dat ik daar niet eerder was aangesloten. Hilarisch! Ik houd echt van dat soort humor, op een droge manier omgaan met koddige dagelijkse dingen. En al helemaal gericht op de kantoorbanen die ik zelf ook heb en alle ridicuulheid die je altijd in alle calls hoor.
Eerste keer Noord Nederlands Orkest meegemaakt en merkte aan alles dat het ook een beetje als een gimmick beleefd wordt. Wat echt zonde is voor zulke goed gespeelde muziek. Ze omarmden het zelf dus dat maakt het nog wel leuk, maar ik denk niet dat ik in het vervolg nog eens zou gaan kijken als ik weer naar Lowlands zou gaan. Zat ook vol met mensen die meer daar hun vrienden wilden ontmoeten en door het optreden heen wilden lullen.
Black Country, New Road was ijzersterk, maar ik merkte dat de energie bij mij toch begon weg te sijpelen. Muzikaal van een ontzettend hoog niveau, maar je moet echt je aandacht erbij houden. Nog even hun muziek goed beluisteren de komende tijd en dan binnenkort in Paradiso er optimaal van gaan genieten.
Paar nummers Lair bekeken en het sfeertje zat er ook daar goed in, maar wederom een beetje gimmicky voelde het aan. Was toch wat minder interessant dan Nusantara Beat voor mij. Daarna met de groep meegeweest naar Marc Rebillet en ik kende heel deze gast niet, dus blijkbaar heb ik iets gemist, want ik vond het echt verschrikkelijk. Wat een simpel vermaak, vooral dat muzak-nummer wat die halverwege 10 minuten lang deed en vervolgens heel abrupt afkapte. Het 'Fuck Donald Trump' nummer was wel even belangrijk, welkom geluid.
Daarna misten we even de urgentie om iets te bekijken. Khruangbin heb ik al eens op Primavera gezien en vond ik echt slaapverwekkend, op een guest appearance van Mos Def na, maar die zal er dit keer wel niet zijn. Aptijt had eventueel nog een optie kunnen zijn, maar de groep wilde naar Lola Young, wederom een hype die ik niet heb meegekregen en ook niet zo goed begreep. Ik ben ook gewoon niet de doelgroep hiervoor. Het deed me nog het meest aan Anastacia denken, maar dan minder interessant (en die is al niet bijster interessant), dus daar heb ik me door de extreme drukte heen moeten worstelen zodat ik nog een goede plek voor Fontaines D.C. kon scoren. Het meisje voor me lukte het echt niet om door de mensen zich heen te wurmen, dus heb haar als een soort van meatshield maar even naar buiten begeleid. Wanhoop straalde van haar gezicht af. Een van de keren dat de Bravo echt veel en veel te vol zat. Daar moeten ze iets mee.
Fontaines was goed, maar wel een beetje by the books. Voor de fans zou ik het willen noemen. Er gebeurde niks spontaans en dat is waarschijnlijk vanuit de politieke zeitgeist, wat alle Ierse contemporaries ook bij zich dragen. Ze krijgen ondertussen wel een sterk repertoire, dus de show stond wel. 'I Love You' was uiteraard het hoogtepunt, dat sloeg de spijker op z'n kop.
Als afsluiter nog Chase & Status meegepikt, want daarna zouden we vertrekken. Ik ben geen Drum & Bass liefhebber, maar het was wel erg leuk om te zien hoe men aan het losgaan was. Leuk voor de variatie.
Al met al heb ik het zeer naar mijn zin gehad. De zondag was wel echt veel zwakker dan de andere twee dagen en dat zorgde er op momenten voor dat ik meer bezig was met hoeveel last ik van mijn benen had (mijn linkerknie zat helemaal omwikkeld met tape, gezien er veel vocht in zat door een reactie na het voetbal) dan echt met genieten van de shows, waar BKS en DtRH beide een fenomenale zondag hadden.
Ik weet nog niet of ik er volgend jaar weer bij ben. De meeste shows waar ik voor kwam hadden maar een matige bezetting en beleving qua publiek, waar veel van de dingen waar ik niks om geef juist weer heel erg vol bezocht waren. Dat doet mij afvragen of die andere twee festivals niet beter bij mij passen. Dutch disease was ook weer volop aanwezig, man wat werd er veel door optredens heen geluld. Echt ontzettend irritant. Je hoeft zeker niet volledig stil te zijn en als je buiten de tent staat of wat verder van het podium af is dat ook niet heel erg, maar ik heb mensen gezien bij London Grammar in het midden die gewoon 30 min lang alleen maar aan het lullen waren non stop, bij muziek waar dat niet echt heel fijn is.
Drugsgebruik was ook wel echt bizar. Stond een gast ergens op te scheppen dat die 5 drugs door elkaar heen had genomen de dag ervoor. Leek soms in de nacht ook wel Evil Dead met alle zombies overal. Ik houd er nog wel eens van om willekeurig wat nummers te gaan zingen als ik van stage naar stage loop laat in de nacht en op DtRH krijg je dan regelmatig meezingers, maar hier alleen boze of verbaasde blikken. Zelfs toen ik nadat tijdens 'Het Alternatief', 'Sports' van Viagra Boys werd gedraaid, werd ik daar erg enthousiast van en ging ik er buiten de tent mee verder, maar wederom geen respons. Dat is uiteraard allemaal niet erg, maar cumulatief gezien vraag ik me dan wel eens af of ik wel de doelgroep ben. Helemaal omdat technobeuken en housebeuken wat minder mijn ding is.
Ik laat het van de line-up afhangen, moet wel nog wat meer leuke bands/artiesten voor mij persoonlijk dan dit jaar. Waar ik BKS sowieso ga bezoeken, omdat ik daar dichtbij in de buurt woon en daarom in de avond telkens naar huis kan, DtRH waarschijnlijk ook wel weer.
Nog even een top 10:
1. Vampire Weekend
2. Queens of the Stone Age
3. Warmduscher
4. Black Country, New Road
5. Squid
6. Chappell Roan
7. La Lom
8. CMAT
9. Fontaines D.C.
10. Deadletter
FKA Twigs expres erbuiten gelaten, omdat ik dezelfde show al op DtRH had gezien en daarom wat eerder ben vertrokken, was kwalitatief natuurlijk geweldig.
.
