Boris heeft zojuist bevestigd dat ze in Oktober/November een tour in Europa gepland hebben
Roadburn 2026
- Onderwerp starter residentalien
- Startdatum
Damn. Legendarische show van Boris. Ze zijn altijd goed, maar drone-Boris is nog eens een keer next level.
In de trein ook even tijd voor de moeder aller eindlijsten. Weer veel te veel gezien (minimaal 20 minuten) en morgen denk ik misschien weer anders over deze lijst:
1. Unsane
2. Boris (Flood)
3. Teardrinker
4. Boris (Pink Days)
5. Eyes
6. Truck Violence (Engine Room)
7. Orcutt Shelley Miller
8. Industry
9. SANAM
10. Kowloon Walled City
11. Prostitute
12. Quest Master
13. Agriculture
14. Portrayal of Guilt
15. Heaven in Her Arms (End of Purification)
16. Armand Hammer
17. Truck Violence (Skatepark)
18. Moloch
19. Heaven in Her Arms (White Halo)
20. Yellow Eyes
21. Bosse-de-Nage
22. Blackwater Holylight
23. Saetia
24. Shearling
25. Lathe of Heaven
26. Slowhole
27. Traidora
28. Inter Arma
29. Elucid
30. Cult of Luna
31. Warning
32. Krallice (Past)
33. Crippling Alcoholism
34. Ufomammut
35. Milkweed
36. Bad Breeding
37. Filmmaker
38. Primitive Man
39. KMRU
40. Sir Richard Bishop
41. Krallice (Present)
42. Oathbreaker
43. World Peace
44. Street Sex
45. Habak
46. Slow Crush (Thirst)
47. Planning for Burial
48. Parrish Smith
1. Unsane
2. Boris (Flood)
3. Teardrinker
4. Boris (Pink Days)
5. Eyes
6. Truck Violence (Engine Room)
7. Orcutt Shelley Miller
8. Industry
9. SANAM
10. Kowloon Walled City
11. Prostitute
12. Quest Master
13. Agriculture
14. Portrayal of Guilt
15. Heaven in Her Arms (End of Purification)
16. Armand Hammer
17. Truck Violence (Skatepark)
18. Moloch
19. Heaven in Her Arms (White Halo)
20. Yellow Eyes
21. Bosse-de-Nage
22. Blackwater Holylight
23. Saetia
24. Shearling
25. Lathe of Heaven
26. Slowhole
27. Traidora
28. Inter Arma
29. Elucid
30. Cult of Luna
31. Warning
32. Krallice (Past)
33. Crippling Alcoholism
34. Ufomammut
35. Milkweed
36. Bad Breeding
37. Filmmaker
38. Primitive Man
39. KMRU
40. Sir Richard Bishop
41. Krallice (Present)
42. Oathbreaker
43. World Peace
44. Street Sex
45. Habak
46. Slow Crush (Thirst)
47. Planning for Burial
48. Parrish Smith
Nee jammer genoeg was ik er enkel vrijdag. Maar blij om dat te horen. Kan me ook wel voorstellen dat een Drone-set beter werk als je alleen speelt.
Een eind totaal dan maar
Sfeer enz.
Niet aan toe gekomen om wat neer te pennen voor de zaterdag/zondag wat veel zegt over de drukte op en om het festival heen vorige week. Omdat er 2 dagen(spark meegerekend) tussen rewire en dit zaten voelde het toch wat minder 'speciaal' dan vorig jaar omdat ik nog steeds wat in de festival sleur zat. Volgend jaar grote kans hetzelfde, Rewire is geboekt al, dus even kijken of ik het net wat anders invlieg volgend jaar. Mijn standaard Roadburn is om zoveel mogelijk dingen te zien die interessant lijken en het sociale aspect een beetje te laten voor wat het is, kom genoeg mensen tegen maar vaak als ik onderweg ben naar dingen, werkt prima maar ik merkte dat ik donderdag en zondag in een soort van sleur kwam waar alles niet echt super meer binnenkwam. Combo van vermoeidheid, drukte en misschien toch wat meer rust momenten nemen die niet wachten in de zaal zijn. Roadburn blijft toch echt bandjes kijken voor mij maar mogelijk volgend jaar wat rustiger aan doen, normaal heb ik wel een dag waar ik pas 'echt' beging om 3/4 uur maar dit jaar is dat niet gelukt en dat voelde ik.
Het hele 'roadburn family' gevoel heeft me nooit ook echt geraakt maar de sfeer was zoals altijd prima, zelfs toen ik vroeger nog wat meer dronk/feestte was Roadburn nooit echt het feest of (overdreven) gezelligheid festival voor mij omdat ik altijd wel een show had om te te zien op de meeste momenten. Volgend jaar kan er gelukkig weer soms een speciaal biertje van af om de zoveel tijd dat dit jaar ontbrak door persoonlijke redenen. Ik denk dat Roadburn wat overhyped is om 'de sfeer' maar het blijft voor een van origine metal festival wel een mooie balans geven tussen toegankelijk om naar toe te gaan maar muzikaal avontuurlijk. Iets als LGW of Rewire heeft toch wel een hogere instap drempel als je 2 bandjes per dag kent en tof te zien dat ze daar ook steeds meer op inspelen met de communicatie/beschrijvingen op de website.
Verbeteringen/goede punten festival technisch dit jaar
-Rijen; het blijft een ding maar behalve Yellow Eyes, dat echt mijn eigen schuld was, en Róis, wat voor onduidelijke redenen erg druk was, niet echt in een rij staan te wachten dit jaar. Het blijft een festival dus ik kijk vaak wat gebroken sets(laatste nummer/5-10 skip ik regelmatig om ergens op tijd al binnen te zijn) maar zelfs met wat krappe overstappen altijd wel binnen gekomen. Hoe ze dit jaar de wachtrij voor Engine Room/Terminal hadden ingevlogen werkte ook stukken beter, handig als je met een stukje weghalen/toevoegen gewoon een wachtrij voor 1 van de 2 maakt, en de beveiliging lijkt ook beter controle te hebben op wanneer een zaal vol staat. Unsane in de Next zetten was niet slim en dat hebben ze gemerkt maar daarbuiten niks echt extreems bij de Next gezien wat vaak ook wel een bottleneck zaaltje is.
-Geluid; behalve Habak en Acid Mothers Temple op de donderdag in de engine room waar de kickdrum veels te hard stond, niet erg voor beide bands, overal eigenlijk wel prima geluid gehad wat altijd een beetje een crapshoot met vooral de Hall en 013 next is. Zelf wat moeilijkere te mixen acts, o.a. Krallice, These New Puritans, klonken loepzuiver.
-Nachtprogrammering; terug van het verdom hoekje! In de oude foyer/patronaat disco stijl, die nooit echt is weg gegaan, gare 013 kelder karaoke op de zaterdag maar vooral de programmering in de Next op de vrijdag/zaterdag. Terwijl de kwaliteit van de acts wat wisselvallig was heb ik me beide avonden tot een uur of 2 prima vermaakt, TCR collective die vorig jaar ook in de foyer prima draaide hielp zeker mee, en was het nog best goed druk. Hopelijk houden ze de Next erin want het is altijd fijn om na een dag bandjes kijken een beetje te bewegen.
-Stoom/Hall of Fame foyer/hall90: wat blijft het fijn om gewoon fatsoenlijke koffie/thee te kunnen halen op het festival terrein en dan gewoon even in de wat rustigere omgeving van de Hall of Fame foyer binnen te zitten. Heeft me behoorlijk gered op een aantal momenten waar mijn voeten en ik zelf rust nodig hadden.
Ik semi klaag wat over
Secret shows: Ze hebben gelukkig na de feedback geluisterd en naast een leuke line-up NL/BE bandjes ook meer toffe dubbel sets neergezet maar omdat mijn programma zo vol zat heb ik ze ontweken. Die Portrayal of Guilt set zal ik graag gezien hebben maar omdat hij pas op de dag zelf bekend gemaakt was had ik ze al gezien/Mandy. Indiana geskipt wat anders een mooie oplossing voor beide te zien was geweest. Mogelijk kunnen ze het ooit vergunning technisch invliegen als rewire en soms acts gewoon meerdere keren te laten spelen op verschillende dagen want de eeuwenlange wachtrijen voor het Skatepark die soms de normale Hall ingang van buiten blokkeren is niet echt fijn meer. Wel beter dat ze een aantal ook in de hall of fame hadden gezet, geluids technisch is de skatezaal gewoon niet goed en is het vooral een sfeer ding, voor bands die een goede geluid mix nodig hebben als Inter Arma en Argiculture. Beetje persoonlijk maar voor mij is de geforceerde hype er om heen wel een beetje klaar.
Er was ook muziek
Zoals ik zei teveel, 40 shows in totaal spark en het ene offroad project meegerekend. Van alles wat ik nog niet had beschreven een zinnetje bij gezet. Ze staan soort van op volgorde en in blokken dit jaar
Geweldig
Portrayal of Guilt(perfectie in wat het wilde doen; mokerhard, strak en vol gevoel)
Milkweed
Boris performing Pink Days(Jeugdsentiment maar ook gewoon genoten van hoe ze in +-70 minuten de unieke mix van shoegaze, noise-rock, jaren 70 hardrock, melvins metal en garage-rock dat pink maakt er doorheen walsde)
Rich(ard) Dawson(Jammer genoeg maar net de helft gezien maar wat was dit weer fijn. De combo met drummer werkte geweldig en Dawson had het duidelijk naar zijn zin om met zijn elektrische gitaar aan de slag te gaan.
Erg goed
Otay:Onni presents Moonstruck old Tales(Ik was wat huiverig hierover hoe het zal zijn maar dat was nergens voor nodig; uniek maar de set-up om het in verschillende 'nummers' gebaseerd op Chinese volkliedjes te spelen als vloeiende set werkte eigenlijk perfect. Erg divers geluid maar nergens voelde het rommelige, erg toffe visuals en natuurlijk de vliegactie. Wereld van verschil met de ook prachtige moeilijke show van vorig jaar maar met nog steeds even veel impact)
Teardrinker performing I hope This Hurts(Krachtig, staat muzikaal en visueel als een huis, hopelijk trekken ze de lijn door naar hun losse shows die niet verder dan OK voor mij kwamen zover)
These New Puritans(Bijna precies dezelfde show als in Eindhoven vorig jaar maar dan met (nog) beter geluid, pittig voor het algemeen roadburn publiek maar zittend op de trappen was dit echt genieten in de 013 main)
Krallice(Present)(Ik had gehoopt dat de synths er ook bij de past set waren maar daar waren ze dan eindelijk. Moeilijke logge soundscapes soms onderbroken door flarden tech-death metal, prachtige binnenkomer voor de zondag)
Blackwater Holylight performing Not Here Not Gone(Een mijn favoriete platen zover dit jaar, niet mega spannend als show maar met de toffe visuals en goede mix was dit even gewoon 45 minuten genieten van de melodische shoegaze-met-black-metal-invloeden-rock)
Blawan
Krallice(future)
Saetia(Nog meer jeugdsentiment en prima vertoning, oerdegelijke goede set van skramz classics en de toffe maar toch een slag mindere nieuwe nummers)
Boris Performing Flood(Flood doet me minder dan Pink, nog steeds een erg goede plaat, en dat gaat hetzelfde op voor de show)
Argiculture performing the Spiritual Sound(IJzersterke show weer maar na ze nu 3,5 keer gezien te hebben wordt het wat voorspelbaar)
Krallice(past)(Heel tof om Autochthon live te horen en prima set, pakte me alleen wat minder dan de 2 anderen)
Sanam(Duurde even voordat het op gang kwam maar daarna erg goed. Unieke band die eigenlijk perfect in het roadburn plaatje past)
Habak
Acid Mothers Temple(past)/Acid Mothers Temple(Future)/Acid Mothers Temple(Present)(deze vloeien een beetje samen in hun geweldige momenten, onnodig AMT gedoe en gewoon goede vibes)
Goed
Chained to the Bottom of the Ocean(Niks nieuws onder de zon maar dikke prima voor wat het doet ook al was ik het op een gegeven moment wel wat moe op de zondag avond)
Aya(Als Ableton niet steeds kapot ging erg goed maar ook deze mix van eindeloze chaos, buiten haar muziek om, was erg vermakelijk maar haalde wel het tempo uit de performance. Als alles werkte was de gemaakte chaos perfect vertaald naar de live setting)
Inter Arma performing the Cavern(Goede show ik heb alleen niet superveel met the Cavern)
Dan Meyer(Mooie akoestische set maar op de zondag kwam het niet helemaal binnen)
Crippling Alcoholism(Spark)
Billy Woods
Tomo Kasurada & Johnny Nash(Erg mooi maar ook wat eentonig en slaperig op de lange duur)
The Bird Experience(Spark)
Kowloon walled City
Bound by Endogamy
Crippling Alcoholism(Terminal)
OK
Pain Magazine
KMRU(Meer standaard drone dan verwacht van zijn platen, eerste helft was nogal saai maar de 2de helft was een stuk beter)
Backengrillen
Nghtcrwlr
Matig/te kort gezien om echt te beoordelen/etc.
Róis(Niks kunnen zien door de drukte zelfs in de zaal, wat ik hoorde was prima)
Shearling(Te rommelig begin om mij echt te boeien dus naar 15 minuten vertrokken, hoorde dat het daarna beter was)
World peace(hoe meer ik er over na denk is 5 minuten matige samples in je 13 minuten duurde set best gaar, muziek prima maar dat was wel een doodslag)
Maruja(te kort)
Yellow Eyes(te kort)
Parrish Smith(Vlak, saai, eentonig, rommelig)
Het Concreet honoring Composition 1960 #7 by La Monte Young(erg mooi, moeilijk te beoordelen als je niet het geheel ziet)
Volgend jaar weer!
Sfeer enz.
Niet aan toe gekomen om wat neer te pennen voor de zaterdag/zondag wat veel zegt over de drukte op en om het festival heen vorige week. Omdat er 2 dagen(spark meegerekend) tussen rewire en dit zaten voelde het toch wat minder 'speciaal' dan vorig jaar omdat ik nog steeds wat in de festival sleur zat. Volgend jaar grote kans hetzelfde, Rewire is geboekt al, dus even kijken of ik het net wat anders invlieg volgend jaar. Mijn standaard Roadburn is om zoveel mogelijk dingen te zien die interessant lijken en het sociale aspect een beetje te laten voor wat het is, kom genoeg mensen tegen maar vaak als ik onderweg ben naar dingen, werkt prima maar ik merkte dat ik donderdag en zondag in een soort van sleur kwam waar alles niet echt super meer binnenkwam. Combo van vermoeidheid, drukte en misschien toch wat meer rust momenten nemen die niet wachten in de zaal zijn. Roadburn blijft toch echt bandjes kijken voor mij maar mogelijk volgend jaar wat rustiger aan doen, normaal heb ik wel een dag waar ik pas 'echt' beging om 3/4 uur maar dit jaar is dat niet gelukt en dat voelde ik.
Het hele 'roadburn family' gevoel heeft me nooit ook echt geraakt maar de sfeer was zoals altijd prima, zelfs toen ik vroeger nog wat meer dronk/feestte was Roadburn nooit echt het feest of (overdreven) gezelligheid festival voor mij omdat ik altijd wel een show had om te te zien op de meeste momenten. Volgend jaar kan er gelukkig weer soms een speciaal biertje van af om de zoveel tijd dat dit jaar ontbrak door persoonlijke redenen. Ik denk dat Roadburn wat overhyped is om 'de sfeer' maar het blijft voor een van origine metal festival wel een mooie balans geven tussen toegankelijk om naar toe te gaan maar muzikaal avontuurlijk. Iets als LGW of Rewire heeft toch wel een hogere instap drempel als je 2 bandjes per dag kent en tof te zien dat ze daar ook steeds meer op inspelen met de communicatie/beschrijvingen op de website.
Verbeteringen/goede punten festival technisch dit jaar
-Rijen; het blijft een ding maar behalve Yellow Eyes, dat echt mijn eigen schuld was, en Róis, wat voor onduidelijke redenen erg druk was, niet echt in een rij staan te wachten dit jaar. Het blijft een festival dus ik kijk vaak wat gebroken sets(laatste nummer/5-10 skip ik regelmatig om ergens op tijd al binnen te zijn) maar zelfs met wat krappe overstappen altijd wel binnen gekomen. Hoe ze dit jaar de wachtrij voor Engine Room/Terminal hadden ingevlogen werkte ook stukken beter, handig als je met een stukje weghalen/toevoegen gewoon een wachtrij voor 1 van de 2 maakt, en de beveiliging lijkt ook beter controle te hebben op wanneer een zaal vol staat. Unsane in de Next zetten was niet slim en dat hebben ze gemerkt maar daarbuiten niks echt extreems bij de Next gezien wat vaak ook wel een bottleneck zaaltje is.
-Geluid; behalve Habak en Acid Mothers Temple op de donderdag in de engine room waar de kickdrum veels te hard stond, niet erg voor beide bands, overal eigenlijk wel prima geluid gehad wat altijd een beetje een crapshoot met vooral de Hall en 013 next is. Zelf wat moeilijkere te mixen acts, o.a. Krallice, These New Puritans, klonken loepzuiver.
-Nachtprogrammering; terug van het verdom hoekje! In de oude foyer/patronaat disco stijl, die nooit echt is weg gegaan, gare 013 kelder karaoke op de zaterdag maar vooral de programmering in de Next op de vrijdag/zaterdag. Terwijl de kwaliteit van de acts wat wisselvallig was heb ik me beide avonden tot een uur of 2 prima vermaakt, TCR collective die vorig jaar ook in de foyer prima draaide hielp zeker mee, en was het nog best goed druk. Hopelijk houden ze de Next erin want het is altijd fijn om na een dag bandjes kijken een beetje te bewegen.
-Stoom/Hall of Fame foyer/hall90: wat blijft het fijn om gewoon fatsoenlijke koffie/thee te kunnen halen op het festival terrein en dan gewoon even in de wat rustigere omgeving van de Hall of Fame foyer binnen te zitten. Heeft me behoorlijk gered op een aantal momenten waar mijn voeten en ik zelf rust nodig hadden.
Ik semi klaag wat over
Secret shows: Ze hebben gelukkig na de feedback geluisterd en naast een leuke line-up NL/BE bandjes ook meer toffe dubbel sets neergezet maar omdat mijn programma zo vol zat heb ik ze ontweken. Die Portrayal of Guilt set zal ik graag gezien hebben maar omdat hij pas op de dag zelf bekend gemaakt was had ik ze al gezien/Mandy. Indiana geskipt wat anders een mooie oplossing voor beide te zien was geweest. Mogelijk kunnen ze het ooit vergunning technisch invliegen als rewire en soms acts gewoon meerdere keren te laten spelen op verschillende dagen want de eeuwenlange wachtrijen voor het Skatepark die soms de normale Hall ingang van buiten blokkeren is niet echt fijn meer. Wel beter dat ze een aantal ook in de hall of fame hadden gezet, geluids technisch is de skatezaal gewoon niet goed en is het vooral een sfeer ding, voor bands die een goede geluid mix nodig hebben als Inter Arma en Argiculture. Beetje persoonlijk maar voor mij is de geforceerde hype er om heen wel een beetje klaar.
Er was ook muziek
Zoals ik zei teveel, 40 shows in totaal spark en het ene offroad project meegerekend. Van alles wat ik nog niet had beschreven een zinnetje bij gezet. Ze staan soort van op volgorde en in blokken dit jaar
Geweldig
Portrayal of Guilt(perfectie in wat het wilde doen; mokerhard, strak en vol gevoel)
Milkweed
Boris performing Pink Days(Jeugdsentiment maar ook gewoon genoten van hoe ze in +-70 minuten de unieke mix van shoegaze, noise-rock, jaren 70 hardrock, melvins metal en garage-rock dat pink maakt er doorheen walsde)
Rich(ard) Dawson(Jammer genoeg maar net de helft gezien maar wat was dit weer fijn. De combo met drummer werkte geweldig en Dawson had het duidelijk naar zijn zin om met zijn elektrische gitaar aan de slag te gaan.
Erg goed
Otay:Onni presents Moonstruck old Tales(Ik was wat huiverig hierover hoe het zal zijn maar dat was nergens voor nodig; uniek maar de set-up om het in verschillende 'nummers' gebaseerd op Chinese volkliedjes te spelen als vloeiende set werkte eigenlijk perfect. Erg divers geluid maar nergens voelde het rommelige, erg toffe visuals en natuurlijk de vliegactie. Wereld van verschil met de ook prachtige moeilijke show van vorig jaar maar met nog steeds even veel impact)
Teardrinker performing I hope This Hurts(Krachtig, staat muzikaal en visueel als een huis, hopelijk trekken ze de lijn door naar hun losse shows die niet verder dan OK voor mij kwamen zover)
These New Puritans(Bijna precies dezelfde show als in Eindhoven vorig jaar maar dan met (nog) beter geluid, pittig voor het algemeen roadburn publiek maar zittend op de trappen was dit echt genieten in de 013 main)
Krallice(Present)(Ik had gehoopt dat de synths er ook bij de past set waren maar daar waren ze dan eindelijk. Moeilijke logge soundscapes soms onderbroken door flarden tech-death metal, prachtige binnenkomer voor de zondag)
Blackwater Holylight performing Not Here Not Gone(Een mijn favoriete platen zover dit jaar, niet mega spannend als show maar met de toffe visuals en goede mix was dit even gewoon 45 minuten genieten van de melodische shoegaze-met-black-metal-invloeden-rock)
Blawan
Krallice(future)
Saetia(Nog meer jeugdsentiment en prima vertoning, oerdegelijke goede set van skramz classics en de toffe maar toch een slag mindere nieuwe nummers)
Boris Performing Flood(Flood doet me minder dan Pink, nog steeds een erg goede plaat, en dat gaat hetzelfde op voor de show)
Argiculture performing the Spiritual Sound(IJzersterke show weer maar na ze nu 3,5 keer gezien te hebben wordt het wat voorspelbaar)
Krallice(past)(Heel tof om Autochthon live te horen en prima set, pakte me alleen wat minder dan de 2 anderen)
Sanam(Duurde even voordat het op gang kwam maar daarna erg goed. Unieke band die eigenlijk perfect in het roadburn plaatje past)
Habak
Acid Mothers Temple(past)/Acid Mothers Temple(Future)/Acid Mothers Temple(Present)(deze vloeien een beetje samen in hun geweldige momenten, onnodig AMT gedoe en gewoon goede vibes)
Goed
Chained to the Bottom of the Ocean(Niks nieuws onder de zon maar dikke prima voor wat het doet ook al was ik het op een gegeven moment wel wat moe op de zondag avond)
Aya(Als Ableton niet steeds kapot ging erg goed maar ook deze mix van eindeloze chaos, buiten haar muziek om, was erg vermakelijk maar haalde wel het tempo uit de performance. Als alles werkte was de gemaakte chaos perfect vertaald naar de live setting)
Inter Arma performing the Cavern(Goede show ik heb alleen niet superveel met the Cavern)
Dan Meyer(Mooie akoestische set maar op de zondag kwam het niet helemaal binnen)
Crippling Alcoholism(Spark)
Billy Woods
Tomo Kasurada & Johnny Nash(Erg mooi maar ook wat eentonig en slaperig op de lange duur)
The Bird Experience(Spark)
Kowloon walled City
Bound by Endogamy
Crippling Alcoholism(Terminal)
OK
Pain Magazine
KMRU(Meer standaard drone dan verwacht van zijn platen, eerste helft was nogal saai maar de 2de helft was een stuk beter)
Backengrillen
Nghtcrwlr
Matig/te kort gezien om echt te beoordelen/etc.
Róis(Niks kunnen zien door de drukte zelfs in de zaal, wat ik hoorde was prima)
Shearling(Te rommelig begin om mij echt te boeien dus naar 15 minuten vertrokken, hoorde dat het daarna beter was)
World peace(hoe meer ik er over na denk is 5 minuten matige samples in je 13 minuten duurde set best gaar, muziek prima maar dat was wel een doodslag)
Maruja(te kort)
Yellow Eyes(te kort)
Parrish Smith(Vlak, saai, eentonig, rommelig)
Het Concreet honoring Composition 1960 #7 by La Monte Young(erg mooi, moeilijk te beoordelen als je niet het geheel ziet)
Volgend jaar weer!
Laatst bewerkt:
Wow mooie verslagen, ik heb ook echt genoten alleen helaas last van een oorontsteking gekregen op de zaterdag.
Hoogtepunten waren Oathbreaker, Teardrinker, Boris, Otay:Onni. Gewoon weer een enorm fijn festival en genoten van de vele kwaliteit van de bands die er stonden. Je ziet er zelden wat slechts. En ik zag hier wat kritiek op de diversiteit op het publiek, maar ik zie eigenlijk zelden zo'n internationaal publiek als daar. Dat blijf ik tof vinden.
Hoogtepunten waren Oathbreaker, Teardrinker, Boris, Otay:Onni. Gewoon weer een enorm fijn festival en genoten van de vele kwaliteit van de bands die er stonden. Je ziet er zelden wat slechts. En ik zag hier wat kritiek op de diversiteit op het publiek, maar ik zie eigenlijk zelden zo'n internationaal publiek als daar. Dat blijf ik tof vinden.
Ik zag het verschijnen ja, altijd wel interessant. Maar weet niet of dit zo goed gaat werken daar.Dus ik zie jou bij Otay:Onni in de Mezz?
Het was weer een fijne editie en zoals elk jaar veel tijd gestoken in een planning en uiteindelijk weer minder gezien dan gepland maar tussen wat ik gezien heb zaten weer wat pareltjes. Zondag, net als zaterdag, ook rustig aan gedaan waardoor de optredens die ik heb meegepakt beter binnenkwamen dan dat ik net als de eerste 2 dagen van zaal tot zaal zou zijn gaan rennen. 2 dagen rennen en 2 dagen relaxen werkt in ieder geval goed voor mij. De zondag maar 4 optredens gezien maar die waren stuk voor stuk prima.
1. Lili Refrain
2. Slow Crush
3. Warning
4. Inter Arma
Overall zou op dit moment de volgorde van de optredens het volgende zijn:
1. Teardrinker
2. Tria Nema
3. Oathbreaker
4. Cult Of Luna (Early era set)
5. Lili Refrain
6. Slow Crush (Thirst)
7. Heaven in Her Arms (The End Of Purification)
8. Blackwater Holylight
9. Warning
10. Slow Crush (Aurora)
11. Pigs x 7
12. Cult Of Luna ((Late era set)
13. Inter Arma
14. Heaven in Her Arms (White Halo)
15. Slift
16. Yellow Eyes
17. Filmmaker
18. Agriculture
19. Iskandr
20. Ufomammut
21. Milkweed
22. Backengrillen
23. Planning for Burial
24. Billy Woods
25. The Mon
Nu helaas weer een heel jaar wachten.
1. Lili Refrain
2. Slow Crush
3. Warning
4. Inter Arma
Overall zou op dit moment de volgorde van de optredens het volgende zijn:
1. Teardrinker
2. Tria Nema
3. Oathbreaker
4. Cult Of Luna (Early era set)
5. Lili Refrain
6. Slow Crush (Thirst)
7. Heaven in Her Arms (The End Of Purification)
8. Blackwater Holylight
9. Warning
10. Slow Crush (Aurora)
11. Pigs x 7
12. Cult Of Luna ((Late era set)
13. Inter Arma
14. Heaven in Her Arms (White Halo)
15. Slift
16. Yellow Eyes
17. Filmmaker
18. Agriculture
19. Iskandr
20. Ufomammut
21. Milkweed
22. Backengrillen
23. Planning for Burial
24. Billy Woods
25. The Mon
Nu helaas weer een heel jaar wachten.
Iets minder uitgebreid dan sommigen hier op het forum, maar dit vond ik ervan. 
https://festileaks.com/2026/04/roadburn-2026-schreef-geschiedenis/
https://festileaks.com/2026/04/roadburn-2026-schreef-geschiedenis/
Roadburn Q&A met walter & becky is ook online, wat later dan normaal hier een slodderige samenvatting:
-Walter merkt op dat zover alle bands dit jaar op het festival zijn aangekomen, geen gecancelde bands tijdens het festival wat onzettend zeldzaam is
-Artists in residence; Acid Mothers temple is geboekt omdat ze nooit zelf op roadburn hebben gespeeld(wel 2 kern leden met guru guru). Band tourt normaal altijd alleen maar in mei in oktober ieder jaar, besloten dit jaar in april te touren daarom heeft roadburn ze meteen geboekt. Wilde met hun helden van de jaren 60/70 spelen maar zagen zelf in dat het moeilijk was te regelen, na overleg is de set-up met mensen van Bo Ningen en Cotton Casino gekomen. Krallice wilde echt Roadburn spelen en de past/present/future project was het idee wat de band ook eigenlijk goed in kon vinden. Wilde eigenlijk op de zaterdag ook spelen terwijl ze op het festival waren. Teardrinker komt uit de something to lose samenwerking van vorig jaar, Walter wilde verder de Nederlandse underground laten zien en is erg te spreken over hoe het werkte. Lane Shi komt meer uit Becky, er volgt nog een losse Q&A met Lane podcast, de vliegstunt was pas zeker een aantal weken van te voren.
-Roadburn 2026 vanuit walter , is nog steeds overweldigend door de sfeer van het festival op de positieve manier zeker met hoe het nu in de algemene wereld maakt en hoopt dat Roadburn mensen energie maken om verandering door te brengen.
Publiek vragen
-Oathbreaker, hoe is het gebeurd; Roadburn had geen idee dat de band weer bij elkaar kwam, werd bekend uit de booking agent en wilde 4 shows spelen in 2026 met Roadburn als eerste met nadruk uit de band. Bandleden zijn de breakup altijd actief met projecten bij roadburn geweest. Reunies gebeuren door tijd er overheen laten gaan en contact houden, niet pushen en geen geld gooien je moet vertrouwen opbrengen/opbouwen wederzijds. Warning verhaal van vorig jaar.
-Booking agents, clipping verhaal vorig jaar, vraag waarom Crippling Alcaholism in de opening spot en de spark stonden waar ze dezelfde setlist speelde omdat het vaak de spot is waar je bands zonder clashes kan zien; Komt omdat de band voor het eerst in Europa is en relatief nieuw is bleven ze bij een setlist. Band was eerder in Tilburg om te oefenen en de Spark was vooral om de band moed in te praten om de grote zaal op donderdag te kunnen spelen. 7/8ste shows die de band ooit heeft gespeeld, nieuwe leden die pas hun 2de show speelde.
-Walter gaat door op clashes; crowd control, 5000 mensen per dag die tussen spoorzone en 013 die in een nogal klein krap stuk Tilburg moeten lopen. Verkeersveiligheid is een belangrijk punt ook naast het artistieke en productionele aspecten van het festival om dingen te laten clashen. Duurt 3-4 weken tot Becky en Walter de defentieve rooster hebben, onstaat uit oneindelijke veel versies.
-Wat is de visie op wat een roadburn band is; 'roadburn is verandert/geen Roadburn meer' mening komt weer boven. Moeilijke vraag om te beantwoord, gut feeling vooral heeft te maken met diverse aspecten. Met de past/tense/future was het makkelijker dit jaar om bands te boeken die in het verleden al hebben gespeeld, laatste jaar meer balans tussen oude en nieuwe roadburn. Walter vindt dat dit jaar ze eindelijk de balans tussen oude en nieuwe roadburn hebben gevonden en dat is te zien in de cijfers, vrijdag was uitverkocht en zaterdag/zondag drukker dan vorig jaar. Veel problemen met het vinden van grote namen dit jaar, konden niet of waren onbetaalbaar daarom meer op past/tense/future geleund wat uiteindelijk goed heeft gewerkt. Nieuwigheid maar ook vaste punten uit het verleden dat voelt Walter dat Roadburn dit jaar maakte. Achter de schermen was het moeilijk dit jaar; kleine tot middel grote bands touren is onzettend moeilijk nu door 2000 verschillende redenen wat de reden is waarom de hele line-up zo laat compleet was. Sanam is een mooi voorbeeld, band komt uit Beirut en 2 weken geleden hoorde ze dat door de oorlog alle vluchten waren gecanceld behalve een erg dure vliegmaatschapij. Rewire en Roadburn hebben samen er voor gezorgd dat ze toch op die vlucht konden en op beide festivals hebben gespeeld.
-Wat zijn de toekomst plannen voor roadburn; Door gaan op past/tense/future en redefining heavyness. Blijven een showcase van de underground en wat ook in de toekomst komt terwijl het steeds roadburn blijft. Bands die van grotere festivals komen naar Roadburn halen blijft moeilijk maar moet steeds vaker gebeurem, vooral booking agents over halen dat de bands er passen. Aya wilde graag spelen zelf maar het duurde even voordat de booking agent akkoord ging met een goude regel dat ze niet clashte met Oathbreaker omdat ze die zelf heel graag wilde zien. Roadburn zit steeds meer bij boekers/wereld die onbekend zijn met wat Roadburn is maar door ze toch te boeken(o.a blawan) hopen ze ook in die hoeken te laten zien dat het festival uniek is en open staat voor dat soort acts.
-Zijn er al namen voor roadburn 2027 en komen curations terug; Curations komen niet terug, te moeilijk om te regelen. Omstandigheden in de wereld zijn er niet voor om dingen te kunnen boeken die curactors willen. Ze vragen aan/horen van bands wat ze tof vinden en kleinere bands aan te raden. 2027 is nog niks geboekt of over nagedacht, er zijn veel bands die willen spelen maar er is nog niks geregeld. Neurosis; 'we hope', er zijn gesprekken maar de omstandigheden in de wereld maken het moeilijk om ze nu al te boeken. Walter hoopt dat de wereld 'wat normaler' wordt wat boeken makkelijker maakt. Bands focust op Fire in the Mountain en dat is het enigste wat bekend is.
-Hoeveel bands zijn full time die roadburn spelen en hoeveel is het part-time of zelfs als hobby. Vraag erbij; wat kun je in je lokale scene doen om te steunen; Walter weet dat het moeilijk is voor meeste bands fulltime te zijn, hij weet niet zeker wat de nummers zijn, voor de meeste mensen is het belangrijkste in hun leven. Voor kleine bands is het bijna onmogelijk om fulltime te gaan, Roadburn hoopt door boeken om te motiveren om ze een eigen lokale scene te bouwen en de underground hierdoor groeit ook op niet grote plaatsen. Belangrijk om je mening in muziek uit te spreken en Roadburn hoopt hierin te motiveren/hier de scene uit te bouwen.
-Roadburn Karaoke, waarom Patrick Walter dit runde; Komt van de recente 40 watt sun tour waar Becky opmerkte dat Patrick een goede mc maakte, is daardoor gekomen. Is pas in de laatste 1,5 week geregeld. Was een groot succes.
-Reunies, wat zijn Walter en Becky's hopen op het gebied; Becky; was Khanate maar dat is gebeurd. Hole, maar die kans is heel klein, wanneer het uit de bands komt is het meer Roadburn dan dat becky/walter zelf vragen. Walter; Isis, speelde roadburn 2008 maar was een moeilijke editie dus Walter heeft ze nooit compleet gezien. 'Earon is part of neurosis now, that is good to'
-2 vragen; Coalesce cancel, hoe is het gelopen. Wat gebeurd er om de rijen bij Hall Of Fame te ontwijken/rijen in algemeen; Walter ziet de rijen, voelt ze maar het blijft ontzettend moeilijk om bands in te schatten. Sommige bands spelen veel liever in een kleinere 'makkelijke' zaal als HOF dan de terminal/engine room, kleine punk bands vinden het heel erg leuk om te spelen omdat het kleiner is. Backengrillen was ontzettend druk terwijl er online amper reactie op was, het is ontzettend moeilijk in te schatten tot de band speelt. Becky neemt over voor de Coalesce vraag; groot fan, was bijna geboekt vorig jaar en zouden ook een secret show spelen dit jaar. De band heeft zelf gecanceld, het was nog op tijd om andere bands te boeken. Walter zegt in dit soort gevallen niet de band te pushen om iets te doen, ze het vooral zelf te laten oplossen en in hun waarde te laten. Blijft erg moeilijk deze siuaties, er waren meerdere bands die ze willen boeken waar problemen mee waren. Walter checkt altijd met andere mensen als een band OK is om te boeken en dan blijft het vaak moeilijk om te beslissen om de keuze te maken. Het moet wel echt bij Roadburn passen, echt per geval verschillend. Gebeurd vaker dan je denkt op de achtergrond.
-Hoe blijf je in contact en open met de underground als groot festival, hoe laat je eigen smaak niet overheersen bij het festival; nieuwsgierig zijn, Walter kan niet meer lezen door zijn visuele problemen dus leunt meer op de mensen om zich heen om hem te vertellen wat er gebeurd. Roadburn krijgt uit het eigen groep en aanverwanten ontzettend veel dingen en nieuwe bands door. Eindeloze conversaties, dagelijks, maar het komt vooral uit het nerden uit over bands/scenes. Walter blijft vooral een muziek fan eerst. Becky; nieuwsgierig zijn is onze baan eigenlijk
-Wat moet er voor gebeuren om meer shows in de Paradox te krijgen; Paradox is gerund door 95% vrijwilligers, ze kunnen niet 4 dagen productioneel zijn tijdens Roadburn. 2 nachten is al best veel voor ze, als ze extra mensen moeten in huren verliezen ze geld ook als Roadburn ze meer betaald. Walter is heel blij dat Paradox bij Roadburn hoort, Bartho(hoofdboeker Paradox)'s droom was ZU te boeken en dat is zo gelukt.
-Is 4 dagen festival vermoeiend: ja, Walter en Becky voelen hetzelfde als het publiek na 4 dagen. Pas na het festival komt wat Roadburn was bij Walter binnen, na 2 maanden komt het pas echt binnen bij hem wat het is geweest door o.a sociale media en reviews. Walter zegt tegen Becky praat altijd tegen je mede roadburners om je zelf gezond te houden.
-Visuele indentiteit van roadburn hoe Walter dit nu doet ondanks hij visueel gehandicapt is; Walter heeft nog veel ideeën van zijn tijd toen hij nog wel goed kon zien en teert daar veel op, nieuwe ideënen en artiesten kan hij niet echt meer zien dus zijn keuzes komen meer bij de groep te leggen. Zijn partner legt ook veel uit hoe de artwork eruit ziet om keuzes te maken.
-Walter merkt op dat zover alle bands dit jaar op het festival zijn aangekomen, geen gecancelde bands tijdens het festival wat onzettend zeldzaam is
-Artists in residence; Acid Mothers temple is geboekt omdat ze nooit zelf op roadburn hebben gespeeld(wel 2 kern leden met guru guru). Band tourt normaal altijd alleen maar in mei in oktober ieder jaar, besloten dit jaar in april te touren daarom heeft roadburn ze meteen geboekt. Wilde met hun helden van de jaren 60/70 spelen maar zagen zelf in dat het moeilijk was te regelen, na overleg is de set-up met mensen van Bo Ningen en Cotton Casino gekomen. Krallice wilde echt Roadburn spelen en de past/present/future project was het idee wat de band ook eigenlijk goed in kon vinden. Wilde eigenlijk op de zaterdag ook spelen terwijl ze op het festival waren. Teardrinker komt uit de something to lose samenwerking van vorig jaar, Walter wilde verder de Nederlandse underground laten zien en is erg te spreken over hoe het werkte. Lane Shi komt meer uit Becky, er volgt nog een losse Q&A met Lane podcast, de vliegstunt was pas zeker een aantal weken van te voren.
-Roadburn 2026 vanuit walter , is nog steeds overweldigend door de sfeer van het festival op de positieve manier zeker met hoe het nu in de algemene wereld maakt en hoopt dat Roadburn mensen energie maken om verandering door te brengen.
Publiek vragen
-Oathbreaker, hoe is het gebeurd; Roadburn had geen idee dat de band weer bij elkaar kwam, werd bekend uit de booking agent en wilde 4 shows spelen in 2026 met Roadburn als eerste met nadruk uit de band. Bandleden zijn de breakup altijd actief met projecten bij roadburn geweest. Reunies gebeuren door tijd er overheen laten gaan en contact houden, niet pushen en geen geld gooien je moet vertrouwen opbrengen/opbouwen wederzijds. Warning verhaal van vorig jaar.
-Booking agents, clipping verhaal vorig jaar, vraag waarom Crippling Alcaholism in de opening spot en de spark stonden waar ze dezelfde setlist speelde omdat het vaak de spot is waar je bands zonder clashes kan zien; Komt omdat de band voor het eerst in Europa is en relatief nieuw is bleven ze bij een setlist. Band was eerder in Tilburg om te oefenen en de Spark was vooral om de band moed in te praten om de grote zaal op donderdag te kunnen spelen. 7/8ste shows die de band ooit heeft gespeeld, nieuwe leden die pas hun 2de show speelde.
-Walter gaat door op clashes; crowd control, 5000 mensen per dag die tussen spoorzone en 013 die in een nogal klein krap stuk Tilburg moeten lopen. Verkeersveiligheid is een belangrijk punt ook naast het artistieke en productionele aspecten van het festival om dingen te laten clashen. Duurt 3-4 weken tot Becky en Walter de defentieve rooster hebben, onstaat uit oneindelijke veel versies.
-Wat is de visie op wat een roadburn band is; 'roadburn is verandert/geen Roadburn meer' mening komt weer boven. Moeilijke vraag om te beantwoord, gut feeling vooral heeft te maken met diverse aspecten. Met de past/tense/future was het makkelijker dit jaar om bands te boeken die in het verleden al hebben gespeeld, laatste jaar meer balans tussen oude en nieuwe roadburn. Walter vindt dat dit jaar ze eindelijk de balans tussen oude en nieuwe roadburn hebben gevonden en dat is te zien in de cijfers, vrijdag was uitverkocht en zaterdag/zondag drukker dan vorig jaar. Veel problemen met het vinden van grote namen dit jaar, konden niet of waren onbetaalbaar daarom meer op past/tense/future geleund wat uiteindelijk goed heeft gewerkt. Nieuwigheid maar ook vaste punten uit het verleden dat voelt Walter dat Roadburn dit jaar maakte. Achter de schermen was het moeilijk dit jaar; kleine tot middel grote bands touren is onzettend moeilijk nu door 2000 verschillende redenen wat de reden is waarom de hele line-up zo laat compleet was. Sanam is een mooi voorbeeld, band komt uit Beirut en 2 weken geleden hoorde ze dat door de oorlog alle vluchten waren gecanceld behalve een erg dure vliegmaatschapij. Rewire en Roadburn hebben samen er voor gezorgd dat ze toch op die vlucht konden en op beide festivals hebben gespeeld.
-Wat zijn de toekomst plannen voor roadburn; Door gaan op past/tense/future en redefining heavyness. Blijven een showcase van de underground en wat ook in de toekomst komt terwijl het steeds roadburn blijft. Bands die van grotere festivals komen naar Roadburn halen blijft moeilijk maar moet steeds vaker gebeurem, vooral booking agents over halen dat de bands er passen. Aya wilde graag spelen zelf maar het duurde even voordat de booking agent akkoord ging met een goude regel dat ze niet clashte met Oathbreaker omdat ze die zelf heel graag wilde zien. Roadburn zit steeds meer bij boekers/wereld die onbekend zijn met wat Roadburn is maar door ze toch te boeken(o.a blawan) hopen ze ook in die hoeken te laten zien dat het festival uniek is en open staat voor dat soort acts.
-Zijn er al namen voor roadburn 2027 en komen curations terug; Curations komen niet terug, te moeilijk om te regelen. Omstandigheden in de wereld zijn er niet voor om dingen te kunnen boeken die curactors willen. Ze vragen aan/horen van bands wat ze tof vinden en kleinere bands aan te raden. 2027 is nog niks geboekt of over nagedacht, er zijn veel bands die willen spelen maar er is nog niks geregeld. Neurosis; 'we hope', er zijn gesprekken maar de omstandigheden in de wereld maken het moeilijk om ze nu al te boeken. Walter hoopt dat de wereld 'wat normaler' wordt wat boeken makkelijker maakt. Bands focust op Fire in the Mountain en dat is het enigste wat bekend is.
-Hoeveel bands zijn full time die roadburn spelen en hoeveel is het part-time of zelfs als hobby. Vraag erbij; wat kun je in je lokale scene doen om te steunen; Walter weet dat het moeilijk is voor meeste bands fulltime te zijn, hij weet niet zeker wat de nummers zijn, voor de meeste mensen is het belangrijkste in hun leven. Voor kleine bands is het bijna onmogelijk om fulltime te gaan, Roadburn hoopt door boeken om te motiveren om ze een eigen lokale scene te bouwen en de underground hierdoor groeit ook op niet grote plaatsen. Belangrijk om je mening in muziek uit te spreken en Roadburn hoopt hierin te motiveren/hier de scene uit te bouwen.
-Roadburn Karaoke, waarom Patrick Walter dit runde; Komt van de recente 40 watt sun tour waar Becky opmerkte dat Patrick een goede mc maakte, is daardoor gekomen. Is pas in de laatste 1,5 week geregeld. Was een groot succes.
-Reunies, wat zijn Walter en Becky's hopen op het gebied; Becky; was Khanate maar dat is gebeurd. Hole, maar die kans is heel klein, wanneer het uit de bands komt is het meer Roadburn dan dat becky/walter zelf vragen. Walter; Isis, speelde roadburn 2008 maar was een moeilijke editie dus Walter heeft ze nooit compleet gezien. 'Earon is part of neurosis now, that is good to'
-2 vragen; Coalesce cancel, hoe is het gelopen. Wat gebeurd er om de rijen bij Hall Of Fame te ontwijken/rijen in algemeen; Walter ziet de rijen, voelt ze maar het blijft ontzettend moeilijk om bands in te schatten. Sommige bands spelen veel liever in een kleinere 'makkelijke' zaal als HOF dan de terminal/engine room, kleine punk bands vinden het heel erg leuk om te spelen omdat het kleiner is. Backengrillen was ontzettend druk terwijl er online amper reactie op was, het is ontzettend moeilijk in te schatten tot de band speelt. Becky neemt over voor de Coalesce vraag; groot fan, was bijna geboekt vorig jaar en zouden ook een secret show spelen dit jaar. De band heeft zelf gecanceld, het was nog op tijd om andere bands te boeken. Walter zegt in dit soort gevallen niet de band te pushen om iets te doen, ze het vooral zelf te laten oplossen en in hun waarde te laten. Blijft erg moeilijk deze siuaties, er waren meerdere bands die ze willen boeken waar problemen mee waren. Walter checkt altijd met andere mensen als een band OK is om te boeken en dan blijft het vaak moeilijk om te beslissen om de keuze te maken. Het moet wel echt bij Roadburn passen, echt per geval verschillend. Gebeurd vaker dan je denkt op de achtergrond.
-Hoe blijf je in contact en open met de underground als groot festival, hoe laat je eigen smaak niet overheersen bij het festival; nieuwsgierig zijn, Walter kan niet meer lezen door zijn visuele problemen dus leunt meer op de mensen om zich heen om hem te vertellen wat er gebeurd. Roadburn krijgt uit het eigen groep en aanverwanten ontzettend veel dingen en nieuwe bands door. Eindeloze conversaties, dagelijks, maar het komt vooral uit het nerden uit over bands/scenes. Walter blijft vooral een muziek fan eerst. Becky; nieuwsgierig zijn is onze baan eigenlijk
-Wat moet er voor gebeuren om meer shows in de Paradox te krijgen; Paradox is gerund door 95% vrijwilligers, ze kunnen niet 4 dagen productioneel zijn tijdens Roadburn. 2 nachten is al best veel voor ze, als ze extra mensen moeten in huren verliezen ze geld ook als Roadburn ze meer betaald. Walter is heel blij dat Paradox bij Roadburn hoort, Bartho(hoofdboeker Paradox)'s droom was ZU te boeken en dat is zo gelukt.
-Is 4 dagen festival vermoeiend: ja, Walter en Becky voelen hetzelfde als het publiek na 4 dagen. Pas na het festival komt wat Roadburn was bij Walter binnen, na 2 maanden komt het pas echt binnen bij hem wat het is geweest door o.a sociale media en reviews. Walter zegt tegen Becky praat altijd tegen je mede roadburners om je zelf gezond te houden.
-Visuele indentiteit van roadburn hoe Walter dit nu doet ondanks hij visueel gehandicapt is; Walter heeft nog veel ideeën van zijn tijd toen hij nog wel goed kon zien en teert daar veel op, nieuwe ideënen en artiesten kan hij niet echt meer zien dus zijn keuzes komen meer bij de groep te leggen. Zijn partner legt ook veel uit hoe de artwork eruit ziet om keuzes te maken.
Laatst bewerkt:
Coalesce was gecancelled omdat een van de leden die op een universiteit/college werkt een relatie had met een student en dat als ongepast werd ervaren. Lijkt erop dat ze weer in hiatus zijn.
Verder prima antwoorden denk ik zo, met deze richting kan je als festival gezond blijven. Overigens niks gemerkt van het aantal relatief kleine namen, het leuke van de tegenwoordige tijd is dat bepaalde acts in korte tijd sky high kunnen gaan en op die manier kunnen fungeren als "grote" act. Ik word overigens ook heel enthousiast van het idee dat men meer de "heaviness" an sich wil uitdiepen. Ik denk dat dat de mogelijkheid biedt meer coole niet-metalacts te boeken.
