Mijn verslagje.
Eerst wat context : ben zelf naar de 50 aan het toegaan en was vroeger niet zo geīnteresseerd in optredens en zo. Laat ons zeggen dat ik nu tijd aan het inhalen ben met mijn dochters, die ook wel graag eens muziek aanhoren.
Ik lijk een beetje ‘klassieker’ te zijn en kan Lewis C en Teddy S wel pruimen. Te meer dat ik ze ook nog nooit eerder zag.
Maar verder kan alles wel qua muziek en is het enige lastige tijdens die 4 dagen dat je zoveel keuzes moet maken: wat wel en wat niet.
Dus… hier gaan we:
Werchter ‘26 - dag 1
Vol goede moed vertrokken thuis. De meisjes waren er al van de dag voordien en hadden al een leuke eerste avond achter de rug, feestend voor de overwinning van de Belgen op het WK.
Alles vlug droppen aan de tent en dan vertrokken we naar de heilige wei.
Iets later dan de start van Yong Yello kwamen we toe - niets gemist op het eerste zicht. Ook geen opname.
Snel wat eten en dan richting All Them Witches : leuke sound, ietwat statisch maar ik heb toch het hele concert in de barn uitgezeten.
Meisjes gingen naar Zwangere Guy, dat was meer hun ding maar ze hebben het ook niet uitgekeken.
Daarna Triggerfinger op de main stage. Ze vielen in voor Elvis Costello, die zich ziek had gemeld. Geen probleem, ik zag ze nog niet en ik ben wel fan van Rubens coole hemden en stem. En ja, ze stelden niet teleur - je moet het toch maar doen, zo ineens invallen en spelen voor een publiek dat niet echt voor jou kwam.
Dan Kasabian : meisjes en ik zijn wel fan van die brok energie. In het voorvak was het leuk vertoeven : Sergio had er zin in en kwam de fans eens van wat korterbij bezoeken
. We got what we came for!
Dan The Lumineers … ik werd er koud noch warm van. De meisjes waren beter af omdat zij beslist hadden om Jade te gaan bekijken en dat leek goed in de smaak te vallen. Volgens hen waren mannen heel opvallend aanwezig en heel dansgezind
.
Volgende groep :The War on Drugs. Sterk, heel sterk en heb ervan genoten. MAAR, geen spektakel noch grootse show en ik had eigenlijk graag gewoon languit ergens gelegen om te luisteren met een cocktail naast me. Gemiste kans
Einde van de dag kondigde zich aan met Mumford and Sons. Ben ik fan van zijn stem : niet echt. Ben ik fan van de muziek : niet echt. Vond ik het leuk : echt wel. Hij kwam ontwapenend over en leek er echt wel plezier in te hebben. Extra verrassing : ons Pommelientje, die overal lijkt op te duiken.
Een leuke eerste dag, een leuke eerste avond - op naar dag 2!
Werchter ’26 – dag 2
Na een hele koude nacht in de tent bleef ik liggen tot de zon alles goed opwarmde.
Een douche later waren we klaar om een stapje in de wereld te zetten.
Kingfishr verwelkomde ons en was best te pruimen als opener op de weide. Ze zijn blijkbaar al redelijk bekend in Engeland , maar de naam was mij persoonlijk nog onbekend.
Nadien Social Distortion in de Barn: die mannen kenden het klappen van de zweep en rockten erop los. Cool!
High Hi : Belgisch en gemotiveerd. Ze stonden voor een geheel gevulde Klub C en dat was verdiend. Nog enkel wat extra hitjes erbij die uitbundig meegezongen kunnen worden en dat komt helemaal goed!
Weer naar de Barn en daar was het aanschuiven voor de Viagra Boys. Binnen geraken was onbegonnen werk en ook buiten was het moeilijk om plek te vinden in de schaduw.
Het optreden was van buiten goed te volgen en de intensiteit was opmerkelijk. De hele Barn leek een kolkende massa lichamen. Knap om ook dat gevoel zelfs buiten te ervaren.
Hierna richting grote podium voor Royal Otis. Ik zag ze al op Pinkpop waar ze met hun speelse manier van performen een plaatsje veroverden in mijn hart. Genoeg zelfs om hen vandaag ook nog eens op te zoeken.
Terwijl de dochters Franz Ferdinand gingen opzoeken ( Barn weer geheel vol ), zocht ik al een plekje voor Teddy Swims. Die kwam, zag en overwon ( voor mij dan toch ). Wat een stem en hij kwam als uiterst aangenaam over. Mensen mogen het hebben over radiohitjes en zo, maar ze waren goed gebracht en dat is heel wat waard!
Volgende act was Lewis Capaldi, na een lange periode van afwezigheid. Een beetje zenuwachtig, maar hij leek weer goed in zijn vel te zitten en met zijn gebruikelijke humor bracht hij de ene song na de andere – heerlijke stem ! Heb zo genoten van dit optreden dat het echt moest hebben van zijn stem zonder veel tierlantijntjes qua act.
Omdat The XX me niet echt lag, ben ik de meisjes gevolgd naar Lauren Spencer Smith in Klub C. Ik verdronk tussen de tieners die meekweelden, maar ik verstond wel waarom : ze was heel innemend en lief + had een goede stem.
Daarna richting tent , hopend op een iets warmere nacht, gesterkt door een kort stukje nog van The XX. Even geprobeerd, maar zoveel gepraat op de weide – ik bleek niet de enige te zijn voor wie de match niet opging.
Werchter ‘26 - dag 3
Na een goede nacht en rustig ontbijt, was het duidelijk dat het warm ging worden. Tegen de vroege namiddag naar de weide om vanonder de bomen te luisteren naar Landmvrks en Palaye Royal.
De eersten kwamen uit Marseille en leken van de warmte niet veel last te hebben. Indrukwekkende set!
Palaye Royal bracht ook heel wat energie en moest toegeven dat er in de ochtend niet veel stem was. Gelukkig was het tegen het optreden wat gebeterd en vond hij ook nog de goesting om wat te gaan varen op we wilde rivier van ondersteunende handen en armen.
Dogstar heb ik links laten liggen – gezien op Pinkpop en niet echt speciaal, buiten dan het feit dat Keanu Reeves op de bas speelt. Daarmee is dan ook alles gezegd. Over and out.
Heel klein stukje Kneecap meegepikt, niet mijn ding. Misschien lag mijn focus al te veel op The Haunted Youth, die ik absoluut wou zien. Vanachter de poortjes in de Barn was het heel goed te volgen ( enige ergernis voor taterende groep jongeren die na enkele songs toch afdropen ). Top optreden!
Hierna mijn dames gevolgd naar Renée Rapp - dertien in een dozijn - combinatie mooi meisje/ok stem maar geen uitzonderlijke songs en standaard bindteksten.
Beirut laten schieten om toch onze goede plek voor TOP niet te verliezen ( dit heb ik me niet beklaagd - zie later ).
Halsey volgde Renée op en bracht een goede show : uitdagend, goed gezongen en een correcte aanloop naar wat nog komen moest.
Gorillaz : weet niet goed wat ik er moet van zeggen… entertaining wel, uitzonderlijk niet. Het was ok.
De afsluiter Twenty One Pilots vulde mijn verwachtingen geheel in, die van de meisjes ook. Veel variatie, veel interactie, leuke show, het was er allemaal. Je bent ervoor of niet, maar ik ging die avond met een goed gevoel de nacht in voor enkele uurtjes slaap
.
Werchter ‘26 - dag 4
Het begint te wegen, zelfs na een heel goede nachtrust. Het wordt vandaag een hele dag voor het grote podium - voor mij alleszins.
De meisjes beslisten een beetje heen en weer te gaan. Hun hoogtepunt ( TOP en Gorillaz ) passeerden gisteren al, die van mij moest nog komen.
Terwijl zij Kleinefrigo in het Magazijn opzochten en wat waaiers tegen het hoofd gegooid kregen, genoot ik van Bad Nerves.
Aangename groep zonder veel pretentie en ze gaven zich 200%. Tof, zoveel overgave!
Dan was het de beurt aan Sons, die het record crowdsurfen wilden breken op 3 minuten tijd en die opriepen tot enorme mosh pits. Het publiek was van de partij en deed heel enthousiast mee
.
Rise against : ik werd er koud noch warm van. Ok , maar meer niet.
Teleurstellend : a perfect circle. Ook al had ik me ingeluisterd, kwam dit niet over … zal misschien aan mij gelegen hebben. Persoonlijk wat spijt dat David Byrne niet op het grote podium stond, daar zou ik meer van genoten hebben.
Hoge verwachtingen voor Moby die niet direct ingelost werden. Bla bla en links en rechts op het podium heen en weer lopen, het kwam precies niet echt op dreef. De laatste 20 min maakten echter de rest nog goed, een geluk!
En dan… The Cure.
Trouw aan zichzelf, knappe belichting, een stem die nog steeds hetzelfde klinkt en een hele resem topsongs.
Zo een verademing en zo een mooi moment ( meerdere zelfs!). A forest was machtig, de humor tussendoor ontwapenend en de eindsongs zorgden dat pijnlijke voeten en benen ineens onbestaand waren.
Heeeeeeerlijk concert, en ik was niet de enige die het zo ervaarde , zoveel lachende gezichten rond me
.
Moe maar tevreden weer het tentje in gegaan om maandag rustig maar voldaan weer huiswaarts te keren.
Met dank aan mijn gen-Z dochters die 4 dagen optrokken met een gen-X mama.
Eerlijk is eerlijk : ik moest na 4 dagen camperen ( the hive myspace in zo’n 4 persoonstent ) niet onderdoen voor hen!
In Chains daarna ook wel.
