Uw citaten kunnen er ook wel veel van. Verder dan die zin ben ik niet geraakt sorry. Beide shows zijn/waren gewoon uitverkocht. Met moeite zegt ie.
Rock Werchter 2026
- Onderwerp starter WesleyNoH
- Startdatum
- Featured
Mijn zesde volledige Werchter-weekend (waarvan twee in een ver verleden) en denk dat het de allerbeste editie was die ik al mocht meemaken. Het weer, de verbeteringen aan het terrein, de line-up, … alles zat gewoon mee.
Nochtans begon het op donderdag met een redelijk suffe dag.
Eerst begonnen bij Balu Brigada in de Barn. Was leuk zonder meer. Ik vind het altijd tof als hun liedje op de autoradio komt in Forza Horizon 6.
Dan voor de eerste keer de verplaatsing van Barn naar KluB C gemaakt om een stukje van Monza mee te pikken. Klonk prima, maar was niet waar ik op dat moment nood aan had. Zo'n set van een half uur schiet ook niet veel van over als je eerst de verplaatsing naar de tent moet maken en vervolgens voor einde vertrekt om op tijd te zijn voor All Them Witches. Ik kende hier weinig van, maar dit klonk heel sterk. Na een tijdje begint het wel wat te vervelen om naar zo'n aan het podium vastgenagelde muzikanten te staan kijken met nummers die allemaal wat op elkaar lijken voor het ongeoefende oor.
Dan NEST eens gaan bezoeken voor Basht.. Hebben een sterke EP gemaakt waar ik op voorhand veel naar had geluisterd, maar dit optreden was niet geweldig. Ik weet niet wat er ontbrak of wat ze anders hadden moeten doen, maar er pakte iets niet. Dan richting The Vaccines, maar daar stonden de kruisen op rood, dus afgezwaaid naar Triggerfinger op het hoofdpodium. Ik ben die ene persoon in België die Triggerfinger nog nooit live had gezien en ik vrees dat het bij deze ene halve keer gaat blijven. Ik kon hier echt niks mee en ben na een paar nummers weer vertrokken om op tijd in de KluB C te zijn voor Yard Act. Zijn altijd wel goed, maar hier niet zo goed als toen ik ze op Les Nuits zag. Dit najaar zie ik ze opnieuw in AB. Ik vond zijn opmerking wel grappig over dat ze opnieuw in dezelfde tent stonden, maar een klein beetje later op de dag, dus dat ze tenminste wat evolutie hadden gemaakt.
Het grootste deel van Kasabian meegepikt en dat was best OK. Ik heb totaal geen verwachtingen meer van deze band, en die lage verwachtingen werden ingelost. Nét.
Even gepauzeerd en gegeten en dan via een looproute waarbij ik zo weinig mogelijk van The Lumineers hoefde op te vangen richting Barn gegaan voor Jade. Ik vind haar plaat echt leuk en dit was een goeie popshow met een spontane en sympathieke Jade. Ik had nog nooit van Little Mix - de meidengroep waaruit ze blijkbaar komt - gehoord en ga er ook nooit naar luisteren na die medley met Litte Mix covers die ze bracht. Wat een meuk ! Echt heel weinig volk in The Barn tijdens Jade. Tegen het einde was de tent wat meer gevuld, maar op basis van het gedrum naar voren op het einde van haar show, vrees ik dat dat vooral te danken is aan de act die na haar kwam...
Heel even de tent uit voor een WC bezoek, maar dan zo snel mogelijk weer naar binnen voor mijn must-see van de donderdag, waarover ik in aanloop naar het festival zelfs een nachtmerrie over rode kruisen heb gehad : The Prodigy in the motherfucking Barn ! Zelfs het wachten op de band was cool, met die podiumopbouw en het logo van de band op de schermen in plaats van de hele tijd die We Care a Lot en Go Green Rock Werchter filmpjes. Maar dan begint het ook wel heel erg druk te worden rondom mij en vraag ik me af of het allemaal wel zo goed doordacht is. The Barn heeft bij haar headliners al veel dansende mensen te verduren gehad bij een Fred Again.., en veel mensen die tegelijkertijd op en neer springen tijdens Papillon van Editors en zo, maar een volgestouwde Barn die een kolkende mosh pit dreigt te worden, gaan we daar allemaal levend uitkomen ? Geen tijd om er verder over na te denken, want daar is de band al en bij de eerste drop van Omen word ik een menselijke stuiterbal en oh my god ze spelen persoonlijke favoriet Voodoo People meteen erna en zelfs bangers uit hun laatste platen en het houdt niet op het blijft maar gaan. Een dik uur alles gegeven. Keihard genoten. Druipnat van het zweet (mijn en andermans) naar buiten. Het beloofde een bom te worden en het was er een. Weer zo'n epic show, gesigneerd 'The Barn' erbij.
Dan naar KluB C getrokken voor Blood Incantation waar ik twee soorten mensen aantrof : death metal fans en mensen die absoluut niet bij Mumford & Sons wilden staan. Ik reken mezelf in de eerste plaats tot die laatste categorie, maar vond dit zeer cool om mee te maken. Ik vond het ook erg grappig, al weet ik niet of dat de bedoeling was. Ik moest de hele tijd aan Spinal Tap denken.
Dan de laatste paar nummers van Mumford & Sons meegepikt vanop een afstand en eerlijk, daar klonk niks mis mee.
Heel veel middelmatigheid dus, op deze eerste festivaldag, maar The Prodigy maakte veel goed.
Op vrijdag spraken geen van beide openers me aan. Uiteindelijk voor Kingfishr gekozen en die gok draaide bijzonder goed uit. Leuke muziek, hele fijne band en een enthousiaste frontman die voor zo'n 'Werchter-momentje' zorgde omdat hij zo zichtbaar onder de indruk was van dat podium en het publiek.
Ondertussen weet ik dat het tijdens die vroege acts die maar een halfuur speeltijd krijgen nauwelijks de moeite loont om de verplaatsing te maken, dus in de buurt van de main stage blijven hangen en iets nieuws uitgeprobeerd. Nu, ik heb wel vaker dingen geprobeerd die ik niet op voorhand kende, louter op aanraden van mensen op dit forum. Meestal met positieve afloop, maar ik ga misschien toch terug wat kritischer moeten worden. Ik heb het over Jupiler Apple. Wat de fok is dit ? Jupiler met een kneep concentraat in waarmee ze het appelsap van Aldi maken ? Gedver ! Ik kreeg dat blikje met moeite binnen en werd er onwel van. Nooit meer ! De rest van het festival bleef een lichte misselijkheid me overvallen elke keer wanneer ik de chemisch zoete geur opving van iemand rond me die zo'n blikje van dat gore spul naar binnen aan het werken was.
Ik weet niet zeker of het alleen aan de Jupiler Apple lag of toch vooral aan de band, maar Wolf Alice zorgde vervolgens opnieuw voor een teleurstelling. Is een band die ik al volg sinds hun eerste EP en al verschillende keren live heb gezien, maar waarbij het altijd 'net niet' is voor mij. Bij elke nieuwe plaat denk ik 'Goh, hopelijk is de volgende beter' en bij elk nieuwe optreden denk ik 'Ai, jammer dat het niet meer zo goed is als de eerste keer'. Nu stonden ze mij gewoon te vervelen, dus voor het einde vertrokken naar NEST voor een goeie plaats bij Cardinals. Teleurstelling nummer twee. (Enfin, drie met de Jupiler Apple erbij.) Deze band heeft nochtans een sterke debuutplaat uit én de mooiste cover art van het jaar wat mij betreft, maar dit optreden werkte voor geen meter. Het hielp ook niet dat ik achter drie hele luide Fransen stond die de hele tijd aan het leuteren waren. Een probleem dat ik dit jaar wel vaker had in NEST (en in mijn herinnering nauwelijks of nooit aan de Slope heb gehad).
Daarna richting Barn vertrokken. Jammer van de clash met The Last Dinner Party, maar als je twee acts even graag wil zien, gaat de act die in The Barn staat het altijd halen. Viagra Boys speelden hier ten dans en dat betekende het tweede druipnatte zweetfestijn van het festival. De band heeft het momentum mee en kan met een sterke laatste plaat en een resem onvervalste anthems uit hun eerdere platen moeiteloos een uur vullen met alleen bangers. Me wel een beetje gestoord aan de onverwacht heftige mosh pits. In Vorst Nationaal eerder dit jaar werd er heerlijk gemoedelijk gemosht op deze band, maar hier stond ik tussen een groep heethoofden die voortdurend, pakweg drie keer per nummer (en vaak slecht getimed tijdens een outro of aan het begin van een lang intermezzo), de boel uit elkaar ranselden om een circle pit te openen. Met elke nieuwe pit werd de sfeer iets grimmiger, werden de stompen harder, en waren er minder mensen die zich erin wilden begeven. Wat verder vanvoor leek het er wat gemoedelijker aan toe te gaan en dan de oversteek gemaakt, maar ook hier trokken er een paar voortdurend de boel open terwijl de muziek daar vaak totaal niet om vroeg. Tijdens Ain't No Thief is het polshorloge van m'n arm gerukt en dat heb ik nooit meer teruggezien. Desondanks wel erg van genoten.
Hierna stond Paris Paloma hoog op mijn lijstje, maar met de verplaatsing heen en terug naar de KluB C wilde ik het niet riskeren om niet bij Franz Ferdinand binnen te geraken, dus gewoon even rust genomen en snel terug The Barn in voor een goeie plek. Paris Paloma zie ik later dit jaar toch nog in La Madeleine. Franz Ferdinand was on fire en The Barn was out of control tijdens deze show. Van begin tot eind collectieve euforie en meebrul momenten. Mooi gebruik ook van het scherm. Ge-wel-dig.
Even iets gegeten en snel terug The Barn in (wat een waanzinnig sterk Barn-rijtje deze dag) voor een goeie plek bij een show waar ik erg naar uitkeek. Nergens voor nodig overigens, want de tent is zo goed als leeg voor FKA Twigs. Geweldig knappe show gezien, met ongelooflijk getalenteerde dansers en Twigs zelf die zowel als danser als vocaal veel indruk maakt. Maar tegelijkertijd vond ik weinig muziek van deze show echt goed. Ik heb het er ook moeilijk mee dat Twigs twee van haar beste songs (Girl Feels Good en Perfect Stranger) totaal lijkt te willen uitwissen. Niet alleen heeft ze die van de tracklist van de re-issue van EUSEXUA gehaald (schande !), maar ze speelt ze dus ook niet meer live. Wat dat betreft kon dit optreden toch niet tippen aan dat van de EUSEXUA-tour voor mij.
Op het einde van de show staat The Barn flink wat voller, maar lijkt het opnieuw vooral omwille van de volgende act te zijn, want er is een flinke push naar voren van zogenaamd 'Aperol-volk' (joke's on them, want vooraan gaan ze die indrukwekkende LED schermen van CDW niet kunnen zien). Dit doet mij finaal beslissen om niet in The Barn te blijven en richting KluB C te gaan voor Agnes Obel. Dat was mooi, maar ook een beetje saai. Veel praters ook rondom mij. Daarna even een kijkje gaan nemen naar het bomvolle veld voor The Barn tijdens de set van Charlotte De Witte en potverdomme wat zag dat er een indrukwekkende productie uit. Echt heel vet.
Mijn meest geanticipeerde artiest van het weekend zat er aan te komen en die wilde ik absoluut vanop een goeie plek in het voorvak zien, dus richting main vertrokken om tijdens Lewis Capaldi aan te schuiven aan de poortjes. Opnieuw niet echt nodig, want er is ruim plaats vanvoor voor The xx. Eén van m'n favoriete bands en nog maar de tweede keer dat ik ze live zie, na Pukkelpop 2010. Deze show was bijna perfect. Tussen een stil en aandachtig publiek elke noot in me opnemen. Elk nummer kwam geweldig hard binnen en tot mijn verbazing deden de solo-nummers dat ook. Die prachtige minimalistische podiumopstelling ook. Elke lamp zat juist. Die gigantische 'X' die al een hele dag boven de main hing is welgeteld een half nummer naar het publiek gericht geweest en heeft maar één keer dat crazy wonky lichteffect gedaan en was dan weer weg. Zoveel moois geven en tegelijk zo terughoudend zijn. Een grootse headlinershow op minimalistische wijze. Een optreden dat ik opnieuw en opnieuw zou willen beleven. Alleen jammer dat de speelduur ook minimalistisch was, want net geen 70 minuten is wel érg karig…
Fantastische dag. Onverwacht sterke opener, prachtig Barn-rijtje en weergaloos mooie headliner. Alleen jammer van de Jupiler Apple.
Nochtans begon het op donderdag met een redelijk suffe dag.
Eerst begonnen bij Balu Brigada in de Barn. Was leuk zonder meer. Ik vind het altijd tof als hun liedje op de autoradio komt in Forza Horizon 6.
Dan voor de eerste keer de verplaatsing van Barn naar KluB C gemaakt om een stukje van Monza mee te pikken. Klonk prima, maar was niet waar ik op dat moment nood aan had. Zo'n set van een half uur schiet ook niet veel van over als je eerst de verplaatsing naar de tent moet maken en vervolgens voor einde vertrekt om op tijd te zijn voor All Them Witches. Ik kende hier weinig van, maar dit klonk heel sterk. Na een tijdje begint het wel wat te vervelen om naar zo'n aan het podium vastgenagelde muzikanten te staan kijken met nummers die allemaal wat op elkaar lijken voor het ongeoefende oor.
Dan NEST eens gaan bezoeken voor Basht.. Hebben een sterke EP gemaakt waar ik op voorhand veel naar had geluisterd, maar dit optreden was niet geweldig. Ik weet niet wat er ontbrak of wat ze anders hadden moeten doen, maar er pakte iets niet. Dan richting The Vaccines, maar daar stonden de kruisen op rood, dus afgezwaaid naar Triggerfinger op het hoofdpodium. Ik ben die ene persoon in België die Triggerfinger nog nooit live had gezien en ik vrees dat het bij deze ene halve keer gaat blijven. Ik kon hier echt niks mee en ben na een paar nummers weer vertrokken om op tijd in de KluB C te zijn voor Yard Act. Zijn altijd wel goed, maar hier niet zo goed als toen ik ze op Les Nuits zag. Dit najaar zie ik ze opnieuw in AB. Ik vond zijn opmerking wel grappig over dat ze opnieuw in dezelfde tent stonden, maar een klein beetje later op de dag, dus dat ze tenminste wat evolutie hadden gemaakt.
Het grootste deel van Kasabian meegepikt en dat was best OK. Ik heb totaal geen verwachtingen meer van deze band, en die lage verwachtingen werden ingelost. Nét.
Even gepauzeerd en gegeten en dan via een looproute waarbij ik zo weinig mogelijk van The Lumineers hoefde op te vangen richting Barn gegaan voor Jade. Ik vind haar plaat echt leuk en dit was een goeie popshow met een spontane en sympathieke Jade. Ik had nog nooit van Little Mix - de meidengroep waaruit ze blijkbaar komt - gehoord en ga er ook nooit naar luisteren na die medley met Litte Mix covers die ze bracht. Wat een meuk ! Echt heel weinig volk in The Barn tijdens Jade. Tegen het einde was de tent wat meer gevuld, maar op basis van het gedrum naar voren op het einde van haar show, vrees ik dat dat vooral te danken is aan de act die na haar kwam...
Heel even de tent uit voor een WC bezoek, maar dan zo snel mogelijk weer naar binnen voor mijn must-see van de donderdag, waarover ik in aanloop naar het festival zelfs een nachtmerrie over rode kruisen heb gehad : The Prodigy in the motherfucking Barn ! Zelfs het wachten op de band was cool, met die podiumopbouw en het logo van de band op de schermen in plaats van de hele tijd die We Care a Lot en Go Green Rock Werchter filmpjes. Maar dan begint het ook wel heel erg druk te worden rondom mij en vraag ik me af of het allemaal wel zo goed doordacht is. The Barn heeft bij haar headliners al veel dansende mensen te verduren gehad bij een Fred Again.., en veel mensen die tegelijkertijd op en neer springen tijdens Papillon van Editors en zo, maar een volgestouwde Barn die een kolkende mosh pit dreigt te worden, gaan we daar allemaal levend uitkomen ? Geen tijd om er verder over na te denken, want daar is de band al en bij de eerste drop van Omen word ik een menselijke stuiterbal en oh my god ze spelen persoonlijke favoriet Voodoo People meteen erna en zelfs bangers uit hun laatste platen en het houdt niet op het blijft maar gaan. Een dik uur alles gegeven. Keihard genoten. Druipnat van het zweet (mijn en andermans) naar buiten. Het beloofde een bom te worden en het was er een. Weer zo'n epic show, gesigneerd 'The Barn' erbij.
Dan naar KluB C getrokken voor Blood Incantation waar ik twee soorten mensen aantrof : death metal fans en mensen die absoluut niet bij Mumford & Sons wilden staan. Ik reken mezelf in de eerste plaats tot die laatste categorie, maar vond dit zeer cool om mee te maken. Ik vond het ook erg grappig, al weet ik niet of dat de bedoeling was. Ik moest de hele tijd aan Spinal Tap denken.
Dan de laatste paar nummers van Mumford & Sons meegepikt vanop een afstand en eerlijk, daar klonk niks mis mee.
Heel veel middelmatigheid dus, op deze eerste festivaldag, maar The Prodigy maakte veel goed.
Op vrijdag spraken geen van beide openers me aan. Uiteindelijk voor Kingfishr gekozen en die gok draaide bijzonder goed uit. Leuke muziek, hele fijne band en een enthousiaste frontman die voor zo'n 'Werchter-momentje' zorgde omdat hij zo zichtbaar onder de indruk was van dat podium en het publiek.
Ondertussen weet ik dat het tijdens die vroege acts die maar een halfuur speeltijd krijgen nauwelijks de moeite loont om de verplaatsing te maken, dus in de buurt van de main stage blijven hangen en iets nieuws uitgeprobeerd. Nu, ik heb wel vaker dingen geprobeerd die ik niet op voorhand kende, louter op aanraden van mensen op dit forum. Meestal met positieve afloop, maar ik ga misschien toch terug wat kritischer moeten worden. Ik heb het over Jupiler Apple. Wat de fok is dit ? Jupiler met een kneep concentraat in waarmee ze het appelsap van Aldi maken ? Gedver ! Ik kreeg dat blikje met moeite binnen en werd er onwel van. Nooit meer ! De rest van het festival bleef een lichte misselijkheid me overvallen elke keer wanneer ik de chemisch zoete geur opving van iemand rond me die zo'n blikje van dat gore spul naar binnen aan het werken was.
Ik weet niet zeker of het alleen aan de Jupiler Apple lag of toch vooral aan de band, maar Wolf Alice zorgde vervolgens opnieuw voor een teleurstelling. Is een band die ik al volg sinds hun eerste EP en al verschillende keren live heb gezien, maar waarbij het altijd 'net niet' is voor mij. Bij elke nieuwe plaat denk ik 'Goh, hopelijk is de volgende beter' en bij elk nieuwe optreden denk ik 'Ai, jammer dat het niet meer zo goed is als de eerste keer'. Nu stonden ze mij gewoon te vervelen, dus voor het einde vertrokken naar NEST voor een goeie plaats bij Cardinals. Teleurstelling nummer twee. (Enfin, drie met de Jupiler Apple erbij.) Deze band heeft nochtans een sterke debuutplaat uit én de mooiste cover art van het jaar wat mij betreft, maar dit optreden werkte voor geen meter. Het hielp ook niet dat ik achter drie hele luide Fransen stond die de hele tijd aan het leuteren waren. Een probleem dat ik dit jaar wel vaker had in NEST (en in mijn herinnering nauwelijks of nooit aan de Slope heb gehad).
Daarna richting Barn vertrokken. Jammer van de clash met The Last Dinner Party, maar als je twee acts even graag wil zien, gaat de act die in The Barn staat het altijd halen. Viagra Boys speelden hier ten dans en dat betekende het tweede druipnatte zweetfestijn van het festival. De band heeft het momentum mee en kan met een sterke laatste plaat en een resem onvervalste anthems uit hun eerdere platen moeiteloos een uur vullen met alleen bangers. Me wel een beetje gestoord aan de onverwacht heftige mosh pits. In Vorst Nationaal eerder dit jaar werd er heerlijk gemoedelijk gemosht op deze band, maar hier stond ik tussen een groep heethoofden die voortdurend, pakweg drie keer per nummer (en vaak slecht getimed tijdens een outro of aan het begin van een lang intermezzo), de boel uit elkaar ranselden om een circle pit te openen. Met elke nieuwe pit werd de sfeer iets grimmiger, werden de stompen harder, en waren er minder mensen die zich erin wilden begeven. Wat verder vanvoor leek het er wat gemoedelijker aan toe te gaan en dan de oversteek gemaakt, maar ook hier trokken er een paar voortdurend de boel open terwijl de muziek daar vaak totaal niet om vroeg. Tijdens Ain't No Thief is het polshorloge van m'n arm gerukt en dat heb ik nooit meer teruggezien. Desondanks wel erg van genoten.
Hierna stond Paris Paloma hoog op mijn lijstje, maar met de verplaatsing heen en terug naar de KluB C wilde ik het niet riskeren om niet bij Franz Ferdinand binnen te geraken, dus gewoon even rust genomen en snel terug The Barn in voor een goeie plek. Paris Paloma zie ik later dit jaar toch nog in La Madeleine. Franz Ferdinand was on fire en The Barn was out of control tijdens deze show. Van begin tot eind collectieve euforie en meebrul momenten. Mooi gebruik ook van het scherm. Ge-wel-dig.
Even iets gegeten en snel terug The Barn in (wat een waanzinnig sterk Barn-rijtje deze dag) voor een goeie plek bij een show waar ik erg naar uitkeek. Nergens voor nodig overigens, want de tent is zo goed als leeg voor FKA Twigs. Geweldig knappe show gezien, met ongelooflijk getalenteerde dansers en Twigs zelf die zowel als danser als vocaal veel indruk maakt. Maar tegelijkertijd vond ik weinig muziek van deze show echt goed. Ik heb het er ook moeilijk mee dat Twigs twee van haar beste songs (Girl Feels Good en Perfect Stranger) totaal lijkt te willen uitwissen. Niet alleen heeft ze die van de tracklist van de re-issue van EUSEXUA gehaald (schande !), maar ze speelt ze dus ook niet meer live. Wat dat betreft kon dit optreden toch niet tippen aan dat van de EUSEXUA-tour voor mij.
Op het einde van de show staat The Barn flink wat voller, maar lijkt het opnieuw vooral omwille van de volgende act te zijn, want er is een flinke push naar voren van zogenaamd 'Aperol-volk' (joke's on them, want vooraan gaan ze die indrukwekkende LED schermen van CDW niet kunnen zien). Dit doet mij finaal beslissen om niet in The Barn te blijven en richting KluB C te gaan voor Agnes Obel. Dat was mooi, maar ook een beetje saai. Veel praters ook rondom mij. Daarna even een kijkje gaan nemen naar het bomvolle veld voor The Barn tijdens de set van Charlotte De Witte en potverdomme wat zag dat er een indrukwekkende productie uit. Echt heel vet.
Mijn meest geanticipeerde artiest van het weekend zat er aan te komen en die wilde ik absoluut vanop een goeie plek in het voorvak zien, dus richting main vertrokken om tijdens Lewis Capaldi aan te schuiven aan de poortjes. Opnieuw niet echt nodig, want er is ruim plaats vanvoor voor The xx. Eén van m'n favoriete bands en nog maar de tweede keer dat ik ze live zie, na Pukkelpop 2010. Deze show was bijna perfect. Tussen een stil en aandachtig publiek elke noot in me opnemen. Elk nummer kwam geweldig hard binnen en tot mijn verbazing deden de solo-nummers dat ook. Die prachtige minimalistische podiumopstelling ook. Elke lamp zat juist. Die gigantische 'X' die al een hele dag boven de main hing is welgeteld een half nummer naar het publiek gericht geweest en heeft maar één keer dat crazy wonky lichteffect gedaan en was dan weer weg. Zoveel moois geven en tegelijk zo terughoudend zijn. Een grootse headlinershow op minimalistische wijze. Een optreden dat ik opnieuw en opnieuw zou willen beleven. Alleen jammer dat de speelduur ook minimalistisch was, want net geen 70 minuten is wel érg karig…
Fantastische dag. Onverwacht sterke opener, prachtig Barn-rijtje en weergaloos mooie headliner. Alleen jammer van de Jupiler Apple.
Top 10:
1. The XX
2. David Byrne
3. War On Drugs
4. Matt Berninger
5. Westside Cowboy (waarschijnlijk hoger als het langer had geduurd)
6. FKA Twigs
7. Franz Ferdinand
8. Viagra Boys
9. Wolf Alice
10. Reytons
Eervolle vermeldingen: Haunted Youth (als Into You & Broken in de setlist had gezeten zeker in de top 10), Last Train, The Cure (ook top 10 materiaal als ik niet al zo moe was geweest), Basht., Man/Woman/Chainsaw, Gorillaz
Tegenvallers: Yard Act, Cardinals
1. The XX
2. David Byrne
3. War On Drugs
4. Matt Berninger
5. Westside Cowboy (waarschijnlijk hoger als het langer had geduurd)
6. FKA Twigs
7. Franz Ferdinand
8. Viagra Boys
9. Wolf Alice
10. Reytons
Eervolle vermeldingen: Haunted Youth (als Into You & Broken in de setlist had gezeten zeker in de top 10), Last Train, The Cure (ook top 10 materiaal als ik niet al zo moe was geweest), Basht., Man/Woman/Chainsaw, Gorillaz
Tegenvallers: Yard Act, Cardinals
Nu iedereen hopelijk bekomen is wil ik me toch excuseren aan alle vrouwen en meisjes die in de rij stonden aan de wc’s en mij uit de dixie zagen gaan, het was niet persoonlijk…
altijd moeilijk een top 10, maar allee vooruit dan
1 David Byrne
2 TWOD
3 Gorillaz
4 The Haunted youth
5 Dressed like Boys
6 the Cure
7 Beirut
8 Paris Paloma
9 Radio Free Alice
10 the XX
1 David Byrne
2 TWOD
3 Gorillaz
4 The Haunted youth
5 Dressed like Boys
6 the Cure
7 Beirut
8 Paris Paloma
9 Radio Free Alice
10 the XX
Mijn uiteindelijke route was zo:
DO:
Yong Yello - All Them Witches - Basht. - Triggerfinger - Kasabian - The Lumineers - The War on Drugs - Mumford & Sons
VR:
Kingfishr - Overpass - Wolf Alice - Franz Ferdinand - Teddy Swims - Lewis Capaldi - The xx
ZA:
Landmvrks - Dogstar - The Haunted Youth - Matt Berninger - Gorillaz - Twenty One Pilots
ZO:
Tsar B - Bad Nerves - SONS - Rise Against - A Perfect Circle - Moby - The Cure
Toch een mooi aantal van 28 zo goed als volledige concerten kunnen meepikken.
Helaas geen Tom Smith. Enorm grote fan van de man maar het was een vorm van kill your darlings. Ik heb hem in april nog in de Vooruit in Gent gezien. Nu kon ik in het voorste vak bij TWOD. Serieuze traan weggepinkt bij Under The Pressure. Wat een versie.
Enkele zaken waar ik het minder voor had:
Dat onze gekende Pommelien haar eigen nummer kwam spelen middenin een optreden van een andere band, een headliner dan nog. Dat ze haar inschakelen om het duet van Gracie Abrams te laten zingen, daar kan ik helemaal inkomen, meer dan oke. Maar niet om een eigen Nederlandstalig nummer te brengen.
21 Pilots. Knappe show op zich. Maar zo georkestreerd. Elke seconde is uitgeschreven. Hier draait het jammer genoeg veel minder om de muziek. Ook het publiek dat hier op afkwam was niet echt om naar huis te schrijven... Heel jammer om zo een plek verloren te zien gaan.
Basht. Daar keek ik toch naar uit. Op spotify fantastische versie van oa Wild Horses. Maar live kwam het totaal niet over.
Een top 10 is moeilijk want sommige kwamen veel beter over dan verwacht en het ligt kort bijeen maar toch een poging:
The War on Drugs
The Haunted Youth
The Cure
Mumford & Sons
Wolf Alice
The xx
Lewis Capaldi (verrassend)
Matt Berninger
Franz Ferdinand
All Them Witches
Bijkomend nog een ander fantastisch moment meegemaakt.
Tegen het einde van Landmvrks stond ik voor de StuBru stand. Ik zag daar ineens Matt Berninger zitten. Van op afstand een selfie gemaakt met hem, hij stak zijn hand mee in de lucht. 2 minuten later kregen wij ineens de vraag van een medewerker van StuBru of we soms zin hadden om naar een secret session te gaan. Nog eens 5 minuten later zitten we recht voor Matt Berninger zijn neus, die dan 3 nummers begint te spelen met zijn pianiste en gitarist. Ik was letterlijk even starstruck. Een moment om nooit meer te vergeten.
Voor de rest was het opnieuw een ongelofelijk weekend. Qua headliners miste ik zelf wel een Muse, Pearl Jam,... maar de lineup was achteraf gezien knap. Alles weer tot top geregeld. Voor de eerste keer op zaterdag De Smaakfabriek ontdekt. Ja wadde.
Tot volgend jaar!
DO:
Yong Yello - All Them Witches - Basht. - Triggerfinger - Kasabian - The Lumineers - The War on Drugs - Mumford & Sons
VR:
Kingfishr - Overpass - Wolf Alice - Franz Ferdinand - Teddy Swims - Lewis Capaldi - The xx
ZA:
Landmvrks - Dogstar - The Haunted Youth - Matt Berninger - Gorillaz - Twenty One Pilots
ZO:
Tsar B - Bad Nerves - SONS - Rise Against - A Perfect Circle - Moby - The Cure
Toch een mooi aantal van 28 zo goed als volledige concerten kunnen meepikken.
Helaas geen Tom Smith. Enorm grote fan van de man maar het was een vorm van kill your darlings. Ik heb hem in april nog in de Vooruit in Gent gezien. Nu kon ik in het voorste vak bij TWOD. Serieuze traan weggepinkt bij Under The Pressure. Wat een versie.
Enkele zaken waar ik het minder voor had:
Dat onze gekende Pommelien haar eigen nummer kwam spelen middenin een optreden van een andere band, een headliner dan nog. Dat ze haar inschakelen om het duet van Gracie Abrams te laten zingen, daar kan ik helemaal inkomen, meer dan oke. Maar niet om een eigen Nederlandstalig nummer te brengen.
21 Pilots. Knappe show op zich. Maar zo georkestreerd. Elke seconde is uitgeschreven. Hier draait het jammer genoeg veel minder om de muziek. Ook het publiek dat hier op afkwam was niet echt om naar huis te schrijven... Heel jammer om zo een plek verloren te zien gaan.
Basht. Daar keek ik toch naar uit. Op spotify fantastische versie van oa Wild Horses. Maar live kwam het totaal niet over.
Een top 10 is moeilijk want sommige kwamen veel beter over dan verwacht en het ligt kort bijeen maar toch een poging:
The War on Drugs
The Haunted Youth
The Cure
Mumford & Sons
Wolf Alice
The xx
Lewis Capaldi (verrassend)
Matt Berninger
Franz Ferdinand
All Them Witches
Bijkomend nog een ander fantastisch moment meegemaakt.
Tegen het einde van Landmvrks stond ik voor de StuBru stand. Ik zag daar ineens Matt Berninger zitten. Van op afstand een selfie gemaakt met hem, hij stak zijn hand mee in de lucht. 2 minuten later kregen wij ineens de vraag van een medewerker van StuBru of we soms zin hadden om naar een secret session te gaan. Nog eens 5 minuten later zitten we recht voor Matt Berninger zijn neus, die dan 3 nummers begint te spelen met zijn pianiste en gitarist. Ik was letterlijk even starstruck. Een moment om nooit meer te vergeten.
Voor de rest was het opnieuw een ongelofelijk weekend. Qua headliners miste ik zelf wel een Muse, Pearl Jam,... maar de lineup was achteraf gezien knap. Alles weer tot top geregeld. Voor de eerste keer op zaterdag De Smaakfabriek ontdekt. Ja wadde.
Tot volgend jaar!
Vervolg
Zaterdag alweer en wat lopen er vanaf het begin van de dag veel Twenty One Pilots shirts rond en oh ja, vanaf vandaag zijn de dagtickets ook uitverkocht. Wat gaat dat geven ?
Ik begin aan de main stage bij LANDMVRKS. Ja, goeiemorgen zeg ! Heel sterk. Klonken goed en het zag er goed uit. Gaan snel hogere spots innemen. Dan naar NEST voor The New Eves. Dat had wel iets, maar ook niet heel veel. Terug naar main voor Palaye Royale. Jammer van de stemproblemen van de zanger, want ik kan hun muziek wel hebben. Ze maken er toch nog best een goeie show van.
Opnieuw richting NEST voor Man/Woman/Chainsaw en mijn eerste goeie NEST show van het weekend. Op plaat doen deze mij wat denken aan Black Country, New Road en ook op het podium ontpopten ze zich tot een versie van die band met meer energie, enthousiasme en pit. Special shout-out naar de violiste.
Me even in de schaduw gezet en een kwartier voor aanvang naar The Haunted Youth getrokken, maar dat bleek een gigantische misrekening. Rode kruisen godverdomme en no way dat ik hiervan ga genieten van buiten de tent op deze warme, zonnige dag. Dan maar richting Kneecap op de main en die rode kruisen waren meteen vergeten. Wat een energiebom, zowel op het podium als in het publiek ! Beenhard en hadden het publiek tot ver op het veld goed mee. Heel cool.
Ondertussen valt me op dat ik hoe langer hoe minder Twenty One Pilots shirts zie rondlopen. Die lijken dus massaal voor de main stage post te hebben gevat vandaag.
Op weg naar KluB C vanop een Dixi naast NEST klonk Bleech 9:3 maar als kattegejank, maar dat zullen we maar op de Dixi steken, want ik hoor van verschillende mensen dat het goed was. Maar verder naar KluB C dus, want daar wilde ik bij aanvang van Don West aanwezig zijn om te zien of er effectief mensen zouden flauwvallen als hij opkomt (spoiler : nee). Ik weet niet wat strakker was, de band of de broek van West, maar ze waren alleszins aan elkaar gewaagd. Het blijkt toch wel een figuur te zijn, die Don West. Een boomlange, schijnbaar uit graniet gehouwen vent met perfect postuur en een kaaklijn waarmee je wortels kunt schillen. Dit was een heel fijn uurtje lekker heupwiegen op loungy soul muziek en tegelijk een beetje gniffelen om 's mans kleine crooner maniërismen die telkens een geweldige reactie uit het publiek lokten.
Terug naar NEST dan voor één van mijn must-sees van het weekend. Florence Road was ook echt goed, maar kon me niet helemaal overtuigen. Misschien lag het aan het geluid dat wat flauwtjes stond, of opnieuw aan de praatbarak die NEST dit jaar bleek te zijn geworden, maar ik had hier iets meer van verwacht. Hopelijk komen ze snel eens een zaalshow spelen in de Botanique.
Naar Halsey dan voor een show waarvan ik niet weet wat ik ervan moet verwachten. Ik ben enorme fan van haar (door Trent Reznor geproducete) plaat If I Can't Have Love, I Want Power, maar al haar ander werk kan me veel minder bekoren. Gelukkig put ze, vooral aan het begin van de set, uitvoerig uit die plaat en zegt ze dat ze een 'heavy show' heeft meegebracht voor het festival. Ik ben hier heel hard van aan het genieten. Halsey zingt (ja, backingtrack of niet, ze zong) geweldig en de show is echt heel sterk. Dan begin ik iets over de helft van haar set plots gele vlekken voor m'n ogen te zien en loop ik helemaal leeg. Ik besef dat ik, op een paar slecht uitgekozen minuten vóór The Haunted Youth na, nog niet gerust heb en dat ik nog niets heb gegeten vandaag. Ik moet helaas weg bij Halsey en iets eten en op krachten komen. Ook geen Ecca Vandal daarom (die ik nochtans ook graag op de autoradio hoor komen in Forza Horizon 6).
Een halfuur voor de start van Gorillaz voel ik me weer in staat om ertegenaan te gaan en ga ik een plekje zo ver mogelijk vooraan zoeken. Dat valt niet mee. De 21P fans nemen duidelijk al veel plaats in vooraan en zowat heel de wei ziet Gorillaz ook wel zitten. Was voor mij de eerste keer dat ik ze live zag. Van zodra Damon Albarn opkwam en ik één blik van hem opving op het grote scherm, begon ik me zorgen te maken. Oh shit, die man is wasted… Anderen die de band al vaker zagen zeggen dat Albarn deze keer net heel goedgezind was en dat het daarom wél goed was. Dat zou kunnen, maar ik kan die vergelijking niet maken en ik vond dit verre van OK. Albarn had als MC het charisma van een halfopgeblazen ballon en zoog energie uit het publiek in plaats van het te geven. Zijn vocals vielen voortdurend net te vroeg of net te laat in, waardoor de band heel de tijd op achtervolgen aangewezen was en we slordige uitvoeringen kregen van heel wat tracks. Was het slecht ? Nee. Ze hebben echt geweldige songs, die visuals zijn maf tof en het laatste halfuur, waaraan Albarn nauwelijks te pas kwam en de gastvocalisten het overnamen, was gewoon heel sterk. Blij om het eens gezien te hebben.
Daarna met moeite het veld afgeraakt, want wat zette zich hier ineens een massa volk in beweging in twee richtingen tegelijk. Even een blik op The Barn geworpen waar de te verwachte rode kruisen stonden te blinken tijdens Pixies. Dan maar doorgelopen naar de KluB C voor CMAT. Ik had op voorhand één keer naar haar plaat Euro-Country geluisterd en dat beviel matig, maar dit optreden maakte mij meteen helemaal een believer. Wat een rasartieste ! Wat een stem ! Wat een doldwaze orgie van speelplezier op het podium ! Dit was het leukste optreden van Rock Werchter 2026. Ik heb al vaak artiesten gezien die proberen het publiek een ingestudeerd dansje te laten doen en dat faalt elke keer miserabel. Enter CMAT die de hele KluB C aan het two-steppen krijgt. Haar opvoering van Euro-Country (het nummer) was ronduit prachtig. Fuck it, terwijl ik dit schrijf ga ik Euro-Country (de plaat) nog een keer draaien. Een totaal onverwacht hoogtepunt dit.
Daarna even genoten van de relatieve leegte van het terrein weg van de main stage, waar op dat moment dus niemand meer stond te spelen (blijf toch echt benieuwd naar de uitleg voor die absurde zaterdagavond programmering) en dan toch maar naar het bomvolle veld afgezakt om vanop een afstand naar Twenty One Pilots te kijken. Dat bleek absoluut geen straf te zijn. Op een paar nummers van Blurryface na, heb ik echt niks met de muziek van deze band, maar deze show was ronduit amusant om naar te kijken. Er zit een rotvaart in, er is altijd wel iets te zien, die paar leuke nummers zaten goed verspreid in de set en die zanger is toch best indrukwekkend. Hoe die anderhalf uur zowat alle heavy lifting alleen moet doen, een fysiek inspannend parcours moet afleggen en toch instrumentaal en vocaal schijnbaar geen steek laat vallen. Sterk hoor.
En dat was mijn veel te drukke zaterdag ! Normaal kijk ik op een gemiddelde Werchterdag zeven à acht shows. Vandaag had ik er elf helemaal of bijna helemaal gezien ! Achteraf beseft dat ik van een ganse dag The Barn niet in was geweest en op Renée Rapp na de volledige main stage line-up had gezien. Ook een unicum.
Toen werd het zondag en wat lopen er vanaf het begin van de dag veel oudere mannen rond met heel hun hebben en houden in een veel te grote rugzak.
Op weg naar het terrein hoor ik Tsar B het geweldige nummer Underwater soundchecken vanuit de KluB C en dat hoort er zóóó lekker uit dat ik meteen een mental note maak dat ik deze volledig wil gaan zien. Maar eerst is er nog Kaat Van Stralen op de main stage. Nog nooit één noot muziek van deze band gehoord (nee, zelfs niet dat 'Stop met wenen' waar iedereen het over heeft), maar ik vind dit heel leuk om naar te kijken. Liedjes zijn tof en zangeres heeft gunfactor. Meer dan leuk begin van de dag, maar ik had een mental note gemaakt, dus voor het einde van de set naar KluB C (en nog stééds 'Stop met wenen' niet gehoord !).
Tsar B was bijzonder knap. Het ene moment zwoele strijkers, dan een streepje opera, dan weer snoeiharde synths, ze kan het allemaal. Doodzonde dat ze maar een halfuur speeltijd kreeg. Ook beetje jammer dat ze op het podium wat spijt leek te krijgen van haar gemaakte vestimentaire keuze en soms wat onzeker aan haar outfit aan het frunniken was, terwijl deze muziek net vroeg om een stoere sex-goddess uitstraling. Maar goed, details.
Die speeltijden zijn wat mij betreft toch echt een verbeterpunt naar de volgende editie toe. Alhoewel er totaal geen soundbleed meer is tussen The Barn en KluB C zijn die speeltijden (vooral in KluB C) nog steeds volledig afgestemd op de changeover op het andere podium. Ik zie geen enkele reden meer waarom Tsar B niet nog 10 of 20 minuten over de set van Sierra Ferrell heen mag gaan in The Barn, of Dressed Like Boys niet 10 minuten mag overlappen met Cory Wong.
Beetje gerust (wil niet opnieuw de fout van de vorige dag maken) en dan naar NEST voor een goeie plek bij Westside Cowboy. Zag hen al eens in het voorprogramma van Black Country, New Road en dat maakte toen grote indruk. Hier opnieuw bewezen dat ze één van de beste livebands van het moment zijn. Het zag er tot vlak voor de start nochtans niet goed uit. De band was nog druk aan het soundchecken, er leek iets grondig fout te zijn en de gemoederen leken op te lopen tussen de bandleden. Van zodra ze aan hun set begonnen was van dat alles niks meer te merken en deden ze volop mee voor de 'CMAT speelplezier award' van 2026. Van technische problemen ook niks te merken. Band klinkt geweldig, heeft een volledig gevormde eigen sound en ik krijg maar niet genoeg van die bassiste te zien schreeuwen. Opnieuw wel maar een halfuur verdorie, maar goed, weinig andere keuze met de soundbleed tussen main en NEST…
Beetje in de buurt van NEST blijven hangen om dan terug vooraan plaats te nemen voor NewDad. Die waren goed, maar klinken beter op plaat en klonken beter in de Botanique. Niet helemaal overtuigend, deze festivalset.
Even blijven staan babbelen met een collega, waardoor ik pas in The Barn geraakte op het moment dat Mogwai al aan hun set begon. Ik had verwacht dat deze slechts een FKA Twigs gevulde Barn zouden trekken, maar dat stond verrassend goed vol ! Wel veel vertrekkende mensen gezien en oh zo veel praters… Waar is de tijd dat er nog op een festivalshow van Mogwai geshushed werd als er iemand praatte ? Ik zal het u zeggen, Pukkelpop 2001, dáár is de tijd. Mogwai was zijn degelijke zelf. Geweldig rijtje met Mogwai Fear Satan, Remurdered en We're No Here dat ik daarmee eindelijk van mijn Mogwai bingokaart kan afvinken.
Dan was oorspronkelijk het plan om richting main stage te gaan en daar het festival af te sluiten met A Perfect Circle, Moby en The Cure, maar dat draaide eventjes anders uit. Ik heb David Byrne met deze show al in Vorst gezien en A Perfect Circle nog nooit, dus dan leek de keuze snel gemaakt. Maar ondertussen was de fomo voor die Barn show van Byrne toch flink aan het toenemen in min of meer gelijke mate met de overtuiging dat A Perfect Circle echt heel dood ging vallen op de main. Na Mogwai dus toch maar meteen terug The Barn in voor een plaatsje redelijk ver vooraan bij David Byrne. En ja, die show was wederom geweldig. Het nieuwe was er na Vorst een beetje af, maar die show zit zo ongelooflijk knap in elkaar dat je ernaar kunt blijven kijken. Na die ongemakkelijke zitopstelling in Vorst had ik van zijn passage in The Barn echt een totaal euforisch publiek verwacht, maar dat bleef toch een klein beetje achterwege. Gelukkig spatte de euforie er vanaf het podium nog wel steeds vanaf (nóg een contender voor de 'CMAT speelplezier award' !). Prachtige show en dan op het einde toch nog heel het publiek in extase.
Goed, plannen bijgesteld, we gaan iets halen om te eten en ondertussen naar Moby kijken. Maar onderweg naar de eetkraampjes passeer ik de helft van Amenra (sidenote : die mannen hebben geen 'podiumkleren', die treden gewoon op in 'hun kleren') die op weg zijn van David Byrne naar Ethel Cain en ik bedenk : eten kan altijd nog, maar het voorbeeld van Amenra volgen en naar Ethel Cain gaan kan alleen nu ! Dus ik naar Ethel Cain in een bizar lege KluB C. Wat een prachtig podium had zij meegenomen en wat is die show gegroeid sinds ik haar in 2023 op Pukkelpop zag ! Ik had Ethel Cain een beetje afgeschreven omdat ik niets met haar laatste twee platen aankon, maar hier speelde ze gelukkig veel uit het geweldige Preacher's Daughter. Ook al staat ze zichzelf grotendeels stokstijf te verstoppen achter haar microfoonstand en pet, wat heeft ze toch een geweldige sound en mooie lichtshow. Heel blij dat ik toch nog deze kant ben uitgezwaaid voor de laatste van een reeks hele straffe KluB C shows. Er zijn jaren geweest dat ik op een heel weekend misschien één keer in KluB C kwam, maar deze editie stond hier echt heel veel moois, ook al was het er vaak angstvallig leeg. Door de grotere afstand of omdat wat ik mooi vind de gemiddelde Werchterganger niet kan boeien ? Ik ben er nog niet helemaal over uit.
Oh ja, ik moest nog iets eten. Richting main stage waar Moby nog steeds bezig was en ik wilde de man best een plezier doen door voor de vegan optie te gaan, maar het idee van een vegan alternatief van het asian curry kraam was om het vlees te vervangen door ananas en daar haalt een mens dus nul voedingswaarde uit, dus dat is het toch uiteindelijk niet geworden. Was trouwens bij best veel kramen zo, dat je bij de vegan optie niets anders in de plaats kreeg, maar dat het vlees of vis gewoon werd weggelaten en je toch evenveel coins moest ophoesten. Ook vlees noch vis was overigens die set van Moby die ik op de achtergrond hoorde.
Na Moby meteen naar voren om een goeie plaats te scoren voor The Cure. Ik heb een halfslachtige poging ondernomen om nog het voorvak in te geraken, maar het zag er naar uit dat ik dan helemaal aan de zijkant zou beland zijn, dus toch maar gewoon op het veld, over zo veel mogelijk zitters heen gestapt tot ik redelijk goed in het midden kon geraken. Ik heb The Cure één keer gezien op Werchter in 2019, maar toen was ik eigenlijk maar met één ding bezig : in het voorvak geraken voor Tool, waardoor ik nauwelijks aandacht aan die show heb gegeven. Sindsdien ook veel grotere fan van die band geworden, met dank aan mijn vader die me enkele jaren geleden als verjaardagscadeau zijn vinyl collectie van The Cure albums gaf. Kortom, ik had er maar wat zin in om me volledig over te geven aan de wereld van The Cure, en zo geschiedde. Wat een historisch prachtig optreden was dit. Robert Smith zo goed bij stem. MVP Simon Gallup op bas heerlijk om bezig te zien, hoe hij wijdbeens over het podium struint en één voor één de andere bandleden gaat opzoeken. De sound van deze band is met niemand anders te vergelijken en elke lang uitgesponnen intro was heerlijk wegdromen. Perfecte afsluiter van een geweldige editie van Rock Werchter.
Zaterdag alweer en wat lopen er vanaf het begin van de dag veel Twenty One Pilots shirts rond en oh ja, vanaf vandaag zijn de dagtickets ook uitverkocht. Wat gaat dat geven ?
Ik begin aan de main stage bij LANDMVRKS. Ja, goeiemorgen zeg ! Heel sterk. Klonken goed en het zag er goed uit. Gaan snel hogere spots innemen. Dan naar NEST voor The New Eves. Dat had wel iets, maar ook niet heel veel. Terug naar main voor Palaye Royale. Jammer van de stemproblemen van de zanger, want ik kan hun muziek wel hebben. Ze maken er toch nog best een goeie show van.
Opnieuw richting NEST voor Man/Woman/Chainsaw en mijn eerste goeie NEST show van het weekend. Op plaat doen deze mij wat denken aan Black Country, New Road en ook op het podium ontpopten ze zich tot een versie van die band met meer energie, enthousiasme en pit. Special shout-out naar de violiste.
Me even in de schaduw gezet en een kwartier voor aanvang naar The Haunted Youth getrokken, maar dat bleek een gigantische misrekening. Rode kruisen godverdomme en no way dat ik hiervan ga genieten van buiten de tent op deze warme, zonnige dag. Dan maar richting Kneecap op de main en die rode kruisen waren meteen vergeten. Wat een energiebom, zowel op het podium als in het publiek ! Beenhard en hadden het publiek tot ver op het veld goed mee. Heel cool.
Ondertussen valt me op dat ik hoe langer hoe minder Twenty One Pilots shirts zie rondlopen. Die lijken dus massaal voor de main stage post te hebben gevat vandaag.
Op weg naar KluB C vanop een Dixi naast NEST klonk Bleech 9:3 maar als kattegejank, maar dat zullen we maar op de Dixi steken, want ik hoor van verschillende mensen dat het goed was. Maar verder naar KluB C dus, want daar wilde ik bij aanvang van Don West aanwezig zijn om te zien of er effectief mensen zouden flauwvallen als hij opkomt (spoiler : nee). Ik weet niet wat strakker was, de band of de broek van West, maar ze waren alleszins aan elkaar gewaagd. Het blijkt toch wel een figuur te zijn, die Don West. Een boomlange, schijnbaar uit graniet gehouwen vent met perfect postuur en een kaaklijn waarmee je wortels kunt schillen. Dit was een heel fijn uurtje lekker heupwiegen op loungy soul muziek en tegelijk een beetje gniffelen om 's mans kleine crooner maniërismen die telkens een geweldige reactie uit het publiek lokten.
Terug naar NEST dan voor één van mijn must-sees van het weekend. Florence Road was ook echt goed, maar kon me niet helemaal overtuigen. Misschien lag het aan het geluid dat wat flauwtjes stond, of opnieuw aan de praatbarak die NEST dit jaar bleek te zijn geworden, maar ik had hier iets meer van verwacht. Hopelijk komen ze snel eens een zaalshow spelen in de Botanique.
Naar Halsey dan voor een show waarvan ik niet weet wat ik ervan moet verwachten. Ik ben enorme fan van haar (door Trent Reznor geproducete) plaat If I Can't Have Love, I Want Power, maar al haar ander werk kan me veel minder bekoren. Gelukkig put ze, vooral aan het begin van de set, uitvoerig uit die plaat en zegt ze dat ze een 'heavy show' heeft meegebracht voor het festival. Ik ben hier heel hard van aan het genieten. Halsey zingt (ja, backingtrack of niet, ze zong) geweldig en de show is echt heel sterk. Dan begin ik iets over de helft van haar set plots gele vlekken voor m'n ogen te zien en loop ik helemaal leeg. Ik besef dat ik, op een paar slecht uitgekozen minuten vóór The Haunted Youth na, nog niet gerust heb en dat ik nog niets heb gegeten vandaag. Ik moet helaas weg bij Halsey en iets eten en op krachten komen. Ook geen Ecca Vandal daarom (die ik nochtans ook graag op de autoradio hoor komen in Forza Horizon 6).
Een halfuur voor de start van Gorillaz voel ik me weer in staat om ertegenaan te gaan en ga ik een plekje zo ver mogelijk vooraan zoeken. Dat valt niet mee. De 21P fans nemen duidelijk al veel plaats in vooraan en zowat heel de wei ziet Gorillaz ook wel zitten. Was voor mij de eerste keer dat ik ze live zag. Van zodra Damon Albarn opkwam en ik één blik van hem opving op het grote scherm, begon ik me zorgen te maken. Oh shit, die man is wasted… Anderen die de band al vaker zagen zeggen dat Albarn deze keer net heel goedgezind was en dat het daarom wél goed was. Dat zou kunnen, maar ik kan die vergelijking niet maken en ik vond dit verre van OK. Albarn had als MC het charisma van een halfopgeblazen ballon en zoog energie uit het publiek in plaats van het te geven. Zijn vocals vielen voortdurend net te vroeg of net te laat in, waardoor de band heel de tijd op achtervolgen aangewezen was en we slordige uitvoeringen kregen van heel wat tracks. Was het slecht ? Nee. Ze hebben echt geweldige songs, die visuals zijn maf tof en het laatste halfuur, waaraan Albarn nauwelijks te pas kwam en de gastvocalisten het overnamen, was gewoon heel sterk. Blij om het eens gezien te hebben.
Daarna met moeite het veld afgeraakt, want wat zette zich hier ineens een massa volk in beweging in twee richtingen tegelijk. Even een blik op The Barn geworpen waar de te verwachte rode kruisen stonden te blinken tijdens Pixies. Dan maar doorgelopen naar de KluB C voor CMAT. Ik had op voorhand één keer naar haar plaat Euro-Country geluisterd en dat beviel matig, maar dit optreden maakte mij meteen helemaal een believer. Wat een rasartieste ! Wat een stem ! Wat een doldwaze orgie van speelplezier op het podium ! Dit was het leukste optreden van Rock Werchter 2026. Ik heb al vaak artiesten gezien die proberen het publiek een ingestudeerd dansje te laten doen en dat faalt elke keer miserabel. Enter CMAT die de hele KluB C aan het two-steppen krijgt. Haar opvoering van Euro-Country (het nummer) was ronduit prachtig. Fuck it, terwijl ik dit schrijf ga ik Euro-Country (de plaat) nog een keer draaien. Een totaal onverwacht hoogtepunt dit.
Daarna even genoten van de relatieve leegte van het terrein weg van de main stage, waar op dat moment dus niemand meer stond te spelen (blijf toch echt benieuwd naar de uitleg voor die absurde zaterdagavond programmering) en dan toch maar naar het bomvolle veld afgezakt om vanop een afstand naar Twenty One Pilots te kijken. Dat bleek absoluut geen straf te zijn. Op een paar nummers van Blurryface na, heb ik echt niks met de muziek van deze band, maar deze show was ronduit amusant om naar te kijken. Er zit een rotvaart in, er is altijd wel iets te zien, die paar leuke nummers zaten goed verspreid in de set en die zanger is toch best indrukwekkend. Hoe die anderhalf uur zowat alle heavy lifting alleen moet doen, een fysiek inspannend parcours moet afleggen en toch instrumentaal en vocaal schijnbaar geen steek laat vallen. Sterk hoor.
En dat was mijn veel te drukke zaterdag ! Normaal kijk ik op een gemiddelde Werchterdag zeven à acht shows. Vandaag had ik er elf helemaal of bijna helemaal gezien ! Achteraf beseft dat ik van een ganse dag The Barn niet in was geweest en op Renée Rapp na de volledige main stage line-up had gezien. Ook een unicum.
Toen werd het zondag en wat lopen er vanaf het begin van de dag veel oudere mannen rond met heel hun hebben en houden in een veel te grote rugzak.
Op weg naar het terrein hoor ik Tsar B het geweldige nummer Underwater soundchecken vanuit de KluB C en dat hoort er zóóó lekker uit dat ik meteen een mental note maak dat ik deze volledig wil gaan zien. Maar eerst is er nog Kaat Van Stralen op de main stage. Nog nooit één noot muziek van deze band gehoord (nee, zelfs niet dat 'Stop met wenen' waar iedereen het over heeft), maar ik vind dit heel leuk om naar te kijken. Liedjes zijn tof en zangeres heeft gunfactor. Meer dan leuk begin van de dag, maar ik had een mental note gemaakt, dus voor het einde van de set naar KluB C (en nog stééds 'Stop met wenen' niet gehoord !).
Tsar B was bijzonder knap. Het ene moment zwoele strijkers, dan een streepje opera, dan weer snoeiharde synths, ze kan het allemaal. Doodzonde dat ze maar een halfuur speeltijd kreeg. Ook beetje jammer dat ze op het podium wat spijt leek te krijgen van haar gemaakte vestimentaire keuze en soms wat onzeker aan haar outfit aan het frunniken was, terwijl deze muziek net vroeg om een stoere sex-goddess uitstraling. Maar goed, details.
Die speeltijden zijn wat mij betreft toch echt een verbeterpunt naar de volgende editie toe. Alhoewel er totaal geen soundbleed meer is tussen The Barn en KluB C zijn die speeltijden (vooral in KluB C) nog steeds volledig afgestemd op de changeover op het andere podium. Ik zie geen enkele reden meer waarom Tsar B niet nog 10 of 20 minuten over de set van Sierra Ferrell heen mag gaan in The Barn, of Dressed Like Boys niet 10 minuten mag overlappen met Cory Wong.
Beetje gerust (wil niet opnieuw de fout van de vorige dag maken) en dan naar NEST voor een goeie plek bij Westside Cowboy. Zag hen al eens in het voorprogramma van Black Country, New Road en dat maakte toen grote indruk. Hier opnieuw bewezen dat ze één van de beste livebands van het moment zijn. Het zag er tot vlak voor de start nochtans niet goed uit. De band was nog druk aan het soundchecken, er leek iets grondig fout te zijn en de gemoederen leken op te lopen tussen de bandleden. Van zodra ze aan hun set begonnen was van dat alles niks meer te merken en deden ze volop mee voor de 'CMAT speelplezier award' van 2026. Van technische problemen ook niks te merken. Band klinkt geweldig, heeft een volledig gevormde eigen sound en ik krijg maar niet genoeg van die bassiste te zien schreeuwen. Opnieuw wel maar een halfuur verdorie, maar goed, weinig andere keuze met de soundbleed tussen main en NEST…
Beetje in de buurt van NEST blijven hangen om dan terug vooraan plaats te nemen voor NewDad. Die waren goed, maar klinken beter op plaat en klonken beter in de Botanique. Niet helemaal overtuigend, deze festivalset.
Even blijven staan babbelen met een collega, waardoor ik pas in The Barn geraakte op het moment dat Mogwai al aan hun set begon. Ik had verwacht dat deze slechts een FKA Twigs gevulde Barn zouden trekken, maar dat stond verrassend goed vol ! Wel veel vertrekkende mensen gezien en oh zo veel praters… Waar is de tijd dat er nog op een festivalshow van Mogwai geshushed werd als er iemand praatte ? Ik zal het u zeggen, Pukkelpop 2001, dáár is de tijd. Mogwai was zijn degelijke zelf. Geweldig rijtje met Mogwai Fear Satan, Remurdered en We're No Here dat ik daarmee eindelijk van mijn Mogwai bingokaart kan afvinken.
Dan was oorspronkelijk het plan om richting main stage te gaan en daar het festival af te sluiten met A Perfect Circle, Moby en The Cure, maar dat draaide eventjes anders uit. Ik heb David Byrne met deze show al in Vorst gezien en A Perfect Circle nog nooit, dus dan leek de keuze snel gemaakt. Maar ondertussen was de fomo voor die Barn show van Byrne toch flink aan het toenemen in min of meer gelijke mate met de overtuiging dat A Perfect Circle echt heel dood ging vallen op de main. Na Mogwai dus toch maar meteen terug The Barn in voor een plaatsje redelijk ver vooraan bij David Byrne. En ja, die show was wederom geweldig. Het nieuwe was er na Vorst een beetje af, maar die show zit zo ongelooflijk knap in elkaar dat je ernaar kunt blijven kijken. Na die ongemakkelijke zitopstelling in Vorst had ik van zijn passage in The Barn echt een totaal euforisch publiek verwacht, maar dat bleef toch een klein beetje achterwege. Gelukkig spatte de euforie er vanaf het podium nog wel steeds vanaf (nóg een contender voor de 'CMAT speelplezier award' !). Prachtige show en dan op het einde toch nog heel het publiek in extase.
Goed, plannen bijgesteld, we gaan iets halen om te eten en ondertussen naar Moby kijken. Maar onderweg naar de eetkraampjes passeer ik de helft van Amenra (sidenote : die mannen hebben geen 'podiumkleren', die treden gewoon op in 'hun kleren') die op weg zijn van David Byrne naar Ethel Cain en ik bedenk : eten kan altijd nog, maar het voorbeeld van Amenra volgen en naar Ethel Cain gaan kan alleen nu ! Dus ik naar Ethel Cain in een bizar lege KluB C. Wat een prachtig podium had zij meegenomen en wat is die show gegroeid sinds ik haar in 2023 op Pukkelpop zag ! Ik had Ethel Cain een beetje afgeschreven omdat ik niets met haar laatste twee platen aankon, maar hier speelde ze gelukkig veel uit het geweldige Preacher's Daughter. Ook al staat ze zichzelf grotendeels stokstijf te verstoppen achter haar microfoonstand en pet, wat heeft ze toch een geweldige sound en mooie lichtshow. Heel blij dat ik toch nog deze kant ben uitgezwaaid voor de laatste van een reeks hele straffe KluB C shows. Er zijn jaren geweest dat ik op een heel weekend misschien één keer in KluB C kwam, maar deze editie stond hier echt heel veel moois, ook al was het er vaak angstvallig leeg. Door de grotere afstand of omdat wat ik mooi vind de gemiddelde Werchterganger niet kan boeien ? Ik ben er nog niet helemaal over uit.
Oh ja, ik moest nog iets eten. Richting main stage waar Moby nog steeds bezig was en ik wilde de man best een plezier doen door voor de vegan optie te gaan, maar het idee van een vegan alternatief van het asian curry kraam was om het vlees te vervangen door ananas en daar haalt een mens dus nul voedingswaarde uit, dus dat is het toch uiteindelijk niet geworden. Was trouwens bij best veel kramen zo, dat je bij de vegan optie niets anders in de plaats kreeg, maar dat het vlees of vis gewoon werd weggelaten en je toch evenveel coins moest ophoesten. Ook vlees noch vis was overigens die set van Moby die ik op de achtergrond hoorde.
Na Moby meteen naar voren om een goeie plaats te scoren voor The Cure. Ik heb een halfslachtige poging ondernomen om nog het voorvak in te geraken, maar het zag er naar uit dat ik dan helemaal aan de zijkant zou beland zijn, dus toch maar gewoon op het veld, over zo veel mogelijk zitters heen gestapt tot ik redelijk goed in het midden kon geraken. Ik heb The Cure één keer gezien op Werchter in 2019, maar toen was ik eigenlijk maar met één ding bezig : in het voorvak geraken voor Tool, waardoor ik nauwelijks aandacht aan die show heb gegeven. Sindsdien ook veel grotere fan van die band geworden, met dank aan mijn vader die me enkele jaren geleden als verjaardagscadeau zijn vinyl collectie van The Cure albums gaf. Kortom, ik had er maar wat zin in om me volledig over te geven aan de wereld van The Cure, en zo geschiedde. Wat een historisch prachtig optreden was dit. Robert Smith zo goed bij stem. MVP Simon Gallup op bas heerlijk om bezig te zien, hoe hij wijdbeens over het podium struint en één voor één de andere bandleden gaat opzoeken. De sound van deze band is met niemand anders te vergelijken en elke lang uitgesponnen intro was heerlijk wegdromen. Perfecte afsluiter van een geweldige editie van Rock Werchter.
Dat wonky effect, zie onder tijdens Primavera, was een korte maar schitterende trip. Heel vet hoe al die lichtjes onafhankelijk van elkaar bewogen. Als je rechts stond stond ik waarschijnlijk in je buurt, het was extreem makkelijk het voorvak inwandelen na Capaldi.
Sowieso herken ik enorm veel uit je stukjes, leuk te lezen.
En nog mijn top 10 :
1. The xx
2. The Cure
3. CMAT
4. The Prodigy
5. FKA Twigs
6. David Byrne
7. Franz Ferdinand
8. Tsar B
9. Westside Cowboy
10. Viagra Boys
1. The xx
2. The Cure
3. CMAT
4. The Prodigy
5. FKA Twigs
6. David Byrne
7. Franz Ferdinand
8. Tsar B
9. Westside Cowboy
10. Viagra Boys
Bedankt. Daar moet ik straks nog eens naar kijken.Dat wonky effect, zie onder tijdens Primavera, was een korte maar schitterende trip. Heel vet hoe al die lichtjes onafhankelijk van elkaar bewogen. Als je rechts stond stond ik waarschijnlijk in je buurt, het was extreem makkelijk het voorvak inwandelen na Capaldi.
Sowieso herken ik enorm veel uit je stukjes, leuk te lezen.
Ja, ik stond rechts. Tweede voorvak weliswaar. Het voorste voorvak vind ik te dichtbij om het geheel te kunnen opnemen.
Ah dag buurman! We stonden ook daar, wel helemaal achteraan omdat we nog een vrij stuk hek nodig hadden voor onze vriend met een fysieke beperking die moet kunnen leunen. Bleek een geniale plek te zijn daar.
Ik stond ook in het 2e voorvak rechts, helemaal links vooraan 2e rij. In potentie een goeie plek maar de groep mensen in mijn nabije blokje was behoorlijk gezapig. Dansen, ho maar. Maar ja, stil staan en vol bewondering omhoog kijken is nou ook weer niet echt een misdaad.
