Ik had eerder deze week aangegeven een verslag te maken van mijn ervaring, blijkbaar heb ik véél meer te vertellen als ik zelf dacht. Dus bij deze mijn excuses voor de lange vertellingen. Alcatraz 2025 was voor mij een festival van veel eerste keren. En aantal daarvan hadden eigenlijk vorig jaar al afgestreept moeten worden. Laat me verduidelijken:
Januari 2024
Met een vriend maakte ik afspraken om naar Alcatraz te gaan dat jaar. De tickets waren gekocht, wij waren er klaar voor en het kon niet snel genoeg zomer zijn. Alles was goed. Tot ik een uitnodiging kreeg, eentje voor de trouw van een héél goed bevriend koppel. Spijtig genoeg viel de trouw net tijdens Alcatraz. Ik stond dus voor de lastige keuze, een weekend op Alcatraz, of naar de trouw. Uiteindelijk viel de beslissing op dat laatste. Ik kon het niet maken om er niet bij te zijn op hun speciale dag. De vriend met wie ik plannen had heeft iemand anders gevonden, en samen zijn zij dus naar Kortrijk afgezakt.
November 2025
Ik pols terug bij de vriendengroep
“seg jongens, ik wil een herkansing voor Alcatraz, wie gaat er mee?”. Stilte! Voor de een was het wegens een verhuis, de andere had al genoeg verlof plannen, nog iemand anders sukkelde al te lang met zijn gezondheid om de beslissing te durven maken. En daar begon dus de twijfel,
“ga ik alleen gaan? Durf ik dat, een weekend alleen naar een festival? De eerste keer op een festival camping?”
7 Augustus 2025
In de voormiddag moest ik nog werken. Door omstandigheden en extra druk op mijn project toch maar naar kantoor gegaan in plaats van de geplande halve dag thuiswerk. Over de middag op tijd terug naar huis fietsen, snel iets eten, douchen en richting het station. Met een bang hartje sta ik op het perron te wachten, maar ook met heel veel goesting, het lang verwachte weekend Alcatraz kon beginnen, op avontuur!
En avontuur dat het werd, van in het begin! De trein waar ik op zat liep een uur vertraging op, hiermee miste ik al direct mijn overstap. Effect: bijna 2 uur later aankomen in Kortrijk dan gepland. Bij aankomst in het station even uitzoeken hoe het nu weer zat met die bussen. Ondertussen geraak ik al direct in gesprek met andere lotgenoten. Een vriendelijke chauffeur hielp ons op weg met de juiste bus te vinden, ééntje die rechtstreeks tot het festivalterrein rijdt, niet eerst langs Xpo. Onderweg ga ik verder in gesprek met de andere festivalgangers. Samen met één van hen ga ik richting de camping, hij heeft meer festivalcamping ervaringen als ik en neemt me op sleeptouw. Eenmaal we onze tenten opgezet hebben, gaan we richting de wei. Spijtig genoeg is het dan al zo laat dat ik de meeting gemist heb. Die verdomde NMBS!
Evil Invaders: Het eerste optreden van het weekend, en wat voor eentje. Hoewel het een groep uit de buurt is, heb ik er nog nooit een volledig optreden van gezien. Nu was het eindelijk zover. De sfeer zat er direct in bij het publiek, ik stond op een goede plek, het weekend werd goed ingezet.
Frog Leap: Ik ken dit vooral van de YouTube video’s vele jaren geleden. De afgelopen jaren was ik het project eigenlijk uit het oog verloren. Het was een leuke show om gezien te hebben, maar toch niet super overtuigend. Het werkte precies beter op YouTube in mijn herinneringen.
8 Augustus 2025
De dag begint rustig op de camping. Ik heb de ontbijtpakketten in voorverkoop gekocht, dus ga eens kijken hoe dat precies werkt. Eenmaal ik mijn pakket voor die dag bemachtigd heb terug richting de tent, en samen met mijn buurman rustig ontbijten. Daarna neemt hij me mee op sleeptouw richting Blaze Bayley. Dat moet je gezien hebben zegt hij, en dus start de eerste volledige festival dag vroeg.
Dvne: Een eerste must see voor mij, ik was dan ook goed op tijd aanwezig, zodat ik een goede plek had. Vanaf het begin kon het niet meer stuk. Een naar mij mening perfecte setlist, ik had het niet beter kunnen dromen. Ik was ook sterk onder de indruk van de sfeer van deze tent, de morgue. Zo intiem, maar toch ook niet beklijvend klein. In deze tent zou ik nog vaker terug te vinden zijn dat weekend.
Thy Catafalque: Terug in die morgue, voornamelijk gegaan omdat ik het hier op het forum zo vaak voorbij zag komen. Heel speciaal hoe de variëteit op de vocalen ieder nummers als iets écht uniek doen aanvoel, ondanks dat ze een eigen sound blijven houden. Die band gaat vanaf nu vaker opgezet worden thuis.
Slomosa: Puur op gevoel binnengewandeld, wie weet is het iets, en anders door naar de camping. Bleek dit echt een geweldig optreden te zijn. De energie op én voor het podium lag hoog, héél hoog. Uiteindelijk toch tijdens het optreden richting de tent vertrokken, puur omdat de knieën zo kapot aanvoelde. Anders had ik zeker nog langer gebleven.
9 Augustus 2025
Evergey : Bij het zoeken naar de beste albums van 2024 deze band leren kennen en snel fan geworden. De show begon knallend. Ik stond goed vooraan, tussen publiek dat direct meezong. Met een zeker wrang gevoel vertrok ik dan ook na ongeveer 30min al. Ik wou ook absoluut Ne Obliviscaris niet gemist hebben.
Ne Obliviscaris: ik ben groot fan van deze groep, het afgelopen jaar zag ik ze reeds 2 keer, op Grasop en in Eindhoven. Ik kon dus zeker het begin van de set missen en later bij aansluiten. Als ik bij aansloot begonnen ze net met Suspyre, een geweldig nummer, maar het echte hoogtepunt moest nog komen. Wat een topnummer is “and plague flowers the kaleidoscope” toch ook. Met dank aan mijn leerkracht fysica deze groep ooit leren kennen, en oh wat ben ik daar blij mee.
Vola: bij hun passage op Graspop vorig jaar was ik al sterk onder de indruk, maar toch miste er toen iets leek het. Nu was dat helemaal niet het geval. Was het dat ik verder vooraan stond, was het een beter publiek, een betere setlist, beter gespeeld? Wie zal het weten. Ik weet alleen dat het naar mijn gevoel nog béter was. De drummer zat er terug goed in, geweldig hoe die man aan het werk is. De perfecte balans tussen duidelijk plezier hebben, maar ook een focus op waar hij mee bezig is en hard werken.
Dit was ook de moment dat ik toch enkele forumleden heb ontmoet. Toevallig aan de juiste kant van de tent staan en het gevoel hebben dat je mensen herkent. Ik had het juist en een fijne ontmoeting met enkele van jullie volgden.
Leprous: De dag afsluiten met een groep die ik al lang ken, maar nog nooit gezien heb. Het nieuwere werk vond ik soms op plaat wat saai worden, live daarentegen is dat absoluut niet. In de setlist die ze speelden zou ik oprecht niet geweten hebben welk nummer ouder zou zijn als een ander. De bijhorende lichtshow was zeer sterk, met als verassing de vlammen, die had ik niet verwacht.
Ook hierna heb ik enkelen onder jullie ontmoet, opnieuw een fijne ervaring om jullie te leren kennen.
10 Augustus 2025
Gutalax: hier kan ik kort over zijn, geweldige sfeer, geweldig publiek, geweldige band. Soms moet het gewoon leuk zijn in plaats van serieus.
Borknagar: Ook dit was een herkansing, na graspop van vorig jaar dan. Toen stond ik op de eerste rij, maar scheelde er toch echt iets met het geluid, voornamelijk de zang. Deze keer zat dat er echter direct op. Bij de instrumenten leek mij dit in het begin niet het geval, maar dat werd snel bijgesteld.
Cult of Luna: Deze band zou op basis van de beschrijvingen echt iets voor mij moeten zijn, maar toch klikte het nooit als ik er thuis naar luisterde. Deze show heeft dat duidelijk veranderd. De audio gecombineerd met het visuele was een échte volledige ervaring. Plots klikte het direct, van in het begin zat ik erin. Dit zal een gamechanger zijn voor de toekomst, dit zal ik vaker opzetten en opnieuw proberen te zien.
Briqueville: waar ik dacht dat het al een geweldige dag geweest was, kon het blijkbaar nog beter. Van een perfecte show gesproken. Van hun kant dan, niet van mijn kant, ik was net enkele minuten te laat waardoor ik het begin gemist heb. Ook deze band klikt niet altijd als ik er thuis naar luister, maar live zogen ze mij direct in hun wereld, 45min later was het een hele opgave om terug naar iets anders te gaan kijken. Hoe volg je zoiets op? Blijkbaar met nog even Fu Manchu & Machine Head, maar dat kon toch niet tippen aan wat ik daarvoor zag.
11 Augustus 2025
Maandag was het vroeg wakker worden. Niet omdat er een wekker stond, wel omdat de tent terug snel begon op te warmen. Hoe graag ik nog langer geslapen had, er werd anders beslist voor mij. Dan maar de tent op geruimd, ontbijt gegeten en richting huis vertrokken. De bushalte wist ik reeds zijn van de heenreis, de treinen hadden ditmaal geen vertraging. Het ging dus een stuk vlotter dan de heenreis. Een wandeling van het station naar huis en het weekend zat er nu écht helemaal op.
Zo werden er veel “eerstes” afgestreept op mijn lijstje:
- Eerste keer alcatraz
- Eerste keer alleen naar een festival
- Eerste keer overnachten op een festival camping
- Eerste keer een verslag schrijven voor het festileaks-forum
- …
Ik kijk er nu al naar uit om volgend jaar terug te keren. Toch zal ik nog even wachten tot er wat meer zicht is op de line-up als nu. Hopelijk maakt deze het gemakkelijk om terug met vrienden af te spreken om samen te gaan. Want hoe goed ik mezelf ook geamuseerd heb, hoe veel fijne mensen ik ook heb leren kennen, samen met iemand anders gaan zou toch al veel meer vertrouwen geven in alles.
Toch durf ik nu al bijna met zekerheid te zeggen, tot volgend jaar Alcatraz!