Ik zou echt heel erg graag gaan, hij was ook super goed bij London Calling, maar ik ben inderdaad ook naar Baroeg!
Album releases 2025
- Onderwerp starter Brian
- Startdatum
De nieuwe Deftones doet me wel iets! Vooral cut hands. Heerlijk.
Inmiddels Deftones helemaal geluisterd en deze is wel heel tof hoor! Vooral de streak ecdysis > infinite source > souvenir > cXz mag er zijn.
Grootste deel van de dag zit erop, tijd voor een korte recap.
Gestart met Royel Otis, leuk en fun, wel een beetje vanille voor Royel Otis standaarden. Ik vond de singles tof en er zitten nog wel een paar toffe plaatjes bij, het luistert vooral lekker weg. Die 80's/90's invloeden vloeien wel lekker met hun sound. Vanwege de afzegging op Pukkelpop toch maar direct een kaartje gekocht voor de AB (ik heb ze inmiddels zovaak gemist).
Hot Mulligan, typische sound, vind ik tof, maar daardoor worden de nummers ook minder onderscheidbaar. Het glijdt lekker weg, maar het pakt me nergens echt vast, gaat een beetje voorbij zonder dat je er erg in hebt, maar maakt dat uit?
The World Is A Beautiful Place & I Am No Longer Afraid To Die, wauw! Band vaker horen waaien, maar nooit echt in verdiept, ik begrijp dat dit wat zwaarder is dan hun reguliere werk. Ik vind het bizar goed, metal, klinkt gazy met vlagen, heel moody en zwaar, echt onder de indruk. Het mixt veel invloeden waardoor het niet eentonig of saai wordt. Einde deukt heel even in, om dan met een lome, super zware, dreigende klap uit te gaan. Staat op de shortlist voor AOTY.
Sombr's singles (back to friends, undressed) vond ik erg leuk, deden me denken aan The 1975 in hun vroegere dagen. Het album kon me daarentegen niet pakken. Nog twee nummertjes (crushing, dime) uitgepikt die de sound hadden die ik tof vond (wat meer gevoel?), de rest is wat dertien in een dozijn. Volgens mij wel dikke potentie om een pop-indie idool te worden. Ik blijf hem ook volgen, want ik denk dat het in mijn straatje kan passen als hij die sound vasthoudt/ontwikkelt.
Dominic Fike zitten wat leuke passages bij, funky flow op de rap. Het zijn eigenlijk veel hele korte nummers, dat maakt het voor mij wat onsamenhangend, niet echt heel mega interessant als album, wel gewoon fun.
We Came As Romans doet naar mijn idee precies wat ze moeten doen. Een heerlijk, keurig, metalcore album, het is wat het moet zijn. Ik vind 'klassieke' metalcore vaak al snel vervelen, maar WCAR vernieuwt (klapt erin) steeds precies op dat moment dat het indut. Maakt het een hele toffe listen, hoop ze volgend jaar op Jera te zien.
Normaal vind ik bands die zo'n slepende sound hebben vaak lastig, Deftones heeft dat ook, maar op de beste manier mogelijk. Je wordt meegesleept, als een zware deken rond je. Intens en urgent, goed. Het weet m'n aandacht net wat minder te grijpen dan sommige andere albums hierboven, maar dit is Deftones Deftoning, I like it, die intensiteit.
Later dan nog maar eens Kingfishr en Mac Demarco.
Gestart met Royel Otis, leuk en fun, wel een beetje vanille voor Royel Otis standaarden. Ik vond de singles tof en er zitten nog wel een paar toffe plaatjes bij, het luistert vooral lekker weg. Die 80's/90's invloeden vloeien wel lekker met hun sound. Vanwege de afzegging op Pukkelpop toch maar direct een kaartje gekocht voor de AB (ik heb ze inmiddels zovaak gemist).
Hot Mulligan, typische sound, vind ik tof, maar daardoor worden de nummers ook minder onderscheidbaar. Het glijdt lekker weg, maar het pakt me nergens echt vast, gaat een beetje voorbij zonder dat je er erg in hebt, maar maakt dat uit?
The World Is A Beautiful Place & I Am No Longer Afraid To Die, wauw! Band vaker horen waaien, maar nooit echt in verdiept, ik begrijp dat dit wat zwaarder is dan hun reguliere werk. Ik vind het bizar goed, metal, klinkt gazy met vlagen, heel moody en zwaar, echt onder de indruk. Het mixt veel invloeden waardoor het niet eentonig of saai wordt. Einde deukt heel even in, om dan met een lome, super zware, dreigende klap uit te gaan. Staat op de shortlist voor AOTY.
Sombr's singles (back to friends, undressed) vond ik erg leuk, deden me denken aan The 1975 in hun vroegere dagen. Het album kon me daarentegen niet pakken. Nog twee nummertjes (crushing, dime) uitgepikt die de sound hadden die ik tof vond (wat meer gevoel?), de rest is wat dertien in een dozijn. Volgens mij wel dikke potentie om een pop-indie idool te worden. Ik blijf hem ook volgen, want ik denk dat het in mijn straatje kan passen als hij die sound vasthoudt/ontwikkelt.
Dominic Fike zitten wat leuke passages bij, funky flow op de rap. Het zijn eigenlijk veel hele korte nummers, dat maakt het voor mij wat onsamenhangend, niet echt heel mega interessant als album, wel gewoon fun.
We Came As Romans doet naar mijn idee precies wat ze moeten doen. Een heerlijk, keurig, metalcore album, het is wat het moet zijn. Ik vind 'klassieke' metalcore vaak al snel vervelen, maar WCAR vernieuwt (klapt erin) steeds precies op dat moment dat het indut. Maakt het een hele toffe listen, hoop ze volgend jaar op Jera te zien.
Normaal vind ik bands die zo'n slepende sound hebben vaak lastig, Deftones heeft dat ook, maar op de beste manier mogelijk. Je wordt meegesleept, als een zware deken rond je. Intens en urgent, goed. Het weet m'n aandacht net wat minder te grijpen dan sommige andere albums hierboven, maar dit is Deftones Deftoning, I like it, die intensiteit.
Later dan nog maar eens Kingfishr en Mac Demarco.
Nog niet vermeld dacht ik:
Bleak Squad - Strange Love (Alternative / Indie),
Eden Circus - Irrlicht (Alternative Rock / Progressive Rock)
Jack The Joker - The Devil to Pay In The Backlands (Melodic Progressive Metal)
Hög - Blackhole (Hard Rock with stoner influences)
Steegmoord - Mandatory (Instrumental / Trash / Prog / Stoner / Metal) release 25/08!
Thought Chamber - Myst Of Lyriad (Progressive Rock)
The Warning - Live From Auditorio Nacional CDMX (Rock)
Bleak Squad - Strange Love (Alternative / Indie),
Mick Turner (Dirty Three, Mess Esque)
Mick Harvey (Nick Cave & The Bad Seeds, PJ Harvey, The Birthday Party)
Adalita (Magic Dirt)
Marty Brown (Art of Fighting)
Eden Circus - Irrlicht (Alternative Rock / Progressive Rock)
Jack The Joker - The Devil to Pay In The Backlands (Melodic Progressive Metal)
Hög - Blackhole (Hard Rock with stoner influences)
Steegmoord - Mandatory (Instrumental / Trash / Prog / Stoner / Metal) release 25/08!
Thought Chamber - Myst Of Lyriad (Progressive Rock)
The Warning - Live From Auditorio Nacional CDMX (Rock)
Laatst bewerkt:
Ik loop weer traditioneel gigantisch achter dit punt van het jaar. Tijd voor een (selectieve) inhaalslag dus.
Black Keys was wel lekker, maar dat kan ook komen door die show op Bospop waar ik echt heb genoten. Wolf Alice was niet zo leuk als ik had gehoopt, helaas. Niet slecht, maar niet zoveel uitschieters. Kingfishr is net zoals als live, best leuk.
Favo's dit jaar tot nu toe(niet perse in deze volgorde maar een beetje):
- Steven Wilson
- Lorde
- FKA twigs
- Oklou
- Antony Szmierek
- Matt Berninger
- Addison Rae
- Ethel Cain (de tweede, Willoughby .....)
- Sharon van Etten
Black Keys was wel lekker, maar dat kan ook komen door die show op Bospop waar ik echt heb genoten. Wolf Alice was niet zo leuk als ik had gehoopt, helaas. Niet slecht, maar niet zoveel uitschieters. Kingfishr is net zoals als live, best leuk.
Favo's dit jaar tot nu toe(niet perse in deze volgorde maar een beetje):
- Steven Wilson
- Lorde
- FKA twigs
- Oklou
- Antony Szmierek
- Matt Berninger
- Addison Rae
- Ethel Cain (de tweede, Willoughby .....)
- Sharon van Etten
Bijgaand alvast het eerste deel (de helft) van mijn bijdrage van deze week:
Bask – The Turning: Bask heeft haar wortels in americana, stoner metal en postrock. Na hun debuut in 2019 is dit hun tweede album. Deze staat bol van psychedelische en heavy muziek met heerlijke riffs, drums en gitaarwerk zoals op ‘In The Heat Of The Dying Sun’, ‘The Traveler’, ‘Dig My Heels’ en ‘Unwound’.
Deftones – Private Music: Ik heb alle studio-albums van Deftones op vinyl en vind vooral de lomere nummers, zoals ‘Be Quiet And Drive’, ‘Mascara’, ‘Bored’ en ‘Beauty School’ geweldig. Dergelijke nummers staan uiteraard ook weer op hun nieuwste album: ‘Locked Club’, ‘Infinite Source’, ‘I Think About You All The Time’, ‘Metal Dream’ en ‘Departing The Body’ om er maar een paar te noemen. Ik vind het trouwens een verdomd goed album.
Dinosaur Pile-Up – I’ve Felt Better: Celebration Mansions vond ik al een heerlijke plaat van deze alternatieve rockers/indierockers uit Leeds. Maar het heeft wel 6 jaar geduurd, door de ziekte van frontman Matt Bigland, voordat ze weer met iets nieuws kwamen. Dit album dus en deze staat weer als een Dinosaur Pile-Up huis met hun kenmerkende meespring- en meezingnummers als ‘Bout To Lose It’, ‘I’ve Felt Better’, ‘My Way’, ‘Big Dogs’ en ‘Love’s The Worst’.
Dot Dot Curve – I Lost My Marbles: Tsja, crunkcore. Ik moet zeggen dat dit genre mij af en toe best kan bekoren. Vooral in de tijd van Brokencyde. En Dot Dot Curve heeft al een pak albums uitgebracht, niet normaal. En dit album gaat gelijk met een stevige bass van start met ‘Let Me Stuff Your Gloomey Bear’. En dit gaat 16 nummers door zoals bijvoorbeeld ‘Scene Queens Give Me Wet Dreams’, ‘For The Love Of God Drop Dead’, ‘Off My Nutz’, ‘Spongebob Me Boy Get A Life’ en ‘Dude…Wheres Your Girl Dude’.
Double Wish – Double Wish: Dit duo uit Orange County maakt zelfverklaarde dark-sunshine-pop. Ze hebben gezocht naar een middenweg binnen invloeden uit o.a. Pond, Third Eye Blind, Korn, King Gizzard en The Lizard Wizard. Erg breed, maar ik noem het gewoon indierock/dreampop. Ondanks die vele mooie namen van invloed vind ik dit album niet heel buitengewoon. Alleen ‘Tattooed Heart’, ‘Riptide’ en misschien nog ‘Sunny Sight’ zijn wat mij betreft de moeite van het luisteren waard.
Foreign Air - Such That I May Glow: Dit is een electro-indie/alt-popduo in de stijl van Alt-J en Glass Animals. Alt-J heeft goeie nummers, maar ik vind zeker niet alles leuk. En dat geldt ook voor dit album van Foreign Air, hoewel ‘Save Us’, ‘Smile’, ‘Royalty’ en ‘What’s Wrong’ wel gewoon prima zijn.
Habanero Silver – Last Exit In PA: Habanero Silver is een elektronische en indierockartiest uit Cookietown. Zijn inspiratie haalt hij uit grunge uit de jaren 90, moderne elektronische muziek, punk en new wave uit de jaren 80, en garagerock uit de jaren 60. En dat is goed te horen op onder meer ‘Last Exit In PA’, ‘Met The Ground’, ‘Crows v. Hawks’ en ‘Shrivel Up’. Al met al best een redelijke plaat.
Hot Mulligan – The Sound a Body Makes When It’s Still: Poppunk, midwest (post-) emo uit Amerika. Er zijn tig vergelijkbare bandjes, maar toch klinkt dit album gewoon goed en vind ik ‘And A Big Load’, ‘It Smells Like Fudge Axe In Here’, ‘Bon Jonah’, ‘Monica Lewinskibidi’, ‘Mix Master Wade On The Beat’ en ‘Slumdog Scungillionaire’ van de maar liefst 16 nummers de leukste.
Hunx and His Punx - Walk Out on This World: Deze garagepunk/powerpopband uit Amerika brengt voor het eerst in 12 jaar weer een album uit. En ik vind vooral ‘Alone In Hollywood On Acid’, ‘Little Richard’ en ‘Shagg World’ aardig. Verder vind ik het album niet heel interessant.
Jobber – Jobber To The Stars: De Brooklynse band Jobber maakt indierockmuziek met heerlijke zware riffs en ‘mierzoete’ vocalen. Mijn favorieten: ‘Pillman’s Got A Gun’, ‘Clothesline From Hell’, ‘Jobber To The Stars Pt.I’, ‘HHH’ en ‘Jobber To The Stars Pt.II’. Af en toe hoor ik er Dilly Dally in en af en toe ook Cherry Glazerr. Het is gewoon een prima album.
Quannic – Warbrained: Nick Quan (Quannic) is een Amerikaanse muzikant die muziek maakt in de (stevigere) shoegaze, emo, digicore hoek. Warbrained is alweer het derde album en vooral ‘Wrenches’, ‘Scolder’, ‘Paperweight’, ‘Observer’ en ‘Wardeath’ vind ik zeer goed klinken. Een heerlijke plaat. Voor liefhebbers van o.a. Glare.
Radio Free Alice – Empty Words (EP): Australische indierock met een DIY-hart en een postpunkziel. De nieuwste Australische sensatie? Ze stonden al in het voorprogramma van The Killers, Royel Otis en Sorry, en o.a. op The Great Escape. Inspiratie halen ze uit Talking Heads, The Cure, The Smiths, Parquet Courts, Ought en The Strokes. Sensationeel is het nog niet, maar ‘Toyota Camry’ en ‘Chinese Restaurant’ zijn wel aardige nummers.
Sir Chloe – Swallow The Knife: Sir Chloe is een Amerikaanse indierockband uit Vermont rondom zangeres Dana Foote. En het album klinkt en rockt prima. ‘Forgiving’, ‘Kiss’, ‘Passenger’ en ‘Forget It’ zijn vooralsnog mijn favorieten. Ook een beetje in de hoek van Dilly Dally.
sombr – I Barely Know Her: sombr is een singer-songwriter, producer en multi-instrumentalist uit New York en kennelijk erg groot op TikTok. En dat zegt indirect wel iets over de muziek en direct iets over zijn fanschare. Heel bijzonder is deze indierockplaat dan ook niet. Ik vind eigenlijk alleen ‘I Wish I Knew How To Quit You’ en ‘We Never Dated’ wel aardig.
Bask – The Turning: Bask heeft haar wortels in americana, stoner metal en postrock. Na hun debuut in 2019 is dit hun tweede album. Deze staat bol van psychedelische en heavy muziek met heerlijke riffs, drums en gitaarwerk zoals op ‘In The Heat Of The Dying Sun’, ‘The Traveler’, ‘Dig My Heels’ en ‘Unwound’.
Deftones – Private Music: Ik heb alle studio-albums van Deftones op vinyl en vind vooral de lomere nummers, zoals ‘Be Quiet And Drive’, ‘Mascara’, ‘Bored’ en ‘Beauty School’ geweldig. Dergelijke nummers staan uiteraard ook weer op hun nieuwste album: ‘Locked Club’, ‘Infinite Source’, ‘I Think About You All The Time’, ‘Metal Dream’ en ‘Departing The Body’ om er maar een paar te noemen. Ik vind het trouwens een verdomd goed album.
Dinosaur Pile-Up – I’ve Felt Better: Celebration Mansions vond ik al een heerlijke plaat van deze alternatieve rockers/indierockers uit Leeds. Maar het heeft wel 6 jaar geduurd, door de ziekte van frontman Matt Bigland, voordat ze weer met iets nieuws kwamen. Dit album dus en deze staat weer als een Dinosaur Pile-Up huis met hun kenmerkende meespring- en meezingnummers als ‘Bout To Lose It’, ‘I’ve Felt Better’, ‘My Way’, ‘Big Dogs’ en ‘Love’s The Worst’.
Dot Dot Curve – I Lost My Marbles: Tsja, crunkcore. Ik moet zeggen dat dit genre mij af en toe best kan bekoren. Vooral in de tijd van Brokencyde. En Dot Dot Curve heeft al een pak albums uitgebracht, niet normaal. En dit album gaat gelijk met een stevige bass van start met ‘Let Me Stuff Your Gloomey Bear’. En dit gaat 16 nummers door zoals bijvoorbeeld ‘Scene Queens Give Me Wet Dreams’, ‘For The Love Of God Drop Dead’, ‘Off My Nutz’, ‘Spongebob Me Boy Get A Life’ en ‘Dude…Wheres Your Girl Dude’.
Double Wish – Double Wish: Dit duo uit Orange County maakt zelfverklaarde dark-sunshine-pop. Ze hebben gezocht naar een middenweg binnen invloeden uit o.a. Pond, Third Eye Blind, Korn, King Gizzard en The Lizard Wizard. Erg breed, maar ik noem het gewoon indierock/dreampop. Ondanks die vele mooie namen van invloed vind ik dit album niet heel buitengewoon. Alleen ‘Tattooed Heart’, ‘Riptide’ en misschien nog ‘Sunny Sight’ zijn wat mij betreft de moeite van het luisteren waard.
Foreign Air - Such That I May Glow: Dit is een electro-indie/alt-popduo in de stijl van Alt-J en Glass Animals. Alt-J heeft goeie nummers, maar ik vind zeker niet alles leuk. En dat geldt ook voor dit album van Foreign Air, hoewel ‘Save Us’, ‘Smile’, ‘Royalty’ en ‘What’s Wrong’ wel gewoon prima zijn.
Habanero Silver – Last Exit In PA: Habanero Silver is een elektronische en indierockartiest uit Cookietown. Zijn inspiratie haalt hij uit grunge uit de jaren 90, moderne elektronische muziek, punk en new wave uit de jaren 80, en garagerock uit de jaren 60. En dat is goed te horen op onder meer ‘Last Exit In PA’, ‘Met The Ground’, ‘Crows v. Hawks’ en ‘Shrivel Up’. Al met al best een redelijke plaat.
Hot Mulligan – The Sound a Body Makes When It’s Still: Poppunk, midwest (post-) emo uit Amerika. Er zijn tig vergelijkbare bandjes, maar toch klinkt dit album gewoon goed en vind ik ‘And A Big Load’, ‘It Smells Like Fudge Axe In Here’, ‘Bon Jonah’, ‘Monica Lewinskibidi’, ‘Mix Master Wade On The Beat’ en ‘Slumdog Scungillionaire’ van de maar liefst 16 nummers de leukste.
Hunx and His Punx - Walk Out on This World: Deze garagepunk/powerpopband uit Amerika brengt voor het eerst in 12 jaar weer een album uit. En ik vind vooral ‘Alone In Hollywood On Acid’, ‘Little Richard’ en ‘Shagg World’ aardig. Verder vind ik het album niet heel interessant.
Jobber – Jobber To The Stars: De Brooklynse band Jobber maakt indierockmuziek met heerlijke zware riffs en ‘mierzoete’ vocalen. Mijn favorieten: ‘Pillman’s Got A Gun’, ‘Clothesline From Hell’, ‘Jobber To The Stars Pt.I’, ‘HHH’ en ‘Jobber To The Stars Pt.II’. Af en toe hoor ik er Dilly Dally in en af en toe ook Cherry Glazerr. Het is gewoon een prima album.
Quannic – Warbrained: Nick Quan (Quannic) is een Amerikaanse muzikant die muziek maakt in de (stevigere) shoegaze, emo, digicore hoek. Warbrained is alweer het derde album en vooral ‘Wrenches’, ‘Scolder’, ‘Paperweight’, ‘Observer’ en ‘Wardeath’ vind ik zeer goed klinken. Een heerlijke plaat. Voor liefhebbers van o.a. Glare.
Radio Free Alice – Empty Words (EP): Australische indierock met een DIY-hart en een postpunkziel. De nieuwste Australische sensatie? Ze stonden al in het voorprogramma van The Killers, Royel Otis en Sorry, en o.a. op The Great Escape. Inspiratie halen ze uit Talking Heads, The Cure, The Smiths, Parquet Courts, Ought en The Strokes. Sensationeel is het nog niet, maar ‘Toyota Camry’ en ‘Chinese Restaurant’ zijn wel aardige nummers.
Sir Chloe – Swallow The Knife: Sir Chloe is een Amerikaanse indierockband uit Vermont rondom zangeres Dana Foote. En het album klinkt en rockt prima. ‘Forgiving’, ‘Kiss’, ‘Passenger’ en ‘Forget It’ zijn vooralsnog mijn favorieten. Ook een beetje in de hoek van Dilly Dally.
sombr – I Barely Know Her: sombr is een singer-songwriter, producer en multi-instrumentalist uit New York en kennelijk erg groot op TikTok. En dat zegt indirect wel iets over de muziek en direct iets over zijn fanschare. Heel bijzonder is deze indierockplaat dan ook niet. Ik vind eigenlijk alleen ‘I Wish I Knew How To Quit You’ en ‘We Never Dated’ wel aardig.
Pendulum - Inertia is zo'n dikke schijf. Staat nu al 2 dagen op repeat hier. Blij dat Silent Spinner eindelijk een echte release gekregen heeft, wat een nummer toch.
En deel 2 van mijn bijdrage met een op het laatste moment toevoeging van Hundreds Of Au:
Hundreds Of Au – Life In Parallel: Screamoband uit New York die bestaat uit ex-leden van Hell Mary, The Assistant, You and I, The Banner, Pellinore, Capacities, Estella en meer. Hun 5e album alweer en ook deze bestaat uit opzwepende melodieën en onsamenhangende chaos: screamo dus. In het eerste geweldige nummer ‘Life In Parallel’ horen we Geoff Rickly van Thursday. Andere heerlijke nummers: ‘Scorched Earth Harvest’, ‘Endless Beige’, ‘Bluejay’ en ‘Waves of Piety’.
Spaceface – Lunar Manor: Spaceface is een psychedelische rockband uit Memphis met 2 ex-leden van The Flaming Lips. In hun muziek maken ze onder andere gebruik van aparte soundscapes, zoals op ‘Everything Is Money’ en ‘Wonder About You’. Ondanks dat kabbelt de plaat mij te veel voort. Verder is het wel jammer van het verkrachten van ‘Bittersweet Symphony’ van The Verve.
Sugar Spine – Violent Heaven (EP): Deze hardcore-infused metalcore uit Sydney is mij te heftig. Het enige nummer dat mij nog enigszins kan boeien is ‘To Fade Quietly’ .
Superchunk – Songs in the Key of Yikes: Superchunk is een Amerikaanse indierockband uit Chapel Hill. Ze bestaan al sinds 1989 en hebben inmiddels 12 studioalbums uitgebracht. Dit is hun 13e en het schurkt ook wel een beetje tegen punkrock aan. Hun inspiratie halen ze uit bands als Buzzcocks, Sonic Youth, Dinosaur Jr. en Hüsker Dü om maar wat namen te noemen. Ik vind vooral ‘Bruised Lung’, ‘No Hope’ en ‘Train On Fire’ zeer aangenaam.
Teenage Dads – My Memento (EP): Teenage Dads is een Australische indierock/indiepopband en staat bekend om hun zonnige en zomerse indierockliedjes, zoals bijvoorbeeld ‘Fire Fire’ en ‘Tidal Waves’. Een beetje als Hockey Dad en Circa Waves.
The Goo Goo Dolls - Summer Anthem (EP): ‘Iris’ is by far het meest bekende en beluisterde nummer van deze alternatieve rockband/poprockers. Geen enkel nummer van The Goo Goo Dolls zal daarbij in de buurt gaan komen, maar dat maakt niet uit want het is ondertussen ook wel een beetje uitgekauwd. Nu komen ze dan met de EP. En daar staan best aardige nummers op, zoals ‘Ocean’, ‘Nothing Lasts Forever’ en ‘Misery’. Al met al vind ik het geen verkeerde EP.
The Planet Smashers – On the Dancefloor: “Kings Of Ska(punk)" uit Montreal. Al bezig sinds 1994 met hun aanstekelijke popmelodieën en swingende blazersriffs. Dit is hun eerste album sinds 2019 en aanstekelijk is het zeker met nummers als ‘Wasted Tomorrows’, ‘Things You Do’, ‘Torpedo’, ‘Lies’ en ‘Wiping Out’. Daar kan wel een aardig feestje op gebouwd worden op elk willekeurig festival.
The Stargazer Lilies - Love Pedals: De New Yorkse band Stargazer Lilies maakt muziek met zware gitaren, minimalistische, dromerige zang van Kim Field en heerlijke baslijnen. Het is een combi van shoegaze, new wave en psychrock. ‘Ambient Light’, ‘By Your Side’, ‘Trans Med’ en ‘Hold Tight’ zijn daar prachtige voorbeelden van. Dit is een heel prettig album.
The World is a Beautiful Place & I Am No Longer Afraid to Die - Dreams of Being Dust: TWIABP is een emo/indierockband uit Willimantic. Ze zijn inmiddels toe aan hun 5e full album en het is een verdomd goede plaat met een variëteit aan stijlen. Direct met ‘Dimmed Sun’ wordt de toon gezet. ‘Se Sufre Pero Se Goza’ is heerlijk emo. ‘No Pilgrim’ is vervolgens lekker loom. Verder vind ik ‘Captagon’, ‘Dissolving’ en ‘Reject All And Submit’ erg prettige nummers. Deze plaat verveelt eigenlijk nergens.
Three Days Grace – Alienation: Deze Canadese rockband is al 28 jaar bezig en dit is hun 8e studioplaat. Het is geen wereldschokkende plaat en het is wellicht een dooddoener, maar er zijn er zoveel vergelijkbare in dit genre. Tuurlijk is het wel luisterwaardig en vooral ‘Dominate’, ‘Mayday’, ‘In Cold Blood’ en ‘The Power’ vind ik wel fijne nummers.
Water From Your Eyes - It's A Beautiful Place: Water From Your Eyes is een experimenteel rockduo uit New York. De twee maken experimentele muziek met indierock en postpunk-invloeden, minimalistische zang en korte heftige instrumentale intermezzo’s, zoals in ‘Life Signs’, ‘Born 2’ en vooral ‘Playing Classics’. Enig smetje: op 10 nummers 1 prelude en 2 interludes en 1 postlude, maar verder ben ik wel onder de indruk van deze plaat.
We Came As Romans – All Is Beautiful... Because We're Doomed: Deze post-hardcore/metalcore mannen in 2012 in Trix gezien samen met Alesana en Iwrestledabearonce. Ik vond ze niet perse verkeerd en ook dit album klinkt grandioos en dan met name ‘Bad Luck’, ‘Lake Of Fire’, ‘One By One’, ‘Where Did You Go?’, ‘Knowing Pain’ en ‘Because We’re Doomed’.
Winter – Adult Romantix: Samira Winter is opgegroeid in Curitiba en LA en maakt dromerige indierock met een vleugje shoegaze. Ik vind dit een heel plezierig album met voor mij als favorieten ‘Just Like A Flower’, ‘Misery’, ‘Sometimes I Think About Death’, ‘Without You’ en ‘Candy #9’.
Wolf Alice – The Clearing: Indierock/dreampop uit Londen rondom zangeres en oprichter Ellie Rowsell. The Clearing is hun 4e studioalbum en daarop wordt af en toe teruggegrepen naar rock uit de jaren 70 en funky pianomuziek. Ik vind het een teleurstellend album. Om met de woorden van @elo te spreken: “gaaaap “. Eigenlijk vind ik alleen ‘White Horses’ enigszins de moeite waard.
Wreck and Reference - Stay Calm: Wreck and Reference is een zeer experimentele en raadselachtige tweemansband uit LA. De muziek die ze maken is een combi van noiserock, post-hardcore, post-metal en doomy shoegaze. En ze doen het allemaal zonder snaarinstrumenten: alle geluiden worden gemaakt met drums, zang/schreeuw en een sampler. Gedurende de 9 nummers kun je eigenlijk niet ‘rustig blijven’. Toppers wat mij betreft: ‘Burning’, ‘A Cure’, ‘Dogtracking’, ‘The Flood’ en ‘Be Careful’.
Mijn albums van deze week: Deftones – Private Music en The Stargazer Lilies - Love Pedals
Hundreds Of Au – Life In Parallel: Screamoband uit New York die bestaat uit ex-leden van Hell Mary, The Assistant, You and I, The Banner, Pellinore, Capacities, Estella en meer. Hun 5e album alweer en ook deze bestaat uit opzwepende melodieën en onsamenhangende chaos: screamo dus. In het eerste geweldige nummer ‘Life In Parallel’ horen we Geoff Rickly van Thursday. Andere heerlijke nummers: ‘Scorched Earth Harvest’, ‘Endless Beige’, ‘Bluejay’ en ‘Waves of Piety’.
Spaceface – Lunar Manor: Spaceface is een psychedelische rockband uit Memphis met 2 ex-leden van The Flaming Lips. In hun muziek maken ze onder andere gebruik van aparte soundscapes, zoals op ‘Everything Is Money’ en ‘Wonder About You’. Ondanks dat kabbelt de plaat mij te veel voort. Verder is het wel jammer van het verkrachten van ‘Bittersweet Symphony’ van The Verve.
Sugar Spine – Violent Heaven (EP): Deze hardcore-infused metalcore uit Sydney is mij te heftig. Het enige nummer dat mij nog enigszins kan boeien is ‘To Fade Quietly’ .
Superchunk – Songs in the Key of Yikes: Superchunk is een Amerikaanse indierockband uit Chapel Hill. Ze bestaan al sinds 1989 en hebben inmiddels 12 studioalbums uitgebracht. Dit is hun 13e en het schurkt ook wel een beetje tegen punkrock aan. Hun inspiratie halen ze uit bands als Buzzcocks, Sonic Youth, Dinosaur Jr. en Hüsker Dü om maar wat namen te noemen. Ik vind vooral ‘Bruised Lung’, ‘No Hope’ en ‘Train On Fire’ zeer aangenaam.
Teenage Dads – My Memento (EP): Teenage Dads is een Australische indierock/indiepopband en staat bekend om hun zonnige en zomerse indierockliedjes, zoals bijvoorbeeld ‘Fire Fire’ en ‘Tidal Waves’. Een beetje als Hockey Dad en Circa Waves.
The Goo Goo Dolls - Summer Anthem (EP): ‘Iris’ is by far het meest bekende en beluisterde nummer van deze alternatieve rockband/poprockers. Geen enkel nummer van The Goo Goo Dolls zal daarbij in de buurt gaan komen, maar dat maakt niet uit want het is ondertussen ook wel een beetje uitgekauwd. Nu komen ze dan met de EP. En daar staan best aardige nummers op, zoals ‘Ocean’, ‘Nothing Lasts Forever’ en ‘Misery’. Al met al vind ik het geen verkeerde EP.
The Planet Smashers – On the Dancefloor: “Kings Of Ska(punk)" uit Montreal. Al bezig sinds 1994 met hun aanstekelijke popmelodieën en swingende blazersriffs. Dit is hun eerste album sinds 2019 en aanstekelijk is het zeker met nummers als ‘Wasted Tomorrows’, ‘Things You Do’, ‘Torpedo’, ‘Lies’ en ‘Wiping Out’. Daar kan wel een aardig feestje op gebouwd worden op elk willekeurig festival.
The Stargazer Lilies - Love Pedals: De New Yorkse band Stargazer Lilies maakt muziek met zware gitaren, minimalistische, dromerige zang van Kim Field en heerlijke baslijnen. Het is een combi van shoegaze, new wave en psychrock. ‘Ambient Light’, ‘By Your Side’, ‘Trans Med’ en ‘Hold Tight’ zijn daar prachtige voorbeelden van. Dit is een heel prettig album.
The World is a Beautiful Place & I Am No Longer Afraid to Die - Dreams of Being Dust: TWIABP is een emo/indierockband uit Willimantic. Ze zijn inmiddels toe aan hun 5e full album en het is een verdomd goede plaat met een variëteit aan stijlen. Direct met ‘Dimmed Sun’ wordt de toon gezet. ‘Se Sufre Pero Se Goza’ is heerlijk emo. ‘No Pilgrim’ is vervolgens lekker loom. Verder vind ik ‘Captagon’, ‘Dissolving’ en ‘Reject All And Submit’ erg prettige nummers. Deze plaat verveelt eigenlijk nergens.
Three Days Grace – Alienation: Deze Canadese rockband is al 28 jaar bezig en dit is hun 8e studioplaat. Het is geen wereldschokkende plaat en het is wellicht een dooddoener, maar er zijn er zoveel vergelijkbare in dit genre. Tuurlijk is het wel luisterwaardig en vooral ‘Dominate’, ‘Mayday’, ‘In Cold Blood’ en ‘The Power’ vind ik wel fijne nummers.
Water From Your Eyes - It's A Beautiful Place: Water From Your Eyes is een experimenteel rockduo uit New York. De twee maken experimentele muziek met indierock en postpunk-invloeden, minimalistische zang en korte heftige instrumentale intermezzo’s, zoals in ‘Life Signs’, ‘Born 2’ en vooral ‘Playing Classics’. Enig smetje: op 10 nummers 1 prelude en 2 interludes en 1 postlude, maar verder ben ik wel onder de indruk van deze plaat.
We Came As Romans – All Is Beautiful... Because We're Doomed: Deze post-hardcore/metalcore mannen in 2012 in Trix gezien samen met Alesana en Iwrestledabearonce. Ik vond ze niet perse verkeerd en ook dit album klinkt grandioos en dan met name ‘Bad Luck’, ‘Lake Of Fire’, ‘One By One’, ‘Where Did You Go?’, ‘Knowing Pain’ en ‘Because We’re Doomed’.
Winter – Adult Romantix: Samira Winter is opgegroeid in Curitiba en LA en maakt dromerige indierock met een vleugje shoegaze. Ik vind dit een heel plezierig album met voor mij als favorieten ‘Just Like A Flower’, ‘Misery’, ‘Sometimes I Think About Death’, ‘Without You’ en ‘Candy #9’.
Wolf Alice – The Clearing: Indierock/dreampop uit Londen rondom zangeres en oprichter Ellie Rowsell. The Clearing is hun 4e studioalbum en daarop wordt af en toe teruggegrepen naar rock uit de jaren 70 en funky pianomuziek. Ik vind het een teleurstellend album. Om met de woorden van @elo te spreken: “gaaaap “. Eigenlijk vind ik alleen ‘White Horses’ enigszins de moeite waard.
Wreck and Reference - Stay Calm: Wreck and Reference is een zeer experimentele en raadselachtige tweemansband uit LA. De muziek die ze maken is een combi van noiserock, post-hardcore, post-metal en doomy shoegaze. En ze doen het allemaal zonder snaarinstrumenten: alle geluiden worden gemaakt met drums, zang/schreeuw en een sampler. Gedurende de 9 nummers kun je eigenlijk niet ‘rustig blijven’. Toppers wat mij betreft: ‘Burning’, ‘A Cure’, ‘Dogtracking’, ‘The Flood’ en ‘Be Careful’.
Mijn albums van deze week: Deftones – Private Music en The Stargazer Lilies - Love Pedals
Laatst bewerkt:
Kleine aanvulling hierop: Sugar Spine is begonnen in Sydney als solo project, maar is tegenwoordig een volledige band die vanuit Nederland werkt, met vooral Nederlandse leden.
Hier ook positief verrast, fijn album met een herkenbare sound! Kill Me Fast, In Waves en In Cold Blood zijn zo op het eerste gehoor m'n favorieten.
En ben er ook bij in de AFAS. Ben zelf niet de allergrootste fan, maar mijn vriendin (voor wie dit haar eerste rock concert wordt) wel. Met dit album op zak dus zeker geen straf om mee te gaan
Laatst bewerkt:
Deze zal hier vast nog niet gedeeld zijn. Een verborgen Avant-Garde parel!
Vrijdag dumpje
Jehnny Beth - You Heartbreaker, You [rock]
CMAT - EURO-COUNTRY [pop country]
The Beaches - No Hard Feeling [indie rock]
Runnner - A Welcome Kind of Weakness [indie rock]
Sabrina Carpenter - Man's Best Friend [pop]
The Beths - Straight Line Was A Lie [power pop]
The Technicolors - Heavy Pulp [rock]
Nova Twins - Parasites & Butterflies [rock]
The Berries - The Berries [rock]
Modern Nature - The Heat Warps [alt folk]
Caroline Spence - Heart Go Wild [americana]
Margo Price - Hard Headed Woman [americana]
Dressed Like Boys - Dressed Like Boys [pop]
herbal tea - Hear As The Mirror Echoes [slowcore shoegaze]
Zach Top - Ain't In It For My Health [country]
End It - Wrong Side Of Heaven [hardcore]
Moviola - Earthbound [alt rock]
Ganser - Animal Hospital [post punk]
Pearly Drops - The Voices Are Coming Back [alt synth pop]
The Casket Lottery - Feel The Teeth [rock emo]
Flyte - Between You And Me [folk]
Jehnny Beth - You Heartbreaker, You [rock]
CMAT - EURO-COUNTRY [pop country]
The Beaches - No Hard Feeling [indie rock]
Runnner - A Welcome Kind of Weakness [indie rock]
Sabrina Carpenter - Man's Best Friend [pop]
The Beths - Straight Line Was A Lie [power pop]
The Technicolors - Heavy Pulp [rock]
Nova Twins - Parasites & Butterflies [rock]
The Berries - The Berries [rock]
Modern Nature - The Heat Warps [alt folk]
Caroline Spence - Heart Go Wild [americana]
Margo Price - Hard Headed Woman [americana]
Dressed Like Boys - Dressed Like Boys [pop]
herbal tea - Hear As The Mirror Echoes [slowcore shoegaze]
Zach Top - Ain't In It For My Health [country]
End It - Wrong Side Of Heaven [hardcore]
Moviola - Earthbound [alt rock]
Ganser - Animal Hospital [post punk]
Pearly Drops - The Voices Are Coming Back [alt synth pop]
The Casket Lottery - Feel The Teeth [rock emo]
Flyte - Between You And Me [folk]
Ik heb het hier nog niet voorbij zien komen, maar Hayley Williams (Paramore) heeft ook nieuw solowerk. Op 1 augustus heeft ze 17 (!) singles gedropt en gisteren zijn ze samen met een extra track op een volledig album verschenen genaamd Ego Death at a Bachelorette Party. Aanrader!
Recent actieve topics
- Vastgepind
- Featured
